João 4
Plang (BLR) vs NTLH
1 Peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ Yesuˊ baet Eun ri kueˊ tapaeˊ heunˊ maeeˊ tuilˊ Eun hk'aˊ cumˊ naˊ heunˊ hk'aiˊ Yoˊhan eun naˊ.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Neumneum ka naˊ, tuˊ Eun Yesuˊ naˊ Eun hkuinˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ, tapaeˊ Eun naˊ tuilˊ ce a.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Yam Yesuˊ yawng Eun peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ yeuh a keutitˊ naˊ, Eun pucti heulˊ neum kuingˊ Yuˊda naˊ Eun tang hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee ti pok.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Eun kah ri hpaˊ kuingˊ Samariˊ naˊ.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Kop awnˊ na, Eun lec nang veng Siˊhka utˊ nang kuingˊ Samariˊ naˊ. A de bhenˊ keuteˊ kuˊ Yakopˊ tuilˊ eun konˊ me ri Yoˊsaep eun isˊ a naˊ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Lamoˊ eun Yakopˊ naˊ a kueˊ mawnˊ. Kopti Yesuˊ long Eun hk'aˊ Eun tal naˊ, Eun mokˊ keunam ka lamoˊ naˊ. Yam awnˊ a meuh hk'ao yam peunnyi keuting naˊ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Yam beunˊ peue Samariˊ naˊ heulˊ cin ka leuumˊ naˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Hk'oˊ paˊ tuilˊ Uiˊ nyui leuumˊ ti aetˊ.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce heulˊ leuvaee kuˊ hk'a nang veng.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Beunˊ peue Samariˊ naˊ ka topˊ a ri Heun, “Meuh Mi peue Yuˊda, uiˊ meuh beunˊ peue Samariˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, Mi vaeeˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri uiˊ?” (Kopti peue Yuˊda naˊ unˊ yeuh ce aˊmawo ce peue Samariˊ naˊ.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yesuˊ Eun topˊ a ri ka, “Paˊ lawn naˊ yawng kuˊ Peucawoˊ kaw Eun tuilˊ naˊ maeeˊ Cawoˊ kuˊ hk'oˊ ri nyui leuumˊ ri paˊ naˊ Eun koˊ, naˊ paˊ chakˊ cang hk'oˊ ri Heun. Eun ku naˊ chakˊ cang tuilˊ paˊ isˊ leuumˊ civit imˊ naˊ.”
10 Então Jesus disse:
11 Beunˊ naˊ ka topˊ a, “Cawoˊ, Mi hkuinˊ kueˊ kuˊ cit leuumˊ. Lamoˊ aenˊ a ku ruiˊ nyawkˊ. Mi ciˊ kaw ti leuumˊ civit imˊ titˊ a neum tawngnhawˊ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Keuting Mi hk'aiˊ Yakopˊ aˊtaˊ keuting kuˊ tuilˊ lamoˊ aenˊ a ri eˊ naˊ eun aw? Tuˊ eun Yakopˊ naˊ maeeˊ konˊ lhanˊ eun naˊ ce gawmˊ satˊ hkawnˊ eun naˊ ce ku nyui leuumˊ ka lamoˊ aenˊ na.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesuˊ Eun topˊ a, “Peue nyui leuumˊ aenˊ a ku peue naˊ kawnˊ kaw ce sumˊ nyui leuumˊ baee.
