Lucas 19
Plang (BLR) vs NVT
1 Yesuˊ lec Eun nang veng Yeriˊhkoˊ naˊ. Yam buih hpaˊ Eun a heulˊ naˊ,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 mawnˊ naˊ a kueˊ peue muis Sakaeˊ ti peue. Eun meuh roˊ peue cepˊ hkawnˊ. Eun meuneum nyawkˊ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Sumˊ nyu eun Yesuˊ Eun ciˊ naˊ meuh aˊnhawˊ. Daecti Sakaeˊ naˊ meuh eun peue tem, eun unˊ cang nyu Yesuˊ Eun. Kopti peue heunˊ naˊ tawkˊ net ce puri naˊ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Kop awnˊ na, punta kaw eun nyu Yesuˊ Eun naˊ, eun hk'uih heulˊ nanggalˊ. Eun heulˊ hukˊ kleumˊ keutuic keunam hk'aˊ vang Yesuˊ kaw Eun ingˊ naˊ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yam Yesuˊ rot Eun mawnˊ naˊ, Eun mungˊ ri lahˊ a ri heun, “Sakaeˊ, lih vaeevaee. Kaw Uiˊ pun ri ingˊ itˊ ti nya mi seunyaenˊ.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Kop awnˊ na, Sakaeˊ eun keulawnˊ lih renˊkawn rap ri ti Eun.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri nyu a naˊ, ce meunuiˊmeunuiˊ lahˊ, “Eun vaeeˊ heulˊ meuh checˊ peue mapˊ.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Daecti Sakaeˊ eun cawng ri lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Cawoˊ, keueˊ reuˊ, tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ kaw uiˊ gvah vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ ri peue hk'oˊtukyak naˊ ce hpaˊ hk'eung. Uiˊ lawn caw ri chiˊlai ri ti isˊ peue koˊ, uiˊ kaw tang saiˊ a punˊ pun.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Seunyaenˊ, Peucawoˊ htut Eun nyahk'ulˊ aenˊ a hawcˊ. Kopti peue aenˊ eun ku meuh konˊ eun Abraham yeut.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Kopti punta kaw Eun sok ri teumˊkawm htut peue raiˊ naˊ ce lawtpon naˊ, Konˊ aiˊ peue Eun lih.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yam buih leuceng ce leukahˊ awnˊ a naˊ, kopti kaw Eun hk'awsˊ rot keunam veng Yeruˊsalaem naˊ, ce hteumˊ kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ a kaw keulawnˊ pucti lih naˊ. Yesuˊ Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ ri ce.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Eun lahˊ, “Peue meuh ceu hkunˊ ti peue naˊ heulˊ eun nang kuingˊ seungai punta kaw eun ti anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ, hawcˊ koˊ, eun kaw tang ingˊ naˊ.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Kop awnˊ na, eun klawng mhaiˊ ri naˊ ce kulˊ peue. Eun tuilˊ leumuil ri ce ti peue ti cawe. Hawcˊ koˊ, eun tawmˊ ri uinˊ leukahˊ ri ce, ‘Peˊ naˊ ka leumuil aenˊ na rot yam ingˊ rot uiˊ.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Daecti peue hk'aˊruim eun naˊ ce ces ri heun. Ce ploeˊ peue tangˊ tuˊ ri naˊ eun hotˊ eun heulˊ lahˊ, ‘Unˊ sumˊ isˊ ye kaw eun meuh hkunˊhawˊhkamˊ uˊpeung hk'aˊpang ye.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 A saecˊ yeuh saˊnhawˊ, eun pun anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ eun tang ingˊ ti nya. Eun kah peue heulˊ klawng mhaiˊ tuilˊ eun leumuil ri ce naˊ ce ingˊ hk'eupˊ ri. Eun sumˊ yawng ce ciˊ maet aˊneng.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Mhaiˊ kuˊ nanggalˊ naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka kulˊ cawe.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Chakˊ ka, mhaiˊ chakˊ uiˊ. Kopti leupaws seumeuˊ mi hk'aˊnaee kuˊ aetˊ naˊ, mi naˊ uˊpeung veng kulˊ veng naˊ reuˊ.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Lalˊ peue ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka hpawnˊ cawe.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mi naˊ uˊpeung veng hpawnˊ veng naˊ reuˊ.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Hawcˊ koˊ, mhaiˊ nang ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, maenˊ, leumuil ti cawe mi naˊ. Kao uiˊ ri uinˊ a nang hpenˊ naˊ.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Lhatˊ uiˊ ri mi, kopti meuh mi peue hkanˊ reng. Mi seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Mi vuic ri ti vang unˊ puinˊ.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mhaiˊ rai aenˊ mi, kaw uiˊ tawsˊ aˊmu ri leukahˊ lahˊ mi naˊ. Yawng mi meuh uiˊ peue hkanˊ reng. Uiˊ seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Uiˊ vuic ri ti vang unˊ puinˊ naˊ.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 A ciˊ yeuh keunhawˊ, mi vaeeˊ unˊ tuilˊ leumuil uiˊ naˊ ri peue keucan leumuil naˊ ce? Mi lawn yeuh a seunˊ awnˊ na koˊ, yam tang ingˊ rot uiˊ naˊ, uiˊ ku naˊ tang pun leumuil ri naˊ keutah maeeˊ nammaet ka naˊ.