Atos 10

Plang (BLR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nang veng Kaeˊsariˊ naˊ kueˊ a poˊ suikˊ ti peue muis Kawneliˊ. Eun utˊ nang tawp lahˊ peue meuh Muk Suikˊ Itˊtali naˊ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Heun ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce gawmˊeucˊ ce meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ri lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun hpumˊ vah teumˊkawm peue hk'oˊtukyak naˊ ce. Eun hk'oˊ munˊ ri Peucawoˊ Eun laleung.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 A kueˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao loeˊ nali hk'aˊpul naˊ, nang limit eun naˊ eun pun ri nyu inˊhpom Eun Peucawoˊ ti peue meulamlam ri. Inˊhpom naˊ eun lih ri heun, eun lahˊ, “Kawneliˊ.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Kawneliˊ eun seuluilˊ eun maeeˊ lhatˊ ri. Eun mhaingˊ eun, “Cawoˊ, a ciˊ meuh keunhawˊ?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Maetˊmaenˊ cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Yam inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun naˊ keutah eun ingˊ naˊ, Kawneliˊ eun klawng mhaiˊ lalˊ peue maeeˊ peue suikˊ meuh mhaiˊ eun kuˊ meuh peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ti peue naˊ ce ingˊ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Eun ris lawng kuˊ meuh ku ceu naˊ ri ce. Hawcˊ koˊ, eun kah ce heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi yam meuh a hk'ao peunnyi keuting naˊ, yam peue awnˊ kaw ce hk'awsˊ heulˊ rot keunam veng Yuˊpe naˊ, punta Petruˊ kaw eun hk'oˊ munˊ naˊ, eun hukˊ ri htan keuleung ka seubul nya naˊ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Eun kluitˊ, eun sumˊ hk'a kuˊ hk'a. Yam buih rangraen ce kuˊ hk'a naˊ, eun pun ri nyu limit.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Eun nyu maoˊ naˊ dahˊ ka. Kuˊ seunˊ hpenˊ keuting mawt ceˊ ri punˊ plakˊ naˊ a ruicˊ ri lih pang bhenˊ keuteˊ naˊ.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Hk'aˊnaee ka naˊ a kueˊ satˊ cung punˊ plakˊ, satˊ muilmal satˊ leun ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ maeeˊ simˊ peulˊ eoˊ nang vawo naˊ ce ku ceu ka.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Hawcˊ koˊ, a kueˊ sengˊ ti sengˊ lahˊ a ri heun, “Petruˊ, kuhˊ nghawmˊ mi hk'a pawnˊ a reuˊ.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Petruˊ eun topˊ a, “Uihˊ Cawoˊ, unˊ duing hk'a uiˊ kuˊ hk'awˊjeuk kuˊ unˊ seungaˊ naˊ saecˊ ti pok.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sengˊ naˊ a lahˊ a ri heun lalˊ pok ti pok, “Kuˊ Peucawoˊ saicˊ Eun seungaˊ hawcˊ naˊ, pawlaee lahˊ a meuh kuˊ hk'awˊjeuk.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 A meuh seunˊ awnˊ na hton loeˊ pok ka naˊ, hpenˊ keuting awnˊ na keulawnˊ ti ri keutah hukˊ pang maoˊ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Yam Petruˊ buih mawo eun ri vangdohˊ ka limit aenˊ na, peue eun Kawneliˊ cusˊ eun heulˊ naˊ ce sok ri nyu nya eun Siˊmon naˊ. Ce cawng keunam bawlˊ leuvaˊ naˊ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ce klawng ri mhaingˊ lahˊ, “Siˊmon kuˊ lahˊ peue meuh Petruˊ naˊ utˊ eun maenˊ aw?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Yam Petruˊ buih kuit eun lawng limit naˊ, Citˊ seungaˊ naˊ a lahˊ a ri heun, “Siˊmon, peue loeˊ peue naˊ buih sok ce mi.