Lucas 15
Plang (BLR) vs NVI
1 Peue cepˊ hkawnˊ maeeˊ peue mapˊ naˊ ce ingˊ cu ri leuceng leukahˊ Eun Yesuˊ naˊ.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Daecti peue Hparisaeˊ maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce buicbuic lahˊ, “Peue aenˊ Eun vaeeˊ rap ri ti peue mapˊ hk'asomˊ maeeˊ ce?”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun ris leukahˊ leupongˊ aenˊ na ri ce,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn kueˊ konˊyungˊ tipakˊ tuˊ daecti a naˊ raiˊ ti tuˊ koˊ, kaw eun unˊ hk'ahˊ kuˊ seudimˊkulˊ seudimˊ tuˊ naˊ vang goˊ ri naˊ, hawcˊ koˊ, eun naˊ unˊ eoˊ sok ri nyu kuˊ raiˊ naˊ aw?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Yam nyu eun konˊyungˊ awnˊ a naˊ, eun renˊkawn nyawkˊ po a pang seuplangˊ ri naˊ
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 ingˊ ti nya. Hawcˊ koˊ, eun klawng aˊmawo maeeˊ peue caonaoˊ ri naˊ ce ingˊ cu ri lahˊ, ‘Ingˊ renˊkawn maeeˊ uiˊ vaee. Sok uiˊ ri nyu konˊyungˊ raiˊ ri naˊ hawcˊ.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Seunˊ awnˊ na, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Kopti peue mapˊ ti peue naˊ tawsˊ eun hpumˊ ri naˊ, nang kuingˊ pang maoˊ naˊ a ku kaw kueˊ hk'aˊ renˊkawn heunˊ hk'aiˊ peue leupaws seumeuˊ seudimˊkulˊ seudimˊ peue naˊ unˊ loˊ ce ri tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri naˊ.’
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Kuˊ ti lawng ka naˊ, beunˊ ti peue ka lawn kueˊ leumuil kulˊ htaepˊ daecti a naˊ raiˊ ti htaepˊ koˊ, kaw ka unˊ tokˊ kawkˊ ngawl pisˊ nya naˊ unˊ sok a rot ti nyu ka a aw?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Yam nyu ka leumuil awnˊ a naˊ, ka klawng aˊmawo maeeˊ peue caonaoˊ ri naˊ ce ingˊ cu ri lahˊ, ‘Ingˊ renˊkawn maeeˊ uiˊ vaee. Sok uiˊ ri nyu leumuil raiˊ ri naˊ hawcˊ.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Seunˊ awnˊ na, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Kopti peue mapˊ ti peue naˊ tawsˊ eun hpumˊ fuin mapˊ ri naˊ, hk'aˊnaee inˊhpom Eun Peucawoˊ naˊ ce ku renˊkawn.’ ”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesuˊ Eun tang lahˊ a baee, “Peue ti peue kueˊ eun konˊ me lalˊ peue.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Nang awngˊ naˊ eun lahˊ a ri kuiingˊ ri eun, ‘Aˊkuiingˊ, hk'oˊ mi gvah sinˊ kaw uiˊ htukˊ ri pun naˊ ri uiˊ reuˊ.’ Kop awnˊ na, kuiingˊ naˊ eun gvah sinˊ naˊ ri konˊ lalˊ peue ri naˊ ka.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Naˊ unˊ lingˊ, nang awngˊ naˊ eun ti vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ gawmˊeucˊ, eun heulˊ nang kuingˊ seungai. Eun heulˊ caiˊ ri hk'a vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ gawmˊeucˊ ka ri kuˊ renˊkawn pon lheuˊ naˊ.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Yam caiˊ eun leumuil ri naˊ eucˊ naˊ, nang kuingˊ awnˊ a rot utˊ ngeupˊ keuting ku duihˊ. Eun tangˊ ri cuthkuinˊ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Kop awnˊ na, eun heulˊ hk'oˊ ri yeuh kanˊ maeeˊ peue ti peue nang kuingˊ awnˊ na. Peue awnˊ eun kah eun uiiˊ lic nang val.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Eun saecˊ sumˊ hk'a aˊlum hk'a ka lic naˊ, daecti peue unˊ tuilˊ eun hk'a keunhawˊ saecˊ ti peue.