João 6
Plang (BLR) vs NVT
1 Hawcˊ awnˊ na, Yesuˊ Eun tang glu Galilaeˊ (peue ku lahˊ a meuh glu Tiberiasˊ) naˊ heulˊ hk'aˊtehˊ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Peue cum heunˊ naˊ ce ku hotˊ Eun heulˊ, kopti nyu ce hetˊ keuting yeuh Eun ri peue peuyhat naˊ ce naˊ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun hukˊ pang gong naˊ, eun mokˊ maeeˊ tapaeˊ ri naˊ ce.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Yam awnˊ a kaw hk'awsˊ rot yam yeuh pawe vel nya ce peue Yuˊda naˊ.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Yam Yesuˊ seuconˊ Eun ri nyu peue cum heunˊ naˊ ingˊ ce ri ti naˊ, Eun lahˊ a ri Hpiˊlipˊ eun, “Eˊ ciˊ kaw heulˊ leuvaee kuˊ hk'a tawngnhawˊ eˊ naˊ tuilˊ peue awnˊ ce hk'a?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Mhaingˊ Eun Hpilipˊ eun yeuhkoˊ naˊ meuh a sumˊ long Eun ri nawk eun. Kopti kuˊ kaw Eun yeuh keunhawˊ naˊ lahˊ Eun ri uinˊ a nanggalˊ hawcˊ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Hpiˊlipˊ eun topˊ a ri Heun, “Eˊ saecˊ naˊ leuvaee kuˊ hk'a ri leumuil leualˊpakˊ htaepˊ koˊ, a hkuinˊ kaw duing hk'oˊ peue awnˊ ce hk'a peue ce ti beh.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Tapaeˊ Eun ti peue muis Andre kuˊ meuh awngˊ eun Siˊmon Petruˊ naˊ eun lahˊ a,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Maenˊ naˊ kueˊ a konˊ nyom ti peue, eun kueˊ hkawomunˊ hkawocungˊ hpawnˊ meulˊ maeeˊ kaˊ aetˊ lalˊ tuˊ. Daecti a ciˊ kaw duing kum peue peunawˊ peunheunˊ awnˊ ce yeuh saˊnhawˊ?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yesuˊ Eun lahˊ, “Kah peue mokˊ reuˊ.” Mawnˊ naˊ a lheuˊ ri rip. Ce mokˊ gawmˊeucˊ ri. Me naˊ ce palkoe, ce kueˊ hk'ao ri hpawnˊhengˊ peue.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun ti hkawomunˊ naˊ, Eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun. Eun gvah ri tuilˊ a ri peue mokˊ naˊ ce, kah ce hk'a a tamˊ hpumˊ ri. Eun ti kaˊ naˊ yeuh a seunˊ awnˊ a yeut.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Yam hk'a ce ri sakˊ hawcˊ naˊ, Eun lahˊ a ri tapaeˊ naˊ ce, “Tang seutˊ ri hk'onˊro kuˊ lheuˊ ka naˊ ce reuˊ, pawlaee uinˊ a sum.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Kop awnˊ na, ce tang seutˊ ri hk'onˊro kuˊ lheuˊ ka hkawomunˊ hkawocungˊ hpawnˊ meulˊ naˊ, a pun kulˊ lalˊ tengˊ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Yam peue heunˊ naˊ pun ce ri nyu hetˊ keuting yeuh Eun Yesuˊ naˊ, ce tang lahˊ a ri puri, “Peue aenˊ meuh Eun peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ Cawoˊ kaw lih pang bhenˊ keuteˊ titˊ Eun neumneum.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yam Yesuˊ yawng Eun peue awnˊ kuit ce ri kaw ingˊ tecˊ ri meuh hkunˊhawˊhkamˊ naˊ, Eun vel ce. Eun hukˊ pang gong naˊ koe.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Yam fecˊ ka naˊ, tapaeˊ Eun naˊ ce lih nang glu naˊ.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ce lec reu naˊ ce tang glu naˊ heulˊ nang veng Kapeniˊum naˊ. Yam awnˊ a fecˊ duimˊlawng hawcˊ, Yesuˊ Eun unˊ nang ingˊ rot maeeˊ ce.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kopti guilˊ lomleng keuting ka nyawkˊ, ba leuumˊ naˊ a hpoˊlok nui ri hukˊ.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Yam faiˊ ce reu ri naˊ heulˊ hk'ao ri loeˊ lakˊ punˊ lakˊ naˊ, ce pun ri nyu Yesuˊ long Eun pang hakˊ leuumˊ naˊ Eun ingˊ rot keunam ka reu ce naˊ. Ce tokˊseupa lhatˊ nyawkˊ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Daecti Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Meuh a Uiˊ ri, pawlaee lhatˊ.