Atos 27
Plang (BLR) vs ARIB
1 Yam kaw ce cusˊ ye pawk reu naˊ heulˊ nang kuingˊ Itˊtali ce kuit a deut naˊ, ce ku ap Pawˊlu eun maeeˊ peue htawngˊ seubu naˊ ce nang tiˊ eun poˊ suikˊ Muis Yuˊlisˊ naˊ. Eun utˊ nang tawp muis “Muk Suikˊ Hkunˊhawˊhkamˊ Keuting” naˊ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ye lec reu naˊ ingˊ neum veng Adramiˊtiˊumˊ kuˊ kaw buih heulˊ ri ta ka veng utˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, reu naˊ a yuk ri heulˊ. Peue Masidoˊniˊ kuˊ ingˊ neum veng Hteˊsaloˊniˊ muis Aritahkasˊ naˊ eun ku utˊ maeeˊ ye yeut.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye tahˊ ri nang veng Siˊdon naˊ. Kopti Yuˊlisˊ tukyak eun ri Pawˊlu eun naˊ, eun tuilˊ ahkvang Pawˊlu kaw eun heulˊ glue ri aˊmawo ri naˊ ce. Aenˊ a meuh punta kaw ce sok ri tuilˊ kuˊ Pawˊlu kaw eun loˊ naˊ.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Tangˊ neum mawnˊ naˊ, ye tang yuk ri heulˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ baee. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊtuh ka kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Hawcˊ hpaˊ ye keunam ka ba mhaˊseumutˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ, ye heulˊ keuluiˊ ri nang veng Miˊraˊ kuingˊ Liˊsiˊ naˊ.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Poˊ suikˊ naˊ eun nyu reu ingˊ neum veng Alekˊsandrian kaw buih heulˊ kuingˊ Itˊtali naˊ mawnˊ. Eun kah ye lec a yeut.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ye koekoe heulˊ heunˊ seunyi. Ye heulˊ rot nang veng Kaniˊdasˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri. Kopti unˊ cawpˊ a saiˊ guilˊ naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊcol ka kawˊ Kretˊ nang veng Samone naˊ.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ye heulˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. Ye rot vang muis Vang Tahˊ Reu Ngam de veng Lasaˊ naˊ.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Kopti yam naˊ eucˊ ka heunˊ naˊ, a ku meuh yam hk'oˊlhatˊ ri pawk reu kopti meuh a hawcˊ ka yam eutˊ kuˊ hk'a naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tuilˊ sati ce. Eun lahˊ a,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Aˊmawo naˊ pe, kuit uiˊ a, eˊ lawn pawk reu naˊ heulˊ maetˊmaenˊ koˊ, reu naˊ maeeˊ hk'eung eˊ naˊ kaw a pun ri lu nyawkˊ. Lheuˊ awnˊ na aˊyu eˊ naˊ a ku kaw pun ri sum.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Daecti poˊ suikˊ naˊ eun unˊ leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, eun leuceng leukahˊ ka cawoˊ hpawtˊ reu naˊ maeeˊ cawoˊ reu naˊ, lheuˊ leukahˊ eun Pawˊlu naˊ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Kopti Vang Tahˊ Reu Ngam naˊ unˊ htukˊ a lai ri kaw tahˊ reu yam kawtˊ naˊ. Punta kaw ye suip hk'aˊ ri heulˊ naˊ, peue heunˊ naˊ ce kuit a deut. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri heulˊ rot nang veng Hpiˊnisˊ naˊ, ce naˊ tahˊ ri keuluiˊ reu ri naˊ mawnˊ yam kawtˊ naˊ. Veng Hpiˊnisˊ naˊ a meuh veng vang tahˊ reu ka kawˊ Kretˊ naˊ. A tangˊ nhaˊ ri naˊ ri honˊ hk'aˊtuh hk'aˊcol ka hk'aˊlec seunyi naˊ gawmˊ lalˊ plakˊ ri.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Yam guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ jom a ri puingˊ hukˊ naˊ, ce kuit a meuh seunˊ kuˊ sumˊ kah ce meuh naˊ hawcˊ. Ce olˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ hukˊ. