Lucas 19

Plang (BLR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesuˊ lec Eun nang veng Yeriˊhkoˊ naˊ. Yam buih hpaˊ Eun a heulˊ naˊ,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 mawnˊ naˊ a kueˊ peue muis Sakaeˊ ti peue. Eun meuh roˊ peue cepˊ hkawnˊ. Eun meuneum nyawkˊ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Sumˊ nyu eun Yesuˊ Eun ciˊ naˊ meuh aˊnhawˊ. Daecti Sakaeˊ naˊ meuh eun peue tem, eun unˊ cang nyu Yesuˊ Eun. Kopti peue heunˊ naˊ tawkˊ net ce puri naˊ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Kop awnˊ na, punta kaw eun nyu Yesuˊ Eun naˊ, eun hk'uih heulˊ nanggalˊ. Eun heulˊ hukˊ kleumˊ keutuic keunam hk'aˊ vang Yesuˊ kaw Eun ingˊ naˊ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yam Yesuˊ rot Eun mawnˊ naˊ, Eun mungˊ ri lahˊ a ri heun, “Sakaeˊ, lih vaeevaee. Kaw Uiˊ pun ri ingˊ itˊ ti nya mi seunyaenˊ.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Kop awnˊ na, Sakaeˊ eun keulawnˊ lih renˊkawn rap ri ti Eun.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri nyu a naˊ, ce meunuiˊmeunuiˊ lahˊ, “Eun vaeeˊ heulˊ meuh checˊ peue mapˊ.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Daecti Sakaeˊ eun cawng ri lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Cawoˊ, keueˊ reuˊ, tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ kaw uiˊ gvah vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ ri peue hk'oˊtukyak naˊ ce hpaˊ hk'eung. Uiˊ lawn caw ri chiˊlai ri ti isˊ peue koˊ, uiˊ kaw tang saiˊ a punˊ pun.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Seunyaenˊ, Peucawoˊ htut Eun nyahk'ulˊ aenˊ a hawcˊ. Kopti peue aenˊ eun ku meuh konˊ eun Abraham yeut.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kopti punta kaw Eun sok ri teumˊkawm htut peue raiˊ naˊ ce lawtpon naˊ, Konˊ aiˊ peue Eun lih.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yam buih leuceng ce leukahˊ awnˊ a naˊ, kopti kaw Eun hk'awsˊ rot keunam veng Yeruˊsalaem naˊ, ce hteumˊ kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ a kaw keulawnˊ pucti lih naˊ. Yesuˊ Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ ri ce.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Eun lahˊ, “Peue meuh ceu hkunˊ ti peue naˊ heulˊ eun nang kuingˊ seungai punta kaw eun ti anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ, hawcˊ koˊ, eun kaw tang ingˊ naˊ.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Kop awnˊ na, eun klawng mhaiˊ ri naˊ ce kulˊ peue. Eun tuilˊ leumuil ri ce ti peue ti cawe. Hawcˊ koˊ, eun tawmˊ ri uinˊ leukahˊ ri ce, ‘Peˊ naˊ ka leumuil aenˊ na rot yam ingˊ rot uiˊ.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Daecti peue hk'aˊruim eun naˊ ce ces ri heun. Ce ploeˊ peue tangˊ tuˊ ri naˊ eun hotˊ eun heulˊ lahˊ, ‘Unˊ sumˊ isˊ ye kaw eun meuh hkunˊhawˊhkamˊ uˊpeung hk'aˊpang ye.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 A saecˊ yeuh saˊnhawˊ, eun pun anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ eun tang ingˊ ti nya. Eun kah peue heulˊ klawng mhaiˊ tuilˊ eun leumuil ri ce naˊ ce ingˊ hk'eupˊ ri. Eun sumˊ yawng ce ciˊ maet aˊneng.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Mhaiˊ kuˊ nanggalˊ naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka kulˊ cawe.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Chakˊ ka, mhaiˊ chakˊ uiˊ. Kopti leupaws seumeuˊ mi hk'aˊnaee kuˊ aetˊ naˊ, mi naˊ uˊpeung veng kulˊ veng naˊ reuˊ.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Lalˊ peue ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka hpawnˊ cawe.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mi naˊ uˊpeung veng hpawnˊ veng naˊ reuˊ.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Hawcˊ koˊ, mhaiˊ nang ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, maenˊ, leumuil ti cawe mi naˊ. Kao uiˊ ri uinˊ a nang hpenˊ naˊ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Lhatˊ uiˊ ri mi, kopti meuh mi peue hkanˊ reng. Mi seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Mi vuic ri ti vang unˊ puinˊ.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mhaiˊ rai aenˊ mi, kaw uiˊ tawsˊ aˊmu ri leukahˊ lahˊ mi naˊ. Yawng mi meuh uiˊ peue hkanˊ reng. Uiˊ seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Uiˊ vuic ri ti vang unˊ puinˊ naˊ.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 A ciˊ yeuh keunhawˊ, mi vaeeˊ unˊ tuilˊ leumuil uiˊ naˊ ri peue keucan leumuil naˊ ce? Mi lawn yeuh a seunˊ awnˊ na koˊ, yam tang ingˊ rot uiˊ naˊ, uiˊ ku naˊ tang pun leumuil ri naˊ keutah maeeˊ nammaet ka naˊ.