Atos 27
Plang (BLR) vs NTLH
1 Yam kaw ce cusˊ ye pawk reu naˊ heulˊ nang kuingˊ Itˊtali ce kuit a deut naˊ, ce ku ap Pawˊlu eun maeeˊ peue htawngˊ seubu naˊ ce nang tiˊ eun poˊ suikˊ Muis Yuˊlisˊ naˊ. Eun utˊ nang tawp muis “Muk Suikˊ Hkunˊhawˊhkamˊ Keuting” naˊ.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ye lec reu naˊ ingˊ neum veng Adramiˊtiˊumˊ kuˊ kaw buih heulˊ ri ta ka veng utˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, reu naˊ a yuk ri heulˊ. Peue Masidoˊniˊ kuˊ ingˊ neum veng Hteˊsaloˊniˊ muis Aritahkasˊ naˊ eun ku utˊ maeeˊ ye yeut.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye tahˊ ri nang veng Siˊdon naˊ. Kopti Yuˊlisˊ tukyak eun ri Pawˊlu eun naˊ, eun tuilˊ ahkvang Pawˊlu kaw eun heulˊ glue ri aˊmawo ri naˊ ce. Aenˊ a meuh punta kaw ce sok ri tuilˊ kuˊ Pawˊlu kaw eun loˊ naˊ.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Tangˊ neum mawnˊ naˊ, ye tang yuk ri heulˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ baee. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊtuh ka kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Hawcˊ hpaˊ ye keunam ka ba mhaˊseumutˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ, ye heulˊ keuluiˊ ri nang veng Miˊraˊ kuingˊ Liˊsiˊ naˊ.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Poˊ suikˊ naˊ eun nyu reu ingˊ neum veng Alekˊsandrian kaw buih heulˊ kuingˊ Itˊtali naˊ mawnˊ. Eun kah ye lec a yeut.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ye koekoe heulˊ heunˊ seunyi. Ye heulˊ rot nang veng Kaniˊdasˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri. Kopti unˊ cawpˊ a saiˊ guilˊ naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊcol ka kawˊ Kretˊ nang veng Samone naˊ.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ye heulˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. Ye rot vang muis Vang Tahˊ Reu Ngam de veng Lasaˊ naˊ.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Kopti yam naˊ eucˊ ka heunˊ naˊ, a ku meuh yam hk'oˊlhatˊ ri pawk reu kopti meuh a hawcˊ ka yam eutˊ kuˊ hk'a naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tuilˊ sati ce. Eun lahˊ a,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Aˊmawo naˊ pe, kuit uiˊ a, eˊ lawn pawk reu naˊ heulˊ maetˊmaenˊ koˊ, reu naˊ maeeˊ hk'eung eˊ naˊ kaw a pun ri lu nyawkˊ. Lheuˊ awnˊ na aˊyu eˊ naˊ a ku kaw pun ri sum.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Daecti poˊ suikˊ naˊ eun unˊ leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, eun leuceng leukahˊ ka cawoˊ hpawtˊ reu naˊ maeeˊ cawoˊ reu naˊ, lheuˊ leukahˊ eun Pawˊlu naˊ.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Kopti Vang Tahˊ Reu Ngam naˊ unˊ htukˊ a lai ri kaw tahˊ reu yam kawtˊ naˊ. Punta kaw ye suip hk'aˊ ri heulˊ naˊ, peue heunˊ naˊ ce kuit a deut. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri heulˊ rot nang veng Hpiˊnisˊ naˊ, ce naˊ tahˊ ri keuluiˊ reu ri naˊ mawnˊ yam kawtˊ naˊ. Veng Hpiˊnisˊ naˊ a meuh veng vang tahˊ reu ka kawˊ Kretˊ naˊ. A tangˊ nhaˊ ri naˊ ri honˊ hk'aˊtuh hk'aˊcol ka hk'aˊlec seunyi naˊ gawmˊ lalˊ plakˊ ri.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Yam guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ jom a ri puingˊ hukˊ naˊ, ce kuit a meuh seunˊ kuˊ sumˊ kah ce meuh naˊ hawcˊ. Ce olˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ hukˊ. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ ka kawˊ Kretˊ naˊ.