Atos 27
Plang (BLR) vs NVT
1 Yam kaw ce cusˊ ye pawk reu naˊ heulˊ nang kuingˊ Itˊtali ce kuit a deut naˊ, ce ku ap Pawˊlu eun maeeˊ peue htawngˊ seubu naˊ ce nang tiˊ eun poˊ suikˊ Muis Yuˊlisˊ naˊ. Eun utˊ nang tawp muis “Muk Suikˊ Hkunˊhawˊhkamˊ Keuting” naˊ.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ye lec reu naˊ ingˊ neum veng Adramiˊtiˊumˊ kuˊ kaw buih heulˊ ri ta ka veng utˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, reu naˊ a yuk ri heulˊ. Peue Masidoˊniˊ kuˊ ingˊ neum veng Hteˊsaloˊniˊ muis Aritahkasˊ naˊ eun ku utˊ maeeˊ ye yeut.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye tahˊ ri nang veng Siˊdon naˊ. Kopti Yuˊlisˊ tukyak eun ri Pawˊlu eun naˊ, eun tuilˊ ahkvang Pawˊlu kaw eun heulˊ glue ri aˊmawo ri naˊ ce. Aenˊ a meuh punta kaw ce sok ri tuilˊ kuˊ Pawˊlu kaw eun loˊ naˊ.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Tangˊ neum mawnˊ naˊ, ye tang yuk ri heulˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ baee. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊtuh ka kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Hawcˊ hpaˊ ye keunam ka ba mhaˊseumutˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ, ye heulˊ keuluiˊ ri nang veng Miˊraˊ kuingˊ Liˊsiˊ naˊ.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Poˊ suikˊ naˊ eun nyu reu ingˊ neum veng Alekˊsandrian kaw buih heulˊ kuingˊ Itˊtali naˊ mawnˊ. Eun kah ye lec a yeut.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ye koekoe heulˊ heunˊ seunyi. Ye heulˊ rot nang veng Kaniˊdasˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri. Kopti unˊ cawpˊ a saiˊ guilˊ naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊcol ka kawˊ Kretˊ nang veng Samone naˊ.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ye heulˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. Ye rot vang muis Vang Tahˊ Reu Ngam de veng Lasaˊ naˊ.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Kopti yam naˊ eucˊ ka heunˊ naˊ, a ku meuh yam hk'oˊlhatˊ ri pawk reu kopti meuh a hawcˊ ka yam eutˊ kuˊ hk'a naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tuilˊ sati ce. Eun lahˊ a,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Aˊmawo naˊ pe, kuit uiˊ a, eˊ lawn pawk reu naˊ heulˊ maetˊmaenˊ koˊ, reu naˊ maeeˊ hk'eung eˊ naˊ kaw a pun ri lu nyawkˊ. Lheuˊ awnˊ na aˊyu eˊ naˊ a ku kaw pun ri sum.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Daecti poˊ suikˊ naˊ eun unˊ leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, eun leuceng leukahˊ ka cawoˊ hpawtˊ reu naˊ maeeˊ cawoˊ reu naˊ, lheuˊ leukahˊ eun Pawˊlu naˊ.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Kopti Vang Tahˊ Reu Ngam naˊ unˊ htukˊ a lai ri kaw tahˊ reu yam kawtˊ naˊ. Punta kaw ye suip hk'aˊ ri heulˊ naˊ, peue heunˊ naˊ ce kuit a deut. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri heulˊ rot nang veng Hpiˊnisˊ naˊ, ce naˊ tahˊ ri keuluiˊ reu ri naˊ mawnˊ yam kawtˊ naˊ. Veng Hpiˊnisˊ naˊ a meuh veng vang tahˊ reu ka kawˊ Kretˊ naˊ. A tangˊ nhaˊ ri naˊ ri honˊ hk'aˊtuh hk'aˊcol ka hk'aˊlec seunyi naˊ gawmˊ lalˊ plakˊ ri.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Yam guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ jom a ri puingˊ hukˊ naˊ, ce kuit a meuh seunˊ kuˊ sumˊ kah ce meuh naˊ hawcˊ. Ce olˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ hukˊ. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ ka kawˊ Kretˊ naˊ.