Apocalipse 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ
1 N wõn nɛkpɛ̃ɛ na yi a be a puorfʊ yir 'yɛrɛ kʊrɔ a malakasɩ ayopõi bala, “Yɩ chen tɩ kpaar a Nãaŋmɩn suur a laar pɔ bar a wɛr.” A Nãaŋmɩn suur laa|src="HK35A.tif" size="col" loc="Rev 16" copy="British and Foreign Bible Society" ref="16:1-2"
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Ka a malaka dɔ̃ɔ 'lɔ chen tɩ kpaar a wʊ laa bar ka a tẽe ka a natɩdɛbɛ na bɩɛrɛ tɛ a nɩbɛ bala na tara a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ jãnɛ tɩ mɩ gbur dumo puor a bʊtɩɩ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 A malaka ayi sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa bar a man pɔ, ka a kʊ̃ɔ lɩɛb fɩka kũu jãɩ, ka a bʊ̃vʊʊrsɩ a jaa na be a man pɔ kpi.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 A malaka ata sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a põnsɩ nɩ kʊlsɩ pɔ, ka a kɔ̃n mɩ lɩɛb jãɩ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Be lɛ n wõ a malaka 'lɔ na kaara a kɔ̃n 'yɛr, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Torfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ nyã tor naa, fʊ̃ʊ lɛ ɩ, fʊ̃ʊ mɩ lɛ dɔ̃ɔ be be Chɛchɛ Sʊɔ a yelsɩ anyãna fʊn tɔɔr a 'yɛr jũu.
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Bojũu a putudẽme bala lɛ kʊ a fʊ nɩbɛ nɩ a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ a fʊ kʊ ba a jãɩ ɩka ba nyũ, a lɛ sɛɛn ba naa.”
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Be lɛ n wõ kɔkɔr na 'yɛr be a bɔɔr lofʊ jie, “Ɔ̃ɔ, n Soro Nãaŋmɩn na ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ɩn yelmãɛ tɩ mɩ tor.”
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 A malakasɩ anaar sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ mɔ̃tɔ̃ɔ ka wʊ tara kpɛ̃ɔ vuul a nɩbɛ nɩ bũu.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 A mɔ̃tɔ̃ɔ tʊl vuul ba naa tɩ ba chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn yuor an ɩ 'lɔ lɛ tara a gefʊ anyãna a jaa kpɛ̃ɔ na baa lɩɛb ba tɩɛr kʊ wʊ tɩɩr ɛ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 A malakasɩ anũu sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a mɔdʊ̃ɔ nãa dakɔɔ ju, ka a wʊ nãalʊ̃ʊ wʊ jaa lɩɛb libe, ka a wõnõ a nɩbɛ ka ba ɔɔrɔ jãlbie
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 tɩ chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn nyã na be a saaju a ba natɩɛ nɩ an bɩɛrɛ ba jũu. Tɩchɛ baa lɩɛb a ba tɩɛr bar a ba tʊ̃dɛbɛ ɛ.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 A malakasɩ ayʊɔb sʊɔ mɩ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ, ka a kʊ̃ɔ sɩr chɔɔr a sɔr bar kʊ a mɔ̃tɔ̃ɔ purfʊ jie nãmɩne.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 N lɛ nyɛn a sɩdɛbɛ na kaara pãtɩɛ kaar ka a yire a bon 'lɔ na kaara a dajɩl kaar nɛɛ pɔ, naa lɛ yire a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ mɩ nɛɛ pɔ, naa mɩ lɛ yire a jir ŋmarba 'yɛ'yɛrbɛ nɛɛr pɔ.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 A sɩɩr anyã ɩ naa a tɩɩ sɩɩr na tʊ̃nɔ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃sɩ. Ba chen naa a wɛr wʊ jaa nãmɩne sɛ̃ tɩ lɔ̃ɔ taa na ŋmaan a Nãaŋmɩn Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ jɛɛr a wʊ bɩbir kpɛ̃ɛ 'lɔ daar.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Nyɛ ɩn wan nãnyie kaar. Bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ na ba gur ɛ, tɩ mɩ tara a wʊ bʊ̃sursɩ jɛn na wʊ kʊ̃ wa chiine nɩ sal'mʊɔr ka a ɩrɛ wʊ vĩ ɛ.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Be lɛ a sɩɩr lɔ̃ɔtaa a nãmɩne a jie 'lɔ a Heburu nɩbɛ na bʊɔlɔ Amagedɔn.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 A malakasɩ ayopõi sʊɔ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ sɛsɛbɛ pɔ, ka kɔkɔr yi be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir a nãa dakɔɔ par 'yɛrɛ kpɛ̃ɔ jaa, “A maal naa!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Be lɛ ka saa nyɩɩrfʊ, nɩ gɔ̃mɔ̃, nɩ saa tãnfʊ wa, ka a tẽe dam wʊ jaa miin kpɛ̃ɔ. An yi a lɛ daar jaa, nɩsaal na be ka a wɛr pɔ a tẽe ba mii a kpɛ̃ɔ a lɛ ɛ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Ka a tẽkpɛ̃ɛ 'mar jiir ata, ka a paalsɩ tẽbɛrɛ mɩ lo lo. Nãaŋmɩn chɛnɛ na tɩɛr tɔ a tẽkpɛ̃ɛ Babilon na wʊ gbʊ̃m wʊ a dãa na sɛɛ ŋmele na ɩ a wʊ suur.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Dõdolsɩ a jaa bɔr naa ka fʊ kʊ̃ lɛ nyɛ tɔ̃ɔ go ɛ,
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 ka a sakpʊlõbibɛrɛ na tɩrɛ yire a saaju loro ŋmiere a nɩbɛ ka ba tʊrɔ a Nãaŋmɩn a sakpʊlõbie gefʊ nyã jũu.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.