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yam kuit dohˊ eun naˊ, eun lahˊ, ‘Kuiingˊ uiˊ naˊ kueˊ eun peue rapcangˊ heunˊ, ce lheuˊ hk'a lheuˊ somˊ ri. Daecti uiˊ vaeeˊ ngeupˊ ri kaw yeum maenˊ.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Kaw uiˊ tang ingˊ lahˊ a ri kuiingˊ uiˊ eun, “Aˊkuiingˊ, mapˊ uiˊ ri Peucawoˊ Eun maeeˊ mi ri hawcˊ.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Unˊ laee kuingˊ uiˊ maeeˊ klawng uiˊ meuh konˊ mi naˊ. Kah uiˊ meuh seunˊ peue rapcangˊ mi ti peue naˊ eun reuˊ.”’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Hawcˊ koˊ, eun yuk ri ingˊ ri kuiingˊ ri naˊ eun. Yam kawnˊ utˊ eun vang seungai naˊ, kuiingˊ eun naˊ eun seuconˊ ri tukyak ri heun. Eun hk'uih heulˊ cem ri huitˊ konˊ me ri naˊ eun.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Konˊ naˊ eun lahˊ a ri kuiingˊ ri naˊ eun, ‘Aˊkuiingˊ, mapˊ uiˊ ri Peucawoˊ Eun maeeˊ mi ri hawcˊ. Unˊ laee kuingˊ uiˊ maeeˊ klawng uiˊ meuh konˊ mi naˊ.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Daecti kuiingˊ naˊ eun lahˊ a ri mhaiˊ naˊ ce, ‘Vaeevaee, ti hk'o chakˊ hk'aiˊ peue naˊ ingˊ tuilˊ eun cuipˊ a, chuipˊ plokˊ tiˊ naˊ ri geunˊ tiˊ eun naˊ, chuipˊ jhaepˊ naˊ ri cung eun naˊ.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Teukˊ ri ingˊ nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ. Eˊ naˊ yeuh pawe hk'asomˊ renˊkawn.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Kopti konˊ uiˊ aenˊ yeum eun hawcˊ, daecti eun tang imˊ baee. Eun raiˊ hawcˊ, daecti tang nyu eun baee.’ Kop awnˊ na, ce tangˊ yeuh pawe hk'asomˊ renˊkawn.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Yam awnˊ na, nang ecˊ naˊ eun utˊ nang malˊ. Yam ingˊ rot eun keunam nya naˊ, eun mhawngˊ sengˊ keul ce hk'uingˊ sengˊ cha ce ri naˊ.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Kop awnˊ na, eun klawng ri mhaingˊ mhaiˊ ti peue naˊ eun a ciˊ meuh keunhawˊ.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Mhaiˊ naˊ eun topˊ a, ‘Awngˊ mi naˊ tang ingˊ eun hawcˊ. Kuiingˊ mi eun kah ce nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ kopti pun eun eun ingˊ maeeˊ saˊpa samˊran ri naˊ.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Nang ecˊ naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun unˊ laee va ri ingˊ nang nya. Kop awnˊ na, kuiingˊ naˊ eun pucti lih hk'oˊ a ri heun.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Daecti eun topˊ a ri kuiingˊ ri eun, ‘Keueˊ reuˊ, yeuh uiˊ mhaiˊ mi heunˊ neum hawcˊ uiˊ hkuinˊ duing lheuˊ leukahˊ mi saecˊ ti moeng. Daecti pal yawo konˊ aˊpe aetˊ ti tuˊ naˊ mi hkuinˊ duing tuilˊ uiˊ yeuh hk'aˊ renˊkawn ri ka maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Daecti yam konˊ mi awnˊ eoˊ eun ri caiˊ ri tec hk'ilˊ leumuil mi naˊ ri beunˊ paingˊ tuˊ ri naˊ ce eucˊ hawcˊ eun tang ingˊ ti nya naˊ, mi ta nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ pun heun.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Kuiingˊ naˊ eun lahˊ, ‘Konˊ, utˊ mi maeeˊ uiˊ laleung. Hk'eung kueˊ uiˊ naˊ gawmˊeucˊ ka meuh a isˊ mi.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Eˊ htukˊ ri yeuh kuˊ renˊkawn, kopti awngˊ mi aenˊ yeum eun hawcˊ daecti eun tang imˊ baee naˊ. Eun raiˊ hawcˊ, daecti tang hk'eupˊ nyu eun hawcˊ.’ ”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.