Lucas 20
Plang (BLR) vs BKJ
1 Kueˊ a ti seunyi yam Yesuˊ buih sangsawnˊ Eun peue heunˊ naˊ ce ri leukahˊ munˊ renˊkawn nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe maeeˊ nang kawt naˊ ce cu ri hukˊ maeeˊ Heun.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Ce lahˊ a ri Heun, “Mi naˊ lahˊ ye mhawngˊ, Mi yeuh ceu nang aenˊ ce naˊ, Mi ciˊ cu tiˊca keunhawˊ yeuh a? Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca aenˊ a ri Mi?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ ku kaw mhaingˊ peˊ ti moeng yeut. Peˊ naˊ lahˊ Uiˊ mhawngˊ,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ‘Aˊnhawˊ ciˊ tuilˊ tiˊca tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ ri Yoˊhan eun, neum kuingˊ pang maoˊ aw, aˊkoˊ neum peue aw?’ ”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ce saˊlit puri lahˊ, “Eˊ lawn topˊ lih a neum kuingˊ pang maoˊ koˊ, Eun kaw tang cang mhaingˊ eˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ peˊ vaeeˊ unˊ yumˊ eun?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Daecti eˊ lawn topˊ lih a neum peue koˊ, peue heunˊ naˊ ce ku kaw cang dhimˊ eˊ ri seumu. Kopti yumˊ ce Yoˊhan meuh eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Kop awnˊ na, ce topˊ a ri Heun, “Unˊ yawng ye pun Eun a neum tawngnhawˊ.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Yesuˊ Eun lahˊ, “Yeuh keutitˊ koˊ, Uiˊ ku hkuinˊ kaw lahˊ peˊ mhawngˊ cu Uiˊ tiˊca keunhawˊ Uiˊ yeuh ceu nang aenˊ ce yeut.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Hawcˊ koˊ, Eun sangsawnˊ leukahˊ leupongˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun lahˊ, “Peue ti peue naˊ sangˊ eun val pliˊ bui, eun tuilˊ peue sangˊ val naˊ ce sangˊ hpaˊ a. Hawcˊ koˊ, eun heulˊ nang kuingˊ tawk seubu lingˊ.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Yam rot a yam pocˊ pliˊ bui naˊ, punta kaw eun ti pliˊ kuˊ kaw eun htukˊ ri pun naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ ri peue sangˊ hpaˊ val naˊ ce. Daecti peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce peumˊ eun, ce ploeˊ eun ingˊ neh.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Eun tang kah mhaiˊ seubu naˊ eun heulˊ ri ce baee. Daecti ce ku peumˊ eun, yeuh kuˊ hk'oˊklehˊ ri heun. Hawcˊ koˊ, ce ploeˊ eun ingˊ neh yeut.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Eun ku tang kah mhaiˊ hton loeˊ peue ri naˊ eun heulˊ baee. Ce ku peumˊ eun suiˊ. Hawcˊ koˊ, ce ti ri tec eun.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Hawcˊ koˊ, cawoˊ ka val pliˊ bui naˊ eun lahˊ, ‘Uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ? Kaw uiˊ kah konˊ me leumeusˊ ri naˊ eun heulˊ ri ce ceu. Naˊ ce chakˊ ri hkopyawmˊ ri heun.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Daecti yam peue sangˊ hpaˊ val naˊ nyu ce konˊ me eun cawoˊ val naˊ eun naˊ, ce saˊlit puri lahˊ, ‘Peue aenˊ meuh eun peue pun sinˊ. Pawh, eˊ toh eun. Sinˊ eun naˊ a naˊ meuh isˊ eˊ.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kop awnˊ na, ce jongˊ ri tec eun hk'aˊnok ka val naˊ. Hawcˊ koˊ, ce toh eun yeum. Kop awnˊ na, cawoˊ val naˊ eun ciˊ kaw yeuh saˊnhawˊ ri ce?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Kaw eun tang ingˊ toh peue sangˊ hpaˊ val awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, eun kaw tang tuilˊ nang seubu ce sangˊ hpaˊ val awnˊ na.” Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce lahˊ, “Pawlaee kah a meuh yeuh keutitˊ.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Yesuˊ Eun seuluilˊ ce. Eun lahˊ, “Leukahˊ temˊ ri aenˊ na, a ciˊ sumˊ lahˊ keunhawˊ?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Aˊnhawˊ lawn htangˊmeul pang seumu awnˊ a koˊ, eun kaw betˊ. Daecti seumu awnˊ a lawn hk'uicˊ tengˊ aˊnhawˊ koˊ, eun kaw betˊ nyaiˊlheoˊ.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce keulawnˊ sok hk'aˊ kaw ri mheutˊ ri ti Eun, kopti yawng ce leukahˊ leupongˊ awnˊ lahˊ a ti ri naˊ. Daecti ce lhatˊ ri peue heunˊ naˊ ce.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ce ploeˊ peue htomˊ jemˊ naˊ ce yeuh ri seunˊ meuh ri peue leupaws seumeuˊ heulˊ htomˊ de Eun. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri mhawngˊ Yesuˊ leukahˊ kleucˊ Eun naˊ. Punta kaw ce tuilˊ Eun hkamˊ hk'aˊ tawsˊ aˊmu hk'aˊruim tiˊca hkunˊcawoˊ naˊ.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Peue htomˊ jemˊ naˊ ce ingˊ mhaingˊ Eun, “Seuraˊ, yawng ye sangsawnˊ lahˊ Mi kuˊ seumeuˊ. Mi unˊ meuh maeeˊ hk'aˊmawnˊ hk'aˊmaenˊ, daecti Mi sangsawnˊ a hotˊ hk'aˊ Eun Peucawoˊ naˊ neumneum.