João 4

Plang (BLR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ Yesuˊ baet Eun ri kueˊ tapaeˊ heunˊ maeeˊ tuilˊ Eun hk'aˊ cumˊ naˊ heunˊ hk'aiˊ Yoˊhan eun naˊ.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Neumneum ka naˊ, tuˊ Eun Yesuˊ naˊ Eun hkuinˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ, tapaeˊ Eun naˊ tuilˊ ce a.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Yam Yesuˊ yawng Eun peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ yeuh a keutitˊ naˊ, Eun pucti heulˊ neum kuingˊ Yuˊda naˊ Eun tang hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee ti pok.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Eun kah ri hpaˊ kuingˊ Samariˊ naˊ.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Kop awnˊ na, Eun lec nang veng Siˊhka utˊ nang kuingˊ Samariˊ naˊ. A de bhenˊ keuteˊ kuˊ Yakopˊ tuilˊ eun konˊ me ri Yoˊsaep eun isˊ a naˊ.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lamoˊ eun Yakopˊ naˊ a kueˊ mawnˊ. Kopti Yesuˊ long Eun hk'aˊ Eun tal naˊ, Eun mokˊ keunam ka lamoˊ naˊ. Yam awnˊ a meuh hk'ao yam peunnyi keuting naˊ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Yam beunˊ peue Samariˊ naˊ heulˊ cin ka leuumˊ naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Hk'oˊ paˊ tuilˊ Uiˊ nyui leuumˊ ti aetˊ.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce heulˊ leuvaee kuˊ hk'a nang veng.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Beunˊ peue Samariˊ naˊ ka topˊ a ri Heun, “Meuh Mi peue Yuˊda, uiˊ meuh beunˊ peue Samariˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, Mi vaeeˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri uiˊ?” (Kopti peue Yuˊda naˊ unˊ yeuh ce aˊmawo ce peue Samariˊ naˊ.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yesuˊ Eun topˊ a ri ka, “Paˊ lawn naˊ yawng kuˊ Peucawoˊ kaw Eun tuilˊ naˊ maeeˊ Cawoˊ kuˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri paˊ naˊ Eun koˊ, naˊ paˊ chakˊ cang hk'oˊ ri Heun. Eun ku naˊ chakˊ cang tuilˊ paˊ isˊ leuumˊ civit imˊ naˊ.”
10 Jesus respondeu:
11 Beunˊ naˊ ka topˊ a, “Cawoˊ, Mi hkuinˊ kueˊ kuˊ cit leuumˊ. Lamoˊ aenˊ a ku ruiˊ nyawkˊ. Mi ciˊ kaw ti leuumˊ civit imˊ titˊ a neum tawngnhawˊ?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Keuting Mi hk'aiˊ Yakopˊ aˊtaˊ keuting kuˊ tuilˊ lamoˊ aenˊ a ri eˊ naˊ eun aw? Tuˊ eun Yakopˊ naˊ maeeˊ konˊ lhanˊ eun naˊ ce gawmˊ satˊ hkawnˊ eun naˊ ce ku nyui leuumˊ ka lamoˊ aenˊ na.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue nyui leuumˊ aenˊ a ku peue naˊ kawnˊ kaw ce sumˊ nyui leuumˊ baee.
13 Jesus respondeu:
14 Daecti peue nyui leuumˊ tuilˊ Uiˊ naˊ ce hkuinˊ kaw laee sumˊ nyui leuumˊ baee. Neumneum ka naˊ, leuumˊ tuilˊ Uiˊ ri ce naˊ kaw a yeuh civit ce naˊ seunˊ keutuiˊ leuumˊ peuengˊ ri hukˊ hk'aˊnaee tuˊ ce naˊ. A kaw tuilˊ ce isˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Beunˊ naˊ ka lahˊ a ri Heun, “Cawoˊ, punta kaw uiˊ unˊ laee sumˊ nyui leuumˊ unˊ laee nyu ri heulˊ cin leuumˊ maenˊ tamˊteuk naˊ, hk'oˊ Mi tuilˊ leuumˊ titˊ a ri uiˊ.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Ingˊ klawng me paˊ naˊ eun heulˊ maenˊ.”
