Lucas 15
Plang (BLR) vs NAA
1 Peue cepˊ hkawnˊ maeeˊ peue mapˊ naˊ ce ingˊ cu ri leuceng leukahˊ Eun Yesuˊ naˊ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Daecti peue Hparisaeˊ maeeˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce buicbuic lahˊ, “Peue aenˊ Eun vaeeˊ rap ri ti peue mapˊ hk'asomˊ maeeˊ ce?”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun ris leukahˊ leupongˊ aenˊ na ri ce,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn kueˊ konˊyungˊ tipakˊ tuˊ daecti a naˊ raiˊ ti tuˊ koˊ, kaw eun unˊ hk'ahˊ kuˊ seudimˊkulˊ seudimˊ tuˊ naˊ vang goˊ ri naˊ, hawcˊ koˊ, eun naˊ unˊ eoˊ sok ri nyu kuˊ raiˊ naˊ aw?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yam nyu eun konˊyungˊ awnˊ a naˊ, eun renˊkawn nyawkˊ po a pang seuplangˊ ri naˊ
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 ingˊ ti nya. Hawcˊ koˊ, eun klawng aˊmawo maeeˊ peue caonaoˊ ri naˊ ce ingˊ cu ri lahˊ, ‘Ingˊ renˊkawn maeeˊ uiˊ vaee. Sok uiˊ ri nyu konˊyungˊ raiˊ ri naˊ hawcˊ.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Seunˊ awnˊ na, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Kopti peue mapˊ ti peue naˊ tawsˊ eun hpumˊ ri naˊ, nang kuingˊ pang maoˊ naˊ a ku kaw kueˊ hk'aˊ renˊkawn heunˊ hk'aiˊ peue leupaws seumeuˊ seudimˊkulˊ seudimˊ peue naˊ unˊ loˊ ce ri tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri naˊ.’
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kuˊ ti lawng ka naˊ, beunˊ ti peue ka lawn kueˊ leumuil kulˊ htaepˊ daecti a naˊ raiˊ ti htaepˊ koˊ, kaw ka unˊ tokˊ kawkˊ ngawl pisˊ nya naˊ unˊ sok a rot ti nyu ka a aw?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Yam nyu ka leumuil awnˊ a naˊ, ka klawng aˊmawo maeeˊ peue caonaoˊ ri naˊ ce ingˊ cu ri lahˊ, ‘Ingˊ renˊkawn maeeˊ uiˊ vaee. Sok uiˊ ri nyu leumuil raiˊ ri naˊ hawcˊ.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Seunˊ awnˊ na, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Kopti peue mapˊ ti peue naˊ tawsˊ eun hpumˊ fuin mapˊ ri naˊ, hk'aˊnaee inˊhpom Eun Peucawoˊ naˊ ce ku renˊkawn.’ ”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesuˊ Eun tang lahˊ a baee, “Peue ti peue kueˊ eun konˊ me lalˊ peue.
11 Jesus continuou:
12 Nang awngˊ naˊ eun lahˊ a ri kuiingˊ ri eun, ‘Aˊkuiingˊ, hk'oˊ mi gvah sinˊ kaw uiˊ htukˊ ri pun naˊ ri uiˊ reuˊ.’ Kop awnˊ na, kuiingˊ naˊ eun gvah sinˊ naˊ ri konˊ lalˊ peue ri naˊ ka.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Naˊ unˊ lingˊ, nang awngˊ naˊ eun ti vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ gawmˊeucˊ, eun heulˊ nang kuingˊ seungai. Eun heulˊ caiˊ ri hk'a vahtuˊ hk'ilˊ leumuil ri naˊ gawmˊeucˊ ka ri kuˊ renˊkawn pon lheuˊ naˊ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Yam caiˊ eun leumuil ri naˊ eucˊ naˊ, nang kuingˊ awnˊ a rot utˊ ngeupˊ keuting ku duihˊ. Eun tangˊ ri cuthkuinˊ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kop awnˊ na, eun heulˊ hk'oˊ ri yeuh kanˊ maeeˊ peue ti peue nang kuingˊ awnˊ na. Peue awnˊ eun kah eun uiiˊ lic nang val.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Eun saecˊ sumˊ hk'a aˊlum hk'a ka lic naˊ, daecti peue unˊ tuilˊ eun hk'a keunhawˊ saecˊ ti peue.