João 4
Plang (BLR) vs NVT
1 Peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ Yesuˊ baet Eun ri kueˊ tapaeˊ heunˊ maeeˊ tuilˊ Eun hk'aˊ cumˊ naˊ heunˊ hk'aiˊ Yoˊhan eun naˊ.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Neumneum ka naˊ, tuˊ Eun Yesuˊ naˊ Eun hkuinˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ, tapaeˊ Eun naˊ tuilˊ ce a.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Yam Yesuˊ yawng Eun peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ yeuh a keutitˊ naˊ, Eun pucti heulˊ neum kuingˊ Yuˊda naˊ Eun tang hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee ti pok.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Eun kah ri hpaˊ kuingˊ Samariˊ naˊ.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Kop awnˊ na, Eun lec nang veng Siˊhka utˊ nang kuingˊ Samariˊ naˊ. A de bhenˊ keuteˊ kuˊ Yakopˊ tuilˊ eun konˊ me ri Yoˊsaep eun isˊ a naˊ.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lamoˊ eun Yakopˊ naˊ a kueˊ mawnˊ. Kopti Yesuˊ long Eun hk'aˊ Eun tal naˊ, Eun mokˊ keunam ka lamoˊ naˊ. Yam awnˊ a meuh hk'ao yam peunnyi keuting naˊ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Yam beunˊ peue Samariˊ naˊ heulˊ cin ka leuumˊ naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Hk'oˊ paˊ tuilˊ Uiˊ nyui leuumˊ ti aetˊ.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce heulˊ leuvaee kuˊ hk'a nang veng.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Beunˊ peue Samariˊ naˊ ka topˊ a ri Heun, “Meuh Mi peue Yuˊda, uiˊ meuh beunˊ peue Samariˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, Mi vaeeˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri uiˊ?” (Kopti peue Yuˊda naˊ unˊ yeuh ce aˊmawo ce peue Samariˊ naˊ.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yesuˊ Eun topˊ a ri ka, “Paˊ lawn naˊ yawng kuˊ Peucawoˊ kaw Eun tuilˊ naˊ maeeˊ Cawoˊ kuˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri paˊ naˊ Eun koˊ, naˊ paˊ chakˊ cang hk'oˊ ri Heun. Eun ku naˊ chakˊ cang tuilˊ paˊ isˊ leuumˊ civit imˊ naˊ.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Beunˊ naˊ ka topˊ a, “Cawoˊ, Mi hkuinˊ kueˊ kuˊ cit leuumˊ. Lamoˊ aenˊ a ku ruiˊ nyawkˊ. Mi ciˊ kaw ti leuumˊ civit imˊ titˊ a neum tawngnhawˊ?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Keuting Mi hk'aiˊ Yakopˊ aˊtaˊ keuting kuˊ tuilˊ lamoˊ aenˊ a ri eˊ naˊ eun aw? Tuˊ eun Yakopˊ naˊ maeeˊ konˊ lhanˊ eun naˊ ce gawmˊ satˊ hkawnˊ eun naˊ ce ku nyui leuumˊ ka lamoˊ aenˊ na.”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue nyui leuumˊ aenˊ a ku peue naˊ kawnˊ kaw ce sumˊ nyui leuumˊ baee.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Daecti peue nyui leuumˊ tuilˊ Uiˊ naˊ ce hkuinˊ kaw laee sumˊ nyui leuumˊ baee. Neumneum ka naˊ, leuumˊ tuilˊ Uiˊ ri ce naˊ kaw a yeuh civit ce naˊ seunˊ keutuiˊ leuumˊ peuengˊ ri hukˊ hk'aˊnaee tuˊ ce naˊ. A kaw tuilˊ ce isˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Beunˊ naˊ ka lahˊ a ri Heun, “Cawoˊ, punta kaw uiˊ unˊ laee sumˊ nyui leuumˊ unˊ laee nyu ri heulˊ cin leuumˊ maenˊ tamˊteuk naˊ, hk'oˊ Mi tuilˊ leuumˊ titˊ a ri uiˊ.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Ingˊ klawng me paˊ naˊ eun heulˊ maenˊ.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ka lahˊ, “Hpaw uiˊ caˊ kueˊ me.