Lucas 16

Plang (BLR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce, “Kueˊ a peue meuneum ti peue, peue ingˊ lahˊ eun mhawngˊ lawng peue roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil eun naˊ caiˊ eun ri tec vahtuˊ hk'ilˊ leumuil eun naˊ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Kop awnˊ na, eun klawng peue roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ eun ingˊ ri ti. Eun mhaingˊ eun, ‘Mi ciˊ kaw lahˊ a yeuh saˊnhawˊ pun uiˊ ri mhawngˊ lawng mi naˊ? Tuilˊ caˊlangˊ roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil mi naˊ ri uiˊ. Kopti kaw mi unˊ laee pun ri yeuh kanˊ roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil uiˊ naˊ baee naˊ.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Yam awnˊ na, kuˊ roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil awnˊ eun kuit a nang hpumˊ ri, ‘Uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ, cawoˊ uiˊ naˊ kaw eun ti uiˊ lih hk'aiˊ kanˊ ri naˊ. Uiˊ kaw kungˊ bhenˊ keuteˊ, uiˊ ku unˊ kueˊ kawlˊreng. Uiˊ kaw eoˊ hk'oˊ ri hk'a, uiˊ ku kaic ri peue.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Yam hawcˊ lih uiˊ hk'aiˊ kanˊ ri naˊ, punta kaw peue tang rap ri ti uiˊ nang nya ri naˊ uiˊ kaw yeuh saˊnhawˊ naˊ, yawng uiˊ a hawcˊ.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Kop awnˊ na, eun klawng peue kueˊ kuˊma ri cawoˊ eun naˊ ce ingˊ ri ti ti peue hawcˊ ti peue. Eun mhaingˊ kuˊ nanggalˊ naˊ eun, ‘Mi ciˊ kueˊ kuˊma ri cawoˊ uiˊ naˊ eun aˊneng?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Eun topˊ a, ‘Kueˊ uiˊ kuˊma lamawn hkuˊ sanlon tipakˊ pungˊ.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Hawcˊ koˊ, eun tang lahˊ a ri nang ti peue naˊ eun, ‘Mi ciˊ kueˊ kuˊma ri cawoˊ uiˊ naˊ eun aˊneng?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Cawoˊ naˊ eun sukˊseunˊ peue roksaˊ vahtuˊ hk'ilˊ leumuil unˊ leupaws seumeuˊ awnˊ eun, kopti cang yeuh eun a maeeˊ hengˊlaetˊ ri naˊ. Kopti peue bhenˊ keuteˊ naˊ hengˊlaetˊ ce hk'aˊnaee vang ka ce toˊ kuˊ seunˊ ce ri naˊ hk'aiˊ peue kuˊ cengˊ naˊ ce.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Lahˊ Uiˊ a ri peˊ, ‘Loˊ hk'ilˊ leumuil bhenˊ keuteˊ naˊ sok aˊmawo reuˊ. Yam hk'ilˊ leumuil naˊ eucˊ ka naˊ, punta kaw Eun rap ri ti mi lec vang utˊ cotˊcu naˊ.’
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Peue yumˊ pun hk'aˊnaee kuˊ aetˊ naˊ eun, eun ku yumˊ pun hk'aˊnaee kuˊ keuting naˊ yeut. Peue unˊ leupaws seumeuˊ hk'aˊnaee kuˊ aetˊ naˊ eun, eun ku unˊ leupaws seumeuˊ hk'aˊnaee kuˊ keuting naˊ yeut.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Kop awnˊ na, peˊ lawn meuh peue yumˊ unˊ pun hk'aˊnaee hk'ilˊ leumuil bhenˊ keuteˊ naˊ koˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw ap peˊ roksaˊ hk'ilˊ leumuil caetcaet ka pang maoˊ naˊ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Punta kaw peˊ roksaˊ hk'ilˊ leumuil peue naˊ, peue lawn yumˊ unˊ pun peˊ koˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw penˊ ap hk'ilˊ leumuil naˊ meuh isˊ peˊ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 A saecˊ meuh aˊnhawˊ, eun kaw unˊ cang yeuh mhaiˊ cawoˊ lalˊ peue. Kopti eun lawn ces ri kuˊ ti peue naˊ eun koˊ, eun kaw leumeusˊ kuˊ ti peue naˊ eun. Eun lawn yumyamˊ kuˊ ti peue naˊ eun koˊ, eun kaw unˊ nawpsang kuˊ ti peue naˊ eun. Peˊ kaw unˊ cang yeuh mhaiˊ ka hk'ilˊ leumuil naˊ maeeˊ mhaiˊ Eun Peucawoˊ naˊ tiduihˊ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Yam peue Hparisaeˊ kuˊ leumeusˊ leumuil naˊ pun ce ri mhawngˊ lawng kuˊ Yesuˊ lahˊ Eun gawmˊeucˊ naˊ, ce saˊleuhkokˊceul sumˊ keunyas Eun.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Peˊ saecˊ yeuh ri seunˊ peue leupaws seumeuˊ nanggalˊ peue koˊ, daecti Peucawoˊ yawng Eun hpumˊ peˊ naˊ yeut. Kuˊ tangˊ peue ngos heunˊ naˊ meuh a kuˊ hk'awˊjeuk hk'iˊ ngaiˊ Eun Peucawoˊ.