Apocalipse 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF
1 N wõn nɛkpɛ̃ɛ na yi a be a puorfʊ yir 'yɛrɛ kʊrɔ a malakasɩ ayopõi bala, “Yɩ chen tɩ kpaar a Nãaŋmɩn suur a laar pɔ bar a wɛr.” A Nãaŋmɩn suur laa|src="HK35A.tif" size="col" loc="Rev 16" copy="British and Foreign Bible Society" ref="16:1-2"
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ka a malaka dɔ̃ɔ 'lɔ chen tɩ kpaar a wʊ laa bar ka a tẽe ka a natɩdɛbɛ na bɩɛrɛ tɛ a nɩbɛ bala na tara a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ jãnɛ tɩ mɩ gbur dumo puor a bʊtɩɩ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 A malaka ayi sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa bar a man pɔ, ka a kʊ̃ɔ lɩɛb fɩka kũu jãɩ, ka a bʊ̃vʊʊrsɩ a jaa na be a man pɔ kpi.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 A malaka ata sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a põnsɩ nɩ kʊlsɩ pɔ, ka a kɔ̃n mɩ lɩɛb jãɩ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Be lɛ n wõ a malaka 'lɔ na kaara a kɔ̃n 'yɛr, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Torfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ nyã tor naa, fʊ̃ʊ lɛ ɩ, fʊ̃ʊ mɩ lɛ dɔ̃ɔ be be Chɛchɛ Sʊɔ a yelsɩ anyãna fʊn tɔɔr a 'yɛr jũu.
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Bojũu a putudẽme bala lɛ kʊ a fʊ nɩbɛ nɩ a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ a fʊ kʊ ba a jãɩ ɩka ba nyũ, a lɛ sɛɛn ba naa.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Be lɛ n wõ kɔkɔr na 'yɛr be a bɔɔr lofʊ jie, “Ɔ̃ɔ, n Soro Nãaŋmɩn na ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ɩn yelmãɛ tɩ mɩ tor.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 A malakasɩ anaar sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ mɔ̃tɔ̃ɔ ka wʊ tara kpɛ̃ɔ vuul a nɩbɛ nɩ bũu.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 A mɔ̃tɔ̃ɔ tʊl vuul ba naa tɩ ba chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn yuor an ɩ 'lɔ lɛ tara a gefʊ anyãna a jaa kpɛ̃ɔ na baa lɩɛb ba tɩɛr kʊ wʊ tɩɩr ɛ.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 A malakasɩ anũu sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a mɔdʊ̃ɔ nãa dakɔɔ ju, ka a wʊ nãalʊ̃ʊ wʊ jaa lɩɛb libe, ka a wõnõ a nɩbɛ ka ba ɔɔrɔ jãlbie
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 tɩ chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn nyã na be a saaju a ba natɩɛ nɩ an bɩɛrɛ ba jũu. Tɩchɛ baa lɩɛb a ba tɩɛr bar a ba tʊ̃dɛbɛ ɛ.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 A malakasɩ ayʊɔb sʊɔ mɩ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ, ka a kʊ̃ɔ sɩr chɔɔr a sɔr bar kʊ a mɔ̃tɔ̃ɔ purfʊ jie nãmɩne.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 N lɛ nyɛn a sɩdɛbɛ na kaara pãtɩɛ kaar ka a yire a bon 'lɔ na kaara a dajɩl kaar nɛɛ pɔ, naa lɛ yire a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ mɩ nɛɛ pɔ, naa mɩ lɛ yire a jir ŋmarba 'yɛ'yɛrbɛ nɛɛr pɔ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 A sɩɩr anyã ɩ naa a tɩɩ sɩɩr na tʊ̃nɔ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃sɩ. Ba chen naa a wɛr wʊ jaa nãmɩne sɛ̃ tɩ lɔ̃ɔ taa na ŋmaan a Nãaŋmɩn Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ jɛɛr a wʊ bɩbir kpɛ̃ɛ 'lɔ daar.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Nyɛ ɩn wan nãnyie kaar. Bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ na ba gur ɛ, tɩ mɩ tara a wʊ bʊ̃sursɩ jɛn na wʊ kʊ̃ wa chiine nɩ sal'mʊɔr ka a ɩrɛ wʊ vĩ ɛ.”
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Be lɛ a sɩɩr lɔ̃ɔtaa a nãmɩne a jie 'lɔ a Heburu nɩbɛ na bʊɔlɔ Amagedɔn.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 A malakasɩ ayopõi sʊɔ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ sɛsɛbɛ pɔ, ka kɔkɔr yi be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir a nãa dakɔɔ par 'yɛrɛ kpɛ̃ɔ jaa, “A maal naa!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Be lɛ ka saa nyɩɩrfʊ, nɩ gɔ̃mɔ̃, nɩ saa tãnfʊ wa, ka a tẽe dam wʊ jaa miin kpɛ̃ɔ. An yi a lɛ daar jaa, nɩsaal na be ka a wɛr pɔ a tẽe ba mii a kpɛ̃ɔ a lɛ ɛ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Ka a tẽkpɛ̃ɛ 'mar jiir ata, ka a paalsɩ tẽbɛrɛ mɩ lo lo. Nãaŋmɩn chɛnɛ na tɩɛr tɔ a tẽkpɛ̃ɛ Babilon na wʊ gbʊ̃m wʊ a dãa na sɛɛ ŋmele na ɩ a wʊ suur.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Dõdolsɩ a jaa bɔr naa ka fʊ kʊ̃ lɛ nyɛ tɔ̃ɔ go ɛ,
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 ka a sakpʊlõbibɛrɛ na tɩrɛ yire a saaju loro ŋmiere a nɩbɛ ka ba tʊrɔ a Nãaŋmɩn a sakpʊlõbie gefʊ nyã jũu.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.