16 Jesus disse:
17 Ka lahˊ, “Hpaw uiˊ caˊ kueˊ me.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Neumneum ka naˊ, tawn paˊ ri kueˊ me hpawnˊ peue hawcˊ. Kuˊ utˊ maeeˊ paˊ maetˊmaenˊ naˊ eun ku hkuinˊ meuh me paˊ. Leukahˊ kawnˊ lahˊ paˊ naˊ meuh a neum yeut.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Cawoˊ, yawng uiˊ meuh Mi peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Aˊtaˊ aˊya ye naˊ faeeˊ ce pang gong aenˊ na, daecti peue Yuˊda naˊ peˊ lahˊ peue kaw kah ri heulˊ faeeˊ nang veng Yeruˊsalaem palkoe.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesuˊ Eun lahˊ, “Beunˊ, yumˊ Uiˊ reuˊ. Kaw a hk'awsˊ rot yam kaw peˊ unˊ laee pun ri faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun pang gong aenˊ na, aˊkoˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
21 Jesus respondeu:
22 Peue Samariˊ naˊ faeeˊ peˊ kuˊ unˊ yawng ri naˊ. Daecti ye faeeˊ Peucawoˊ Cawoˊ ye yawng Eun naˊ, kopti hk'aˊ htut lawtpon naˊ ingˊ a neum peue Yuˊda naˊ ye.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Daecti yam awnˊ kaw a hk'awsˊ rot hawcˊ. Maetˊmaenˊ rot a yam peue faeeˊ neumneum naˊ kaw ce faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ. Kopti meuh ce peue faeeˊ seunˊ kuˊ Aˊkuiingˊ sok Eun naˊ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Peucawoˊ meuh Eun citˊ. Peue faeeˊ Eun naˊ ce kaw kah ri faeeˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Yawng uiˊ Mesiˊya (kuˊ lahˊ peue meuh Hkrit naˊ Eun) buih lih Eun. Eun lawn lih rot koˊ, Eun naˊ lahˊ ye mhawngˊ ku ceu.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesuˊ Eun lahˊ a ri beunˊ naˊ ka, “Kuˊ buih leukahˊ paˊ maeeˊ Uiˊ aenˊ, meuh Uiˊ Heun ri hawcˊ.”
26 Então Jesus disse:
27 Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ rot. Ce amˊ ri pun ce ri hk'eupˊ leukahˊ Eun maeeˊ beunˊ awnˊ ka. Daecti ce hkuinˊ kueˊ nang mhaingˊ Eun, “Eun ciˊ naˊ loˊ keunhawˊ?”, aˊkoˊ “A ciˊ naˊ meuh kop keunhawˊ, Eun vaeeˊ leukahˊ maeeˊ beunˊ awnˊ ka?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Hawcˊ koˊ, beunˊ awnˊ ka hk'ahˊ ri uinˊ keutongˊ leuumˊ ri naˊ, ka ingˊ lahˊ a ri peue nang veng naˊ ce,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Ingˊ maenˊ, ingˊ nawk Cawoˊ lahˊ kuˊ tawn yeuh uiˊ ku ceu naˊ ri uiˊ naˊ Eun, naˊ Eun cang meuh Hkrit Eun unˊ yawng.”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Peue veng naˊ ce pucti neum veng naˊ ce ingˊ ri Yesuˊ Eun.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Yam awnˊ na, tapaeˊ naˊ ce lahˊ, “Rabiˊ, hk'oˊ a ri Mi, hk'a kuˊ hk'a reuˊ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Daecti Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ Uiˊ kuˊ hk'a unˊ yawng peˊ naˊ.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Tapaeˊ naˊ ce mhaingˊ puri, “Ti ri peue naˊ eun ingˊ tuilˊ Eun hk'a kuˊ hk'a hawcˊ aw?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yesuˊ Eun lahˊ, “Kuˊ hk'a Uiˊ naˊ koˊ, meuh a hotˊ ri yeuh alo Eun kuˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ maeeˊ yeuh kanˊ Eun naˊ htonnuk naˊ.
34 Jesus lhes declarou:
35 Lahˊ peˊ, ‘A lawn rot punˊ chiˊ koˊ, a kaw rot yam vuic nghoˊ’, unˊ meuh ka aw? Daecti, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Plangˊ ngaiˊ ri seuconˊ malˊ naˊ reuˊ. Nghoˊ naˊ seunyil ka, a hk'oˊsumˊ vuic hawcˊ.’
