Jó 30
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Ŋaan mɔtana, jab nba ki n kperib na laame. Bi baanba mantik tuu ki mɔk nyɔɔt, li paake ki n tuu kan te bin somm n bɔi ki bin kpakir pei.
1 Mas agora se riem de mim os de menos idade do que eu, e cujos pais eu teria desdenhado de pôr ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Bi tuu tee jakpera nba mantik baŋ, ki kan fit tun toonsiar ki turime.
2 De que também me serviria a força das suas mãos, homens cujo vigor já pereceu?
3 Bi mantik tuu tee nandamme, ki kon waab, ki bi ŋman jiin koona nyiɔk, muuk ni, kunkoouk paak.
3 De míngua e fome se debilitaram; roem os lugares secos, desde muito em ruínas e desolados.
4 Bi tuu ŋab tutubirae ki ŋman kunkoouk paak, mantik gbetnaatunn jiina nba ki man na.
4 Apanham malvas e folhas dos arbustos e se sustentam de raízes de zimbro.
5 Ki sɔɔ kur beerib nan hootii, ki li tee nan bi hoot nanyukiie na.
5 Do meio dos homens são expulsos; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão;
6 Ki bi ji kɔɔ tanfiat ni, bootii nba ki bi gbiir jɔɔt loka ni na.
6 habitam nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Ki bi be muuk na ni, ki beet nan bonkobit na, ki taan leeb tiiuk na ni,
7 Bramam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 ki tee nan niib nba ki mɔk yan ki kaa nyɔɔt na, ki bi ber nyinnib tiŋ na ni.
8 São filhos de doidos, raça infame, e da terra são escorraçados.
9 Mɔtana ki bi ji baat ki laan, ki n ki tee siar, ŋaan tee nilaakir bi boor,
9 Mas agora sou a sua canção de motejo e lhes sirvo de provérbio.
10 ki bi sarikitin, ki dukii nan bi mantik ŋan ki garime, ki lek baat ki siin mɔsant n numpo.
10 Abominam-me, fogem para longe de mim e não se abstêm de me cuspir no rosto.
11 Kimaan Yennu nba te ki n baŋ ki ki mɔk paŋ na, ki bi ŋmat n paak nan wutobiir.
11 Porque Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; pelo que sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Ki niib maŋ lekin nan paŋ, ki te ki n ŋmat poor, ki bi koor a bin kpin,
12 À direita se levanta uma súcia, e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 ki gɔɔr maa saa bot siaminba po, ŋaan koor a bin biirin; ki sɔɔ kaa ki saa gɔɔrib.
13 Arruínam a minha vereda, promovem a minha calamidade; gente para quem já não há socorro.
14 Ki bi lekin loka kur po, ki baat ki tan do n yur paaka;
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante entre as ruínas.
15 ki jaŋmaanii soorin; ki n baakir bot nan wamaasin na, ki n mɔkint gar nan sanpagbouŋ na.
15 Sobrevieram-me pavores, como pelo vento é varrida a minha honra; como nuvem passou a minha felicidade.
16 Mɔtana, n ji yaa man kpoe na, ki weriku kaa n daamii po,
16 Agora, dentro de mim se me derrama a alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 ki n kpaba chɔɔn nyiɔk kur, ki n gbanant nba junt nan tont na ki maakit.
17 A noite me verruma os ossos e os desloca, e não descansa o mal que me rói.
18 Ki Yennu soorin, liatir turu ni, ki ŋmakir n liant ki li tor tor.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha veste, mal que me cinge como a gola da minha túnica.
19 Ki u lun bakir ni, ki n ji tee nan tant na.
19 Deus, tu me lançaste na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.
20 Yennu, mi-i yiina, ŋaan a ki gat jiintin; ki mi-i bia kii miara yoo nba, a ki fiin n po.
20 Clamo a ti, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Ki a ŋmaŋitin nan daamii; ki diinin nan a paŋ kur.
21 Tu foste cruel comigo; com a força da tua mão tu me combates.
22 A te wouŋ pebirin, ki te wonpaaruk na lianin.
22 Levantas-me sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; dissolves-me no estrondo da tempestade.
23 N mi nan a jikitin ki saa nanin kuun boore, siaminba tee sɔɔ kur kunkunboor na.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todo vivente.
24 Bee ki a lekin jabutiŋi? ki u tee daanɔ nba kan fit tun siar, see wun miar ninbatinu po.
24 De um montão de ruínas não estenderá o homem a mão e na sua desventura não levantará um grito por socorro?
25 N tuu ki mɔ sommit niib nba be daamii ni, ki bia mɔk ninbatinu nan talas dammi-i?
25 Acaso, não chorei sobre aquele que atravessava dias difíceis ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 N daan parpeenn nan yentu poe, ŋaan ki parbiir nan bunbɔnn ji baatin.
26 Aguardava eu o bem, e eis que me veio o mal; esperava a luz, veio-me a escuridão.
27 Ki daamii nan gbananyekitir mantik gbatin, ki daar n tuu daar, ki n be daamii ni.
27 O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Ki n be bunbɔncheenn ni, ki ki laat yonnu yentu; ki see niwor ni, ki mei sommir po.
28 Ando de luto, sem a luz do sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Ki n piak nan parbiir kunkɔr, ki li mɔnii tee nan mɔbɔk, koo naamiɔŋ nba mɔ biaŋinba na.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Ki n gbanant bɔnn, ki di muu nan gbanantouŋ.
30 Enegrecida se me cai a pele, e os meus ossos queimam em febre.
31 Siaminba ki n tuu gbia jinjeruk nan kpinkpammuk na, mɔtana n ji gbia fabinii nan mɔniie leŋ.
31 Por isso, a minha harpa se me tornou em prantos de luto, e a minha flauta, em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.