Atos 27

Plang (BLR) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yam kaw ce cusˊ ye pawk reu naˊ heulˊ nang kuingˊ Itˊtali ce kuit a deut naˊ, ce ku ap Pawˊlu eun maeeˊ peue htawngˊ seubu naˊ ce nang tiˊ eun poˊ suikˊ Muis Yuˊlisˊ naˊ. Eun utˊ nang tawp muis “Muk Suikˊ Hkunˊhawˊhkamˊ Keuting” naˊ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ye lec reu naˊ ingˊ neum veng Adramiˊtiˊumˊ kuˊ kaw buih heulˊ ri ta ka veng utˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, reu naˊ a yuk ri heulˊ. Peue Masidoˊniˊ kuˊ ingˊ neum veng Hteˊsaloˊniˊ muis Aritahkasˊ naˊ eun ku utˊ maeeˊ ye yeut.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye tahˊ ri nang veng Siˊdon naˊ. Kopti Yuˊlisˊ tukyak eun ri Pawˊlu eun naˊ, eun tuilˊ ahkvang Pawˊlu kaw eun heulˊ glue ri aˊmawo ri naˊ ce. Aenˊ a meuh punta kaw ce sok ri tuilˊ kuˊ Pawˊlu kaw eun loˊ naˊ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Tangˊ neum mawnˊ naˊ, ye tang yuk ri heulˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ baee. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊtuh ka kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Hawcˊ hpaˊ ye keunam ka ba mhaˊseumutˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ, ye heulˊ keuluiˊ ri nang veng Miˊraˊ kuingˊ Liˊsiˊ naˊ.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Poˊ suikˊ naˊ eun nyu reu ingˊ neum veng Alekˊsandrian kaw buih heulˊ kuingˊ Itˊtali naˊ mawnˊ. Eun kah ye lec a yeut.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ye koekoe heulˊ heunˊ seunyi. Ye heulˊ rot nang veng Kaniˊdasˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri. Kopti unˊ cawpˊ a saiˊ guilˊ naˊ, ye heulˊ hk'aˊ unˊ guilˊ hk'aˊcol ka kawˊ Kretˊ nang veng Samone naˊ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ye heulˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. Ye rot vang muis Vang Tahˊ Reu Ngam de veng Lasaˊ naˊ.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Kopti yam naˊ eucˊ ka heunˊ naˊ, a ku meuh yam hk'oˊlhatˊ ri pawk reu kopti meuh a hawcˊ ka yam eutˊ kuˊ hk'a naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tuilˊ sati ce. Eun lahˊ a,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Aˊmawo naˊ pe, kuit uiˊ a, eˊ lawn pawk reu naˊ heulˊ maetˊmaenˊ koˊ, reu naˊ maeeˊ hk'eung eˊ naˊ kaw a pun ri lu nyawkˊ. Lheuˊ awnˊ na aˊyu eˊ naˊ a ku kaw pun ri sum.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Daecti poˊ suikˊ naˊ eun unˊ leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, eun leuceng leukahˊ ka cawoˊ hpawtˊ reu naˊ maeeˊ cawoˊ reu naˊ, lheuˊ leukahˊ eun Pawˊlu naˊ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Kopti Vang Tahˊ Reu Ngam naˊ unˊ htukˊ a lai ri kaw tahˊ reu yam kawtˊ naˊ. Punta kaw ye suip hk'aˊ ri heulˊ naˊ, peue heunˊ naˊ ce kuit a deut. Ce keutuiˊ hpumˊ kaw ri heulˊ rot nang veng Hpiˊnisˊ naˊ, ce naˊ tahˊ ri keuluiˊ reu ri naˊ mawnˊ yam kawtˊ naˊ. Veng Hpiˊnisˊ naˊ a meuh veng vang tahˊ reu ka kawˊ Kretˊ naˊ. A tangˊ nhaˊ ri naˊ ri honˊ hk'aˊtuh hk'aˊcol ka hk'aˊlec seunyi naˊ gawmˊ lalˊ plakˊ ri.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Yam guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ jom a ri puingˊ hukˊ naˊ, ce kuit a meuh seunˊ kuˊ sumˊ kah ce meuh naˊ hawcˊ. Ce olˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ hukˊ. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ hotˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ ka kawˊ Kretˊ naˊ.