Atos 10

Plang (BLR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nang veng Kaeˊsariˊ naˊ kueˊ a poˊ suikˊ ti peue muis Kawneliˊ. Eun utˊ nang tawp lahˊ peue meuh Muk Suikˊ Itˊtali naˊ.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce gawmˊeucˊ ce meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ri lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun hpumˊ vah teumˊkawm peue hk'oˊtukyak naˊ ce. Eun hk'oˊ munˊ ri Peucawoˊ Eun laleung.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 A kueˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao loeˊ nali hk'aˊpul naˊ, nang limit eun naˊ eun pun ri nyu inˊhpom Eun Peucawoˊ ti peue meulamlam ri. Inˊhpom naˊ eun lih ri heun, eun lahˊ, “Kawneliˊ.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kawneliˊ eun seuluilˊ eun maeeˊ lhatˊ ri. Eun mhaingˊ eun, “Cawoˊ, a ciˊ meuh keunhawˊ?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Maetˊmaenˊ cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Yam inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun naˊ keutah eun ingˊ naˊ, Kawneliˊ eun klawng mhaiˊ lalˊ peue maeeˊ peue suikˊ meuh mhaiˊ eun kuˊ meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ti peue naˊ ce ingˊ.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Eun ris lawng kuˊ meuh ku ceu naˊ ri ce. Hawcˊ koˊ, eun kah ce heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao peunnyi keuting naˊ, yam peue awnˊ kaw ce hk'awsˊ heulˊ rot keunam veng Yuˊpe naˊ, punta Petruˊ kaw eun hk'oˊ munˊ naˊ, eun hukˊ ri htan keuleung ka seubul nya naˊ.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Eun kluitˊ, eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a. Yam buih rangraen ce kuˊ hk'a naˊ, eun pun ri nyu limit.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Eun nyu maoˊ naˊ dahˊ ka. Kuˊ seunˊ hpenˊ keuting mawt ceˊ ri punˊ plakˊ naˊ a ruicˊ ri lih pang bhenˊ keuteˊ naˊ.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Hk'aˊnaee ka naˊ a kueˊ satˊ cung punˊ plakˊ, satˊ muilmal satˊ leun ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ maeeˊ simˊ peulˊ eoˊ nang vawo naˊ ce ku ceu ka.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Hawcˊ koˊ, a kueˊ sengˊ ti sengˊ lahˊ a ri heun, “Petruˊ, kuhˊ nghawmˊ mi hk'a pawnˊ a reuˊ.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Petruˊ eun topˊ a, “Uihˊ Cawoˊ, unˊ duing hk'a uiˊ kuˊ hk'awˊjeuk kuˊ unˊ seungaˊ naˊ saecˊ ti pok.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Sengˊ naˊ a lahˊ a ri heun lalˊ pok ti pok, “Kuˊ Peucawoˊ saicˊ Eun seungaˊ hawcˊ naˊ, pawlaee lahˊ a meuh kuˊ hk'awˊjeuk.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 A meuh seunˊ awnˊ na hton loeˊ pok ka naˊ, hpenˊ keuting awnˊ na keulawnˊ ti ri keutah hukˊ pang maoˊ.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Yam Petruˊ buih mawo eun ri vangdohˊ ka limit aenˊ na, peue eun Kawneliˊ cusˊ eun heulˊ naˊ ce sok ri nyu nya eun Siˊmon naˊ. Ce cawng keunam bawlˊ leuvaˊ naˊ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Ce klawng ri mhaingˊ lahˊ, “Siˊmon kuˊ lahˊ peue meuh Petruˊ naˊ utˊ eun maenˊ aw?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Yam Petruˊ buih kuit eun lawng limit naˊ, Citˊ seungaˊ naˊ a lahˊ a ri heun, “Siˊmon, peue loeˊ peue naˊ buih sok ce mi.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Kop awnˊ na, kuhˊ lih hk'aˊcol reuˊ. Pawlaee kangkae ri kaw mi heulˊ maeeˊ ce, kopti cusˊ uiˊ ce ingˊ ri mi.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Petruˊ eun lih. Eun lahˊ a ri ce, “Peue sok peˊ naˊ meuh a uiˊ ri hawcˊ. A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ maenˊ?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Ce topˊ a, “Ingˊ ye neum poˊ suikˊ Kawneliˊ eun. Meuh eun peue leupaws seumeuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun ku meuh kuˊ peue Yuˊda naˊ hkopyawmˊ yumyamˊ ce gawmˊeucˊ. Punta kaw eun leuceng leukahˊ mi naˊ, inˊhpom seungaˊ chakˊ naˊ eun lih kah eun heulˊ pangˊ mi ingˊ ti nya eun naˊ.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun rap ri ti ce ingˊ meuh checˊ ri nang nya naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun tang heulˊ maeeˊ ce. Ecˊawngˊ utˊ nang veng Yuˊpe naˊ ce ngonˊ ce ku hotˊ eun heulˊ yeut.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun ingˊ rot nang veng Kaeˊsariˊ naˊ. Kawneliˊ eun buih koˊ ri rap ri ti ce. Eun pangˊ ecˊawngˊ maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce hk'onˊ ri.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Yam Petruˊ ingˊ lec eun nya naˊ, Kawneliˊ eun hk'eupˊ eun. Eun nghupˊ ri keunam cung eun Petruˊ naˊ maeeˊ hkopyawmˊ ri.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Daecti Petruˊ eun teukˊ eun kuhˊ. Eun lahˊ, “Kuhˊ cawng reuˊ, uiˊ ri, uiˊ ku meuh peue yeut.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Yam Petruˊ u ka puri ingˊ lec nang nya naˊ, eun pun ri nyu peue heunˊ naˊ cu ce ri.