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, guilˊ lomleng kuˊ lahˊ peue meuh guilˊ ka honˊ hk'aˊtuh ka hk'aˊlih seunyi naˊ a puingˊ reng ri ingˊ neum hk'aˊ bhenˊ keuteˊ naˊ.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ a unˊ laee pe reng ka guilˊ naˊ, ye ku ploeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Yam buih heulˊ ye hk'aˊcol ka kawˊ aetˊ muis Kaodaˊ naˊ, ye mheˊ ri mawt reu aetˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Yam hawcˊ ce olˊ ri po reu aetˊ naˊ pang reu keuting naˊ, ce suitˊ muˊ naˊ hk'aˊruim keuteul ka reu keuting naˊ. Ce mawt lhangˊ ka naˊ keutawnˊ. Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkamˊ a nang kawˊ sai keuting hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ ka veng Saiˊtisˊ naˊ, ce lhutˊ hpenˊ keuting naˊ lih. Ce taeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Guilˊ lomleng naˊ a htuip reu naˊ reng nyawkˊ. Rot baee ti seunyi naˊ, ye tangˊ ri hueˊ ri tec hk'eung naˊ ce nang mhaˊseumutˊ naˊ.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Yam rot a loeˊ seunyi naˊ, ce ku hueˊ ri tec meun hk'eung ka reu naˊ.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Kopti unˊ laee nyu ye cengˊ seunyi maeeˊ cengˊ seumeuengˊ naˊ pun heunˊ seunyi, maeeˊ guilˊ lomleng naˊ a unˊ laee yutˊ ri naˊ, vang tisutˊ ka naˊ ye unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ kaw ri aˊyu imˊ naˊ saecˊ peunaeˊ.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Hawcˊ unˊ laee nyu ce ri somˊ lingˊ naˊ, Pawˊlu eun kuhˊ cawng ri leukahˊ nang ngonˊ ce naˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, htukˊ peˊ ri leuceng kuˊ lahˊ uiˊ eˊ naˊ unˊ htukˊ ri pucti heulˊ hk'aiˊ kawˊ Kretˊ naˊ. Peˊ lawn leuceng a koˊ, eˊ ku naˊ unˊ hk'eupˊ kuˊ lulaic aenˊ na.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Daecti maetˊmaenˊ hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti kaw peˊ unˊ yeum saecˊ ti peue. Reu naˊ yawo kaw a lu.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Bul peunkuˊ, inˊhpom Eun Peucawoˊ uiˊ kuˊ yeuh uiˊ mhaiˊ Eun naˊ ingˊ cawng eun keunam uiˊ naˊ.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Eun lahˊ, ‘Pawˊlu, pawlaee lhatˊ. Kaw mi pun ri cawng ri leukahˊ nanggalˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ keuting Kaeˊsa naˊ. Peucawoˊ Eun kaw tukyak ri mi. Eun kaw yeuh aˊyu ce peue pawk reu maeeˊ mi naˊ ce pon gawmˊeucˊ.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Kop awnˊ na, hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti yumˊ uiˊ Peucawoˊ Eun. Kuˊ lahˊ Eun ri uiˊ naˊ a kaw meuh neum.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, kaw eˊ pun ri hkamˊ nang kawˊ naˊ ti ri duihˊ.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Naˊ rot sumˊ ka kulˊ punˊ seunyi naˊ, reu ye naˊ a kawnˊ utˊ hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ Adria naˊ. Yam rot a hk'ao peunnuikˊ naˊ, peue yeuh kanˊ nang reu naˊ ce yawng rot ye de bhenˊ keuteˊ naˊ hawcˊ.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Yam keutec ce ri nawk leuumˊ naˊ, ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka leualˊkulˊ tawpˊ. Hawcˊ ka naˊ ti hk'ao, ce tang keutec a baee ti pok. Ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka kulˊhpawnˊ tawpˊ.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkuit ka seumu hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ naˊ, ce ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ punˊ lhemˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw a cengˊ vaeevaee naˊ, ce hk'oˊ munˊ.