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ a ri peue cawng keunam naˊ ce, ‘Ti leumuil ti cawe eun naˊ hk'aiˊ heun, tuilˊ a ri kuˊ kueˊ kulˊ cawe naˊ eun reuˊ.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Peue awnˊ ce lahˊ, ‘Cawoˊ, kueˊ eun leumuil kulˊ cawe hawcˊ.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Eun topˊ a, ‘Lahˊ uiˊ a ri peˊ, kuˊ kueˊ naˊ ce ku peue ce kaw tang tuilˊ ce baee, daecti kuˊ unˊ kueˊ naˊ ce kuˊ kawnˊ vang ce naˊ a kaw tang hueˊ ri lih hk'aiˊ ce.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Pun peue meuh ransu ri uiˊ kuˊ unˊ sumˊ kah uiˊ uˊpeung hk'aˊpang ri naˊ ce koˊ, va ri ingˊ toh ce nanggalˊ uiˊ mawnˊ reuˊ.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Hawcˊ Yesuˊ lahˊ Eun a yeuh keutitˊ naˊ, Eun tang suip hk'aˊ ri naˊ hukˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Yam hukˊ rot Eun nang yungˊ Bethpageˊ maeeˊ yungˊ Betaniˊ pang gong Sanlon naˊ, Eun cusˊ tapaeˊ lalˊ peue naˊ ka heulˊ. Eun lahˊ a ri ka,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Heulˊ ri yungˊ utˊ nanggalˊ tehˊ a reuˊ. Yam heulˊ lec paˊ yungˊ tehˊ a naˊ, paˊ kaw pun ri nyu rawngla aetˊ aˊnhawˊ unˊ nang duing pawk a naˊ mawt a ri tehˊ. Paˊ naˊ kahˊ ri teukˊ a heulˊ maenˊ.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Peue ti ri peue eun lawn naˊ lhonˊ ri mhaingˊ paˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ a?’ paˊ naˊ lahˊ, ‘Cawoˊ loˊ Eun a.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yam tapaeˊ cusˊ Eun lalˊ peue naˊ heulˊ ka naˊ, ka pun ri nyu seunˊ a kuˊ lahˊ Eun naˊ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Yam buih kahˊ ka rawngla aetˊ naˊ, cawoˊ ka naˊ ce mhaingˊ ka, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ rawngla aetˊ naˊ?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ka topˊ a, “Cawoˊ loˊ Eun a.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Hawcˊ ka teukˊ rawngla aetˊ naˊ ingˊ ri Yesuˊ Eun naˊ, ce lhupˊ hk'o dalˊ ri naˊ pang kuiˊ ka naˊ. Yesuˊ Eun pawk a.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Yam pawk Eun a heulˊ naˊ, ce sawngˊ tawm hk'o ri naˊ nang gonˊhk'aˊ naˊ heulˊ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Yam kaw Eun rot juil ka gong Sanlon naˊ, tapaeˊ cum heunˊ naˊ ce renˊkawn klawng lawsˊ sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun kopti pun ce ri nyu kuˊ hk'oˊamˊ yeuh Eun gawmˊeucˊ naˊ.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ce lahˊ, “Nap munˊ ri Hkunˊhawˊhkamˊ ingˊ hk'aˊruim muis Eun Peucawoˊ naˊ Eun.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Peue Hparisaeˊ utˊ nang peue cum heunˊ naˊ ngonˊ ce lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, kah tapaeˊ Mi naˊ ce ditˊti reuˊ.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Eun topˊ a, “Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ce lawn ditˊti koˊ, seumu naˊ ce kaw klawng.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Eun rot maeeˊ veng naˊ. Yam pun Eun ri nyu veng Yeruˊsalaem naˊ, Eun yam ri veng naˊ.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Eun lahˊ a ri veng Yeruˊsalaem naˊ, “Seunyaenˊ, sumˊ kah Uiˊ veng Yeruˊsalaem naˊ mi yawng kuˊ kaw tuilˊ hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ ri mi naˊ, daecti maetˊmaenˊ ceu nang awnˊ ce a geupˊ ri ngaiˊ mi naˊ hawcˊ.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Seunyi yam awnˊ na kaw a rot yam ransu mi naˊ kaw ce kungˊ ri isˊ tawp suikˊ ri mi, ce naˊ vet mi rop.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ce kaw yat ti dhimˊ mi pang bhenˊ keuteˊ naˊ, mi ri maeeˊ konˊhk'i mi hk'aˊnaee hkui veng mi naˊ. Ce kaw unˊ laee uinˊ seumu naˊ po ri hk'aˊpang puri saecˊ ti meulˊ, kopti unˊ pawn mi yam Peucawoˊ lih Eun ri mi naˊ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Hawcˊ awnˊ na, Eun lec nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun ra ri tec peue paingˊ hk'eung naˊ ce pucti heulˊ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ a leukahˊ temˊ ri yeuhkiˊ, ‘Nya Uiˊ naˊ meuh a vang hk'oˊ munˊ’, daecti peˊ yeuh a meuh vang hk'onˊro conˊ.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Eun sangsawnˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ ku seunyi. Daecti roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊkan peue kuingˊ naˊ ce sok hk'aˊ kaw ri toh Eun.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Daecti ce unˊ nyu hk'aˊ kaw ri toh Eun, kopti peue gawmˊeucˊ naˊ sumˊ leuceng ce leukahˊ sangsawnˊ Eun naˊ nyawkˊ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.