Lucas 19
Plang (BLR) vs NTLH
1 Yesuˊ lec Eun nang veng Yeriˊhkoˊ naˊ. Yam buih hpaˊ Eun a heulˊ naˊ,
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 mawnˊ naˊ a kueˊ peue muis Sakaeˊ ti peue. Eun meuh roˊ peue cepˊ hkawnˊ. Eun meuneum nyawkˊ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Sumˊ nyu eun Yesuˊ Eun ciˊ naˊ meuh aˊnhawˊ. Daecti Sakaeˊ naˊ meuh eun peue tem, eun unˊ cang nyu Yesuˊ Eun. Kopti peue heunˊ naˊ tawkˊ net ce puri naˊ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Kop awnˊ na, punta kaw eun nyu Yesuˊ Eun naˊ, eun hk'uih heulˊ nanggalˊ. Eun heulˊ hukˊ kleumˊ keutuic keunam hk'aˊ vang Yesuˊ kaw Eun ingˊ naˊ.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Yam Yesuˊ rot Eun mawnˊ naˊ, Eun mungˊ ri lahˊ a ri heun, “Sakaeˊ, lih vaeevaee. Kaw Uiˊ pun ri ingˊ itˊ ti nya mi seunyaenˊ.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Kop awnˊ na, Sakaeˊ eun keulawnˊ lih renˊkawn rap ri ti Eun.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri nyu a naˊ, ce meunuiˊmeunuiˊ lahˊ, “Eun vaeeˊ heulˊ meuh checˊ peue mapˊ.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Daecti Sakaeˊ eun cawng ri lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Cawoˊ, keueˊ reuˊ, tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ kaw uiˊ gvah vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ ri peue hk'oˊtukyak naˊ ce hpaˊ hk'eung. Uiˊ lawn caw ri chiˊlai ri ti isˊ peue koˊ, uiˊ kaw tang saiˊ a punˊ pun.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Seunyaenˊ, Peucawoˊ htut Eun nyahk'ulˊ aenˊ a hawcˊ. Kopti peue aenˊ eun ku meuh konˊ eun Abraham yeut.
9 Então Jesus disse:
10 Kopti punta kaw Eun sok ri teumˊkawm htut peue raiˊ naˊ ce lawtpon naˊ, Konˊ aiˊ peue Eun lih.”
10 Porque o
11 Yam buih leuceng ce leukahˊ awnˊ a naˊ, kopti kaw Eun hk'awsˊ rot keunam veng Yeruˊsalaem naˊ, ce hteumˊ kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ a kaw keulawnˊ pucti lih naˊ. Yesuˊ Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ ri ce.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Eun lahˊ, “Peue meuh ceu hkunˊ ti peue naˊ heulˊ eun nang kuingˊ seungai punta kaw eun ti anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ, hawcˊ koˊ, eun kaw tang ingˊ naˊ.
12 Então Jesus disse:
13 Kop awnˊ na, eun klawng mhaiˊ ri naˊ ce kulˊ peue. Eun tuilˊ leumuil ri ce ti peue ti cawe. Hawcˊ koˊ, eun tawmˊ ri uinˊ leukahˊ ri ce, ‘Peˊ naˊ ka leumuil aenˊ na rot yam ingˊ rot uiˊ.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Daecti peue hk'aˊruim eun naˊ ce ces ri heun. Ce ploeˊ peue tangˊ tuˊ ri naˊ eun hotˊ eun heulˊ lahˊ, ‘Unˊ sumˊ isˊ ye kaw eun meuh hkunˊhawˊhkamˊ uˊpeung hk'aˊpang ye.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 A saecˊ yeuh saˊnhawˊ, eun pun anˊnya hkunˊhawˊhkamˊ naˊ eun tang ingˊ ti nya. Eun kah peue heulˊ klawng mhaiˊ tuilˊ eun leumuil ri ce naˊ ce ingˊ hk'eupˊ ri. Eun sumˊ yawng ce ciˊ maet aˊneng.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Mhaiˊ kuˊ nanggalˊ naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka kulˊ cawe.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Chakˊ ka, mhaiˊ chakˊ uiˊ. Kopti leupaws seumeuˊ mi hk'aˊnaee kuˊ aetˊ naˊ, mi naˊ uˊpeung veng kulˊ veng naˊ reuˊ.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Lalˊ peue ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, heulˊ ka uiˊ leumuil ti cawe mi naˊ uiˊ tang pun nammaet ka hpawnˊ cawe.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mi naˊ uˊpeung veng hpawnˊ veng naˊ reuˊ.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Hawcˊ koˊ, mhaiˊ nang ti peue naˊ eun ingˊ lahˊ, ‘Cawoˊ, maenˊ, leumuil ti cawe mi naˊ. Kao uiˊ ri uinˊ a nang hpenˊ naˊ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Lhatˊ uiˊ ri mi, kopti meuh mi peue hkanˊ reng. Mi seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Mi vuic ri ti vang unˊ puinˊ.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Cawoˊ naˊ eun lahˊ, ‘Mhaiˊ rai aenˊ mi, kaw uiˊ tawsˊ aˊmu ri leukahˊ lahˊ mi naˊ. Yawng mi meuh uiˊ peue hkanˊ reng. Uiˊ seutˊ ri ti vang unˊ uinˊ. Uiˊ vuic ri ti vang unˊ puinˊ naˊ.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 A ciˊ yeuh keunhawˊ, mi vaeeˊ unˊ tuilˊ leumuil uiˊ naˊ ri peue keucan leumuil naˊ ce? Mi lawn yeuh a seunˊ awnˊ na koˊ, yam tang ingˊ rot uiˊ naˊ, uiˊ ku naˊ tang pun leumuil ri naˊ keutah maeeˊ nammaet ka naˊ.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ a ri peue cawng keunam naˊ ce, ‘Ti leumuil ti cawe eun naˊ hk'aiˊ heun, tuilˊ a ri kuˊ kueˊ kulˊ cawe naˊ eun reuˊ.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Peue awnˊ ce lahˊ, ‘Cawoˊ, kueˊ eun leumuil kulˊ cawe hawcˊ.’
