Lucas 20

Plang (BLR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kueˊ a ti seunyi yam Yesuˊ buih sangsawnˊ Eun peue heunˊ naˊ ce ri leukahˊ munˊ renˊkawn nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe maeeˊ nang kawt naˊ ce cu ri hukˊ maeeˊ Heun.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Ce lahˊ a ri Heun, “Mi naˊ lahˊ ye mhawngˊ, Mi yeuh ceu nang aenˊ ce naˊ, Mi ciˊ cu tiˊca keunhawˊ yeuh a? Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca aenˊ a ri Mi?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ ku kaw mhaingˊ peˊ ti moeng yeut. Peˊ naˊ lahˊ Uiˊ mhawngˊ,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ‘Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ ri Yoˊhan eun, neum kuingˊ pang maoˊ aw, aˊkoˊ neum peue aw?’ ”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ce saˊlit puri lahˊ, “Eˊ lawn topˊ lih a neum kuingˊ pang maoˊ koˊ, Eun kaw tang cang mhaingˊ eˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ peˊ vaeeˊ unˊ yumˊ eun?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Daecti eˊ lawn topˊ lih a neum peue koˊ, peue heunˊ naˊ ce ku kaw cang dhimˊ eˊ ri seumu. Kopti yumˊ ce Yoˊhan meuh eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Kop awnˊ na, ce topˊ a ri Heun, “Unˊ yawng ye pun Eun a neum tawngnhawˊ.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Yesuˊ Eun lahˊ, “Yeuh keutitˊ koˊ, Uiˊ ku hkuinˊ kaw lahˊ peˊ mhawngˊ cu Uiˊ tiˊca keunhawˊ Uiˊ yeuh ceu nang aenˊ ce yeut.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Hawcˊ koˊ, Eun sangsawnˊ leukahˊ leupongˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun lahˊ, “Peue ti peue naˊ sangˊ eun val pliˊ bui, eun tuilˊ peue sangˊ val naˊ ce sangˊ hpaˊ a. Hawcˊ koˊ, eun heulˊ nang kuingˊ tawk seubu lingˊ.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Yam rot a yam pocˊ pliˊ bui naˊ, punta kaw eun ti pliˊ kuˊ kaw eun htukˊ ri pun naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ ri peue sangˊ hpaˊ val naˊ ce. Daecti peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce peumˊ eun, ce ploeˊ eun ingˊ neh.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Eun tang kah mhaiˊ seubu naˊ eun heulˊ ri ce baee. Daecti ce ku peumˊ eun, yeuh kuˊ hk'oˊklehˊ ri heun. Hawcˊ koˊ, ce ploeˊ eun ingˊ neh yeut.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Eun ku tang kah mhaiˊ hton loeˊ peue ri naˊ eun heulˊ baee. Ce ku peumˊ eun suiˊ. Hawcˊ koˊ, ce ti ri tec eun.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Hawcˊ koˊ, cawoˊ ka val pliˊ bui naˊ eun lahˊ, ‘Uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ? Kaw uiˊ kah konˊ me leumeusˊ ri naˊ eun heulˊ ri ce ceu. Naˊ ce chakˊ ri hkopyawmˊ ri heun.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Daecti yam peue sangˊ hpaˊ val naˊ nyu ce konˊ me eun cawoˊ val naˊ eun naˊ, ce saˊlit puri lahˊ, ‘Peue aenˊ meuh eun peue pun sinˊ. Pawh, eˊ toh eun. Sinˊ eun naˊ a naˊ meuh isˊ eˊ.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Kop awnˊ na, ce jongˊ ri tec eun hk'aˊnok ka val naˊ. Hawcˊ koˊ, ce toh eun yeum. Kop awnˊ na, cawoˊ val naˊ eun ciˊ kaw yeuh saˊnhawˊ ri ce?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Kaw eun tang ingˊ toh peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, eun kaw tang tuilˊ nang seubu ce sangˊ hpaˊ val awnˊ na.” Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce lahˊ, “Pawlaee kah a meuh yeuh keutitˊ.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Yesuˊ Eun seuluilˊ ce. Eun lahˊ, “Leukahˊ temˊ ri aenˊ na, a ciˊ sumˊ lahˊ keunhawˊ?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Aˊnhawˊ lawn htangˊmeul pang seumu awnˊ a koˊ, eun kaw betˊ. Daecti seumu awnˊ a lawn hk'uicˊ tengˊ aˊnhawˊ koˊ, eun kaw betˊ nyaiˊlheoˊ.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce keulawnˊ sok hk'aˊ kaw ri mheutˊ ri ti Eun, kopti yawng ce leukahˊ leupongˊ awnˊ lahˊ a ti ri naˊ. Daecti ce lhatˊ ri peue heunˊ naˊ ce.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ce ploeˊ peue htomˊ jemˊ naˊ ce yeuh ri seunˊ meuh ri peue leupaws seumeuˊ heulˊ htomˊ de Eun. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri mhawngˊ Yesuˊ leukahˊ kleucˊ Eun naˊ. Punta kaw ce tuilˊ Eun hkamˊ hk'aˊ tawsˊ aˊmu hk'aˊruim tiˊca hkunˊcawoˊ naˊ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Peue htomˊ jemˊ naˊ ce ingˊ mhaingˊ Eun, “Seuraˊ, yawng ye sangsawnˊ lahˊ Mi kuˊ seumeuˊ. Mi unˊ meuh maeeˊ hk'aˊmawnˊ hk'aˊmaenˊ, daecti Mi sangsawnˊ a hotˊ hk'aˊ Eun Peucawoˊ naˊ neumneum.