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ ka kawˊ Kretˊ naˊ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, guilˊ lomleng kuˊ lahˊ peue meuh guilˊ ka honˊ hk'aˊtuh ka hk'aˊlih seunyi naˊ a puingˊ reng ri ingˊ neum hk'aˊ bhenˊ keuteˊ naˊ.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ a unˊ laee pe reng ka guilˊ naˊ, ye ku ploeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Yam buih heulˊ ye hk'aˊcol ka kawˊ aetˊ muis Kaodaˊ naˊ, ye mheˊ ri mawt reu aetˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Yam hawcˊ ce olˊ ri po reu aetˊ naˊ pang reu keuting naˊ, ce suitˊ muˊ naˊ hk'aˊruim keuteul ka reu keuting naˊ. Ce mawt lhangˊ ka naˊ keutawnˊ. Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkamˊ a nang kawˊ sai keuting hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ ka veng Saiˊtisˊ naˊ, ce lhutˊ hpenˊ keuting naˊ lih. Ce taeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Guilˊ lomleng naˊ a htuip reu naˊ reng nyawkˊ. Rot baee ti seunyi naˊ, ye tangˊ ri hueˊ ri tec hk'eung naˊ ce nang mhaˊseumutˊ naˊ.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Yam rot a loeˊ seunyi naˊ, ce ku hueˊ ri tec meun hk'eung ka reu naˊ.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kopti unˊ laee nyu ye cengˊ seunyi maeeˊ cengˊ seumeuengˊ naˊ pun heunˊ seunyi, maeeˊ guilˊ lomleng naˊ a unˊ laee yutˊ ri naˊ, vang tisutˊ ka naˊ ye unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ kaw ri aˊyu imˊ naˊ saecˊ peunaeˊ.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Hawcˊ unˊ laee nyu ce ri somˊ lingˊ naˊ, Pawˊlu eun kuhˊ cawng ri leukahˊ nang ngonˊ ce naˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, htukˊ peˊ ri leuceng kuˊ lahˊ uiˊ eˊ naˊ unˊ htukˊ ri pucti heulˊ hk'aiˊ kawˊ Kretˊ naˊ. Peˊ lawn leuceng a koˊ, eˊ ku naˊ unˊ hk'eupˊ kuˊ lulaic aenˊ na.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Daecti maetˊmaenˊ hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti kaw peˊ unˊ yeum saecˊ ti peue. Reu naˊ yawo kaw a lu.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Bul peunkuˊ, inˊhpom Eun Peucawoˊ uiˊ kuˊ yeuh uiˊ mhaiˊ Eun naˊ ingˊ cawng eun keunam uiˊ naˊ.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Eun lahˊ, ‘Pawˊlu, pawlaee lhatˊ. Kaw mi pun ri cawng ri leukahˊ nanggalˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ keuting Kaeˊsa naˊ. Peucawoˊ Eun kaw tukyak ri mi. Eun kaw yeuh aˊyu ce peue pawk reu maeeˊ mi naˊ ce pon gawmˊeucˊ.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Kop awnˊ na, hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti yumˊ uiˊ Peucawoˊ Eun. Kuˊ lahˊ Eun ri uiˊ naˊ a kaw meuh neum.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, kaw eˊ pun ri hkamˊ nang kawˊ naˊ ti ri duihˊ.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Naˊ rot sumˊ ka kulˊ punˊ seunyi naˊ, reu ye naˊ a kawnˊ utˊ hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ Adria naˊ. Yam rot a hk'ao peunnuikˊ naˊ, peue yeuh kanˊ nang reu naˊ ce yawng rot ye de bhenˊ keuteˊ naˊ hawcˊ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Yam keutec ce ri nawk leuumˊ naˊ, ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka leualˊkulˊ tawpˊ. Hawcˊ ka naˊ ti hk'ao, ce tang keutec a baee ti pok. Ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka kulˊhpawnˊ tawpˊ.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkuit ka seumu hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ naˊ, ce ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ punˊ lhemˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw a cengˊ vaeevaee naˊ, ce hk'oˊ munˊ.