25 Eles responderam:
26 Eun topˊ a, ‘Lahˊ uiˊ a ri peˊ, kuˊ kueˊ naˊ ce ku peue ce kaw tang tuilˊ ce baee, daecti kuˊ unˊ kueˊ naˊ ce kuˊ kawnˊ vang ce naˊ a kaw tang hueˊ ri lih hk'aiˊ ce.
26 — E o patrão disse:
27 Pun peue meuh ransu ri uiˊ kuˊ unˊ sumˊ kah uiˊ uˊpeung hk'aˊpang ri naˊ ce koˊ, va ri ingˊ toh ce nanggalˊ uiˊ mawnˊ reuˊ.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Hawcˊ Yesuˊ lahˊ Eun a yeuh keutitˊ naˊ, Eun tang suip hk'aˊ ri naˊ hukˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Yam hukˊ rot Eun nang yungˊ Bethpageˊ maeeˊ yungˊ Betaniˊ pang gong Sanlon naˊ, Eun cusˊ tapaeˊ lalˊ peue naˊ ka heulˊ. Eun lahˊ a ri ka,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Heulˊ ri yungˊ utˊ nanggalˊ tehˊ a reuˊ. Yam heulˊ lec paˊ yungˊ tehˊ a naˊ, paˊ kaw pun ri nyu rawngla aetˊ aˊnhawˊ unˊ nang duing pawk a naˊ mawt a ri tehˊ. Paˊ naˊ kahˊ ri teukˊ a heulˊ maenˊ.
30 com a seguinte ordem:
31 Peue ti ri peue eun lawn naˊ lhonˊ ri mhaingˊ paˊ, ‘A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ a?’ paˊ naˊ lahˊ, ‘Cawoˊ loˊ Eun a.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Yam tapaeˊ cusˊ Eun lalˊ peue naˊ heulˊ ka naˊ, ka pun ri nyu seunˊ a kuˊ lahˊ Eun naˊ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Yam buih kahˊ ka rawngla aetˊ naˊ, cawoˊ ka naˊ ce mhaingˊ ka, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kahˊ rawngla aetˊ naˊ?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ka topˊ a, “Cawoˊ loˊ Eun a.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Hawcˊ ka teukˊ rawngla aetˊ naˊ ingˊ ri Yesuˊ Eun naˊ, ce lhupˊ hk'o dalˊ ri naˊ pang kuiˊ ka naˊ. Yesuˊ Eun pawk a.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Yam pawk Eun a heulˊ naˊ, ce sawngˊ tawm hk'o ri naˊ nang gonˊhk'aˊ naˊ heulˊ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Yam kaw Eun rot juil ka gong Sanlon naˊ, tapaeˊ cum heunˊ naˊ ce renˊkawn klawng lawsˊ sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun kopti pun ce ri nyu kuˊ hk'oˊamˊ yeuh Eun gawmˊeucˊ naˊ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ce lahˊ, “Nap munˊ ri Hkunˊhawˊhkamˊ ingˊ hk'aˊruim muis Eun Peucawoˊ naˊ Eun.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Peue Hparisaeˊ utˊ nang peue cum heunˊ naˊ ngonˊ ce lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, kah tapaeˊ Mi naˊ ce ditˊti reuˊ.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Eun topˊ a, “Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ce lawn ditˊti koˊ, seumu naˊ ce kaw klawng.”
40 Jesus respondeu:
41 Eun rot maeeˊ veng naˊ. Yam pun Eun ri nyu veng Yeruˊsalaem naˊ, Eun yam ri veng naˊ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Eun lahˊ a ri veng Yeruˊsalaem naˊ, “Seunyaenˊ, sumˊ kah Uiˊ veng Yeruˊsalaem naˊ mi yawng kuˊ kaw tuilˊ hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ ri mi naˊ, daecti maetˊmaenˊ ceu nang awnˊ ce a geupˊ ri ngaiˊ mi naˊ hawcˊ.
42 e disse:
43 Seunyi yam awnˊ na kaw a rot yam ransu mi naˊ kaw ce kungˊ ri isˊ tawp suikˊ ri mi, ce naˊ vet mi rop.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ce kaw yat ti dhimˊ mi pang bhenˊ keuteˊ naˊ, mi ri maeeˊ konˊhk'i mi hk'aˊnaee hkui veng mi naˊ. Ce kaw unˊ laee uinˊ seumu naˊ po ri hk'aˊpang puri saecˊ ti meulˊ, kopti unˊ pawn mi yam Peucawoˊ lih Eun ri mi naˊ.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Hawcˊ awnˊ na, Eun lec nang kangˊhkungˊ ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Eun ra ri tec peue paingˊ hk'eung naˊ ce pucti heulˊ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ a leukahˊ temˊ ri yeuhkiˊ, ‘Nya Uiˊ naˊ meuh a vang hk'oˊ munˊ’, daecti peˊ yeuh a meuh vang hk'onˊro conˊ.”
46 Ele lhes disse:
47 Eun sangsawnˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ ku seunyi. Daecti roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce maeeˊ roˊkan peue kuingˊ naˊ ce sok hk'aˊ kaw ri toh Eun.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Daecti ce unˊ nyu hk'aˊ kaw ri toh Eun, kopti peue gawmˊeucˊ naˊ sumˊ leuceng ce leukahˊ sangsawnˊ Eun naˊ nyawkˊ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.