13 Então Jesus disse:
14 Daecti peue nyui leuumˊ tuilˊ Uiˊ naˊ ce hkuinˊ kaw laee sumˊ nyui leuumˊ baee. Neumneum ka naˊ, leuumˊ tuilˊ Uiˊ ri ce naˊ kaw a yeuh civit ce naˊ seunˊ keutuiˊ leuumˊ peuengˊ ri hukˊ hk'aˊnaee tuˊ ce naˊ. A kaw tuilˊ ce isˊ citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Beunˊ naˊ ka lahˊ a ri Heun, “Cawoˊ, punta kaw uiˊ unˊ laee sumˊ nyui leuumˊ unˊ laee nyu ri heulˊ cin leuumˊ maenˊ tamˊteuk naˊ, hk'oˊ Mi tuilˊ leuumˊ titˊ a ri uiˊ.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ka, “Ingˊ klawng me paˊ naˊ eun heulˊ maenˊ.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ka lahˊ, “Hpaw uiˊ caˊ kueˊ me.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Neumneum ka naˊ, tawn paˊ ri kueˊ me hpawnˊ peue hawcˊ. Kuˊ utˊ maeeˊ paˊ maetˊmaenˊ naˊ eun ku hkuinˊ meuh me paˊ. Leukahˊ kawnˊ lahˊ paˊ naˊ meuh a neum yeut.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Cawoˊ, yawng uiˊ meuh Mi peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Aˊtaˊ aˊya ye naˊ faeeˊ ce pang gong aenˊ na, daecti peue Yuˊda naˊ peˊ lahˊ peue kaw kah ri heulˊ faeeˊ nang veng Yeruˊsalaem palkoe.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yesuˊ Eun lahˊ, “Beunˊ, yumˊ Uiˊ reuˊ. Kaw a hk'awsˊ rot yam kaw peˊ unˊ laee pun ri faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun pang gong aenˊ na, aˊkoˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
21 Jesus disse:
22 Peue Samariˊ naˊ faeeˊ peˊ kuˊ unˊ yawng ri naˊ. Daecti ye faeeˊ Peucawoˊ Cawoˊ ye yawng Eun naˊ, kopti hk'aˊ htut lawtpon naˊ ingˊ a neum peue Yuˊda naˊ ye.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Daecti yam awnˊ kaw a hk'awsˊ rot hawcˊ. Maetˊmaenˊ rot a yam peue faeeˊ neumneum naˊ kaw ce faeeˊ Aˊkuiingˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ. Kopti meuh ce peue faeeˊ seunˊ kuˊ Aˊkuiingˊ sok Eun naˊ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Peucawoˊ meuh Eun citˊ. Peue faeeˊ Eun naˊ ce kaw kah ri faeeˊ Eun ri citˊ maeeˊ ri hk'aˊ neumneum naˊ.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Beunˊ naˊ ka lahˊ, “Yawng uiˊ Mesiˊya (kuˊ lahˊ peue meuh Hkrit naˊ Eun) buih lih Eun. Eun lawn lih rot koˊ, Eun naˊ lahˊ ye mhawngˊ ku ceu.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesuˊ Eun lahˊ a ri beunˊ naˊ ka, “Kuˊ buih leukahˊ paˊ maeeˊ Uiˊ aenˊ, meuh Uiˊ Heun ri hawcˊ.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Yam awnˊ na, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ rot. Ce amˊ ri pun ce ri hk'eupˊ leukahˊ Eun maeeˊ beunˊ awnˊ ka. Daecti ce hkuinˊ kueˊ nang mhaingˊ Eun, “Eun ciˊ naˊ loˊ keunhawˊ?”, aˊkoˊ “A ciˊ naˊ meuh kop keunhawˊ, Eun vaeeˊ leukahˊ maeeˊ beunˊ awnˊ ka?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Hawcˊ koˊ, beunˊ awnˊ ka hk'ahˊ ri uinˊ keutongˊ leuumˊ ri naˊ, ka ingˊ lahˊ a ri peue nang veng naˊ ce,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ingˊ maenˊ, ingˊ nawk Cawoˊ lahˊ kuˊ tawn yeuh uiˊ ku ceu naˊ ri uiˊ naˊ Eun, naˊ Eun cang meuh Hkrit Eun unˊ yawng.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Peue veng naˊ ce pucti neum veng naˊ ce ingˊ ri Yesuˊ Eun.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Yam awnˊ na, tapaeˊ naˊ ce lahˊ, “Rabiˊ, hk'oˊ a ri Mi, hk'a kuˊ hk'a reuˊ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Daecti Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Kueˊ Uiˊ kuˊ hk'a unˊ yawng peˊ naˊ.”
32 Jesus respondeu:
33 Tapaeˊ naˊ ce mhaingˊ puri, “Ti ri peue naˊ eun ingˊ tuilˊ Eun hk'a kuˊ hk'a hawcˊ aw?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yesuˊ Eun lahˊ, “Kuˊ hk'a Uiˊ naˊ koˊ, meuh a hotˊ ri yeuh alo Eun kuˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ maeeˊ yeuh kanˊ Eun naˊ htonnuk naˊ.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Lahˊ peˊ, ‘A lawn rot punˊ chiˊ koˊ, a kaw rot yam vuic nghoˊ’, unˊ meuh ka aw? Daecti, Uiˊ lahˊ a ri peˊ, ‘Plangˊ ngaiˊ ri seuconˊ malˊ naˊ reuˊ. Nghoˊ naˊ seunyil ka, a hk'oˊsumˊ vuic hawcˊ.’