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Hawcˊ koˊ, ce renˊkawn rap ri ti Eun nang reu ri naˊ. Reu ce naˊ a keulawnˊ heulˊ rot vang kaw ce heulˊ naˊ.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, peue cum heunˊ utˊ hk'aˊtehˊ glu naˊ ce pun ri nyu reu ti lam yawo naˊ tahˊ a ri tehˊ yam cawo ka naˊ, Yesuˊ Eun ku hkuinˊ lec reu naˊ maeeˊ tapaeˊ ri naˊ ce. Tapaeˊ naˊ ce heulˊ koe.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Reu seubu ingˊ neum veng Tiberiasˊ naˊ a ingˊ rot vang unˊ laee tup seungai a vang Yesuˊ munˊ keuting Eun ri Peucawoˊ Eun hawcˊ peue heunˊ naˊ ce hk'a hkawomunˊ naˊ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Yam pun ce ri nyu Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ unˊ laee utˊ ce mawnˊ naˊ, ce ku lec ri pawk reu naˊ ingˊ sok Yesuˊ Eun nang veng Kapeniˊum naˊ.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Yam peue heunˊ naˊ nyu ce Yesuˊ Eun hk'aˊtehˊ ka glu naˊ, ce mhaingˊ Eun, “Rabiˊ, Mi ciˊ ingˊ maenˊ yamnhawˊ?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesuˊ Eun topˊ a, “Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, sok peˊ Uiˊ naˊ a hkuinˊ meuh kopti pun peˊ ri nyu hetˊ keuting naˊ, daecti kopti meuh a pun peˊ ri hk'a ri sakˊ ri hkawomunˊ naˊ.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Pawlaee saeˊcaeeˊ coˊcaˊ ri sok kuˊ hk'a cang lulaic heulˊ naˊ, daecti sok ri yeuh ri pun kuˊ hk'a citˊ tip aˊyu tip cotˊcu kuˊ Konˊ aiˊ peue kaw Eun tuilˊ a ri peˊ naˊ reuˊ. Kuiingˊ Peucawoˊ tawkˊ Eun taˊraˊ htawhkam Eun a ri Konˊ aiˊ peue naˊ Eun hawcˊ.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Hawcˊ koˊ, ce mhaingˊ Eun, “Punta kaw ye yeuh kanˊ cawpˊ alo Eun Peucawoˊ naˊ, ye ciˊ naˊ htukˊ ri yeuh keunhawˊ?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yesuˊ Eun topˊ a, “Kanˊ Eun Peucawoˊ naˊ meuh a yumˊ kuˊ cusˊ Eun lih naˊ Eun.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Kop awnˊ na, ce mhaingˊ Eun, “Punta kaw ye pun ri nyu, ye naˊ yumˊ Mi, Mi ciˊ kaw yeuh hetˊ keuting keunhawˊ? Mi ciˊ kaw yeuh keunhawˊ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Aˊtaˊ aˊya ye naˊ pun ce ri hk'a gleunˊ manaˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ seunˊ kuˊ temˊ a ri uinˊ ri naˊ, ‘Eun tuilˊ kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ naˊ ri ce.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, kuˊ tuilˊ kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ ri peˊ naˊ, hpaw a caˊ meuh Moˊse eun, daecti kuˊ tuilˊ taengtaeng kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ ri peˊ naˊ meuh a Kuiingˊ Uiˊ Eun.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Kopti kuˊ hk'a Peucawoˊ tuilˊ Eun naˊ meuh a Cawoˊ lih neum kuingˊ pang maoˊ Cawoˊ tuilˊ aˊyu imˊ ri bhenˊ keuteˊ naˊ Eun.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ce lahˊ, “Cawoˊ, tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ, hk'oˊ Mi tuilˊ kuˊ hk'a awnˊ a ri ye.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesuˊ Eun lahˊ, “Meuh Uiˊ kuˊ hk'a aˊyu imˊ. Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ ce hkuinˊ kaw laee ngeupˊ ri. Peue yumˊ Uiˊ naˊ ce hkuinˊ kaw laee sumˊ nyui leuumˊ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Daecti seunˊ lahˊ Uiˊ a ri peˊ hawcˊ naˊ, peˊ saecˊ pun ri nyu Uiˊ, daecti peˊ hkuinˊ nang yumˊ Uiˊ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Peue Aˊkuiingˊ tuilˊ Eun ri Uiˊ naˊ ce gawmˊeucˊ, kaw ce ingˊ ri Uiˊ. Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ Uiˊ hkuinˊ kaw tecla ce.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Kopti lih Uiˊ neum kuingˊ pang maoˊ naˊ, Uiˊ hkuinˊ caee kaw lih yeuh a hotˊ alo ri naˊ meun, daecti kaw Uiˊ yeuh a hotˊ alo Eun Cawoˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ Eun.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Alo Eun Cawoˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ koˊ, meuh a unˊ kah Eun Uiˊ va peue tuilˊ Eun ri Uiˊ naˊ ce lulaic heulˊ saecˊ ti peue, daecti Eun kaw kah peue awnˊ ce tang kuhˊ imˊ hk'aˊnaee seunyi tisutˊ naˊ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Kopti Aˊkuiingˊ Uiˊ naˊ kueˊ Eun alo kah peue pun ri nyu Konˊ aiˊ Eun yumˊ Eun naˊ ce kueˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ, maeeˊ kah ce tang kuhˊ imˊ hk'aˊnaee seunyi tisutˊ naˊ.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yam awnˊ na, kopti Yesuˊ lahˊ Eun, “Meuh Uiˊ kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ naˊ”, peue Yuˊda naˊ ce tangˊ ri sopˊsepˊ lahˊ a ri puri.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ce lahˊ, “Peue aenˊ meuh Eun Yesuˊ konˊ eun Yoˊsaep naˊ Eun, unˊ meuh ka aw? Eˊ ku yawng makuiingˊ Eun ka. Eun ciˊ kaw cang lahˊ, ‘Lih Uiˊ neum kuingˊ pang maoˊ’ naˊ yeuh saˊnhawˊ?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yesuˊ Eun topˊ a, “Cu sopˊsepˊ peˊ naˊ reuˊ.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 A lawn unˊ meuh kuˊ Aˊkuiingˊ Cawoˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ teukˊ va Eun ce ingˊ ri Uiˊ naˊ koˊ, aˊnhawˊ hkuinˊ kaw cang ingˊ rot ri Uiˊ saecˊ ti peue. Peue ingˊ rot ri Uiˊ naˊ, Uiˊ kaw yeuh ce tang kuhˊ imˊ hk'aˊnaee seunyi tisutˊ naˊ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Nang htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ temˊ a ri, ‘Peucawoˊ kaw Eun sangsawnˊ ce gawmˊeucˊ.’ Peue pun ri mhawngˊ pun ri rin ri Aˊkuiingˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce ingˊ ri Uiˊ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Kuˊ lih neum Peucawoˊ Eun naˊ Eun koe yawo tawn nyu Eun Aˊkuiingˊ Eun, nang seubu aˊnhawˊ hkuinˊ duing nyu Aˊkuiingˊ Eun saecˊ ti peue.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, peue yumˊ naˊ kueˊ ce citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Meuh Uiˊ kuˊ hk'a aˊyu imˊ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Aˊtaˊ aˊya peˊ naˊ ce saecˊ naˊ pun ri hk'a gleunˊ manaˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ koˊ, daecti ce ku kawnˊ pun ri yeum.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Daecti aenˊ a meuh kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ naˊ, aˊnhawˊ lawn pun ri hk'a a koˊ, eun kaw unˊ laee pun ri yeum.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Meuh Uiˊ kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ. Aˊnhawˊ lawn pun ri hk'a kuˊ hk'a aenˊ a koˊ, eun kaw aˊyu imˊ heulˊ cotˊcu ri. Kuˊ hk'a aenˊ a meuh keune Uiˊ. Punta peue bhenˊ keuteˊ aenˊ kaw a pun aˊyu naˊ, Uiˊ kaw tuilˊ a.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Hawcˊ koˊ, peue Yuˊda naˊ ce htuˊhtingˊ puri lahˊ, “Peue aenˊ Eun ciˊ kaw cang tuilˊ eˊ hk'a keune ri naˊ yeuh saˊnhawˊ?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, peˊ lawn unˊ hk'a keune unˊ nyui nhamˊ Eun Konˊ aiˊ peue naˊ koˊ, peˊ ku hkuinˊ kueˊ aˊyu hk'aˊnaee ri naˊ yeut.