Lucas 20
Plang (BLR) vs VC
1 Kueˊ a ti seunyi yam Yesuˊ buih sangsawnˊ Eun peue heunˊ naˊ ce ri leukahˊ munˊ renˊkawn nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe maeeˊ nang kawt naˊ ce cu ri hukˊ maeeˊ Heun.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ce lahˊ a ri Heun, “Mi naˊ lahˊ ye mhawngˊ, Mi yeuh ceu nang aenˊ ce naˊ, Mi ciˊ cu tiˊca keunhawˊ yeuh a? Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca aenˊ a ri Mi?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ ku kaw mhaingˊ peˊ ti moeng yeut. Peˊ naˊ lahˊ Uiˊ mhawngˊ,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ‘Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ ri Yoˊhan eun, neum kuingˊ pang maoˊ aw, aˊkoˊ neum peue aw?’ ”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ce saˊlit puri lahˊ, “Eˊ lawn topˊ lih a neum kuingˊ pang maoˊ koˊ, Eun kaw tang cang mhaingˊ eˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ peˊ vaeeˊ unˊ yumˊ eun?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Daecti eˊ lawn topˊ lih a neum peue koˊ, peue heunˊ naˊ ce ku kaw cang dhimˊ eˊ ri seumu. Kopti yumˊ ce Yoˊhan meuh eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Kop awnˊ na, ce topˊ a ri Heun, “Unˊ yawng ye pun Eun a neum tawngnhawˊ.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Yesuˊ Eun lahˊ, “Yeuh keutitˊ koˊ, Uiˊ ku hkuinˊ kaw lahˊ peˊ mhawngˊ cu Uiˊ tiˊca keunhawˊ Uiˊ yeuh ceu nang aenˊ ce yeut.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Hawcˊ koˊ, Eun sangsawnˊ leukahˊ leupongˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun lahˊ, “Peue ti peue naˊ sangˊ eun val pliˊ bui, eun tuilˊ peue sangˊ val naˊ ce sangˊ hpaˊ a. Hawcˊ koˊ, eun heulˊ nang kuingˊ tawk seubu lingˊ.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Yam rot a yam pocˊ pliˊ bui naˊ, punta kaw eun ti pliˊ kuˊ kaw eun htukˊ ri pun naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ ri peue sangˊ hpaˊ val naˊ ce. Daecti peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce peumˊ eun, ce ploeˊ eun ingˊ neh.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Eun tang kah mhaiˊ seubu naˊ eun heulˊ ri ce baee. Daecti ce ku peumˊ eun, yeuh kuˊ hk'oˊklehˊ ri heun. Hawcˊ koˊ, ce ploeˊ eun ingˊ neh yeut.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Eun ku tang kah mhaiˊ hton loeˊ peue ri naˊ eun heulˊ baee. Ce ku peumˊ eun suiˊ. Hawcˊ koˊ, ce ti ri tec eun.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Hawcˊ koˊ, cawoˊ ka val pliˊ bui naˊ eun lahˊ, ‘Uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ? Kaw uiˊ kah konˊ me leumeusˊ ri naˊ eun heulˊ ri ce ceu. Naˊ ce chakˊ ri hkopyawmˊ ri heun.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Daecti yam peue sangˊ hpaˊ val naˊ nyu ce konˊ me eun cawoˊ val naˊ eun naˊ, ce saˊlit puri lahˊ, ‘Peue aenˊ meuh eun peue pun sinˊ. Pawh, eˊ toh eun. Sinˊ eun naˊ a naˊ meuh isˊ eˊ.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Kop awnˊ na, ce jongˊ ri tec eun hk'aˊnok ka val naˊ. Hawcˊ koˊ, ce toh eun yeum. Kop awnˊ na, cawoˊ val naˊ eun ciˊ kaw yeuh saˊnhawˊ ri ce?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Kaw eun tang ingˊ toh peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, eun kaw tang tuilˊ nang seubu ce sangˊ hpaˊ val awnˊ na.” Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce lahˊ, “Pawlaee kah a meuh yeuh keutitˊ.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Yesuˊ Eun seuluilˊ ce. Eun lahˊ, “Leukahˊ temˊ ri aenˊ na, a ciˊ sumˊ lahˊ keunhawˊ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Aˊnhawˊ lawn htangˊmeul pang seumu awnˊ a koˊ, eun kaw betˊ. Daecti seumu awnˊ a lawn hk'uicˊ tengˊ aˊnhawˊ koˊ, eun kaw betˊ nyaiˊlheoˊ.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce keulawnˊ sok hk'aˊ kaw ri mheutˊ ri ti Eun, kopti yawng ce leukahˊ leupongˊ awnˊ lahˊ a ti ri naˊ. Daecti ce lhatˊ ri peue heunˊ naˊ ce.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Ce ploeˊ peue htomˊ jemˊ naˊ ce yeuh ri seunˊ meuh ri peue leupaws seumeuˊ heulˊ htomˊ de Eun. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri mhawngˊ Yesuˊ leukahˊ kleucˊ Eun naˊ. Punta kaw ce tuilˊ Eun hkamˊ hk'aˊ tawsˊ aˊmu hk'aˊruim tiˊca hkunˊcawoˊ naˊ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Peue htomˊ jemˊ naˊ ce ingˊ mhaingˊ Eun, “Seuraˊ, yawng ye sangsawnˊ lahˊ Mi kuˊ seumeuˊ. Mi unˊ meuh maeeˊ hk'aˊmawnˊ hk'aˊmaenˊ, daecti Mi sangsawnˊ a hotˊ hk'aˊ Eun Peucawoˊ naˊ neumneum.