Atos 10

Plang (BLR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nang veng Kaeˊsariˊ naˊ kueˊ a poˊ suikˊ ti peue muis Kawneliˊ. Eun utˊ nang tawp lahˊ peue meuh Muk Suikˊ Itˊtali naˊ.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce gawmˊeucˊ ce meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ri lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun hpumˊ vah teumˊkawm peue hk'oˊtukyak naˊ ce. Eun hk'oˊ munˊ ri Peucawoˊ Eun laleung.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 A kueˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao loeˊ nali hk'aˊpul naˊ, nang limit eun naˊ eun pun ri nyu inˊhpom Eun Peucawoˊ ti peue meulamlam ri. Inˊhpom naˊ eun lih ri heun, eun lahˊ, “Kawneliˊ.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kawneliˊ eun seuluilˊ eun maeeˊ lhatˊ ri. Eun mhaingˊ eun, “Cawoˊ, a ciˊ meuh keunhawˊ?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Maetˊmaenˊ cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Yam inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun naˊ keutah eun ingˊ naˊ, Kawneliˊ eun klawng mhaiˊ lalˊ peue maeeˊ peue suikˊ meuh mhaiˊ eun kuˊ meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ti peue naˊ ce ingˊ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Eun ris lawng kuˊ meuh ku ceu naˊ ri ce. Hawcˊ koˊ, eun kah ce heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao peunnyi keuting naˊ, yam peue awnˊ kaw ce hk'awsˊ heulˊ rot keunam veng Yuˊpe naˊ, punta Petruˊ kaw eun hk'oˊ munˊ naˊ, eun hukˊ ri htan keuleung ka seubul nya naˊ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Eun kluitˊ, eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a. Yam buih rangraen ce kuˊ hk'a naˊ, eun pun ri nyu limit.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Eun nyu maoˊ naˊ dahˊ ka. Kuˊ seunˊ hpenˊ keuting mawt ceˊ ri punˊ plakˊ naˊ a ruicˊ ri lih pang bhenˊ keuteˊ naˊ.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Hk'aˊnaee ka naˊ a kueˊ satˊ cung punˊ plakˊ, satˊ muilmal satˊ leun ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ maeeˊ simˊ peulˊ eoˊ nang vawo naˊ ce ku ceu ka.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Hawcˊ koˊ, a kueˊ sengˊ ti sengˊ lahˊ a ri heun, “Petruˊ, kuhˊ nghawmˊ mi hk'a pawnˊ a reuˊ.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Petruˊ eun topˊ a, “Uihˊ Cawoˊ, unˊ duing hk'a uiˊ kuˊ hk'awˊjeuk kuˊ unˊ seungaˊ naˊ saecˊ ti pok.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sengˊ naˊ a lahˊ a ri heun lalˊ pok ti pok, “Kuˊ Peucawoˊ saicˊ Eun seungaˊ hawcˊ naˊ, pawlaee lahˊ a meuh kuˊ hk'awˊjeuk.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 A meuh seunˊ awnˊ na hton loeˊ pok ka naˊ, hpenˊ keuting awnˊ na keulawnˊ ti ri keutah hukˊ pang maoˊ.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Yam Petruˊ buih mawo eun ri vangdohˊ ka limit aenˊ na, peue eun Kawneliˊ cusˊ eun heulˊ naˊ ce sok ri nyu nya eun Siˊmon naˊ. Ce cawng keunam bawlˊ leuvaˊ naˊ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ce klawng ri mhaingˊ lahˊ, “Siˊmon kuˊ lahˊ peue meuh Petruˊ naˊ utˊ eun maenˊ aw?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Yam Petruˊ buih kuit eun lawng limit naˊ, Citˊ seungaˊ naˊ a lahˊ a ri heun, “Siˊmon, peue loeˊ peue naˊ buih sok ce mi.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Kop awnˊ na, kuhˊ lih hk'aˊcol reuˊ. Pawlaee kangkae ri kaw mi heulˊ maeeˊ ce, kopti cusˊ uiˊ ce ingˊ ri mi.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Petruˊ eun lih. Eun lahˊ a ri ce, “Peue sok peˊ naˊ meuh a uiˊ ri hawcˊ. A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ maenˊ?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ce topˊ a, “Ingˊ ye neum poˊ suikˊ Kawneliˊ eun. Meuh eun peue leupaws seumeuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun ku meuh kuˊ peue Yuˊda naˊ hkopyawmˊ yumyamˊ ce gawmˊeucˊ. Punta kaw eun leuceng leukahˊ mi naˊ, inˊhpom seungaˊ chakˊ naˊ eun lih kah eun heulˊ pangˊ mi ingˊ ti nya eun naˊ.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun rap ri ti ce ingˊ meuh checˊ ri nang nya naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun tang heulˊ maeeˊ ce. Ecˊawngˊ utˊ nang veng Yuˊpe naˊ ce ngonˊ ce ku hotˊ eun heulˊ yeut.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun ingˊ rot nang veng Kaeˊsariˊ naˊ. Kawneliˊ eun buih koˊ ri rap ri ti ce. Eun pangˊ ecˊawngˊ maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce hk'onˊ ri.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Yam Petruˊ ingˊ lec eun nya naˊ, Kawneliˊ eun hk'eupˊ eun. Eun nghupˊ ri keunam cung eun Petruˊ naˊ maeeˊ hkopyawmˊ ri.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Daecti Petruˊ eun teukˊ eun kuhˊ. Eun lahˊ, “Kuhˊ cawng reuˊ, uiˊ ri, uiˊ ku meuh peue yeut.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Yam Petruˊ u ka puri ingˊ lec nang nya naˊ, eun pun ri nyu peue heunˊ naˊ cu ce ri.