Atos 10
Plang (BLR) vs VC
1 Nang veng Kaeˊsariˊ naˊ kueˊ a poˊ suikˊ ti peue muis Kawneliˊ. Eun utˊ nang tawp lahˊ peue meuh Muk Suikˊ Itˊtali naˊ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce gawmˊeucˊ ce meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ri lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun hpumˊ vah teumˊkawm peue hk'oˊtukyak naˊ ce. Eun hk'oˊ munˊ ri Peucawoˊ Eun laleung.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 A kueˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao loeˊ nali hk'aˊpul naˊ, nang limit eun naˊ eun pun ri nyu inˊhpom Eun Peucawoˊ ti peue meulamlam ri. Inˊhpom naˊ eun lih ri heun, eun lahˊ, “Kawneliˊ.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kawneliˊ eun seuluilˊ eun maeeˊ lhatˊ ri. Eun mhaingˊ eun, “Cawoˊ, a ciˊ meuh keunhawˊ?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Maetˊmaenˊ cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Yam inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun naˊ keutah eun ingˊ naˊ, Kawneliˊ eun klawng mhaiˊ lalˊ peue maeeˊ peue suikˊ meuh mhaiˊ eun kuˊ meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ti peue naˊ ce ingˊ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Eun ris lawng kuˊ meuh ku ceu naˊ ri ce. Hawcˊ koˊ, eun kah ce heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao peunnyi keuting naˊ, yam peue awnˊ kaw ce hk'awsˊ heulˊ rot keunam veng Yuˊpe naˊ, punta Petruˊ kaw eun hk'oˊ munˊ naˊ, eun hukˊ ri htan keuleung ka seubul nya naˊ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Eun kluitˊ, eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a. Yam buih rangraen ce kuˊ hk'a naˊ, eun pun ri nyu limit.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Eun nyu maoˊ naˊ dahˊ ka. Kuˊ seunˊ hpenˊ keuting mawt ceˊ ri punˊ plakˊ naˊ a ruicˊ ri lih pang bhenˊ keuteˊ naˊ.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Hk'aˊnaee ka naˊ a kueˊ satˊ cung punˊ plakˊ, satˊ muilmal satˊ leun ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ maeeˊ simˊ peulˊ eoˊ nang vawo naˊ ce ku ceu ka.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Hawcˊ koˊ, a kueˊ sengˊ ti sengˊ lahˊ a ri heun, “Petruˊ, kuhˊ nghawmˊ mi hk'a pawnˊ a reuˊ.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Petruˊ eun topˊ a, “Uihˊ Cawoˊ, unˊ duing hk'a uiˊ kuˊ hk'awˊjeuk kuˊ unˊ seungaˊ naˊ saecˊ ti pok.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Sengˊ naˊ a lahˊ a ri heun lalˊ pok ti pok, “Kuˊ Peucawoˊ saicˊ Eun seungaˊ hawcˊ naˊ, pawlaee lahˊ a meuh kuˊ hk'awˊjeuk.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 A meuh seunˊ awnˊ na hton loeˊ pok ka naˊ, hpenˊ keuting awnˊ na keulawnˊ ti ri keutah hukˊ pang maoˊ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Yam Petruˊ buih mawo eun ri vangdohˊ ka limit aenˊ na, peue eun Kawneliˊ cusˊ eun heulˊ naˊ ce sok ri nyu nya eun Siˊmon naˊ. Ce cawng keunam bawlˊ leuvaˊ naˊ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ce klawng ri mhaingˊ lahˊ, “Siˊmon kuˊ lahˊ peue meuh Petruˊ naˊ utˊ eun maenˊ aw?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Yam Petruˊ buih kuit eun lawng limit naˊ, Citˊ seungaˊ naˊ a lahˊ a ri heun, “Siˊmon, peue loeˊ peue naˊ buih sok ce mi.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Kop awnˊ na, kuhˊ lih hk'aˊcol reuˊ. Pawlaee kangkae ri kaw mi heulˊ maeeˊ ce, kopti cusˊ uiˊ ce ingˊ ri mi.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Petruˊ eun lih. Eun lahˊ a ri ce, “Peue sok peˊ naˊ meuh a uiˊ ri hawcˊ. A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ maenˊ?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ce topˊ a, “Ingˊ ye neum poˊ suikˊ Kawneliˊ eun. Meuh eun peue leupaws seumeuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun ku meuh kuˊ peue Yuˊda naˊ hkopyawmˊ yumyamˊ ce gawmˊeucˊ. Punta kaw eun leuceng leukahˊ mi naˊ, inˊhpom seungaˊ chakˊ naˊ eun lih kah eun heulˊ pangˊ mi ingˊ ti nya eun naˊ.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun rap ri ti ce ingˊ meuh checˊ ri nang nya naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun tang heulˊ maeeˊ ce. Ecˊawngˊ utˊ nang veng Yuˊpe naˊ ce ngonˊ ce ku hotˊ eun heulˊ yeut.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun ingˊ rot nang veng Kaeˊsariˊ naˊ. Kawneliˊ eun buih koˊ ri rap ri ti ce. Eun pangˊ ecˊawngˊ maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce hk'onˊ ri.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Yam Petruˊ ingˊ lec eun nya naˊ, Kawneliˊ eun hk'eupˊ eun. Eun nghupˊ ri keunam cung eun Petruˊ naˊ maeeˊ hkopyawmˊ ri.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Daecti Petruˊ eun teukˊ eun kuhˊ. Eun lahˊ, “Kuhˊ cawng reuˊ, uiˊ ri, uiˊ ku meuh peue yeut.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Yam Petruˊ u ka puri ingˊ lec nang nya naˊ, eun pun ri nyu peue heunˊ naˊ cu ce ri.