Marcos 11
Plang (BLR) vs NTLH
1 Yam Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ hukˊ rot ce keunam veng Yeruˊsalaem nang yungˊ Bethpageˊ maeeˊ yungˊ Betaniˊ pang gong Sanlon naˊ, Eun cusˊ tapaeˊ lalˊ peue naˊ ka heulˊ.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Eun lahˊ a ri ka, “Heulˊ ri yungˊ utˊ nanggalˊ tehˊ a reuˊ. Yam heulˊ lec paˊ yungˊ tehˊ a naˊ, paˊ kaw pun ri nyu rawngla aetˊ aˊnhawˊ unˊ nang duing pawk a naˊ mawt a ri tehˊ. Paˊ naˊ kahˊ ri teukˊ a heulˊ maenˊ.
2 com a seguinte ordem:
3 Peue ti ri peue eun lawn naˊ lhonˊ ri mhaingˊ paˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ paˊ vaeeˊ yeuh kuˊ yeuhkiˊ?’ paˊ naˊ lahˊ, ‘Cawoˊ loˊ Eun a. Ti yam naˊ ya tang ingˊ tuilˊ a maenˊ.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Yam heulˊ ka naˊ, ka nyu rawngla aetˊ naˊ mawt a ri ri hk'aˊnok ka leuvaˊ ru maeeˊ hk'aˊ naˊ. Yam buih kahˊ ka a naˊ,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 peue cawng mawnˊ naˊ ce ngonˊ ce lahˊ, “A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ muˊ ka rawngla aetˊ awnˊ na?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ka ku lahˊ a seunˊ kuˊ Yesuˊ tuilˊ Eun leukahˊ ri ka naˊ. Ce ku kah ka teukˊ a heulˊ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ka teukˊ rawngla aetˊ naˊ ingˊ ri Yesuˊ Eun. Hawcˊ ce lhupˊ hk'o dalˊ ri naˊ pang kuiˊ ka naˊ, Yesuˊ Eun pawk a.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Peue heunˊ naˊ ce ti ri tawm hk'o ri naˊ nang gonˊhk'aˊ naˊ. Ngonˊ ce tawsˊ yuim naˊ, ce tawm a nang gonˊhk'aˊ naˊ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Peue cum heunˊ heulˊ nanggalˊ maeeˊ peue heulˊ hk'aˊkuiˊ Eun naˊ ce klawng ri lahˊ,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Nap munˊ ri kuingˊ eun kuiingˊ eˊ Davitˊ kuˊ kaw ingˊ naˊ reuˊ.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesuˊ Eun hukˊ lec nang veng Yeruˊsalaem naˊ. Eun hukˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun heulˊ eoˊ ri nawk ku ceu naˊ ce. Daecti kop kaw a fecˊ naˊ, Eun pucti lih hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Eun lih nang yungˊ Betaniˊ maeeˊ tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Yam cengˊ ka yam buih puc ce ri hk'aiˊ yungˊ Betaniˊ naˊ, Yesuˊ Eun sumˊ somˊ.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Eun nyu kleumˊ pliˊ keutuic lhaˊ kluimˊ vang seungai naˊ ti kleumˊ. A ciˊ naˊ kueˊ pliˊ unˊ kueˊ, Eun heulˊ nomˊ a. Kopti unˊ meuh a yam pliˊ ka, yam nyu Eun pal lhaˊ ka a unˊ kueˊ pliˊ naˊ,
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Eun lahˊ a ri kleumˊ pliˊ keutuic naˊ, “Tangˊ neum seunyaenˊ naˊ, peue hkuinˊ kaw laee pun ri hk'a pliˊ mi saecˊ ti peue.” Tapaeˊ Eun naˊ ce ku mhawngˊ kuˊ lahˊ Eun naˊ yeut.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Yam rot ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ, Yesuˊ Eun ingˊ lecˊ nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun ra ri tec peue paingˊ hk'eung maeeˊ peue leuvaee hk'eung mawnˊ naˊ ce pucti heulˊ. Eun seukleupˊ hpuinˊ ce peue leuplohˊ leumuil naˊ maeeˊ pangˊ mokˊ ce peue paingˊ guiˊ naˊ.