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Kaw ye htukˊ ri seueˊ hkawnˊ ri cawoˊ Kaeˊsa eun aw, aˊkoˊ unˊ seueˊ aw?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Kopti Yesuˊ yawng Eun tungˊ ce ri ri ti naˊ, Eun lahˊ a ri ce,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Tuilˊ Uiˊ nawk paec ti htaepˊ, htaepˊ naˊ a ciˊ kueˊ rup aˊnhawˊ, muis aˊnhawˊ?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ce topˊ a, “Meuh a cawoˊ Kaeˊsa eun.” Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ, “Hk'eung eun cawoˊ Kaeˊsa naˊ tuilˊ a keutah ri cawoˊ Kaeˊsa eun. Hk'eung Eun Peucawoˊ naˊ tan a keutah ri Peucawoˊ Eun.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Kopti unˊ cang pun ce leukahˊ kleucˊ lahˊ Eun nanggalˊ peue heunˊ naˊ, ce ditˊti. Kopti amˊ ce ri leukahˊ topˊ Eun naˊ.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Peue Saduˊkaeˊ lahˊ tang kuhˊ imˊ a unˊ kueˊ naˊ ce ngonˊ ce ingˊ mhaingˊ Yesuˊ Eun,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Seuraˊ, Moˊse temˊ eun ri tawmˊ ri uinˊ a pun ye yeuhkiˊ, ‘Peue ti peue eun lawn yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ koˊ, punta kaw eun kueˊ konˊ suipˊ ceucat ri naˊ, ecˊ eun aˊkoˊ awngˊ eun naˊ eun kaw kah ri tang ti beunˊ awnˊ eun.’
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Kueˊ a awngˊecˊ aˊres peue. Nang ecˊ naˊ eun ti ri isˊ beunˊ, daecti eun yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Rot ti Aˊnyi naˊ eun,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 rot ti Aisamˊ naˊ eun ce ti beunˊ awnˊ eun. Awngˊecˊ awnˊ ce rot aˊres peue ce ti beunˊ awnˊ eun. Ce unˊ tawn ri kueˊ konˊ, ce yeum gawmˊeucˊ ri.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Vang tisutˊ ka naˊ, beunˊ awnˊ eun ku yeum.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Yam tang kuhˊ imˊ naˊ, beunˊ awnˊ eun ciˊ naˊ meuh beunˊ aˊnhawˊ ri ce, kopti ti ce beunˊ awnˊ eun gawmˊ aˊres peue ri naˊ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue cu cat maetˊmaenˊ naˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ kueˊ ka.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Daecti peue kuingˊ ri pun hk'aˊ tang kuhˊ imˊ cu cat naˊ naˊ ce koˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ a hkuinˊ kaw laee kueˊ.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ce ku unˊ laee pun ri yeum baee, kopti kaw ce keutˊ ri seunˊ inˊhpom naˊ ce. Ce meuh konˊhk'i Eun Peucawoˊ, kopti meuh ce konˊ tang kuhˊ imˊ naˊ.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Daecti hk'aˊnaee lawng bangˊ yuim naˊ, Moˊse eun ku tuhˊ eˊ nyu peue yeum naˊ kaw ce tang kuhˊ imˊ yeut, kopti klawng eun Peucawoˊ Eun meuh Peucawoˊ eun Abraham, Peucawoˊ eun Iˊcakˊ maeeˊ Peucawoˊ eun Yakopˊ.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Peucawoˊ unˊ meuh Eun Peucawoˊ ce peue yeum naˊ, daecti meuh Eun Peucawoˊ ce peue aˊyu imˊ naˊ. Kopti pun Peucawoˊ Eun naˊ, peue gawmˊeucˊ aˊyu imˊ peue.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ngonˊ ce lahˊ, “Seuraˊ, kuˊ lahˊ Mi naˊ cawpˊ nyawkˊ ka.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Tangˊ neum yam awnˊ a naˊ, aˊnhawˊ hkuinˊ laee hatˊ ri mhaingˊ Eun baee saecˊ ti peue.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Hawcˊ koˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Lahˊ peue Hkrit Eun meuh Konˊ aiˊ eun Davitˊ naˊ, a ciˊ kaw cang meuh yeuh saˊnhawˊ?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Kopti tuˊ eun Davitˊ naˊ lahˊ eun a hk'aˊnaee htawm Sukˊseunˊ naˊ yeuhkiˊ,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 rot ti yeuh Uiˊ ransu Mi naˊ ce
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Davitˊ eun ku vaeeˊ klawng Eun meuh Cawoˊ, Eun ciˊ kaw cang meuh konˊ eun Davitˊ yeuh saˊnhawˊ?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Yam peue gawmˊeucˊ naˊ leuceng ce a naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Uinˊ sati ri peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce reuˊ. Sumˊ cuipˊ ce hk'o dalˊ eoˊ ri. Ce sumˊ kah peue luisa ri nang keulas. Ce sumˊ mokˊ ri vang mokˊ aˊyeˊ keuting hk'aiˊ peue hk'aˊnaee saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ maeeˊ vang hk'asomˊ naˊ.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ce rutrimˊ ri ti nya ce aˊya seunao. Ce yeuh ri hk'oˊ munˊ lingˊlangˊ sumˊ kah peue nyu ri. Ce kaw pun ri hkamˊ hk'aˊ ciyang reng naˊ lheuˊ peue ri.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.