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Kop awnˊ na, kuhˊ lih hk'aˊcol reuˊ. Pawlaee kangkae ri kaw mi heulˊ maeeˊ ce, kopti cusˊ uiˊ ce ingˊ ri mi.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Petruˊ eun lih. Eun lahˊ a ri ce, “Peue sok peˊ naˊ meuh a uiˊ ri hawcˊ. A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ maenˊ?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ce topˊ a, “Ingˊ ye neum poˊ suikˊ Kawneliˊ eun. Meuh eun peue leupaws seumeuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun. Eun ku meuh kuˊ peue Yuˊda naˊ hkopyawmˊ yumyamˊ ce gawmˊeucˊ. Punta kaw eun leuceng leukahˊ mi naˊ, inˊhpom seungaˊ chakˊ naˊ eun lih kah eun heulˊ pangˊ mi ingˊ ti nya eun naˊ.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun rap ri ti ce ingˊ meuh checˊ ri nang nya naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun tang heulˊ maeeˊ ce. Ecˊawngˊ utˊ nang veng Yuˊpe naˊ ce ngonˊ ce ku hotˊ eun heulˊ yeut.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, Petruˊ eun ingˊ rot nang veng Kaeˊsariˊ naˊ. Kawneliˊ eun buih koˊ ri rap ri ti ce. Eun pangˊ ecˊawngˊ maeeˊ aˊmawo ri naˊ ce hk'onˊ ri.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Yam Petruˊ ingˊ lec eun nya naˊ, Kawneliˊ eun hk'eupˊ eun. Eun nghupˊ ri keunam cung eun Petruˊ naˊ maeeˊ hkopyawmˊ ri.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Daecti Petruˊ eun teukˊ eun kuhˊ. Eun lahˊ, “Kuhˊ cawng reuˊ, uiˊ ri, uiˊ ku meuh peue yeut.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Yam Petruˊ u ka puri ingˊ lec nang nya naˊ, eun pun ri nyu peue heunˊ naˊ cu ce ri.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Petruˊ eun lahˊ a ri ce, “Peue Yuˊda ti peue naˊ eun lawn yeuh aˊmawo ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ koˊ, aˊkoˊ glue ri heun koˊ, peˊ ku yawng kleucˊ eun ritroe ri naˊ. Daecti punta kaw uiˊ unˊ htukˊ ri klawng peue ti ri peue eun meuh peue hk'awˊjeuk peue unˊ seungaˊ naˊ, Peucawoˊ tuilˊ Eun uiˊ nyu a hawcˊ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kop awnˊ na yam pangˊ peˊ uiˊ ingˊ naˊ, uiˊ ku unˊ laee plohˊplehˊ ri, uiˊ ingˊ. Uiˊ sumˊ mhaingˊ peˊ, ‘A ciˊ meuh kop keunhawˊ, peˊ vaeeˊ heulˊ pangˊ uiˊ ingˊ?’ ”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kawneliˊ eun topˊ a, “Yam pon a ingˊ punˊ seunyi naˊ, yam buih hk'oˊ uiˊ munˊ ti nya yam hk'aˊpul loeˊ nali yam maetˊmaenˊ aenˊ na, a keulawnˊ kueˊ peue cuipˊ hk'eung cengˊ ti peue, eun cawng nanggalˊ uiˊ naˊ.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Eun lahˊ, ‘Kawneliˊ, Peucawoˊ mhawngˊ Eun sengˊ hk'oˊ mi munˊ naˊ maeeˊ kuit rot Eun ri kuˊ teumˊkawm mi peue hk'oˊtukyak naˊ ce hawcˊ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Cusˊ peue heulˊ nang veng Yuˊpe naˊ, heulˊ va peue muis Siˊmon kuˊ klawng peue meuh Petruˊ naˊ eun ingˊ reuˊ. Buih utˊ eun nang nya eun Siˊmon kuˊ meuh nang plengˊ hakˊ naˊ eun. Nya eun naˊ a utˊ keunam ka mhaˊseumutˊ naˊ.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kop awnˊ na, uiˊ keulawnˊ cusˊ peue ri naˊ ce heulˊ pangˊ mi. Munˊ keuting ri ingˊ mi. Punta kaw ye leuceng kuˊ Peucawoˊ kah Eun mi lahˊ ri ye naˊ ce ku ceu ka naˊ, maetˊmaenˊ ye utˊ nanggalˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri hawcˊ.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Hawcˊ koˊ, Petruˊ eun tangˊ ri lahˊ, “Maetˊmaenˊ, pun uiˊ ri cengˊ ri Peucawoˊ unˊ keueˊ Eun ri vang ces vang leumeusˊ ri peue neumneum hawcˊ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Daecti Eun rap ri ti peue ceu ku ceu kuˊ lhatˊtil ri Heun naˊ maeeˊ kuˊ yeuh kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ce.