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Neumneum ka naˊ, tawn paˊ ri kueˊ me hpawnˊ peue hawcˊ. Kuˊ utˊ maeeˊ paˊ maetˊmaenˊ naˊ eun ku hkuinˊ meuh me paˊ. Leukahˊ kawnˊ lahˊ paˊ naˊ meuh a neum yeut.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Cawoˊ, yawng uiˊ meuh Mi peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Aˊtaˊ aˊya ye naˊ faeeˊ ce pang gong aenˊ na, daecti peue Yuˊda naˊ peˊ lahˊ peue kaw kah ri heulˊ faeeˊ nang veng Yeruˊsalaem palkoe.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yesuˊ Eun lahˊ, “Beunˊ, yumˊ Uiˊ reuˊ. Kaw a hk'awsˊ rot yam kaw peˊ unˊ laee pun ri faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun pang gong aenˊ na, aˊkoˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Peue Samariˊ naˊ faeeˊ peˊ kuˊ unˊ yawng ri naˊ. Daecti ye faeeˊ Peucawoˊ Cawoˊ ye yawng Eun naˊ, kopti hk'aˊ htut lawtpon naˊ ingˊ a neum peue Yuˊda naˊ ye.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Daecti yam awnˊ kaw a hk'awsˊ rot hawcˊ. Maetˊmaenˊ rot a yam peue faeeˊ neumneum naˊ kaw ce faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ. Kopti meuh ce peue faeeˊ seunˊ kuˊ Aˊkuiingˊ sok Eun naˊ.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Peucawoˊ meuh Eun citˊ. Peue faeeˊ Eun naˊ ce kaw kah ri faeeˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Yawng uiˊ Mesiˊya (kuˊ lahˊ peue meuh Hkrit naˊ Eun) buih lih Eun. Eun lawn lih rot koˊ, Eun naˊ lahˊ ye mhawngˊ ku ceu.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yesuˊ Eun lahˊ a ri beunˊ naˊ ka, “Kuˊ buih leukahˊ paˊ maeeˊ Uiˊ aenˊ, meuh Uiˊ Heun ri hawcˊ.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ rot. Ce amˊ ri pun ce ri hk'eupˊ leukahˊ Eun maeeˊ beunˊ awnˊ ka. Daecti ce hkuinˊ kueˊ nang mhaingˊ Eun, “Eun ciˊ naˊ loˊ keunhawˊ?”, aˊkoˊ “A ciˊ naˊ meuh kop keunhawˊ, Eun vaeeˊ leukahˊ maeeˊ beunˊ awnˊ ka?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Hawcˊ koˊ, beunˊ awnˊ ka hk'ahˊ ri uinˊ keutongˊ leuumˊ ri naˊ, ka ingˊ lahˊ a ri peue nang veng naˊ ce,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Ingˊ maenˊ, ingˊ nawk Cawoˊ lahˊ kuˊ tawn yeuh uiˊ ku ceu naˊ ri uiˊ naˊ Eun, naˊ Eun cang meuh Hkrit Eun unˊ yawng.”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Peue veng naˊ ce pucti neum veng naˊ ce ingˊ ri Yesuˊ Eun.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Yam awnˊ na, tapaeˊ naˊ ce lahˊ, “Rabiˊ, hk'oˊ a ri Mi, hk'a kuˊ hk'a reuˊ.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Daecti Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ Uiˊ kuˊ hk'a unˊ yawng peˊ naˊ.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Tapaeˊ naˊ ce mhaingˊ puri, “Ti ri peue naˊ eun ingˊ tuilˊ Eun hk'a kuˊ hk'a hawcˊ aw?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yesuˊ Eun lahˊ, “Kuˊ hk'a Uiˊ naˊ koˊ, meuh a hotˊ ri yeuh alo Eun kuˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ maeeˊ yeuh kanˊ Eun naˊ htonnuk naˊ.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Lahˊ peˊ, ‘A lawn rot punˊ chiˊ koˊ, a kaw rot yam vuic nghoˊ’, unˊ meuh ka aw? Daecti, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Plangˊ ngaiˊ ri seuconˊ malˊ naˊ reuˊ. Nghoˊ naˊ seunyil ka, a hk'oˊsumˊ vuic hawcˊ.’