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ a ri peue cawng keunam naˊ ce, ‘Ti leumuil ti cawe eun naˊ hk'aiˊ heun, tuilˊ a ri kuˊ kueˊ kulˊ cawe naˊ eun reuˊ.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Peue awnˊ ce lahˊ, ‘Cawoˊ, kueˊ eun leumuil kulˊ cawe hawcˊ.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Eun topˊ a, ‘Lahˊ uiˊ a ri peˊ, kuˊ kueˊ naˊ ce ku peue ce kaw tang tuilˊ ce baee, daecti kuˊ unˊ kueˊ naˊ ce kuˊ kawnˊ vang ce naˊ a kaw tang hueˊ ri lih hk'aiˊ ce.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Pun peue meuh ransu ri uiˊ kuˊ unˊ sumˊ kah uiˊ uˊpeung hk'aˊpang ri naˊ ce koˊ, va ri ingˊ toh ce nanggalˊ uiˊ mawnˊ reuˊ.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Hawcˊ Yesuˊ lahˊ Eun a yeuh keutitˊ naˊ, Eun tang suip hk'aˊ ri naˊ hukˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Yam hukˊ rot Eun nang yungˊ Bethpageˊ maeeˊ yungˊ Betaniˊ pang gong Sanlon naˊ, Eun cusˊ tapaeˊ lalˊ peue naˊ ka heulˊ. Eun lahˊ a ri ka,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Heulˊ ri yungˊ utˊ nanggalˊ tehˊ a reuˊ. Yam heulˊ lec paˊ yungˊ tehˊ a naˊ, paˊ kaw pun ri nyu rawngla aetˊ aˊnhawˊ unˊ nang duing pawk a naˊ mawt a ri tehˊ. Paˊ naˊ kahˊ ri teukˊ a heulˊ maenˊ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Peue ti ri peue eun lawn naˊ lhonˊ ri mhaingˊ paˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ a?’ paˊ naˊ lahˊ, ‘Cawoˊ loˊ Eun a.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Yam tapaeˊ cusˊ Eun lalˊ peue naˊ heulˊ ka naˊ, ka pun ri nyu seunˊ a kuˊ lahˊ Eun naˊ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Yam buih kahˊ ka rawngla aetˊ naˊ, cawoˊ ka naˊ ce mhaingˊ ka, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ rawngla aetˊ naˊ?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ka topˊ a, “Cawoˊ loˊ Eun a.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Hawcˊ ka teukˊ rawngla aetˊ naˊ ingˊ ri Yesuˊ Eun naˊ, ce lhupˊ hk'o dalˊ ri naˊ pang kuiˊ ka naˊ. Yesuˊ Eun pawk a.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Yam pawk Eun a heulˊ naˊ, ce sawngˊ tawm hk'o ri naˊ nang gonˊhk'aˊ naˊ heulˊ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Yam kaw Eun rot juil ka gong Sanlon naˊ, tapaeˊ cum heunˊ naˊ ce renˊkawn klawng lawsˊ sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun kopti pun ce ri nyu kuˊ hk'oˊamˊ yeuh Eun gawmˊeucˊ naˊ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ce lahˊ, “Nap munˊ ri Hkunˊhawˊhkamˊ ingˊ hk'aˊruim muis Eun Peucawoˊ naˊ Eun.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Peue Hparisaeˊ utˊ nang peue cum heunˊ naˊ ngonˊ ce lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, kah tapaeˊ Mi naˊ ce ditˊti reuˊ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Eun topˊ a, “Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ce lawn ditˊti koˊ, seumu naˊ ce kaw klawng.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Eun rot maeeˊ veng naˊ. Yam pun Eun ri nyu veng Yeruˊsalaem naˊ, Eun yam ri veng naˊ.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Eun lahˊ a ri veng Yeruˊsalaem naˊ, “Seunyaenˊ, sumˊ kah Uiˊ veng Yeruˊsalaem naˊ mi yawng kuˊ kaw tuilˊ hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ ri mi naˊ, daecti maetˊmaenˊ ceu nang awnˊ ce a geupˊ ri ngaiˊ mi naˊ hawcˊ.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Seunyi yam awnˊ na kaw a rot yam ransu mi naˊ kaw ce kungˊ ri isˊ tawp suikˊ ri mi, ce naˊ vet mi rop.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ce kaw yat ti dhimˊ mi pang bhenˊ keuteˊ naˊ, mi ri maeeˊ konˊhk'i mi hk'aˊnaee hkui veng mi naˊ. Ce kaw unˊ laee uinˊ seumu naˊ po ri hk'aˊpang puri saecˊ ti meulˊ, kopti unˊ pawn mi yam Peucawoˊ lih Eun ri mi naˊ.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Hawcˊ awnˊ na, Eun lec nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun ra ri tec peue paingˊ hk'eung naˊ ce pucti heulˊ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ a leukahˊ temˊ ri yeuhkiˊ, ‘Nya Uiˊ naˊ meuh a vang hk'oˊ munˊ’, daecti peˊ yeuh a meuh vang hk'onˊro conˊ.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Eun sangsawnˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ ku seunyi. Daecti roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊkan peue kuingˊ naˊ ce sok hk'aˊ kaw ri toh Eun.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Daecti ce unˊ nyu hk'aˊ kaw ri toh Eun, kopti peue gawmˊeucˊ naˊ sumˊ leuceng ce leukahˊ sangsawnˊ Eun naˊ nyawkˊ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.