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Kaw ye htukˊ ri seueˊ hkawnˊ ri cawoˊ Kaeˊsa eun aw, aˊkoˊ unˊ seueˊ aw?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Kopti Yesuˊ yawng Eun tungˊ ce ri ri ti naˊ, Eun lahˊ a ri ce,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Tuilˊ Uiˊ nawk paec ti htaepˊ, htaepˊ naˊ a ciˊ kueˊ rup aˊnhawˊ, muis aˊnhawˊ?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ce topˊ a, “Meuh a cawoˊ Kaeˊsa eun.” Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ, “Hk'eung eun cawoˊ Kaeˊsa naˊ tuilˊ a keutah ri cawoˊ Kaeˊsa eun. Hk'eung Eun Peucawoˊ naˊ tan a keutah ri Peucawoˊ Eun.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Kopti unˊ cang pun ce leukahˊ kleucˊ lahˊ Eun nanggalˊ peue heunˊ naˊ, ce ditˊti. Kopti amˊ ce ri leukahˊ topˊ Eun naˊ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Peue Saduˊkaeˊ lahˊ tang kuhˊ imˊ a unˊ kueˊ naˊ ce ngonˊ ce ingˊ mhaingˊ Yesuˊ Eun,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Seuraˊ, Moˊse temˊ eun ri tawmˊ ri uinˊ a pun ye yeuhkiˊ, ‘Peue ti peue eun lawn yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ koˊ, punta kaw eun kueˊ konˊ suipˊ ceucat ri naˊ, ecˊ eun aˊkoˊ awngˊ eun naˊ eun kaw kah ri tang ti beunˊ awnˊ eun.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Kueˊ a awngˊecˊ aˊres peue. Nang ecˊ naˊ eun ti ri isˊ beunˊ, daecti eun yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Rot ti Aˊnyi naˊ eun,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 rot ti Aisamˊ naˊ eun ce ti beunˊ awnˊ eun. Awngˊecˊ awnˊ ce rot aˊres peue ce ti beunˊ awnˊ eun. Ce unˊ tawn ri kueˊ konˊ, ce yeum gawmˊeucˊ ri.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Vang tisutˊ ka naˊ, beunˊ awnˊ eun ku yeum.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Yam tang kuhˊ imˊ naˊ, beunˊ awnˊ eun ciˊ naˊ meuh beunˊ aˊnhawˊ ri ce, kopti ti ce beunˊ awnˊ eun gawmˊ aˊres peue ri naˊ?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue cu cat maetˊmaenˊ naˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ kueˊ ka.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Daecti peue kuingˊ ri pun hk'aˊ tang kuhˊ imˊ cu cat naˊ naˊ ce koˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ a hkuinˊ kaw laee kueˊ.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ce ku unˊ laee pun ri yeum baee, kopti kaw ce keutˊ ri seunˊ inˊhpom naˊ ce. Ce meuh konˊhk'i Eun Peucawoˊ, kopti meuh ce konˊ tang kuhˊ imˊ naˊ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Daecti hk'aˊnaee lawng bangˊ yuim naˊ, Moˊse eun ku tuhˊ eˊ nyu peue yeum naˊ kaw ce tang kuhˊ imˊ yeut, kopti klawng eun Peucawoˊ Eun meuh Peucawoˊ eun Abraham, Peucawoˊ eun Iˊcakˊ maeeˊ Peucawoˊ eun Yakopˊ.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Peucawoˊ unˊ meuh Eun Peucawoˊ ce peue yeum naˊ, daecti meuh Eun Peucawoˊ ce peue aˊyu imˊ naˊ. Kopti pun Peucawoˊ Eun naˊ, peue gawmˊeucˊ aˊyu imˊ peue.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ngonˊ ce lahˊ, “Seuraˊ, kuˊ lahˊ Mi naˊ cawpˊ nyawkˊ ka.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Tangˊ neum yam awnˊ a naˊ, aˊnhawˊ hkuinˊ laee hatˊ ri mhaingˊ Eun baee saecˊ ti peue.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Hawcˊ koˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Lahˊ peue Hkrit Eun meuh Konˊ aiˊ eun Davitˊ naˊ, a ciˊ kaw cang meuh yeuh saˊnhawˊ?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Kopti tuˊ eun Davitˊ naˊ lahˊ eun a hk'aˊnaee htawm Sukˊseunˊ naˊ yeuhkiˊ,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 rot ti yeuh Uiˊ ransu Mi naˊ ce
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Davitˊ eun ku vaeeˊ klawng Eun meuh Cawoˊ, Eun ciˊ kaw cang meuh konˊ eun Davitˊ yeuh saˊnhawˊ?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Yam peue gawmˊeucˊ naˊ leuceng ce a naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Uinˊ sati ri peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce reuˊ. Sumˊ cuipˊ ce hk'o dalˊ eoˊ ri. Ce sumˊ kah peue luisa ri nang keulas. Ce sumˊ mokˊ ri vang mokˊ aˊyeˊ keuting hk'aiˊ peue hk'aˊnaee saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ maeeˊ vang hk'asomˊ naˊ.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ce rutrimˊ ri ti nya ce aˊya seunao. Ce yeuh ri hk'oˊ munˊ lingˊlangˊ sumˊ kah peue nyu ri. Ce kaw pun ri hkamˊ hk'aˊ ciyang reng naˊ lheuˊ peue ri.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.