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Petruˊ eun lahˊ a ri ce, “Peue Yuˊda ti peue naˊ eun lawn yeuh aˊmawo ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ koˊ, aˊkoˊ glue ri heun koˊ, peˊ ku yawng kleucˊ eun ritroe ri naˊ. Daecti punta kaw uiˊ unˊ htukˊ ri klawng peue ti ri peue eun meuh peue hk'awˊjeuk peue unˊ seungaˊ naˊ, Peucawoˊ tuilˊ Eun uiˊ nyu a hawcˊ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Kop awnˊ na yam pangˊ peˊ uiˊ ingˊ naˊ, uiˊ ku unˊ laee plohˊplehˊ ri, uiˊ ingˊ. Uiˊ sumˊ mhaingˊ peˊ, ‘A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ heulˊ pangˊ uiˊ ingˊ?’ ”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Kawneliˊ eun topˊ a, “Yam pon a ingˊ punˊ seunyi naˊ, yam buih hk'oˊ uiˊ munˊ ti nya yam hk'aˊpul loeˊ nali yam maetˊmaenˊ aenˊ na, a keulawnˊ kueˊ peue cuipˊ hk'eung cengˊ ti peue, eun cawng nanggalˊ uiˊ naˊ.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Eun lahˊ, ‘Kawneliˊ, Peucawoˊ mhawngˊ Eun sengˊ hk'oˊ mi munˊ naˊ maeeˊ kuit rot Eun ri kuˊ teumˊkawm mi peue hk'oˊtukyak naˊ ce hawcˊ.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ. Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ eun. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Kop awnˊ na, uiˊ keulawnˊ cusˊ peue ri naˊ ce heulˊ pangˊ mi. Munˊ keuting ri ingˊ mi. Punta kaw ye leuceng kuˊ Peucawoˊ kah Eun mi lahˊ ri ye naˊ ce ku ceu ka naˊ, maetˊmaenˊ ye utˊ nanggalˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri hawcˊ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun tangˊ ri lahˊ, “Maetˊmaenˊ, pun uiˊ ri cengˊ ri Peucawoˊ unˊ keueˊ Eun ri vang ces vang leumeusˊ ri peue neumneum hawcˊ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Daecti Eun rap ri ti peue ceu ku ceu kuˊ lhatˊtil ri Heun naˊ maeeˊ kuˊ yeuh kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ce.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Peˊ ku yawng lawng leukahˊ tuilˊ Eun ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce. A meuh leukahˊ munˊ renˊkawn toˊ ri hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ kuˊ suip ri ris ri neum Yesuˊ Hkrit meuh Eun Peucawoˊ peue gawmˊeucˊ naˊ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Peˊ ku yawng lawng kuˊ meuh nang kuingˊ Yuˊda tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ ku duihˊ hk'aˊkuiˊ hawcˊ ka tuilˊ hk'aˊ cumˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 A meuh lawng Peucawoˊ tangˊ Eun ri uinˊ Yesuˊ peue veng Nasaraetˊ naˊ Eun ri cu Eun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ maeeˊ tiˊca ri naˊ, maeeˊ lawng heulˊ Eun ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, Eun yeuh kuˊ chakˊ maeeˊ baiˊ Eun peue utˊ hk'aˊruim tiˊca ka Satan naˊ ce ku peue ri, kopti Peucawoˊ utˊ Eun maeeˊ Heun.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka kuˊ yeuh Eun nang kuingˊ ce peue Yuˊda naˊ maeeˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ ku ceu ka. Ce toh ri tuikˊ Eun hk'aˊpang kleumˊ hkuˊ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Daecti loeˊ seunyi ka naˊ, Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ, Eun tuilˊ peue nyu tuˊ ri naˊ.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Peue hkuinˊ caee ri nyu Eun gawmˊeucˊ. Kuˊ Peucawoˊ leuk Eun ri uinˊ ce kaw meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ naˊ ce nyu Eun koe. Peue aenˊ meuh a ye ri, ye hk'asomˊ maeeˊ Heun hawcˊ kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ hk'aˊ yeum ri naˊ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Eun tuilˊ leukahˊ ri ye, kah ye sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng meuh Eun kuˊ Peucawoˊ tangˊ Eun Eun meuh nang tawsˊ aˊmu ri peue imˊ maeeˊ peue yeum naˊ ce.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng Eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Peue yumˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce pun ploeˊ mapˊ ri muis Eun naˊ.’ ”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Yam Petruˊ buih lahˊ eun leukahˊ aenˊ a naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang peue pun ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ ce gawmˊeucˊ ri.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Peue yumˊ ce tonˊ duingˊ hakˊ ri hawcˊ kuˊ hotˊ Petruˊ eun naˊ ce amˊ nyawkˊ ri Peucawoˊ Eun ku vaeeˊ buit Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ lih hk'aˊpang peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Kopti pun ce ri mhawngˊ peue awnˊ lahˊ ce leukahˊ peue ceu heunˊ ceu sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun naˊ.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Peue aenˊ kaw ce unˊ pun ri rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri leuumˊ naˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw hamˊtap ce? Ce ku pun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ seunˊ ye ri yeut.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kop awnˊ na, Petruˊ eun kah ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ. Hawcˊ koˊ, ce hk'oˊ Petruˊ eun utˊ maeeˊ ti lalˊ loeˊ seunyi.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.