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, guilˊ lomleng kuˊ lahˊ peue meuh guilˊ ka honˊ hk'aˊtuh ka hk'aˊlih seunyi naˊ a puingˊ reng ri ingˊ neum hk'aˊ bhenˊ keuteˊ naˊ.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Kopti guilˊ naˊ htuip a reu naˊ a unˊ laee pe reng ka guilˊ naˊ, ye ku ploeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Yam buih heulˊ ye hk'aˊcol ka kawˊ aetˊ muis Kaodaˊ naˊ, ye mheˊ ri mawt reu aetˊ naˊ maeeˊ tuk maeeˊ yak ri.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Yam hawcˊ ce olˊ ri po reu aetˊ naˊ pang reu keuting naˊ, ce suitˊ muˊ naˊ hk'aˊruim keuteul ka reu keuting naˊ. Ce mawt lhangˊ ka naˊ keutawnˊ. Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkamˊ a nang kawˊ sai keuting hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ ka veng Saiˊtisˊ naˊ, ce lhutˊ hpenˊ keuting naˊ lih. Ce taeˊ reu naˊ hotˊ guilˊ naˊ heulˊ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Guilˊ lomleng naˊ a htuip reu naˊ reng nyawkˊ. Rot baee ti seunyi naˊ, ye tangˊ ri hueˊ ri tec hk'eung naˊ ce nang mhaˊseumutˊ naˊ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Yam rot a loeˊ seunyi naˊ, ce ku hueˊ ri tec meun hk'eung ka reu naˊ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kopti unˊ laee nyu ye cengˊ seunyi maeeˊ cengˊ seumeuengˊ naˊ pun heunˊ seunyi, maeeˊ guilˊ lomleng naˊ a unˊ laee yutˊ ri naˊ, vang tisutˊ ka naˊ ye unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ kaw ri aˊyu imˊ naˊ saecˊ peunaeˊ.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Hawcˊ unˊ laee nyu ce ri somˊ lingˊ naˊ, Pawˊlu eun kuhˊ cawng ri leukahˊ nang ngonˊ ce naˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, htukˊ peˊ ri leuceng kuˊ lahˊ uiˊ eˊ naˊ unˊ htukˊ ri pucti heulˊ hk'aiˊ kawˊ Kretˊ naˊ. Peˊ lawn leuceng a koˊ, eˊ ku naˊ unˊ hk'eupˊ kuˊ lulaic aenˊ na.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Daecti maetˊmaenˊ hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti kaw peˊ unˊ yeum saecˊ ti peue. Reu naˊ yawo kaw a lu.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Bul peunkuˊ, inˊhpom Eun Peucawoˊ uiˊ kuˊ yeuh uiˊ mhaiˊ Eun naˊ ingˊ cawng eun keunam uiˊ naˊ.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Eun lahˊ, ‘Pawˊlu, pawlaee lhatˊ. Kaw mi pun ri cawng ri leukahˊ nanggalˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ keuting Kaeˊsa naˊ. Peucawoˊ Eun kaw tukyak ri mi. Eun kaw yeuh aˊyu ce peue pawk reu maeeˊ mi naˊ ce pon gawmˊeucˊ.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Kop awnˊ na, hk'oˊ peˊ tangˊ hpumˊ ri nhimˊnhimˊ, kopti yumˊ uiˊ Peucawoˊ Eun. Kuˊ lahˊ Eun ri uiˊ naˊ a kaw meuh neum.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, kaw eˊ pun ri hkamˊ nang kawˊ naˊ ti ri duihˊ.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Naˊ rot sumˊ ka kulˊ punˊ seunyi naˊ, reu ye naˊ a kawnˊ utˊ hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ Adria naˊ. Yam rot a hk'ao peunnuikˊ naˊ, peue yeuh kanˊ nang reu naˊ ce yawng rot ye de bhenˊ keuteˊ naˊ hawcˊ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Yam keutec ce ri nawk leuumˊ naˊ, ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka leualˊkulˊ tawpˊ. Hawcˊ ka naˊ ti hk'ao, ce tang keutec a baee ti pok. Ce pun ri yawng leuumˊ naˊ ruiˊ ka kulˊhpawnˊ tawpˊ.