Atos 10
Plang (BLR) vs NVT
1 Nang veng Kaeˊsariˊ naˊ kueˊ a poˊ suikˊ ti peue muis Kawneliˊ. Eun utˊ nang tawp lahˊ peue meuh Muk Suikˊ Itˊtali naˊ.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce gawmˊeucˊ ce meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ri lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun hpumˊ vah teumˊkawm peue hk'oˊtukyak naˊ ce. Eun hk'oˊ munˊ ri Peucawoˊ Eun laleung.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 A kueˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao loeˊ nali hk'aˊpul naˊ, nang limit eun naˊ eun pun ri nyu inˊhpom Eun Peucawoˊ ti peue meulamlam ri. Inˊhpom naˊ eun lih ri heun, eun lahˊ, “Kawneliˊ.”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Kawneliˊ eun seuluilˊ eun maeeˊ lhatˊ ri. Eun mhaingˊ eun, “Cawoˊ, a ciˊ meuh keunhawˊ?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Maetˊmaenˊ cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Yam inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun naˊ keutah eun ingˊ naˊ, Kawneliˊ eun klawng mhaiˊ lalˊ peue maeeˊ peue suikˊ meuh mhaiˊ eun kuˊ meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ti peue naˊ ce ingˊ.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Eun ris lawng kuˊ meuh ku ceu naˊ ri ce. Hawcˊ koˊ, eun kah ce heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao peunnyi keuting naˊ, yam peue awnˊ kaw ce hk'awsˊ heulˊ rot keunam veng Yuˊpe naˊ, punta Petruˊ kaw eun hk'oˊ munˊ naˊ, eun hukˊ ri htan keuleung ka seubul nya naˊ.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Eun kluitˊ, eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a. Yam buih rangraen ce kuˊ hk'a naˊ, eun pun ri nyu limit.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Eun nyu maoˊ naˊ dahˊ ka. Kuˊ seunˊ hpenˊ keuting mawt ceˊ ri punˊ plakˊ naˊ a ruicˊ ri lih pang bhenˊ keuteˊ naˊ.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Hk'aˊnaee ka naˊ a kueˊ satˊ cung punˊ plakˊ, satˊ muilmal satˊ leun ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ maeeˊ simˊ peulˊ eoˊ nang vawo naˊ ce ku ceu ka.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Hawcˊ koˊ, a kueˊ sengˊ ti sengˊ lahˊ a ri heun, “Petruˊ, kuhˊ nghawmˊ mi hk'a pawnˊ a reuˊ.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Petruˊ eun topˊ a, “Uihˊ Cawoˊ, unˊ duing hk'a uiˊ kuˊ hk'awˊjeuk kuˊ unˊ seungaˊ naˊ saecˊ ti pok.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Sengˊ naˊ a lahˊ a ri heun lalˊ pok ti pok, “Kuˊ Peucawoˊ saicˊ Eun seungaˊ hawcˊ naˊ, pawlaee lahˊ a meuh kuˊ hk'awˊjeuk.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 A meuh seunˊ awnˊ na hton loeˊ pok ka naˊ, hpenˊ keuting awnˊ na keulawnˊ ti ri keutah hukˊ pang maoˊ.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Yam Petruˊ buih mawo eun ri vangdohˊ ka limit aenˊ na, peue eun Kawneliˊ cusˊ eun heulˊ naˊ ce sok ri nyu nya eun Siˊmon naˊ. Ce cawng keunam bawlˊ leuvaˊ naˊ.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ce klawng ri mhaingˊ lahˊ, “Siˊmon kuˊ lahˊ peue meuh Petruˊ naˊ utˊ eun maenˊ aw?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Yam Petruˊ buih kuit eun lawng limit naˊ, Citˊ seungaˊ naˊ a lahˊ a ri heun, “Siˊmon, peue loeˊ peue naˊ buih sok ce mi.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Kop awnˊ na, kuhˊ lih hk'aˊcol reuˊ. Pawlaee kangkae ri kaw mi heulˊ maeeˊ ce, kopti cusˊ uiˊ ce ingˊ ri mi.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Petruˊ eun lih. Eun lahˊ a ri ce, “Peue sok peˊ naˊ meuh a uiˊ ri hawcˊ. A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ maenˊ?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ce topˊ a, “Ingˊ ye neum poˊ suikˊ Kawneliˊ eun. Meuh eun peue leupaws seumeuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun ku meuh kuˊ peue Yuˊda naˊ hkopyawmˊ yumyamˊ ce gawmˊeucˊ. Punta kaw eun leuceng leukahˊ mi naˊ, inˊhpom seungaˊ chakˊ naˊ eun lih kah eun heulˊ pangˊ mi ingˊ ti nya eun naˊ.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun rap ri ti ce ingˊ meuh checˊ ri nang nya naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun tang heulˊ maeeˊ ce. Ecˊawngˊ utˊ nang veng Yuˊpe naˊ ce ngonˊ ce ku hotˊ eun heulˊ yeut.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun ingˊ rot nang veng Kaeˊsariˊ naˊ. Kawneliˊ eun buih koˊ ri rap ri ti ce. Eun pangˊ ecˊawngˊ maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce hk'onˊ ri.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Yam Petruˊ ingˊ lec eun nya naˊ, Kawneliˊ eun hk'eupˊ eun. Eun nghupˊ ri keunam cung eun Petruˊ naˊ maeeˊ hkopyawmˊ ri.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Daecti Petruˊ eun teukˊ eun kuhˊ. Eun lahˊ, “Kuhˊ cawng reuˊ, uiˊ ri, uiˊ ku meuh peue yeut.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Yam Petruˊ u ka puri ingˊ lec nang nya naˊ, eun pun ri nyu peue heunˊ naˊ cu ce ri.