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Petruˊ eun lahˊ a ri ce, “Peue Yuˊda ti peue naˊ eun lawn yeuh aˊmawo ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ koˊ, aˊkoˊ glue ri heun koˊ, peˊ ku yawng kleucˊ eun ritroe ri naˊ. Daecti punta kaw uiˊ unˊ htukˊ ri klawng peue ti ri peue eun meuh peue hk'awˊjeuk peue unˊ seungaˊ naˊ, Peucawoˊ tuilˊ Eun uiˊ nyu a hawcˊ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Kop awnˊ na yam pangˊ peˊ uiˊ ingˊ naˊ, uiˊ ku unˊ laee plohˊplehˊ ri, uiˊ ingˊ. Uiˊ sumˊ mhaingˊ peˊ, ‘A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ heulˊ pangˊ uiˊ ingˊ?’ ”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kawneliˊ eun topˊ a, “Yam pon a ingˊ punˊ seunyi naˊ, yam buih hk'oˊ uiˊ munˊ ti nya yam hk'aˊpul loeˊ nali yam maetˊmaenˊ aenˊ na, a keulawnˊ kueˊ peue cuipˊ hk'eung cengˊ ti peue, eun cawng nanggalˊ uiˊ naˊ.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Eun lahˊ, ‘Kawneliˊ, Peucawoˊ mhawngˊ Eun sengˊ hk'oˊ mi munˊ naˊ maeeˊ kuit rot Eun ri kuˊ teumˊkawm mi peue hk'oˊtukyak naˊ ce hawcˊ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ. Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ eun. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kop awnˊ na, uiˊ keulawnˊ cusˊ peue ri naˊ ce heulˊ pangˊ mi. Munˊ keuting ri ingˊ mi. Punta kaw ye leuceng kuˊ Peucawoˊ kah Eun mi lahˊ ri ye naˊ ce ku ceu ka naˊ, maetˊmaenˊ ye utˊ nanggalˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri hawcˊ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun tangˊ ri lahˊ, “Maetˊmaenˊ, pun uiˊ ri cengˊ ri Peucawoˊ unˊ keueˊ Eun ri vang ces vang leumeusˊ ri peue neumneum hawcˊ.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Daecti Eun rap ri ti peue ceu ku ceu kuˊ lhatˊtil ri Heun naˊ maeeˊ kuˊ yeuh kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ce.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Peˊ ku yawng lawng leukahˊ tuilˊ Eun ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce. A meuh leukahˊ munˊ renˊkawn toˊ ri hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ kuˊ suip ri ris ri neum Yesuˊ Hkrit meuh Eun Peucawoˊ peue gawmˊeucˊ naˊ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Peˊ ku yawng lawng kuˊ meuh nang kuingˊ Yuˊda tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ ku duihˊ hk'aˊkuiˊ hawcˊ ka tuilˊ hk'aˊ cumˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 A meuh lawng Peucawoˊ tangˊ Eun ri uinˊ Yesuˊ peue veng Nasaraetˊ naˊ Eun ri cu Eun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ maeeˊ tiˊca ri naˊ, maeeˊ lawng heulˊ Eun ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, Eun yeuh kuˊ chakˊ maeeˊ baiˊ Eun peue utˊ hk'aˊruim tiˊca ka Satan naˊ ce ku peue ri, kopti Peucawoˊ utˊ Eun maeeˊ Heun.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka kuˊ yeuh Eun nang kuingˊ ce peue Yuˊda naˊ maeeˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ ku ceu ka. Ce toh ri tuikˊ Eun hk'aˊpang kleumˊ hkuˊ.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Daecti loeˊ seunyi ka naˊ, Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ, Eun tuilˊ peue nyu tuˊ ri naˊ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Peue hkuinˊ caee ri nyu Eun gawmˊeucˊ. Kuˊ Peucawoˊ leuk Eun ri uinˊ ce kaw meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ naˊ ce nyu Eun koe. Peue aenˊ meuh a ye ri, ye hk'asomˊ maeeˊ Heun hawcˊ kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ hk'aˊ yeum ri naˊ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Eun tuilˊ leukahˊ ri ye, kah ye sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng meuh Eun kuˊ Peucawoˊ tangˊ Eun Eun meuh nang tawsˊ aˊmu ri peue imˊ maeeˊ peue yeum naˊ ce.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng Eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Peue yumˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce pun ploeˊ mapˊ ri muis Eun naˊ.’ ”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Yam Petruˊ buih lahˊ eun leukahˊ aenˊ a naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang peue pun ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ ce gawmˊeucˊ ri.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Peue yumˊ ce tonˊ duingˊ hakˊ ri hawcˊ kuˊ hotˊ Petruˊ eun naˊ ce amˊ nyawkˊ ri Peucawoˊ Eun ku vaeeˊ buit Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ lih hk'aˊpang peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Kopti pun ce ri mhawngˊ peue awnˊ lahˊ ce leukahˊ peue ceu heunˊ ceu sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun naˊ.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Peue aenˊ kaw ce unˊ pun ri rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri leuumˊ naˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw hamˊtap ce? Ce ku pun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ seunˊ ye ri yeut.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kop awnˊ na, Petruˊ eun kah ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ. Hawcˊ koˊ, ce hk'oˊ Petruˊ eun utˊ maeeˊ ti lalˊ loeˊ seunyi.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.