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Peue yeuh kanˊ hk'aˊnaee reu naˊ ce kuit ri kaw hk'uih ri tec reu keuting naˊ. Ce guil ri ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ. Daecti ce ra ri ploeˊ reu aetˊ naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pawˊlu eun lahˊ a ri poˊ suikˊ naˊ eun maeeˊ peue suikˊ naˊ ce, “Peue aenˊ ce lawn unˊ utˊ nang reu naˊ koˊ, peˊ ku naˊ unˊ lawtpon yeut.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Kop awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce bhatˊ muˊ mawt ka reu aetˊ naˊ, ce taeˊ a hk'uicˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, punta kaw ce hk'asomˊ, Pawˊlu eun tuilˊ reng ce gawmˊeucˊ. Eun lahˊ, “Kopti koˊ peˊ ri kuit nyhapˊ kuit yak palkoe naˊ, peˊ unˊ laee hk'asomˊ saecˊ peunaeˊ pun kulˊpunˊ seunyi hawcˊ.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Maetˊmaenˊ, punta kaw peˊ aˊyu imˊ naˊ, hk'oˊ peˊ hk'a kuˊ ti ri ceu reuˊ. Hk'aˊnaee peˊ a hkuinˊ kaw kueˊ nang kaw pun ri sum huikˊ ri ti nyeng yawo saecˊ ti peue.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Yam hawcˊ eun lahˊ ri a naˊ, eun ti hkawomunˊ naˊ eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun nanggalˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun ves ri hk'a a.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ce pun hpumˊ ri gawmˊeucˊ. Ce tangˊ ri hk'a kuˊ hk'a naˊ.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Peue nang reu awnˊ ye gawmˊeucˊ, ye kueˊ leualˊpakˊ aˊreskulˊ les peue.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hawcˊ hk'a ce ri sakˊ naˊ, punta reu naˊ kaw a seuyungˊ naˊ, ce ploeˊ guˊ hkawocungˊ ri naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Yam cengˊ ka naˊ, ce unˊ pawn bhenˊ keuteˊ awnˊ na. Daecti ce pun ri nyu tak sai keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. A lawn kaw cang koˊ, ce kuit ri kaw va reu naˊ heulˊ tahˊ ri nang tak sai awnˊ na.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ce bhatˊ ri tec lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ. Hk'aˊnaee yam awnˊ na, ce ku kahˊ muˊ mawt seubalˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ. Hawcˊ koˊ, ce yuk hpenˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ hukˊ, tuilˊ guilˊ naˊ puingˊ reu naˊ heulˊ ri keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Daecti reu naˊ a duihˊ buimˊ keuteˊ nang puin ka mhaˊseumutˊ naˊ, a hkamˊ. Hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ a hkamˊ nhenˊ cenˊ nyawkˊ. A unˊ laee cang cheunˊ ri. Kopti ba mhaˊseumutˊ naˊ dhimˊ ka hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ, reu naˊ a lhuˊjah meuh glawkˊ meuh hklipˊ ri.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Punta peue htawngˊ naˊ kaw ce unˊ cang lueˊ hk'uih naˊ, peue suikˊ naˊ ce kuit ri kaw toh ce.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Daecti kopti poˊ suikˊ keuting naˊ sumˊ teumˊkawm eun aˊyu eun Pawˊlu naˊ, eun unˊ kah ce yeuh seunˊ kuˊ kuit ce naˊ. Eun kah kuˊ cang lueˊ naˊ ce naˊ yawtˊ ri lueˊ pucti heulˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Peue seubu naˊ ce ngonˊ ce kop penˊ naˊ, ngonˊ ce kop hk'eung ka reu naˊ heulˊ. Kopti yeuh ce keutitˊ naˊ, ce saˊpa samˊran heulˊ rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ gawmˊeucˊ ri.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.