Apocalipse 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 N wõn nɛkpɛ̃ɛ na yi a be a puorfʊ yir 'yɛrɛ kʊrɔ a malakasɩ ayopõi bala, “Yɩ chen tɩ kpaar a Nãaŋmɩn suur a laar pɔ bar a wɛr.” A Nãaŋmɩn suur laa|src="HK35A.tif" size="col" loc="Rev 16" copy="British and Foreign Bible Society" ref="16:1-2"
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ka a malaka dɔ̃ɔ 'lɔ chen tɩ kpaar a wʊ laa bar ka a tẽe ka a natɩdɛbɛ na bɩɛrɛ tɛ a nɩbɛ bala na tara a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ jãnɛ tɩ mɩ gbur dumo puor a bʊtɩɩ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 A malaka ayi sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa bar a man pɔ, ka a kʊ̃ɔ lɩɛb fɩka kũu jãɩ, ka a bʊ̃vʊʊrsɩ a jaa na be a man pɔ kpi.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 A malaka ata sʊɔ mɩ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a põnsɩ nɩ kʊlsɩ pɔ, ka a kɔ̃n mɩ lɩɛb jãɩ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Be lɛ n wõ a malaka 'lɔ na kaara a kɔ̃n 'yɛr, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Torfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ nyã tor naa, fʊ̃ʊ lɛ ɩ, fʊ̃ʊ mɩ lɛ dɔ̃ɔ be be Chɛchɛ Sʊɔ a yelsɩ anyãna fʊn tɔɔr a 'yɛr jũu.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Bojũu a putudẽme bala lɛ kʊ a fʊ nɩbɛ nɩ a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ a fʊ kʊ ba a jãɩ ɩka ba nyũ, a lɛ sɛɛn ba naa.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Be lɛ n wõ kɔkɔr na 'yɛr be a bɔɔr lofʊ jie, “Ɔ̃ɔ, n Soro Nãaŋmɩn na ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ, a fʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ɩn yelmãɛ tɩ mɩ tor.”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 A malakasɩ anaar sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ mɔ̃tɔ̃ɔ ka wʊ tara kpɛ̃ɔ vuul a nɩbɛ nɩ bũu.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 A mɔ̃tɔ̃ɔ tʊl vuul ba naa tɩ ba chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn yuor an ɩ 'lɔ lɛ tara a gefʊ anyãna a jaa kpɛ̃ɔ na baa lɩɛb ba tɩɛr kʊ wʊ tɩɩr ɛ.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 A malakasɩ anũu sʊɔ kpaar a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a mɔdʊ̃ɔ nãa dakɔɔ ju, ka a wʊ nãalʊ̃ʊ wʊ jaa lɩɛb libe, ka a wõnõ a nɩbɛ ka ba ɔɔrɔ jãlbie
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 tɩ chɛnɛ tʊrɔ a Nãaŋmɩn nyã na be a saaju a ba natɩɛ nɩ an bɩɛrɛ ba jũu. Tɩchɛ baa lɩɛb a ba tɩɛr bar a ba tʊ̃dɛbɛ ɛ.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 A malakasɩ ayʊɔb sʊɔ mɩ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ, ka a kʊ̃ɔ sɩr chɔɔr a sɔr bar kʊ a mɔ̃tɔ̃ɔ purfʊ jie nãmɩne.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 N lɛ nyɛn a sɩdɛbɛ na kaara pãtɩɛ kaar ka a yire a bon 'lɔ na kaara a dajɩl kaar nɛɛ pɔ, naa lɛ yire a mɔdʊ̃ɔ 'lɔ mɩ nɛɛ pɔ, naa mɩ lɛ yire a jir ŋmarba 'yɛ'yɛrbɛ nɛɛr pɔ.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 A sɩɩr anyã ɩ naa a tɩɩ sɩɩr na tʊ̃nɔ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃sɩ. Ba chen naa a wɛr wʊ jaa nãmɩne sɛ̃ tɩ lɔ̃ɔ taa na ŋmaan a Nãaŋmɩn Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ jɛɛr a wʊ bɩbir kpɛ̃ɛ 'lɔ daar.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Nyɛ ɩn wan nãnyie kaar. Bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ na ba gur ɛ, tɩ mɩ tara a wʊ bʊ̃sursɩ jɛn na wʊ kʊ̃ wa chiine nɩ sal'mʊɔr ka a ɩrɛ wʊ vĩ ɛ.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Be lɛ a sɩɩr lɔ̃ɔtaa a nãmɩne a jie 'lɔ a Heburu nɩbɛ na bʊɔlɔ Amagedɔn.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 A malakasɩ ayopõi sʊɔ kpaar naa a wʊ laa 'yɔ̃ɔ sɛsɛbɛ pɔ, ka kɔkɔr yi be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir a nãa dakɔɔ par 'yɛrɛ kpɛ̃ɔ jaa, “A maal naa!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Be lɛ ka saa nyɩɩrfʊ, nɩ gɔ̃mɔ̃, nɩ saa tãnfʊ wa, ka a tẽe dam wʊ jaa miin kpɛ̃ɔ. An yi a lɛ daar jaa, nɩsaal na be ka a wɛr pɔ a tẽe ba mii a kpɛ̃ɔ a lɛ ɛ.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ka a tẽkpɛ̃ɛ 'mar jiir ata, ka a paalsɩ tẽbɛrɛ mɩ lo lo. Nãaŋmɩn chɛnɛ na tɩɛr tɔ a tẽkpɛ̃ɛ Babilon na wʊ gbʊ̃m wʊ a dãa na sɛɛ ŋmele na ɩ a wʊ suur.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Dõdolsɩ a jaa bɔr naa ka fʊ kʊ̃ lɛ nyɛ tɔ̃ɔ go ɛ,
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 ka a sakpʊlõbibɛrɛ na tɩrɛ yire a saaju loro ŋmiere a nɩbɛ ka ba tʊrɔ a Nãaŋmɩn a sakpʊlõbie gefʊ nyã jũu.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.