Apocalipse 6
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Ka n kaa naa nyɛ a Pɛraabile na 'lɔɔ a jãnsɩ ayopõi ala ban mar a gãn 'lɔ na de nie, be lɛ n wõ a bʊ̃nɩbie anaar bala ãsʊɔ kɔkɔr fɩka saa na tãn, ka wʊ bʊɔl, “Wa!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Be lɛ n kaa nyɛ ka a ɩ wii pɩla lɛ, ka a 'lɔ na do, jã tam a ba de nãa jupil kʊ wʊ ka wʊ yin darfʊ an ɩ tʊ̃ɔfʊ sʊɔ lɛ wʊ ɩ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 A Pɛraabile na lɛ 'lɔɔ a jãnsɩ ayi sʊ̃ɔ, n wõn a bʊ̃nɩbie ala ayi sʊɔ na 'yɛr, “Wa!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Ka a wii jɩɛ wa yi, a 'lɔ na do ba kʊ wʊn kpɛ̃ɔ ɩka wʊ faa a nyã'maar tɩ vɛ̃ ka jɛɛr ir a wɛr wʊ jaa, ka a nɩbɛ kʊrɔ taa. Ka ba kʊ wʊ a jɛɛr sɔkpɛ̃ɛ.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 A Pɛraabile na lɛ 'lɔɔ a jãnsɩ ata sʊɔ, n wõn a bʊ̃nɩbie ata sʊɔ na 'yɛr, “Wa!” Ka n kaa ka a ɩ wii sɔɔlaa lɛ, ka a 'lɔ na do tara bʊ̃mansɩ a nũu pɔ.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Be lɛ n wõ a bʊ̃nɩbie anaar bala chara pɔ fɩka kɔkɔr na 'yɛrɛ, “Kɔ̃ lo naa, chi bʊ̃manãa nɛbʊ̃'yen na da naa nɩbʊ̃'yen bɩbir gbul sãyar. Ka a kamaana mɩ nɛɛr ata mɩ da nɩbʊ̃'yen bɩbir gbul sãyar, tɩ taa ɩrɛ wa sɔ̃ɔnɔ̃ a kãa nɩ a dãa bara ɛ.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 A Pɛraabile na lɛ 'lɔɔ a jãnsɩ anaar sʊɔ, n wõ naa a bʊ̃nɩbie anaar sʊɔ na 'yɛr, “Wa!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Ka n kaa nyɛ wii ul a nɩdaa. Ka a 'lɔ na do yuor di kũu, ka a kpĩisɩ tẽe mɩ turo a wʊ puor. Ba kʊ ban kpɛ̃ɔ ɩka ba de sɔkpɛ̃ɛ, nɩ kɔ̃, nɩ baal, nɩ mɔdʊ̃n kʊn a wɛr nɩbɛ ala ɩ ba põn a tẽe a wʊ jiir anaar.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Wʊn lɛ 'lɔɔ a jãnsɩ anũu sʊɔ, n nyɛn a nɩsɩɩr bala ban dɔ̃ɔ kʊ a Nãaŋmɩn 'yɛr nɩ a wʊ dãasɩɛ jũu ka ba be a Nãaŋmɩn bɔɔr lofʊ jie pĩlem.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ba tãna naa nɩ nɛkpɛ̃ɛ 'yɛrɛ, “A Tʊ̃ɔfʊ sʊɔ, nɩ chɛchɛ sʊɔ, nɩ yelmãɛ sʊɔ, a wa ta dabor ka fʊ tɔɔr a wɛr nɩbɛ 'yɛr na fʊ yab a sɩ jãɩ sãma?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Be lɛ ba kʊ ba jaa bʊ̃pɩɛl tɩ 'yɛr ɩka ba di kãnyir bãlãa ka ba baar kʊ a ba tʊ̃tʊ̃taaba nɩ a yɛɛr a ba kaar ka a ta.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 N kaara naa ka wʊ lɛ 'lɔɔ a jãnsɩ ayʊɔb sʊɔ. Ka a tẽe mĩi wʊ jaa, ka a mɔ̃tɔ̃ɔ sɔb fɔsɔɔlaa kaar, ka a ŋmɛraa mɩ lɩɛb jãɩ kaar jaa kpãn kpãn,
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 ka a ŋmɛrbie mɩ yi a saaju pɔrɔ loro a tẽe pɔ fɩka tɔ̃ɔ kara sɛsɛkpɛ̃ɛ na fu lɔb.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Be lɛ a saaju pilʊ̃ fɩka sɔ̃gãnãa ban pil, ka a tɔ̃n a jaa nɩ a dõdolsɩ a jaa mɩ ir a ba jiir.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ka a tẽe nyã nãmɩne, a tẽe nyã nɩbɛrɛ, a fɔ̃ɔ dẽme, taraa dẽme, a gãdaar, nɩ a gbãgbaar ba jaa, nɩ a sumɩne ba jaa pãa sɔɔlɔ a tɔ̃n bɔɔr pɔ nɩ a tɔ̃n kʊsɩbɛ pɔ.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Ba pãa bʊɔlɔ na a tɔ̃n naa kʊsɩpãnsɩ, “Yɩ lo pii sɩ ka sɩ taa lɛ nyɛ a 'lɔ na jãnɛ a nãa dakɔɔ ju ɛ, na sɩ ta mɩ lɛ nyɛ a Pɛraabile suur ɛ!
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 A ba sukpɛ̃ɛ bɩbir vɩɛ naa, an lɛ na tʊ̃ɔ ara a ba niem?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.