Atos 27

Plang (BLR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yam kaw ce cusˊ ye pawk reu naˊ heulˊ nang kuingˊ Itˊtali ce kuit a deut naˊ, ce ku ap Pawˊlu eun maeeˊ peue htawngˊ seubu naˊ ce nang tiˊ eun poˊ suikˊ Muis Yuˊlisˊ naˊ. Eun utˊ nang tawp muis “Muk Suikˊ Hkunˊhawˊhkamˊ Keuting” naˊ.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ye lec reu naˊ ingˊ neum veng Adramiˊtiˊumˊ kuˊ kaw buih heulˊ ri ta ka veng utˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, reu naˊ a yuk ri heulˊ. Peue Masidoˊniˊ kuˊ ingˊ neum veng Hteˊsaloˊniˊ muis Aritahkasˊ naˊ eun ku utˊ maeeˊ ye yeut.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye tahˊ ri nang veng Siˊdon naˊ. Kopti Yuˊlisˊ tukyak eun ri Pawˊlu eun naˊ, eun tuilˊ ahkvang Pawˊlu kaw eun heulˊ glue ri aˊmawo ri naˊ ce. Aenˊ a meuh punta kaw ce sok ri tuilˊ kuˊ Pawˊlu kaw eun loˊ naˊ.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Tangˊ neum mawnˊ naˊ, ye tang yuk ri heulˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ baee. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊtuh ka kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Hawcˊ hpaˊ ye keunam ka ba mhaˊseumutˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ, ye heulˊ keuluiˊ ri nang veng Miˊraˊ kuingˊ Liˊsiˊ naˊ.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Poˊ suikˊ naˊ eun nyu reu ingˊ neum veng Alekˊsandrian kaw buih heulˊ kuingˊ Itˊtali naˊ mawnˊ. Eun kah ye lec a yeut.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ye koekoe heulˊ heunˊ seunyi. Ye heulˊ rot nang veng Kaniˊdasˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri. Kopti unˊ cawpˊ a saiˊ guilˊ naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊcol ka kawˊ Kretˊ nang veng Samone naˊ.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ye heulˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. Ye rot vang muis Vang Tahˊ Reu Ngam de veng Lasaˊ naˊ.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Kopti yam naˊ eucˊ ka heunˊ naˊ, a ku meuh yam hk'oˊlhatˊ ri pawk reu kopti meuh a hawcˊ ka yam eutˊ kuˊ hk'a naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tuilˊ sati ce. Eun lahˊ a,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Aˊmawo naˊ pe, kuit uiˊ a, eˊ lawn pawk reu naˊ heulˊ maetˊmaenˊ koˊ, reu naˊ maeeˊ hk'eung eˊ naˊ kaw a pun ri lu nyawkˊ. Lheuˊ awnˊ na aˊyu eˊ naˊ a ku kaw pun ri sum.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Daecti poˊ suikˊ naˊ eun unˊ leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, eun leuceng leukahˊ ka cawoˊ hpawtˊ reu naˊ maeeˊ cawoˊ reu naˊ, lheuˊ leukahˊ eun Pawˊlu naˊ.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Kopti Vang Tahˊ Reu Ngam naˊ unˊ htukˊ a lai ri kaw tahˊ reu yam kawtˊ naˊ. Punta kaw ye suip hk'aˊ ri heulˊ naˊ, peue heunˊ naˊ ce kuit a deut. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri heulˊ rot nang veng Hpiˊnisˊ naˊ, ce naˊ tahˊ ri keuluiˊ reu ri naˊ mawnˊ yam kawtˊ naˊ. Veng Hpiˊnisˊ naˊ a meuh veng vang tahˊ reu ka kawˊ Kretˊ naˊ. A tangˊ nhaˊ ri naˊ ri honˊ hk'aˊtuh hk'aˊcol ka hk'aˊlec seunyi naˊ gawmˊ lalˊ plakˊ ri.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Yam guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ jom a ri puingˊ hukˊ naˊ, ce kuit a meuh seunˊ kuˊ sumˊ kah ce meuh naˊ hawcˊ. Ce olˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ hukˊ. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ ka kawˊ Kretˊ naˊ.