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Eun unˊ kah aˊnhawˊ pinˊ hk'eung ti ri ceu lec lih kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Eun sangsawnˊ ce,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Roˊ peue jhawpˊ rit maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ. Kop awnˊ na ce tangˊ ri sok hk'aˊ kaw ri toh Eun, kopti lhatˊ ce ri Heun, kopti peue heunˊ naˊ amˊ ce ri kuˊ sangsawnˊ Eun naˊ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Yam meuh a hk'aˊpul naˊ, Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ ce pucti heulˊ hk'aˊnok ka veng naˊ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Yam cengˊ ka yam buih long ce hk'aˊ heulˊ naˊ, ce nyu kleumˊ pliˊ keutuic naˊ yeum hk'ohˊ a rot ri res ri naˊ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petruˊ eun kuit rot eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, keueˊ reuˊ. Kleumˊ pliˊ keutuic jhaˊ Mi naˊ yeum hk'ohˊ ka hawcˊ.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesuˊ Eun topˊ a, “Yumˊ Peucawoˊ Eun reuˊ.
22 Jesus respondeu:
23 Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, aˊnhawˊ lawn tuilˊ leukahˊ ri gong aenˊ na, ‘Sat ri heulˊ hk'uicˊ lec nang mhaˊseumutˊ naˊ reuˊ’, eun lawn unˊ kangkae hk'aˊnaee hpumˊ ri daecti eun naˊ yumˊ seunˊ kuˊ lahˊ eun naˊ kaw a meuh koˊ, a kaw meuh neum yeut.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kop awnˊ na kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peˊ saecˊ naˊ hk'oˊ keunhawˊ unˊ lahˊ, yumˊ kaw peˊ pun a reuˊ. Hawcˊ koˊ, peˊ kaw pun a yeut.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Yam cawng peˊ ri hk'oˊ munˊ naˊ, punta Kuiingˊ peˊ Cawoˊ utˊ nang kuingˊ pang maoˊ naˊ kaw Eun ploeˊ mapˊ peˊ naˊ, ploeˊ mapˊ ce peue yeuh kuˊ kleucˊ ri peˊ naˊ ce reuˊ.”
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yam tang ingˊ rot ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ baee yam Yesuˊ buih eoˊ Eun nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe maeeˊ nang kawt naˊ ce ingˊ mhaingˊ Eun,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Mi yeuh ceu nang aenˊ ce, Mi ciˊ cu tiˊca keunhawˊ yeuh a? Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca aenˊ a ri Mi?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ ku kaw mhaingˊ peˊ ti moeng yeut. Peˊ naˊ lahˊ Uiˊ mhawngˊ a. Hawcˊ koˊ, Uiˊ naˊ kawnˊ lahˊ peˊ mhawngˊ Uiˊ ciˊ pun tiˊca aenˊ a ri aˊnhawˊ Uiˊ yeuh ceu nang aenˊ ce.
29 Jesus respondeu:
30 Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ ri Yoˊhan eun, neum kuingˊ pang maoˊ aw, aˊkoˊ neum peue aw? Lahˊ Uiˊ mhawngˊ a reuˊ.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ce saˊlit puri lahˊ, “Eˊ lawn topˊ lih a neum kuingˊ pang maoˊ koˊ, Eun kaw tang cang mhaingˊ eˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ peˊ vaeeˊ unˊ yumˊ Yoˊhan eun?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Daecti eˊ lawn topˊ lih a neum peue koˊ, …” (Ce lhatˊ ri peue heunˊ naˊ ce, kopti peue gawmˊeucˊ naˊ yumˊ ce Yoˊhan meuh eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ neumneum naˊ.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Kop awnˊ na, ce topˊ a ri Heun, “Unˊ yawng ye a.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.