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Petruˊ eun lahˊ a ri ce, “Peue Yuˊda ti peue naˊ eun lawn yeuh aˊmawo ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ koˊ, aˊkoˊ glue ri heun koˊ, peˊ ku yawng kleucˊ eun ritroe ri naˊ. Daecti punta kaw uiˊ unˊ htukˊ ri klawng peue ti ri peue eun meuh peue hk'awˊjeuk peue unˊ seungaˊ naˊ, Peucawoˊ tuilˊ Eun uiˊ nyu a hawcˊ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Kop awnˊ na yam pangˊ peˊ uiˊ ingˊ naˊ, uiˊ ku unˊ laee plohˊplehˊ ri, uiˊ ingˊ. Uiˊ sumˊ mhaingˊ peˊ, ‘A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ heulˊ pangˊ uiˊ ingˊ?’ ”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kawneliˊ eun topˊ a, “Yam pon a ingˊ punˊ seunyi naˊ, yam buih hk'oˊ uiˊ munˊ ti nya yam hk'aˊpul loeˊ nali yam maetˊmaenˊ aenˊ na, a keulawnˊ kueˊ peue cuipˊ hk'eung cengˊ ti peue, eun cawng nanggalˊ uiˊ naˊ.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Eun lahˊ, ‘Kawneliˊ, Peucawoˊ mhawngˊ Eun sengˊ hk'oˊ mi munˊ naˊ maeeˊ kuit rot Eun ri kuˊ teumˊkawm mi peue hk'oˊtukyak naˊ ce hawcˊ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ. Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ eun. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kop awnˊ na, uiˊ keulawnˊ cusˊ peue ri naˊ ce heulˊ pangˊ mi. Munˊ keuting ri ingˊ mi. Punta kaw ye leuceng kuˊ Peucawoˊ kah Eun mi lahˊ ri ye naˊ ce ku ceu ka naˊ, maetˊmaenˊ ye utˊ nanggalˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri hawcˊ.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun tangˊ ri lahˊ, “Maetˊmaenˊ, pun uiˊ ri cengˊ ri Peucawoˊ unˊ keueˊ Eun ri vang ces vang leumeusˊ ri peue neumneum hawcˊ.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Daecti Eun rap ri ti peue ceu ku ceu kuˊ lhatˊtil ri Heun naˊ maeeˊ kuˊ yeuh kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ce.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Peˊ ku yawng lawng leukahˊ tuilˊ Eun ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce. A meuh leukahˊ munˊ renˊkawn toˊ ri hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ kuˊ suip ri ris ri neum Yesuˊ Hkrit meuh Eun Peucawoˊ peue gawmˊeucˊ naˊ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Peˊ ku yawng lawng kuˊ meuh nang kuingˊ Yuˊda tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ ku duihˊ hk'aˊkuiˊ hawcˊ ka tuilˊ hk'aˊ cumˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 A meuh lawng Peucawoˊ tangˊ Eun ri uinˊ Yesuˊ peue veng Nasaraetˊ naˊ Eun ri cu Eun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ maeeˊ tiˊca ri naˊ, maeeˊ lawng heulˊ Eun ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, Eun yeuh kuˊ chakˊ maeeˊ baiˊ Eun peue utˊ hk'aˊruim tiˊca ka Satan naˊ ce ku peue ri, kopti Peucawoˊ utˊ Eun maeeˊ Heun.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka kuˊ yeuh Eun nang kuingˊ ce peue Yuˊda naˊ maeeˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ ku ceu ka. Ce toh ri tuikˊ Eun hk'aˊpang kleumˊ hkuˊ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Daecti loeˊ seunyi ka naˊ, Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ, Eun tuilˊ peue nyu tuˊ ri naˊ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Peue hkuinˊ caee ri nyu Eun gawmˊeucˊ. Kuˊ Peucawoˊ leuk Eun ri uinˊ ce kaw meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ naˊ ce nyu Eun koe. Peue aenˊ meuh a ye ri, ye hk'asomˊ maeeˊ Heun hawcˊ kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ hk'aˊ yeum ri naˊ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Eun tuilˊ leukahˊ ri ye, kah ye sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng meuh Eun kuˊ Peucawoˊ tangˊ Eun Eun meuh nang tawsˊ aˊmu ri peue imˊ maeeˊ peue yeum naˊ ce.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng Eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Peue yumˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce pun ploeˊ mapˊ ri muis Eun naˊ.’ ”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Yam Petruˊ buih lahˊ eun leukahˊ aenˊ a naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang peue pun ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ ce gawmˊeucˊ ri.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Peue yumˊ ce tonˊ duingˊ hakˊ ri hawcˊ kuˊ hotˊ Petruˊ eun naˊ ce amˊ nyawkˊ ri Peucawoˊ Eun ku vaeeˊ buit Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ lih hk'aˊpang peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Kopti pun ce ri mhawngˊ peue awnˊ lahˊ ce leukahˊ peue ceu heunˊ ceu sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun naˊ.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Peue aenˊ kaw ce unˊ pun ri rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri leuumˊ naˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw hamˊtap ce? Ce ku pun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ seunˊ ye ri yeut.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Kop awnˊ na, Petruˊ eun kah ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ. Hawcˊ koˊ, ce hk'oˊ Petruˊ eun utˊ maeeˊ ti lalˊ loeˊ seunyi.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.