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, guilˊ lomleng kuˊ lahˊ peue meuh guilˊ ka honˊ hk'aˊtuh ka hk'aˊlih seunyi naˊ a puingˊ reng ri ingˊ neum hk'aˊ bhenˊ keuteˊ naˊ.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ a unˊ laee pe reng ka guilˊ naˊ, ye ku ploeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Yam buih heulˊ ye hk'aˊcol ka kawˊ aetˊ muis Kaodaˊ naˊ, ye mheˊ ri mawt reu aetˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Yam hawcˊ ce olˊ ri po reu aetˊ naˊ pang reu keuting naˊ, ce suitˊ muˊ naˊ hk'aˊruim keuteul ka reu keuting naˊ. Ce mawt lhangˊ ka naˊ keutawnˊ. Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkamˊ a nang kawˊ sai keuting hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ ka veng Saiˊtisˊ naˊ, ce lhutˊ hpenˊ keuting naˊ lih. Ce taeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Guilˊ lomleng naˊ a htuip reu naˊ reng nyawkˊ. Rot baee ti seunyi naˊ, ye tangˊ ri hueˊ ri tec hk'eung naˊ ce nang mhaˊseumutˊ naˊ.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Yam rot a loeˊ seunyi naˊ, ce ku hueˊ ri tec meun hk'eung ka reu naˊ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Kopti unˊ laee nyu ye cengˊ seunyi maeeˊ cengˊ seumeuengˊ naˊ pun heunˊ seunyi, maeeˊ guilˊ lomleng naˊ a unˊ laee yutˊ ri naˊ, vang tisutˊ ka naˊ ye unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ kaw ri aˊyu imˊ naˊ saecˊ peunaeˊ.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Hawcˊ unˊ laee nyu ce ri somˊ lingˊ naˊ, Pawˊlu eun kuhˊ cawng ri leukahˊ nang ngonˊ ce naˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, htukˊ peˊ ri leuceng kuˊ lahˊ uiˊ eˊ naˊ unˊ htukˊ ri pucti heulˊ hk'aiˊ kawˊ Kretˊ naˊ. Peˊ lawn leuceng a koˊ, eˊ ku naˊ unˊ hk'eupˊ kuˊ lulaic aenˊ na.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Daecti maetˊmaenˊ hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti kaw peˊ unˊ yeum saecˊ ti peue. Reu naˊ yawo kaw a lu.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bul peunkuˊ, inˊhpom Eun Peucawoˊ uiˊ kuˊ yeuh uiˊ mhaiˊ Eun naˊ ingˊ cawng eun keunam uiˊ naˊ.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Eun lahˊ, ‘Pawˊlu, pawlaee lhatˊ. Kaw mi pun ri cawng ri leukahˊ nanggalˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ keuting Kaeˊsa naˊ. Peucawoˊ Eun kaw tukyak ri mi. Eun kaw yeuh aˊyu ce peue pawk reu maeeˊ mi naˊ ce pon gawmˊeucˊ.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Kop awnˊ na, hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti yumˊ uiˊ Peucawoˊ Eun. Kuˊ lahˊ Eun ri uiˊ naˊ a kaw meuh neum.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, kaw eˊ pun ri hkamˊ nang kawˊ naˊ ti ri duihˊ.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Naˊ rot sumˊ ka kulˊ punˊ seunyi naˊ, reu ye naˊ a kawnˊ utˊ hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ Adria naˊ. Yam rot a hk'ao peunnuikˊ naˊ, peue yeuh kanˊ nang reu naˊ ce yawng rot ye de bhenˊ keuteˊ naˊ hawcˊ.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Yam keutec ce ri nawk leuumˊ naˊ, ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka leualˊkulˊ tawpˊ. Hawcˊ ka naˊ ti hk'ao, ce tang keutec a baee ti pok. Ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka kulˊhpawnˊ tawpˊ.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkuit ka seumu hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ naˊ, ce ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ punˊ lhemˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw a cengˊ vaeevaee naˊ, ce hk'oˊ munˊ.