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yam kuit dohˊ eun naˊ, eun lahˊ, ‘Kuiingˊ uiˊ naˊ kueˊ eun peue rapcangˊ heunˊ, ce lheuˊ hk'a lheuˊ somˊ ri. Daecti uiˊ vaeeˊ ngeupˊ ri kaw yeum maenˊ.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Kaw uiˊ tang ingˊ lahˊ a ri kuiingˊ uiˊ eun, “Aˊkuiingˊ, mapˊ uiˊ ri Peucawoˊ Eun maeeˊ mi ri hawcˊ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Unˊ laee kuingˊ uiˊ maeeˊ klawng uiˊ meuh konˊ mi naˊ. Kah uiˊ meuh seunˊ peue rapcangˊ mi ti peue naˊ eun reuˊ.”’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Hawcˊ koˊ, eun yuk ri ingˊ ri kuiingˊ ri naˊ eun. Yam kawnˊ utˊ eun vang seungai naˊ, kuiingˊ eun naˊ eun seuconˊ ri tukyak ri heun. Eun hk'uih heulˊ cem ri huitˊ konˊ me ri naˊ eun.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Konˊ naˊ eun lahˊ a ri kuiingˊ ri naˊ eun, ‘Aˊkuiingˊ, mapˊ uiˊ ri Peucawoˊ Eun maeeˊ mi ri hawcˊ. Unˊ laee kuingˊ uiˊ maeeˊ klawng uiˊ meuh konˊ mi naˊ.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Daecti kuiingˊ naˊ eun lahˊ a ri mhaiˊ naˊ ce, ‘Vaeevaee, ti hk'o chakˊ hk'aiˊ peue naˊ ingˊ tuilˊ eun cuipˊ a, chuipˊ plokˊ tiˊ naˊ ri geunˊ tiˊ eun naˊ, chuipˊ jhaepˊ naˊ ri cung eun naˊ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Teukˊ ri ingˊ nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ. Eˊ naˊ yeuh pawe hk'asomˊ renˊkawn.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Kopti konˊ uiˊ aenˊ yeum eun hawcˊ, daecti eun tang imˊ baee. Eun raiˊ hawcˊ, daecti tang nyu eun baee.’ Kop awnˊ na, ce tangˊ yeuh pawe hk'asomˊ renˊkawn.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Yam awnˊ na, nang ecˊ naˊ eun utˊ nang malˊ. Yam ingˊ rot eun keunam nya naˊ, eun mhawngˊ sengˊ keul ce hk'uingˊ sengˊ cha ce ri naˊ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kop awnˊ na, eun klawng ri mhaingˊ mhaiˊ ti peue naˊ eun a ciˊ meuh keunhawˊ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Mhaiˊ naˊ eun topˊ a, ‘Awngˊ mi naˊ tang ingˊ eun hawcˊ. Kuiingˊ mi eun kah ce nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ kopti pun eun eun ingˊ maeeˊ saˊpa samˊran ri naˊ.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Nang ecˊ naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun unˊ laee va ri ingˊ nang nya. Kop awnˊ na, kuiingˊ naˊ eun pucti lih hk'oˊ a ri heun.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Daecti eun topˊ a ri kuiingˊ ri eun, ‘Keueˊ reuˊ, yeuh uiˊ mhaiˊ mi heunˊ neum hawcˊ uiˊ hkuinˊ duing lheuˊ leukahˊ mi saecˊ ti moeng. Daecti pal yawo konˊ aˊpe aetˊ ti tuˊ naˊ mi hkuinˊ duing tuilˊ uiˊ yeuh hk'aˊ renˊkawn ri ka maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Daecti yam konˊ mi awnˊ eoˊ eun ri caiˊ ri tec hk'ilˊ leumuil mi naˊ ri beunˊ paingˊ tuˊ ri naˊ ce eucˊ hawcˊ eun tang ingˊ ti nya naˊ, mi ta nghawmˊ konˊ aˊmoe uiiˊ ri kleuengˊ naˊ pun heun.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Kuiingˊ naˊ eun lahˊ, ‘Konˊ, utˊ mi maeeˊ uiˊ laleung. Hk'eung kueˊ uiˊ naˊ gawmˊeucˊ ka meuh a isˊ mi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Eˊ htukˊ ri yeuh kuˊ renˊkawn, kopti awngˊ mi aenˊ yeum eun hawcˊ daecti eun tang imˊ baee naˊ. Eun raiˊ hawcˊ, daecti tang hk'eupˊ nyu eun hawcˊ.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.