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Peue yeuh kanˊ hk'aˊnaee reu naˊ ce kuit ri kaw hk'uih ri tec reu keuting naˊ. Ce guil ri ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ. Daecti ce ra ri ploeˊ reu aetˊ naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pawˊlu eun lahˊ a ri poˊ suikˊ naˊ eun maeeˊ peue suikˊ naˊ ce, “Peue aenˊ ce lawn unˊ utˊ nang reu naˊ koˊ, peˊ ku naˊ unˊ lawtpon yeut.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kop awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce bhatˊ muˊ mawt ka reu aetˊ naˊ, ce taeˊ a hk'uicˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, punta kaw ce hk'asomˊ, Pawˊlu eun tuilˊ reng ce gawmˊeucˊ. Eun lahˊ, “Kopti koˊ peˊ ri kuit nyhapˊ kuit yak palkoe naˊ, peˊ unˊ laee hk'asomˊ saecˊ peunaeˊ pun kulˊpunˊ seunyi hawcˊ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Maetˊmaenˊ, punta kaw peˊ aˊyu imˊ naˊ, hk'oˊ peˊ hk'a kuˊ ti ri ceu reuˊ. Hk'aˊnaee peˊ a hkuinˊ kaw kueˊ nang kaw pun ri sum huikˊ ri ti nyeng yawo saecˊ ti peue.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Yam hawcˊ eun lahˊ ri a naˊ, eun ti hkawomunˊ naˊ eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun nanggalˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun ves ri hk'a a.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ce pun hpumˊ ri gawmˊeucˊ. Ce tangˊ ri hk'a kuˊ hk'a naˊ.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Peue nang reu awnˊ ye gawmˊeucˊ, ye kueˊ leualˊpakˊ aˊreskulˊ les peue.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Hawcˊ hk'a ce ri sakˊ naˊ, punta reu naˊ kaw a seuyungˊ naˊ, ce ploeˊ guˊ hkawocungˊ ri naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Yam cengˊ ka naˊ, ce unˊ pawn bhenˊ keuteˊ awnˊ na. Daecti ce pun ri nyu tak sai keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. A lawn kaw cang koˊ, ce kuit ri kaw va reu naˊ heulˊ tahˊ ri nang tak sai awnˊ na.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ce bhatˊ ri tec lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ. Hk'aˊnaee yam awnˊ na, ce ku kahˊ muˊ mawt seubalˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ. Hawcˊ koˊ, ce yuk hpenˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ hukˊ, tuilˊ guilˊ naˊ puingˊ reu naˊ heulˊ ri keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Daecti reu naˊ a duihˊ buimˊ keuteˊ nang puin ka mhaˊseumutˊ naˊ, a hkamˊ. Hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ a hkamˊ nhenˊ cenˊ nyawkˊ. A unˊ laee cang cheunˊ ri. Kopti ba mhaˊseumutˊ naˊ dhimˊ ka hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ, reu naˊ a lhuˊjah meuh glawkˊ meuh hklipˊ ri.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Punta peue htawngˊ naˊ kaw ce unˊ cang lueˊ hk'uih naˊ, peue suikˊ naˊ ce kuit ri kaw toh ce.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Daecti kopti poˊ suikˊ keuting naˊ sumˊ teumˊkawm eun aˊyu eun Pawˊlu naˊ, eun unˊ kah ce yeuh seunˊ kuˊ kuit ce naˊ. Eun kah kuˊ cang lueˊ naˊ ce naˊ yawtˊ ri lueˊ pucti heulˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Peue seubu naˊ ce ngonˊ ce kop penˊ naˊ, ngonˊ ce kop hk'eung ka reu naˊ heulˊ. Kopti yeuh ce keutitˊ naˊ, ce saˊpa samˊran heulˊ rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ gawmˊeucˊ ri.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.