Marcos 11
Plang (BLR) vs VC
1 Yam Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ hukˊ rot ce keunam veng Yeruˊsalaem nang yungˊ Bethpageˊ maeeˊ yungˊ Betaniˊ pang gong Sanlon naˊ, Eun cusˊ tapaeˊ lalˊ peue naˊ ka heulˊ.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Eun lahˊ a ri ka, “Heulˊ ri yungˊ utˊ nanggalˊ tehˊ a reuˊ. Yam heulˊ lec paˊ yungˊ tehˊ a naˊ, paˊ kaw pun ri nyu rawngla aetˊ aˊnhawˊ unˊ nang duing pawk a naˊ mawt a ri tehˊ. Paˊ naˊ kahˊ ri teukˊ a heulˊ maenˊ.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Peue ti ri peue eun lawn naˊ lhonˊ ri mhaingˊ paˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ paˊ vaeeˊ yeuh kuˊ yeuhkiˊ?’ paˊ naˊ lahˊ, ‘Cawoˊ loˊ Eun a. Ti yam naˊ ya tang ingˊ tuilˊ a maenˊ.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Yam heulˊ ka naˊ, ka nyu rawngla aetˊ naˊ mawt a ri ri hk'aˊnok ka leuvaˊ ru maeeˊ hk'aˊ naˊ. Yam buih kahˊ ka a naˊ,
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 peue cawng mawnˊ naˊ ce ngonˊ ce lahˊ, “A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ muˊ ka rawngla aetˊ awnˊ na?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Ka ku lahˊ a seunˊ kuˊ Yesuˊ tuilˊ Eun leukahˊ ri ka naˊ. Ce ku kah ka teukˊ a heulˊ.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Ka teukˊ rawngla aetˊ naˊ ingˊ ri Yesuˊ Eun. Hawcˊ ce lhupˊ hk'o dalˊ ri naˊ pang kuiˊ ka naˊ, Yesuˊ Eun pawk a.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Peue heunˊ naˊ ce ti ri tawm hk'o ri naˊ nang gonˊhk'aˊ naˊ. Ngonˊ ce tawsˊ yuim naˊ, ce tawm a nang gonˊhk'aˊ naˊ.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Peue cum heunˊ heulˊ nanggalˊ maeeˊ peue heulˊ hk'aˊkuiˊ Eun naˊ ce klawng ri lahˊ,
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nap munˊ ri kuingˊ eun kuiingˊ eˊ Davitˊ kuˊ kaw ingˊ naˊ reuˊ.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Yesuˊ Eun hukˊ lec nang veng Yeruˊsalaem naˊ. Eun hukˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun heulˊ eoˊ ri nawk ku ceu naˊ ce. Daecti kop kaw a fecˊ naˊ, Eun pucti lih hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Eun lih nang yungˊ Betaniˊ maeeˊ tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Yam cengˊ ka yam buih puc ce ri hk'aiˊ yungˊ Betaniˊ naˊ, Yesuˊ Eun sumˊ somˊ.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Eun nyu kleumˊ pliˊ keutuic lhaˊ kluimˊ vang seungai naˊ ti kleumˊ. A ciˊ naˊ kueˊ pliˊ unˊ kueˊ, Eun heulˊ nomˊ a. Kopti unˊ meuh a yam pliˊ ka, yam nyu Eun pal lhaˊ ka a unˊ kueˊ pliˊ naˊ,
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Eun lahˊ a ri kleumˊ pliˊ keutuic naˊ, “Tangˊ neum seunyaenˊ naˊ, peue hkuinˊ kaw laee pun ri hk'a pliˊ mi saecˊ ti peue.” Tapaeˊ Eun naˊ ce ku mhawngˊ kuˊ lahˊ Eun naˊ yeut.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Yam rot ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ, Yesuˊ Eun ingˊ lecˊ nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun ra ri tec peue paingˊ hk'eung maeeˊ peue leuvaee hk'eung mawnˊ naˊ ce pucti heulˊ. Eun seukleupˊ hpuinˊ ce peue leuplohˊ leumuil naˊ maeeˊ pangˊ mokˊ ce peue paingˊ guiˊ naˊ.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Eun unˊ kah aˊnhawˊ pinˊ hk'eung ti ri ceu lec lih kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Eun sangsawnˊ ce,