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Petruˊ eun lahˊ a ri ce, “Peue Yuˊda ti peue naˊ eun lawn yeuh aˊmawo ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ koˊ, aˊkoˊ glue ri heun koˊ, peˊ ku yawng kleucˊ eun ritroe ri naˊ. Daecti punta kaw uiˊ unˊ htukˊ ri klawng peue ti ri peue eun meuh peue hk'awˊjeuk peue unˊ seungaˊ naˊ, Peucawoˊ tuilˊ Eun uiˊ nyu a hawcˊ.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Kop awnˊ na yam pangˊ peˊ uiˊ ingˊ naˊ, uiˊ ku unˊ laee plohˊplehˊ ri, uiˊ ingˊ. Uiˊ sumˊ mhaingˊ peˊ, ‘A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ heulˊ pangˊ uiˊ ingˊ?’ ”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Kawneliˊ eun topˊ a, “Yam pon a ingˊ punˊ seunyi naˊ, yam buih hk'oˊ uiˊ munˊ ti nya yam hk'aˊpul loeˊ nali yam maetˊmaenˊ aenˊ na, a keulawnˊ kueˊ peue cuipˊ hk'eung cengˊ ti peue, eun cawng nanggalˊ uiˊ naˊ.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Eun lahˊ, ‘Kawneliˊ, Peucawoˊ mhawngˊ Eun sengˊ hk'oˊ mi munˊ naˊ maeeˊ kuit rot Eun ri kuˊ teumˊkawm mi peue hk'oˊtukyak naˊ ce hawcˊ.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ. Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ eun. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Kop awnˊ na, uiˊ keulawnˊ cusˊ peue ri naˊ ce heulˊ pangˊ mi. Munˊ keuting ri ingˊ mi. Punta kaw ye leuceng kuˊ Peucawoˊ kah Eun mi lahˊ ri ye naˊ ce ku ceu ka naˊ, maetˊmaenˊ ye utˊ nanggalˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri hawcˊ.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun tangˊ ri lahˊ, “Maetˊmaenˊ, pun uiˊ ri cengˊ ri Peucawoˊ unˊ keueˊ Eun ri vang ces vang leumeusˊ ri peue neumneum hawcˊ.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Daecti Eun rap ri ti peue ceu ku ceu kuˊ lhatˊtil ri Heun naˊ maeeˊ kuˊ yeuh kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ce.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Peˊ ku yawng lawng leukahˊ tuilˊ Eun ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce. A meuh leukahˊ munˊ renˊkawn toˊ ri hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ kuˊ suip ri ris ri neum Yesuˊ Hkrit meuh Eun Peucawoˊ peue gawmˊeucˊ naˊ.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Peˊ ku yawng lawng kuˊ meuh nang kuingˊ Yuˊda tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ ku duihˊ hk'aˊkuiˊ hawcˊ ka tuilˊ hk'aˊ cumˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 A meuh lawng Peucawoˊ tangˊ Eun ri uinˊ Yesuˊ peue veng Nasaraetˊ naˊ Eun ri cu Eun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ maeeˊ tiˊca ri naˊ, maeeˊ lawng heulˊ Eun ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, Eun yeuh kuˊ chakˊ maeeˊ baiˊ Eun peue utˊ hk'aˊruim tiˊca ka Satan naˊ ce ku peue ri, kopti Peucawoˊ utˊ Eun maeeˊ Heun.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka kuˊ yeuh Eun nang kuingˊ ce peue Yuˊda naˊ maeeˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ ku ceu ka. Ce toh ri tuikˊ Eun hk'aˊpang kleumˊ hkuˊ.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Daecti loeˊ seunyi ka naˊ, Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ, Eun tuilˊ peue nyu tuˊ ri naˊ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Peue hkuinˊ caee ri nyu Eun gawmˊeucˊ. Kuˊ Peucawoˊ leuk Eun ri uinˊ ce kaw meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ naˊ ce nyu Eun koe. Peue aenˊ meuh a ye ri, ye hk'asomˊ maeeˊ Heun hawcˊ kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ hk'aˊ yeum ri naˊ.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Eun tuilˊ leukahˊ ri ye, kah ye sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng meuh Eun kuˊ Peucawoˊ tangˊ Eun Eun meuh nang tawsˊ aˊmu ri peue imˊ maeeˊ peue yeum naˊ ce.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng Eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Peue yumˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce pun ploeˊ mapˊ ri muis Eun naˊ.’ ”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Yam Petruˊ buih lahˊ eun leukahˊ aenˊ a naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang peue pun ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ ce gawmˊeucˊ ri.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Peue yumˊ ce tonˊ duingˊ hakˊ ri hawcˊ kuˊ hotˊ Petruˊ eun naˊ ce amˊ nyawkˊ ri Peucawoˊ Eun ku vaeeˊ buit Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ lih hk'aˊpang peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Kopti pun ce ri mhawngˊ peue awnˊ lahˊ ce leukahˊ peue ceu heunˊ ceu sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun naˊ.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Peue aenˊ kaw ce unˊ pun ri rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri leuumˊ naˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw hamˊtap ce? Ce ku pun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ seunˊ ye ri yeut.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Kop awnˊ na, Petruˊ eun kah ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ. Hawcˊ koˊ, ce hk'oˊ Petruˊ eun utˊ maeeˊ ti lalˊ loeˊ seunyi.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.