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Maetˊmaenˊ, peue vuic nghoˊ naˊ buih ti eun ngos reng ri, eun buih hk'onˊro pliˊ punta citˊ tip aˊyu tip cotˊcu ri naˊ. Kop awnˊ na, peue puinˊ naˊ maeeˊ peue vuic naˊ kaw ka renˊkawn tiduihˊ naˊ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 A meuh neum seunˊ kuˊ lahˊ ka, ‘Puinˊ a ti peue, vuic a ti peue’, naˊ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Cusˊ Uiˊ peˊ heulˊ vuic kuˊ unˊ laee nyu ri eucˊ kawlˊreng ri naˊ. Peue seubu naˊ htalikawmˊ hkamˊ ce ri yeuh kanˊ, peˊ pun ri rap ri ti munˊ naˊ neum kuˊ yeuh ce eucˊ kawlˊreng ri naˊ.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Peue Samariˊ utˊ nang veng awnˊ ce yumˊ Yesuˊ Eun heunˊ peue, kopti leukahˊ hkamˊ saˊhkiˊ ka beunˊ awnˊ lahˊ ka, “Lahˊ Eun kuˊ tawn yeuh uiˊ naˊ ce ku ceu ka ri uiˊ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kop awnˊ na yam peue Samariˊ naˊ ingˊ rot ce maeeˊ Heun naˊ, ce hk'oˊhk'ang Eun utˊ ri ti. Eun ku utˊ mawnˊ lalˊ seunyi.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kopti meuh a leukahˊ Eun naˊ, peue seubu naˊ ce ku yumˊ Eun heunˊ peue.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ce lahˊ a ri beunˊ awnˊ ka, “Tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ, a hkuinˊ caee ri meuh yumˊ ye Eun kopti leukahˊ paˊ naˊ palkoe. Maetˊmaenˊ pun ye ri mhawngˊ a tamˊ tuˊ ri hawcˊ, ye yawng meuh Eun taeng Cawoˊ teumˊkawm htut bhenˊ keuteˊ naˊ lawtpon.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Hawcˊ awnˊ na lalˊ seunyi, Yesuˊ Eun pucti heulˊ hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Eun hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Kuˊ Yesuˊ sumˊ lahˊ Eun naˊ meuh a, peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ unˊ pun Eun munhpungˊ ri neum vang utˊ ri naˊ.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Yam hukˊ rot Eun nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, peue Galilaeˊ naˊ ce rap ri ti Eun. Kopti tawn nyu ce kuˊ hk'oˊamˊ heunˊ ceu yeuh Eun nang veng Yeruˊsalaem yam pawe vel nya naˊ, kopti caw ce ri utˊ tehˊ yeut naˊ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Eun ingˊ rot nang yungˊ Kanaˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee. Yungˊ aenˊ a meuh vang yeuh Eun leuumˊ naˊ meuh leuumˊ pliˊ bui naˊ. A kueˊ cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ ti peue nang veng Kapeniˊum naˊ. Konˊ me eun naˊ eun peuyhat, eun itˊ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Yam cawoˊ awnˊ mhawngˊ eun Yesuˊ kuhˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun tang hukˊ rot nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, eun ingˊ hk'oˊhk'ang Yesuˊ Eun ingˊ baiˊ konˊ me kuˊ kaw hk'awsˊ yeum hawcˊ ri naˊ eun.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peˊ lawn unˊ pun ri nyu hetˊ keuting naˊ maeeˊ kuˊ hk'oˊamˊ naˊ koˊ, peˊ hkuinˊ kaw duing yumˊ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ naˊ eun lahˊ, “Cawoˊ, puing ingˊ maenˊ nanggalˊ. Konˊ uiˊ naˊ kaw eun hk'awsˊ yeum.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Yesuˊ Eun topˊ a, “Ingˊ reuˊ, konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Yam kawnˊ buih ingˊ rot eun langˊhk'aˊ naˊ, mhaiˊ eun naˊ ce heulˊ hk'eupˊ eun. Ce lahˊ lawng konˊ me eun naˊ cuin eun hawcˊ naˊ ri heun.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Yam mhaingˊ eun ce ri konˊ eun naˊ eun ciˊ cuin yamnhawˊ naˊ, ce topˊ a, “Cuin eun peunkuˊ sakˊ somˊ nyi ti nali naˊ.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Hawcˊ koˊ, kuiingˊ naˊ eun pawn cawpˊ a yam Yesuˊ lahˊ Eun ri heun, “Konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ”, naˊ. Kop awnˊ na, heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce yumˊ gawmˊeucˊ ri.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Aenˊ a meuh hetˊ keuting kuˊ Yesuˊ yeuh Eun lalˊ pok ti pok yam hukˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun hukˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.