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Roˊ peue jhawpˊ rit maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ. Kop awnˊ na ce tangˊ ri sok hk'aˊ kaw ri toh Eun, kopti lhatˊ ce ri Heun, kopti peue heunˊ naˊ amˊ ce ri kuˊ sangsawnˊ Eun naˊ.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Yam meuh a hk'aˊpul naˊ, Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ ce pucti heulˊ hk'aˊnok ka veng naˊ.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Yam cengˊ ka yam buih long ce hk'aˊ heulˊ naˊ, ce nyu kleumˊ pliˊ keutuic naˊ yeum hk'ohˊ a rot ri res ri naˊ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Petruˊ eun kuit rot eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, keueˊ reuˊ. Kleumˊ pliˊ keutuic jhaˊ Mi naˊ yeum hk'ohˊ ka hawcˊ.”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yesuˊ Eun topˊ a, “Yumˊ Peucawoˊ Eun reuˊ.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, aˊnhawˊ lawn tuilˊ leukahˊ ri gong aenˊ na, ‘Sat ri heulˊ hk'uicˊ lec nang mhaˊseumutˊ naˊ reuˊ’, eun lawn unˊ kangkae hk'aˊnaee hpumˊ ri daecti eun naˊ yumˊ seunˊ kuˊ lahˊ eun naˊ kaw a meuh koˊ, a kaw meuh neum yeut.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Kop awnˊ na kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peˊ saecˊ naˊ hk'oˊ keunhawˊ unˊ lahˊ, yumˊ kaw peˊ pun a reuˊ. Hawcˊ koˊ, peˊ kaw pun a yeut.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Yam cawng peˊ ri hk'oˊ munˊ naˊ, punta Kuiingˊ peˊ Cawoˊ utˊ nang kuingˊ pang maoˊ naˊ kaw Eun ploeˊ mapˊ peˊ naˊ, ploeˊ mapˊ ce peue yeuh kuˊ kleucˊ ri peˊ naˊ ce reuˊ.”
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 — ausente —
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Yam tang ingˊ rot ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ baee yam Yesuˊ buih eoˊ Eun nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe maeeˊ nang kawt naˊ ce ingˊ mhaingˊ Eun,
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Mi yeuh ceu nang aenˊ ce, Mi ciˊ cu tiˊca keunhawˊ yeuh a? Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca aenˊ a ri Mi?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ ku kaw mhaingˊ peˊ ti moeng yeut. Peˊ naˊ lahˊ Uiˊ mhawngˊ a. Hawcˊ koˊ, Uiˊ naˊ kawnˊ lahˊ peˊ mhawngˊ Uiˊ ciˊ pun tiˊca aenˊ a ri aˊnhawˊ Uiˊ yeuh ceu nang aenˊ ce.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ ri Yoˊhan eun, neum kuingˊ pang maoˊ aw, aˊkoˊ neum peue aw? Lahˊ Uiˊ mhawngˊ a reuˊ.”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Ce saˊlit puri lahˊ, “Eˊ lawn topˊ lih a neum kuingˊ pang maoˊ koˊ, Eun kaw tang cang mhaingˊ eˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ peˊ vaeeˊ unˊ yumˊ Yoˊhan eun?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Daecti eˊ lawn topˊ lih a neum peue koˊ, …” (Ce lhatˊ ri peue heunˊ naˊ ce, kopti peue gawmˊeucˊ naˊ yumˊ ce Yoˊhan meuh eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ neumneum naˊ.)
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Kop awnˊ na, ce topˊ a ri Heun, “Unˊ yawng ye a.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.