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kaw ye htukˊ ri seueˊ hkawnˊ ri cawoˊ Kaeˊsa eun aw, aˊkoˊ unˊ seueˊ aw?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Kopti Yesuˊ yawng Eun tungˊ ce ri ri ti naˊ, Eun lahˊ a ri ce,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Tuilˊ Uiˊ nawk paec ti htaepˊ, htaepˊ naˊ a ciˊ kueˊ rup aˊnhawˊ, muis aˊnhawˊ?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Ce topˊ a, “Meuh a cawoˊ Kaeˊsa eun.” Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ, “Hk'eung eun cawoˊ Kaeˊsa naˊ tuilˊ a keutah ri cawoˊ Kaeˊsa eun. Hk'eung Eun Peucawoˊ naˊ tan a keutah ri Peucawoˊ Eun.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kopti unˊ cang pun ce leukahˊ kleucˊ lahˊ Eun nanggalˊ peue heunˊ naˊ, ce ditˊti. Kopti amˊ ce ri leukahˊ topˊ Eun naˊ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Peue Saduˊkaeˊ lahˊ tang kuhˊ imˊ a unˊ kueˊ naˊ ce ngonˊ ce ingˊ mhaingˊ Yesuˊ Eun,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Seuraˊ, Moˊse temˊ eun ri tawmˊ ri uinˊ a pun ye yeuhkiˊ, ‘Peue ti peue eun lawn yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ koˊ, punta kaw eun kueˊ konˊ suipˊ ceucat ri naˊ, ecˊ eun aˊkoˊ awngˊ eun naˊ eun kaw kah ri tang ti beunˊ awnˊ eun.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Kueˊ a awngˊecˊ aˊres peue. Nang ecˊ naˊ eun ti ri isˊ beunˊ, daecti eun yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Rot ti Aˊnyi naˊ eun,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 rot ti Aisamˊ naˊ eun ce ti beunˊ awnˊ eun. Awngˊecˊ awnˊ ce rot aˊres peue ce ti beunˊ awnˊ eun. Ce unˊ tawn ri kueˊ konˊ, ce yeum gawmˊeucˊ ri.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Vang tisutˊ ka naˊ, beunˊ awnˊ eun ku yeum.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Yam tang kuhˊ imˊ naˊ, beunˊ awnˊ eun ciˊ naˊ meuh beunˊ aˊnhawˊ ri ce, kopti ti ce beunˊ awnˊ eun gawmˊ aˊres peue ri naˊ?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue cu cat maetˊmaenˊ naˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ kueˊ ka.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Daecti peue kuingˊ ri pun hk'aˊ tang kuhˊ imˊ cu cat naˊ naˊ ce koˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ a hkuinˊ kaw laee kueˊ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ce ku unˊ laee pun ri yeum baee, kopti kaw ce keutˊ ri seunˊ inˊhpom naˊ ce. Ce meuh konˊhk'i Eun Peucawoˊ, kopti meuh ce konˊ tang kuhˊ imˊ naˊ.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Daecti hk'aˊnaee lawng bangˊ yuim naˊ, Moˊse eun ku tuhˊ eˊ nyu peue yeum naˊ kaw ce tang kuhˊ imˊ yeut, kopti klawng eun Peucawoˊ Eun meuh Peucawoˊ eun Abraham, Peucawoˊ eun Iˊcakˊ maeeˊ Peucawoˊ eun Yakopˊ.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Peucawoˊ unˊ meuh Eun Peucawoˊ ce peue yeum naˊ, daecti meuh Eun Peucawoˊ ce peue aˊyu imˊ naˊ. Kopti pun Peucawoˊ Eun naˊ, peue gawmˊeucˊ aˊyu imˊ peue.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ngonˊ ce lahˊ, “Seuraˊ, kuˊ lahˊ Mi naˊ cawpˊ nyawkˊ ka.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Tangˊ neum yam awnˊ a naˊ, aˊnhawˊ hkuinˊ laee hatˊ ri mhaingˊ Eun baee saecˊ ti peue.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Hawcˊ koˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Lahˊ peue Hkrit Eun meuh Konˊ aiˊ eun Davitˊ naˊ, a ciˊ kaw cang meuh yeuh saˊnhawˊ?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Kopti tuˊ eun Davitˊ naˊ lahˊ eun a hk'aˊnaee htawm Sukˊseunˊ naˊ yeuhkiˊ,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 rot ti yeuh Uiˊ ransu Mi naˊ ce
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Davitˊ eun ku vaeeˊ klawng Eun meuh Cawoˊ, Eun ciˊ kaw cang meuh konˊ eun Davitˊ yeuh saˊnhawˊ?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Yam peue gawmˊeucˊ naˊ leuceng ce a naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Uinˊ sati ri peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce reuˊ. Sumˊ cuipˊ ce hk'o dalˊ eoˊ ri. Ce sumˊ kah peue luisa ri nang keulas. Ce sumˊ mokˊ ri vang mokˊ aˊyeˊ keuting hk'aiˊ peue hk'aˊnaee saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ maeeˊ vang hk'asomˊ naˊ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ce rutrimˊ ri ti nya ce aˊya seunao. Ce yeuh ri hk'oˊ munˊ lingˊlangˊ sumˊ kah peue nyu ri. Ce kaw pun ri hkamˊ hk'aˊ ciyang reng naˊ lheuˊ peue ri.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.