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Peue yeuh kanˊ hk'aˊnaee reu naˊ ce kuit ri kaw hk'uih ri tec reu keuting naˊ. Ce guil ri ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ. Daecti ce ra ri ploeˊ reu aetˊ naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pawˊlu eun lahˊ a ri poˊ suikˊ naˊ eun maeeˊ peue suikˊ naˊ ce, “Peue aenˊ ce lawn unˊ utˊ nang reu naˊ koˊ, peˊ ku naˊ unˊ lawtpon yeut.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kop awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce bhatˊ muˊ mawt ka reu aetˊ naˊ, ce taeˊ a hk'uicˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, punta kaw ce hk'asomˊ, Pawˊlu eun tuilˊ reng ce gawmˊeucˊ. Eun lahˊ, “Kopti koˊ peˊ ri kuit nyhapˊ kuit yak palkoe naˊ, peˊ unˊ laee hk'asomˊ saecˊ peunaeˊ pun kulˊpunˊ seunyi hawcˊ.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Maetˊmaenˊ, punta kaw peˊ aˊyu imˊ naˊ, hk'oˊ peˊ hk'a kuˊ ti ri ceu reuˊ. Hk'aˊnaee peˊ a hkuinˊ kaw kueˊ nang kaw pun ri sum huikˊ ri ti nyeng yawo saecˊ ti peue.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Yam hawcˊ eun lahˊ ri a naˊ, eun ti hkawomunˊ naˊ eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun nanggalˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun ves ri hk'a a.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ce pun hpumˊ ri gawmˊeucˊ. Ce tangˊ ri hk'a kuˊ hk'a naˊ.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Peue nang reu awnˊ ye gawmˊeucˊ, ye kueˊ leualˊpakˊ aˊreskulˊ les peue.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hawcˊ hk'a ce ri sakˊ naˊ, punta reu naˊ kaw a seuyungˊ naˊ, ce ploeˊ guˊ hkawocungˊ ri naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Yam cengˊ ka naˊ, ce unˊ pawn bhenˊ keuteˊ awnˊ na. Daecti ce pun ri nyu tak sai keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. A lawn kaw cang koˊ, ce kuit ri kaw va reu naˊ heulˊ tahˊ ri nang tak sai awnˊ na.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ce bhatˊ ri tec lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ. Hk'aˊnaee yam awnˊ na, ce ku kahˊ muˊ mawt seubalˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ. Hawcˊ koˊ, ce yuk hpenˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ hukˊ, tuilˊ guilˊ naˊ puingˊ reu naˊ heulˊ ri keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Daecti reu naˊ a duihˊ buimˊ keuteˊ nang puin ka mhaˊseumutˊ naˊ, a hkamˊ. Hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ a hkamˊ nhenˊ cenˊ nyawkˊ. A unˊ laee cang cheunˊ ri. Kopti ba mhaˊseumutˊ naˊ dhimˊ ka hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ, reu naˊ a lhuˊjah meuh glawkˊ meuh hklipˊ ri.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Punta peue htawngˊ naˊ kaw ce unˊ cang lueˊ hk'uih naˊ, peue suikˊ naˊ ce kuit ri kaw toh ce.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Daecti kopti poˊ suikˊ keuting naˊ sumˊ teumˊkawm eun aˊyu eun Pawˊlu naˊ, eun unˊ kah ce yeuh seunˊ kuˊ kuit ce naˊ. Eun kah kuˊ cang lueˊ naˊ ce naˊ yawtˊ ri lueˊ pucti heulˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Peue seubu naˊ ce ngonˊ ce kop penˊ naˊ, ngonˊ ce kop hk'eung ka reu naˊ heulˊ. Kopti yeuh ce keutitˊ naˊ, ce saˊpa samˊran heulˊ rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ gawmˊeucˊ ri.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.