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Maetˊmaenˊ, peue vuic nghoˊ naˊ buih ti eun ngos reng ri, eun buih hk'onˊro pliˊ punta citˊ tip aˊyu tip cotˊcu ri naˊ. Kop awnˊ na, peue puinˊ naˊ maeeˊ peue vuic naˊ kaw ka renˊkawn tiduihˊ naˊ.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 A meuh neum seunˊ kuˊ lahˊ ka, ‘Puinˊ a ti peue, vuic a ti peue’, naˊ.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Cusˊ Uiˊ peˊ heulˊ vuic kuˊ unˊ laee nyu ri eucˊ kawlˊreng ri naˊ. Peue seubu naˊ htalikawmˊ hkamˊ ce ri yeuh kanˊ, peˊ pun ri rap ri ti munˊ naˊ neum kuˊ yeuh ce eucˊ kawlˊreng ri naˊ.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Peue Samariˊ utˊ nang veng awnˊ ce yumˊ Yesuˊ Eun heunˊ peue, kopti leukahˊ hkamˊ saˊhkiˊ ka beunˊ awnˊ lahˊ ka, “Lahˊ Eun kuˊ tawn yeuh uiˊ naˊ ce ku ceu ka ri uiˊ.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kop awnˊ na yam peue Samariˊ naˊ ingˊ rot ce maeeˊ Heun naˊ, ce hk'oˊhk'ang Eun utˊ ri ti. Eun ku utˊ mawnˊ lalˊ seunyi.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Kopti meuh a leukahˊ Eun naˊ, peue seubu naˊ ce ku yumˊ Eun heunˊ peue.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ce lahˊ a ri beunˊ awnˊ ka, “Tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ, a hkuinˊ caee ri meuh yumˊ ye Eun kopti leukahˊ paˊ naˊ palkoe. Maetˊmaenˊ pun ye ri mhawngˊ a tamˊ tuˊ ri hawcˊ, ye yawng meuh Eun taeng Cawoˊ teumˊkawm htut bhenˊ keuteˊ naˊ lawtpon.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Hawcˊ awnˊ na lalˊ seunyi, Yesuˊ Eun pucti heulˊ hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Eun hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Kuˊ Yesuˊ sumˊ lahˊ Eun naˊ meuh a, peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ unˊ pun Eun munhpungˊ ri neum vang utˊ ri naˊ.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Yam hukˊ rot Eun nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, peue Galilaeˊ naˊ ce rap ri ti Eun. Kopti tawn nyu ce kuˊ hk'oˊamˊ heunˊ ceu yeuh Eun nang veng Yeruˊsalaem yam pawe vel nya naˊ, kopti caw ce ri utˊ tehˊ yeut naˊ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Eun ingˊ rot nang yungˊ Kanaˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee. Yungˊ aenˊ a meuh vang yeuh Eun leuumˊ naˊ meuh leuumˊ pliˊ bui naˊ. A kueˊ cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ ti peue nang veng Kapeniˊum naˊ. Konˊ me eun naˊ eun peuyhat, eun itˊ.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Yam cawoˊ awnˊ mhawngˊ eun Yesuˊ kuhˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun tang hukˊ rot nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, eun ingˊ hk'oˊhk'ang Yesuˊ Eun ingˊ baiˊ konˊ me kuˊ kaw hk'awsˊ yeum hawcˊ ri naˊ eun.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peˊ lawn unˊ pun ri nyu hetˊ keuting naˊ maeeˊ kuˊ hk'oˊamˊ naˊ koˊ, peˊ hkuinˊ kaw duing yumˊ.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ naˊ eun lahˊ, “Cawoˊ, puing ingˊ maenˊ nanggalˊ. Konˊ uiˊ naˊ kaw eun hk'awsˊ yeum.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Yesuˊ Eun topˊ a, “Ingˊ reuˊ, konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Yam kawnˊ buih ingˊ rot eun langˊhk'aˊ naˊ, mhaiˊ eun naˊ ce heulˊ hk'eupˊ eun. Ce lahˊ lawng konˊ me eun naˊ cuin eun hawcˊ naˊ ri heun.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Yam mhaingˊ eun ce ri konˊ eun naˊ eun ciˊ cuin yamnhawˊ naˊ, ce topˊ a, “Cuin eun peunkuˊ sakˊ somˊ nyi ti nali naˊ.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Hawcˊ koˊ, kuiingˊ naˊ eun pawn cawpˊ a yam Yesuˊ lahˊ Eun ri heun, “Konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ”, naˊ. Kop awnˊ na, heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce yumˊ gawmˊeucˊ ri.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Aenˊ a meuh hetˊ keuting kuˊ Yesuˊ yeuh Eun lalˊ pok ti pok yam hukˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun hukˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.