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Leukahˊ ritroe naˊ maeeˊ leukahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ paoˊ ris a ri ingˊ rot cu eun Yoˊhan naˊ. Tangˊ neum yam awnˊ na, leukahˊ munˊ renˊkawn lawng kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ a ku paoˊ ris ri ingˊ yeut. Peue gawmˊeucˊ ce tawkˊ net puri lec kuingˊ awnˊ na.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Bhenˊ keuteˊ maeeˊ maoˊ naˊ kaw a raiˊ naˊ kaw a samˊran hk'aiˊ vang mhaiˊ aetˊ kueˊ hk'aˊnaee htawm leukahˊ ritroe naˊ kaw a hk'uicˊ raiˊ naˊ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Aˊnhawˊ lawn tec beunˊ ri, hawcˊ koˊ eun ti ri isˊ beunˊ seubu koˊ, lenˊcu eun. Me ti beunˊ tec me ri naˊ eun koˊ, eun ku lenˊcu yeut.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Kueˊ a peue meuneum ti peue. Eun cuipˊ hk'eung yawtmong naˊ maeeˊ hk'eung hpenˊ linin chakˊ naˊ eun renˊkawn hk'a sukˊ hk'a munkvaen keuyuit.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Maeeˊ bawlˊ leuvaˊ ru eun naˊ, a kueˊ peue hk'oˊ ri hk'a muis Lasaruˊ. Eun suiˊ bhuicˊ gawmˊ tuˊ ri, eun hkawthkaet ri mawnˊ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a hk'uicˊ hk'aˊruim hpuinˊ eun peue meuneum awnˊ na. Saecˊ meuh soˊ naˊ a ingˊ laet vang suiˊ eun naˊ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 A rot ti seunyi, peue hk'oˊ ri hk'a awnˊ eun yeum. Inˊhpom ce uinˊ eun maeeˊ Abraham eun. Peue meuneum naˊ eun ku yeum. Peue puingˊ eun.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Yam utˊ eun nang kuingˊ yeum naˊ, eun pun ri hkamˊ kuˊ tukhka reng nyawkˊ naˊ, eun mungˊ ri nyu Abraham eun seungai nungˊ. Lasaruˊ eun ku utˊ maeeˊ Abraham eun.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Kop awnˊ na, eun klawng ri lahˊ a ri heun, ‘Aˊkuiingˊ Abraham, hk'oˊ mi tukyak ri uiˊ. Kopti pun uiˊ ri tukhka nang ngawl aenˊ na nyawkˊ naˊ, mi naˊ kah Lasaruˊ eun cup geunˊ tiˊ ri nang leuumˊ naˊ, eun naˊ jam a seucet dakˊ uiˊ naˊ.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Daecti Abraham eun topˊ a, ‘Aˊaiˊ, unˊ pawn mi yam aˊyu imˊ mi naˊ pun mi kuˊ chakˊ naˊ, daecti Lasaruˊ eun pun kuˊ unˊ chakˊ naˊ. Maetˊmaenˊ pun eun ri utˊ vang kuit nyawkˊ kuit samˊran naˊ, mi ri mi pun kuˊ tukhka nyhapˊ naˊ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Lheuˊ awnˊ na, a kueˊ ruikˊ keuting katˊ seunaˊ eˊ naˊ. Kop awnˊ na, aˊnhawˊ saecˊ sumˊ heulˊ neum maenˊ naˊ heulˊ ri mi, peue unˊ cang heulˊ. Aˊnhawˊ saecˊ sumˊ ingˊ neum tehˊ naˊ ingˊ ri uiˊ, peue ku kaw unˊ cang ingˊ yeut.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Peue meuneum naˊ eun topˊ a, ‘Aˊkuiingˊ, a lawn yeuh keutitˊ koˊ, hk'oˊ mi kah Lasaruˊ eun ingˊ ti nya eun kuiingˊ uiˊ naˊ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kopti kawnˊ kueˊ uiˊ awngˊ me hpawnˊ peue. Punta kaw ce unˊ pun ri rot vang tukhka aenˊ a naˊ, kah Lasaruˊ eun ingˊ deunˊ sati ce reuˊ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham eun tang topˊ a, ‘Kueˊ ce leukahˊ eun Moˊse maeeˊ leukahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ hawcˊ, uinˊ ce lakˊ leuceng leukahˊ ce naˊ reuˊ.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Peue meuneum naˊ eun tang lahˊ, ‘Unˊ meuh, kuiingˊ Abraham, peue tang kuhˊ imˊ naˊ eun lawn heulˊ ri ce koˊ, kaw ce tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri yeut.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham eun lahˊ a ri heun, ‘Ce lawn unˊ leuceng leukahˊ eun Moˊse naˊ maeeˊ leukahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ koˊ, peue yeum naˊ eun saecˊ naˊ tang kuhˊ imˊ, ce hkuinˊ kaw yumˊ a.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.