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, guilˊ lomleng kuˊ lahˊ peue meuh guilˊ ka honˊ hk'aˊtuh ka hk'aˊlih seunyi naˊ a puingˊ reng ri ingˊ neum hk'aˊ bhenˊ keuteˊ naˊ.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ a unˊ laee pe reng ka guilˊ naˊ, ye ku ploeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Yam buih heulˊ ye hk'aˊcol ka kawˊ aetˊ muis Kaodaˊ naˊ, ye mheˊ ri mawt reu aetˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Yam hawcˊ ce olˊ ri po reu aetˊ naˊ pang reu keuting naˊ, ce suitˊ muˊ naˊ hk'aˊruim keuteul ka reu keuting naˊ. Ce mawt lhangˊ ka naˊ keutawnˊ. Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkamˊ a nang kawˊ sai keuting hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ ka veng Saiˊtisˊ naˊ, ce lhutˊ hpenˊ keuting naˊ lih. Ce taeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Guilˊ lomleng naˊ a htuip reu naˊ reng nyawkˊ. Rot baee ti seunyi naˊ, ye tangˊ ri hueˊ ri tec hk'eung naˊ ce nang mhaˊseumutˊ naˊ.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Yam rot a loeˊ seunyi naˊ, ce ku hueˊ ri tec meun hk'eung ka reu naˊ.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Kopti unˊ laee nyu ye cengˊ seunyi maeeˊ cengˊ seumeuengˊ naˊ pun heunˊ seunyi, maeeˊ guilˊ lomleng naˊ a unˊ laee yutˊ ri naˊ, vang tisutˊ ka naˊ ye unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ kaw ri aˊyu imˊ naˊ saecˊ peunaeˊ.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Hawcˊ unˊ laee nyu ce ri somˊ lingˊ naˊ, Pawˊlu eun kuhˊ cawng ri leukahˊ nang ngonˊ ce naˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, htukˊ peˊ ri leuceng kuˊ lahˊ uiˊ eˊ naˊ unˊ htukˊ ri pucti heulˊ hk'aiˊ kawˊ Kretˊ naˊ. Peˊ lawn leuceng a koˊ, eˊ ku naˊ unˊ hk'eupˊ kuˊ lulaic aenˊ na.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Daecti maetˊmaenˊ hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti kaw peˊ unˊ yeum saecˊ ti peue. Reu naˊ yawo kaw a lu.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Bul peunkuˊ, inˊhpom Eun Peucawoˊ uiˊ kuˊ yeuh uiˊ mhaiˊ Eun naˊ ingˊ cawng eun keunam uiˊ naˊ.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Eun lahˊ, ‘Pawˊlu, pawlaee lhatˊ. Kaw mi pun ri cawng ri leukahˊ nanggalˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ keuting Kaeˊsa naˊ. Peucawoˊ Eun kaw tukyak ri mi. Eun kaw yeuh aˊyu ce peue pawk reu maeeˊ mi naˊ ce pon gawmˊeucˊ.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Kop awnˊ na, hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti yumˊ uiˊ Peucawoˊ Eun. Kuˊ lahˊ Eun ri uiˊ naˊ a kaw meuh neum.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, kaw eˊ pun ri hkamˊ nang kawˊ naˊ ti ri duihˊ.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Naˊ rot sumˊ ka kulˊ punˊ seunyi naˊ, reu ye naˊ a kawnˊ utˊ hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ Adria naˊ. Yam rot a hk'ao peunnuikˊ naˊ, peue yeuh kanˊ nang reu naˊ ce yawng rot ye de bhenˊ keuteˊ naˊ hawcˊ.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Yam keutec ce ri nawk leuumˊ naˊ, ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka leualˊkulˊ tawpˊ. Hawcˊ ka naˊ ti hk'ao, ce tang keutec a baee ti pok. Ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka kulˊhpawnˊ tawpˊ.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkuit ka seumu hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ naˊ, ce ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ punˊ lhemˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw a cengˊ vaeevaee naˊ, ce hk'oˊ munˊ.