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Kopti lhatˊ ce reu naˊ cang heulˊ hkuit ka seumu hk'aˊnaee mhaˊseumutˊ naˊ, ce ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ punˊ lhemˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw a cengˊ vaeevaee naˊ, ce hk'oˊ munˊ.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Peue yeuh kanˊ hk'aˊnaee reu naˊ ce kuit ri kaw hk'uih ri tec reu keuting naˊ. Ce guil ri ploeˊ lhawkˊ lhecˊ vokˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ. Daecti ce ra ri ploeˊ reu aetˊ naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pawˊlu eun lahˊ a ri poˊ suikˊ naˊ eun maeeˊ peue suikˊ naˊ ce, “Peue aenˊ ce lawn unˊ utˊ nang reu naˊ koˊ, peˊ ku naˊ unˊ lawtpon yeut.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Kop awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce bhatˊ muˊ mawt ka reu aetˊ naˊ, ce taeˊ a hk'uicˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, punta kaw ce hk'asomˊ, Pawˊlu eun tuilˊ reng ce gawmˊeucˊ. Eun lahˊ, “Kopti koˊ peˊ ri kuit nyhapˊ kuit yak palkoe naˊ, peˊ unˊ laee hk'asomˊ saecˊ peunaeˊ pun kulˊpunˊ seunyi hawcˊ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Maetˊmaenˊ, punta kaw peˊ aˊyu imˊ naˊ, hk'oˊ peˊ hk'a kuˊ ti ri ceu reuˊ. Hk'aˊnaee peˊ a hkuinˊ kaw kueˊ nang kaw pun ri sum huikˊ ri ti nyeng yawo saecˊ ti peue.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Yam hawcˊ eun lahˊ ri a naˊ, eun ti hkawomunˊ naˊ eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun nanggalˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun ves ri hk'a a.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ce pun hpumˊ ri gawmˊeucˊ. Ce tangˊ ri hk'a kuˊ hk'a naˊ.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Peue nang reu awnˊ ye gawmˊeucˊ, ye kueˊ leualˊpakˊ aˊreskulˊ les peue.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hawcˊ hk'a ce ri sakˊ naˊ, punta reu naˊ kaw a seuyungˊ naˊ, ce ploeˊ guˊ hkawocungˊ ri naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Yam cengˊ ka naˊ, ce unˊ pawn bhenˊ keuteˊ awnˊ na. Daecti ce pun ri nyu tak sai keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ. A lawn kaw cang koˊ, ce kuit ri kaw va reu naˊ heulˊ tahˊ ri nang tak sai awnˊ na.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ce bhatˊ ri tec lhawkˊ lhecˊ vokˊ ka reu naˊ nang mhaˊseumutˊ naˊ. Hk'aˊnaee yam awnˊ na, ce ku kahˊ muˊ mawt seubalˊ hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ. Hawcˊ koˊ, ce yuk hpenˊ hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ hukˊ, tuilˊ guilˊ naˊ puingˊ reu naˊ heulˊ ri keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Daecti reu naˊ a duihˊ buimˊ keuteˊ nang puin ka mhaˊseumutˊ naˊ, a hkamˊ. Hk'aˊ cingˊ ka reu naˊ a hkamˊ nhenˊ cenˊ nyawkˊ. A unˊ laee cang cheunˊ ri. Kopti ba mhaˊseumutˊ naˊ dhimˊ ka hk'aˊ seutaˊ ka reu naˊ, reu naˊ a lhuˊjah meuh glawkˊ meuh hklipˊ ri.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Punta peue htawngˊ naˊ kaw ce unˊ cang lueˊ hk'uih naˊ, peue suikˊ naˊ ce kuit ri kaw toh ce.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Daecti kopti poˊ suikˊ keuting naˊ sumˊ teumˊkawm eun aˊyu eun Pawˊlu naˊ, eun unˊ kah ce yeuh seunˊ kuˊ kuit ce naˊ. Eun kah kuˊ cang lueˊ naˊ ce naˊ yawtˊ ri lueˊ pucti heulˊ keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Peue seubu naˊ ce ngonˊ ce kop penˊ naˊ, ngonˊ ce kop hk'eung ka reu naˊ heulˊ. Kopti yeuh ce keutitˊ naˊ, ce saˊpa samˊran heulˊ rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ gawmˊeucˊ ri.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.