Apocalipse 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 N wõn nɛkpɛ̃ɛ na yi a be a puorfʊ yir 'yɛrɛ kʊrɔ a malakasɩ ayopõi bala, “Yɩ chen tɩ kpaar a Nãaŋmɩn suur a laar pɔ bar a wɛr.” A Nãaŋmɩn suur laa|src="HK35A.tif" size="col" loc="Rev 16" copy="British and Foreign Bible Society" ref="16:1-2"
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ka a malaka dɔ̃ɔ 'lɔ chen tɩ kpaar a wʊ laa bar ka a tẽe ka a natɩdɛbɛ na bɩɛrɛ tɛ a nɩbɛ bala na tara a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ jãnɛ tɩ mɩ gbur dumo puor a bʊtɩɩ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 A malaka ayi sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa bar a man pɔ, ka a kʊ̃ɔ lɩɛb fɩka kũu jãɩ, ka a bʊ̃vʊʊrsɩ a jaa na be a man pɔ kpi.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 A malaka ata sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a põnsɩ nɩ kʊlsɩ pɔ, ka a kɔ̃n mɩ lɩɛb jãɩ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Be lɛ n wõ a malaka 'lɔ na kaara a kɔ̃n 'yɛr, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Torfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ nyã tor naa, fʊ̃ʊ lɛ ɩ, fʊ̃ʊ mɩ lɛ dɔ̃ɔ be be Chɛchɛ Sʊɔ a yelsɩ anyãna fʊn tɔɔr a 'yɛr jũu.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Bojũu a putudẽme bala lɛ kʊ a fʊ nɩbɛ nɩ a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ a fʊ kʊ ba a jãɩ ɩka ba nyũ, a lɛ sɛɛn ba naa.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Be lɛ n wõ kɔkɔr na 'yɛr be a bɔɔr lofʊ jie, “Ɔ̃ɔ, n Soro Nãaŋmɩn na ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ɩn yelmãɛ tɩ mɩ tor.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 A malakasɩ anaar sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ mɔ̃tɔ̃ɔ ka wʊ tara kpɛ̃ɔ vuul a nɩbɛ nɩ bũu.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 A mɔ̃tɔ̃ɔ tʊl vuul ba naa tɩ ba chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn yuor an ɩ 'lɔ lɛ tara a gefʊ anyãna a jaa kpɛ̃ɔ na baa lɩɛb ba tɩɛr kʊ wʊ tɩɩr ɛ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 A malakasɩ anũu sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a mɔdʊ̃ɔ nãa dakɔɔ ju, ka a wʊ nãalʊ̃ʊ wʊ jaa lɩɛb libe, ka a wõnõ a nɩbɛ ka ba ɔɔrɔ jãlbie
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 tɩ chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn nyã na be a saaju a ba natɩɛ nɩ an bɩɛrɛ ba jũu. Tɩchɛ baa lɩɛb a ba tɩɛr bar a ba tʊ̃dɛbɛ ɛ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 A malakasɩ ayʊɔb sʊɔ mɩ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ, ka a kʊ̃ɔ sɩr chɔɔr a sɔr bar kʊ a mɔ̃tɔ̃ɔ purfʊ jie nãmɩne.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 N lɛ nyɛn a sɩdɛbɛ na kaara pãtɩɛ kaar ka a yire a bon 'lɔ na kaara a dajɩl kaar nɛɛ pɔ, naa lɛ yire a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ mɩ nɛɛ pɔ, naa mɩ lɛ yire a jir ŋmarba 'yɛ'yɛrbɛ nɛɛr pɔ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 A sɩɩr anyã ɩ naa a tɩɩ sɩɩr na tʊ̃nɔ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃sɩ. Ba chen naa a wɛr wʊ jaa nãmɩne sɛ̃ tɩ lɔ̃ɔ taa na ŋmaan a Nãaŋmɩn Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ jɛɛr a wʊ bɩbir kpɛ̃ɛ 'lɔ daar.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “Nyɛ ɩn wan nãnyie kaar. Bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ na ba gur ɛ, tɩ mɩ tara a wʊ bʊ̃sursɩ jɛn na wʊ kʊ̃ wa chiine nɩ sal'mʊɔr ka a ɩrɛ wʊ vĩ ɛ.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Be lɛ a sɩɩr lɔ̃ɔtaa a nãmɩne a jie 'lɔ a Heburu nɩbɛ na bʊɔlɔ Amagedɔn.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 A malakasɩ ayopõi sʊɔ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ sɛsɛbɛ pɔ, ka kɔkɔr yi be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir a nãa dakɔɔ par 'yɛrɛ kpɛ̃ɔ jaa, “A maal naa!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Be lɛ ka saa nyɩɩrfʊ, nɩ gɔ̃mɔ̃, nɩ saa tãnfʊ wa, ka a tẽe dam wʊ jaa miin kpɛ̃ɔ. An yi a lɛ daar jaa, nɩsaal na be ka a wɛr pɔ a tẽe ba mii a kpɛ̃ɔ a lɛ ɛ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ka a tẽkpɛ̃ɛ 'mar jiir ata, ka a paalsɩ tẽbɛrɛ mɩ lo lo. Nãaŋmɩn chɛnɛ na tɩɛr tɔ a tẽkpɛ̃ɛ Babilon na wʊ gbʊ̃m wʊ a dãa na sɛɛ ŋmele na ɩ a wʊ suur.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Dõdolsɩ a jaa bɔr naa ka fʊ kʊ̃ lɛ nyɛ tɔ̃ɔ go ɛ,
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 ka a sakpʊlõbibɛrɛ na tɩrɛ yire a saaju loro ŋmiere a nɩbɛ ka ba tʊrɔ a Nãaŋmɩn a sakpʊlõbie gefʊ nyã jũu.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.