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Peue yeuh kanˊ hk'aˊnaee reu naˊ ce kuit ri kaw hk'uih ri tec reu keuting naˊ. Ce guil ri ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ. Daecti ce ra ri ploeˊ reu aetˊ naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pawˊlu eun lahˊ a ri poˊ suikˊ naˊ eun maeeˊ peue suikˊ naˊ ce, “Peue aenˊ ce lawn unˊ utˊ nang reu naˊ koˊ, peˊ ku naˊ unˊ lawtpon yeut.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Kop awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce bhatˊ muˊ mawt ka reu aetˊ naˊ, ce taeˊ a hk'uicˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, punta kaw ce hk'asomˊ, Pawˊlu eun tuilˊ reng ce gawmˊeucˊ. Eun lahˊ, “Kopti koˊ peˊ ri kuit nyhapˊ kuit yak palkoe naˊ, peˊ unˊ laee hk'asomˊ saecˊ peunaeˊ pun kulˊpunˊ seunyi hawcˊ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Maetˊmaenˊ, punta kaw peˊ aˊyu imˊ naˊ, hk'oˊ peˊ hk'a kuˊ ti ri ceu reuˊ. Hk'aˊnaee peˊ a hkuinˊ kaw kueˊ nang kaw pun ri sum huikˊ ri ti nyeng yawo saecˊ ti peue.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Yam hawcˊ eun lahˊ ri a naˊ, eun ti hkawomunˊ naˊ eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun nanggalˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun ves ri hk'a a.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ce pun hpumˊ ri gawmˊeucˊ. Ce tangˊ ri hk'a kuˊ hk'a naˊ.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Peue nang reu awnˊ ye gawmˊeucˊ, ye kueˊ leualˊpakˊ aˊreskulˊ les peue.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Hawcˊ hk'a ce ri sakˊ naˊ, punta reu naˊ kaw a seuyungˊ naˊ, ce ploeˊ guˊ hkawocungˊ ri naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Yam cengˊ ka naˊ, ce unˊ pawn bhenˊ keuteˊ awnˊ na. Daecti ce pun ri nyu tak sai keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. A lawn kaw cang koˊ, ce kuit ri kaw va reu naˊ heulˊ tahˊ ri nang tak sai awnˊ na.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ce bhatˊ ri tec lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ. Hk'aˊnaee yam awnˊ na, ce ku kahˊ muˊ mawt seubalˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ. Hawcˊ koˊ, ce yuk hpenˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ hukˊ, tuilˊ guilˊ naˊ puingˊ reu naˊ heulˊ ri keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Daecti reu naˊ a duihˊ buimˊ keuteˊ nang puin ka mhaˊseumutˊ naˊ, a hkamˊ. Hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ a hkamˊ nhenˊ cenˊ nyawkˊ. A unˊ laee cang cheunˊ ri. Kopti ba mhaˊseumutˊ naˊ dhimˊ ka hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ, reu naˊ a lhuˊjah meuh glawkˊ meuh hklipˊ ri.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Punta peue htawngˊ naˊ kaw ce unˊ cang lueˊ hk'uih naˊ, peue suikˊ naˊ ce kuit ri kaw toh ce.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Daecti kopti poˊ suikˊ keuting naˊ sumˊ teumˊkawm eun aˊyu eun Pawˊlu naˊ, eun unˊ kah ce yeuh seunˊ kuˊ kuit ce naˊ. Eun kah kuˊ cang lueˊ naˊ ce naˊ yawtˊ ri lueˊ pucti heulˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Peue seubu naˊ ce ngonˊ ce kop penˊ naˊ, ngonˊ ce kop hk'eung ka reu naˊ heulˊ. Kopti yeuh ce keutitˊ naˊ, ce saˊpa samˊran heulˊ rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ gawmˊeucˊ ri.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.