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Peˊ ku yawng lawng leukahˊ tuilˊ Eun ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce. A meuh leukahˊ munˊ renˊkawn toˊ ri hk'aˊ kuit nyawkˊ kuit samˊran cumyenˊ kuˊ suip ri ris ri neum Yesuˊ Hkrit meuh Eun Peucawoˊ peue gawmˊeucˊ naˊ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Peˊ ku yawng lawng kuˊ meuh nang kuingˊ Yuˊda tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ ku duihˊ hk'aˊkuiˊ hawcˊ ka tuilˊ hk'aˊ cumˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 A meuh lawng Peucawoˊ tangˊ Eun ri uinˊ Yesuˊ peue veng Nasaraetˊ naˊ Eun ri cu Eun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ maeeˊ tiˊca ri naˊ, maeeˊ lawng heulˊ Eun ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, Eun yeuh kuˊ chakˊ maeeˊ baiˊ Eun peue utˊ hk'aˊruim tiˊca ka Satan naˊ ce ku peue ri, kopti Peucawoˊ utˊ Eun maeeˊ Heun.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka kuˊ yeuh Eun nang kuingˊ ce peue Yuˊda naˊ maeeˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ ku ceu ka. Ce toh ri tuikˊ Eun hk'aˊpang kleumˊ hkuˊ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Daecti loeˊ seunyi ka naˊ, Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ, Eun tuilˊ peue nyu tuˊ ri naˊ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Peue hkuinˊ caee ri nyu Eun gawmˊeucˊ. Kuˊ Peucawoˊ leuk Eun ri uinˊ ce kaw meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ naˊ ce nyu Eun koe. Peue aenˊ meuh a ye ri, ye hk'asomˊ maeeˊ Heun hawcˊ kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ hk'aˊ yeum ri naˊ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Eun tuilˊ leukahˊ ri ye, kah ye sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ye meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng meuh Eun kuˊ Peucawoˊ tangˊ Eun Eun meuh nang tawsˊ aˊmu ri peue imˊ maeeˊ peue yeum naˊ ce.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce hkamˊ saˊhkiˊ ka lawng Eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Peue yumˊ Eun naˊ ce ku peue kaw ce pun ploeˊ mapˊ ri muis Eun naˊ.’ ”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Yam Petruˊ buih lahˊ eun leukahˊ aenˊ a naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang peue pun ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ ce gawmˊeucˊ ri.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Peue yumˊ ce tonˊ duingˊ hakˊ ri hawcˊ kuˊ hotˊ Petruˊ eun naˊ ce amˊ nyawkˊ ri Peucawoˊ Eun ku vaeeˊ buit Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ lih hk'aˊpang peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Kopti pun ce ri mhawngˊ peue awnˊ lahˊ ce leukahˊ peue ceu heunˊ ceu sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun naˊ.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Peue aenˊ kaw ce unˊ pun ri rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri leuumˊ naˊ, aˊnhawˊ ciˊ kaw hamˊtap ce? Ce ku pun Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ seunˊ ye ri yeut.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kop awnˊ na, Petruˊ eun kah ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ. Hawcˊ koˊ, ce hk'oˊ Petruˊ eun utˊ maeeˊ ti lalˊ loeˊ seunyi.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.