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Maetˊmaenˊ, peue vuic nghoˊ naˊ buih ti eun ngos reng ri, eun buih hk'onˊro pliˊ punta citˊ tip aˊyu tip cotˊcu ri naˊ. Kop awnˊ na, peue puinˊ naˊ maeeˊ peue vuic naˊ kaw ka renˊkawn tiduihˊ naˊ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 A meuh neum seunˊ kuˊ lahˊ ka, ‘Puinˊ a ti peue, vuic a ti peue’, naˊ.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Cusˊ Uiˊ peˊ heulˊ vuic kuˊ unˊ laee nyu ri eucˊ kawlˊreng ri naˊ. Peue seubu naˊ htalikawmˊ hkamˊ ce ri yeuh kanˊ, peˊ pun ri rap ri ti munˊ naˊ neum kuˊ yeuh ce eucˊ kawlˊreng ri naˊ.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Peue Samariˊ utˊ nang veng awnˊ ce yumˊ Yesuˊ Eun heunˊ peue, kopti leukahˊ hkamˊ saˊhkiˊ ka beunˊ awnˊ lahˊ ka, “Lahˊ Eun kuˊ tawn yeuh uiˊ naˊ ce ku ceu ka ri uiˊ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kop awnˊ na yam peue Samariˊ naˊ ingˊ rot ce maeeˊ Heun naˊ, ce hk'oˊhk'ang Eun utˊ ri ti. Eun ku utˊ mawnˊ lalˊ seunyi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kopti meuh a leukahˊ Eun naˊ, peue seubu naˊ ce ku yumˊ Eun heunˊ peue.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ce lahˊ a ri beunˊ awnˊ ka, “Tangˊ neum maetˊmaenˊ naˊ, a hkuinˊ caee ri meuh yumˊ ye Eun kopti leukahˊ paˊ naˊ palkoe. Maetˊmaenˊ pun ye ri mhawngˊ a tamˊ tuˊ ri hawcˊ, ye yawng meuh Eun taeng Cawoˊ teumˊkawm htut bhenˊ keuteˊ naˊ lawtpon.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Hawcˊ awnˊ na lalˊ seunyi, Yesuˊ Eun pucti heulˊ hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Eun hukˊ nang kuingˊ Galilaeˊ.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Kuˊ Yesuˊ sumˊ lahˊ Eun naˊ meuh a, peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ unˊ pun Eun munhpungˊ ri neum vang utˊ ri naˊ.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Yam hukˊ rot Eun nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, peue Galilaeˊ naˊ ce rap ri ti Eun. Kopti tawn nyu ce kuˊ hk'oˊamˊ heunˊ ceu yeuh Eun nang veng Yeruˊsalaem yam pawe vel nya naˊ, kopti caw ce ri utˊ tehˊ yeut naˊ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Eun ingˊ rot nang yungˊ Kanaˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ baee. Yungˊ aenˊ a meuh vang yeuh Eun leuumˊ naˊ meuh leuumˊ pliˊ bui naˊ. A kueˊ cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ ti peue nang veng Kapeniˊum naˊ. Konˊ me eun naˊ eun peuyhat, eun itˊ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Yam cawoˊ awnˊ mhawngˊ eun Yesuˊ kuhˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun tang hukˊ rot nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ, eun ingˊ hk'oˊhk'ang Yesuˊ Eun ingˊ baiˊ konˊ me kuˊ kaw hk'awsˊ yeum hawcˊ ri naˊ eun.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peˊ lawn unˊ pun ri nyu hetˊ keuting naˊ maeeˊ kuˊ hk'oˊamˊ naˊ koˊ, peˊ hkuinˊ kaw duing yumˊ.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Cawoˊ yeuh kanˊ kuingˊ naˊ eun lahˊ, “Cawoˊ, puing ingˊ maenˊ nanggalˊ. Konˊ uiˊ naˊ kaw eun hk'awsˊ yeum.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yesuˊ Eun topˊ a, “Ingˊ reuˊ, konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Yam kawnˊ buih ingˊ rot eun langˊhk'aˊ naˊ, mhaiˊ eun naˊ ce heulˊ hk'eupˊ eun. Ce lahˊ lawng konˊ me eun naˊ cuin eun hawcˊ naˊ ri heun.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Yam mhaingˊ eun ce ri konˊ eun naˊ eun ciˊ cuin yamnhawˊ naˊ, ce topˊ a, “Cuin eun peunkuˊ sakˊ somˊ nyi ti nali naˊ.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Hawcˊ koˊ, kuiingˊ naˊ eun pawn cawpˊ a yam Yesuˊ lahˊ Eun ri heun, “Konˊ mi naˊ kaw eun aˊyu imˊ”, naˊ. Kop awnˊ na, heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce yumˊ gawmˊeucˊ ri.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Aenˊ a meuh hetˊ keuting kuˊ Yesuˊ yeuh Eun lalˊ pok ti pok yam hukˊ Eun neum kuingˊ Yuˊda Eun hukˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.