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Aˊnhawˊ lawn hk'a keune nyui nhamˊ Uiˊ naˊ koˊ, eun kaw kueˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ. Uiˊ kaw yeuh eun kuhˊ imˊ hk'aˊnaee seunyi tisutˊ naˊ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kopti keune Uiˊ naˊ meuh a taengtaeng kuˊ hk'a, nhamˊ Uiˊ naˊ a ku meuh taengtaeng kuˊ nyui.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Aˊnhawˊ lawn hk'a keune nyui nhamˊ Uiˊ naˊ koˊ, eun kaw utˊ hk'aˊnaee Uiˊ, Uiˊ ku kaw utˊ hk'aˊnaee heun.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Seunˊ Aˊkuiingˊ Cawoˊ aˊyu imˊ naˊ cusˊ Eun Uiˊ lih maeeˊ aˊyu imˊ Uiˊ kopti Heun ri naˊ koˊ, saecˊ meuh peue hk'a Uiˊ naˊ ce ku kaw aˊyu imˊ kopti Uiˊ ri yeut.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Aenˊ a meuh kuˊ hk'a lih neum kuingˊ pang maoˊ. Aˊtaˊ aˊya peˊ naˊ hk'a ce gleunˊ manaˊ, ce ku kawnˊ pun ri yeum. Daecti peue hk'a kuˊ hk'a aenˊ a naˊ ce kaw aˊyu imˊ heulˊ cotˊcu ri.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Eun lahˊ lawng aenˊ a yam sangsawnˊ Eun nang saˊla vang hk'oˊ munˊ nang veng Kapeniˊum naˊ.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yam tapaeˊ Eun naˊ ce heunˊ peue pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce lahˊ, “Leukahˊ sangsawnˊ aenˊ nyhapˊ nyawkˊ ka, aˊnhawˊ ciˊ kaw rap ri ti pun a?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yam Yesuˊ yawng Eun tapaeˊ ri naˊ buih vuinvaw ce ri lawng aenˊ a naˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Lawng aenˊ yeuh a peˊ hpumˊ unˊ samˊran aw?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Peˊ lawn nyu Konˊ aiˊ peue naˊ hukˊ Eun ri vang tawn utˊ Eun naˊ koˊ, peˊ ciˊ naˊ kuit a yeuh saˊnhawˊ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Citˊ seungaˊ naˊ tuilˊ a aˊyu naˊ. Nhamˊ keune naˊ a hkuinˊ kueˊ peuehotˊ. Leukahˊ lahˊ Uiˊ a ri peˊ naˊ meuh a citˊ maeeˊ aˊyu.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Daecti hk'aˊnaee peˊ ri ngonˊ, peˊ unˊ yumˊ.” Kopti hk'aˊnaee ce, aˊnhawˊ ciˊ kaw unˊ yumˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw fuin Eun naˊ, Yesuˊ yawng Eun a tangˊ neum yamla a ri naˊ hawcˊ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Yesuˊ Eun suip ri lahˊ, “Kopti meuh a aenˊ na, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘A lawn unˊ meuh kuˊ Aˊkuiingˊ kah Eun ce ingˊ ri Uiˊ naˊ koˊ, aˊnhawˊ hkuinˊ cang ingˊ ri Uiˊ saecˊ ti peue.’ ”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Tangˊ neum yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce tang pucti heulˊ hk'aiˊ Heun heunˊ peue, ce hkuinˊ laee suip ri hotˊ Yesuˊ Eun.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Yesuˊ Eun mhaingˊ tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce, “Saecˊ meuh peˊ ri, kaw peˊ tang keutah ingˊ yeut aw?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Siˊmon Petruˊ eun topˊ a, “Cawoˊ, ye ciˊ kawnˊ kaw heulˊ maeeˊ aˊnhawˊ? Kueˊ Mi leukahˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Yumˊ ye yawng ye meuh Mi Cawoˊ seungaˊ chakˊ Eun Peucawoˊ.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun topˊ a, “Leuk Uiˊ ri ti peˊ kulˊleualˊ peue naˊ, unˊ meuh ka aw? Daecti kuˊ ti peue hk'aˊnaee peˊ naˊ meuh eun seucaˊ rai.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 (Eun sumˊ lahˊ a pun ri Yuˊdasˊ konˊ eun Siˊmon Iˊsakariotˊ naˊ eun. Yuˊdasˊ eun saecˊ meuh tapaeˊ naˊ ti peue hk'aˊnaee tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce, daecti hk'aˊ nanggalˊ ka naˊ eun kaw fuin Yesuˊ Eun.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.