Jó 30
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ŋaan mɔtana, jab nba ki n kperib na laame. Bi baanba mantik tuu ki mɔk nyɔɔt, li paake ki n tuu kan te bin somm n bɔi ki bin kpakir pei.
1 Mas agora zombam de mim os de menos idade do que eu, cujos pais teria eu desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 Bi tuu tee jakpera nba mantik baŋ, ki kan fit tun toonsiar ki turime.
2 Pois de que me serviria a força das suas mãos, homens nos quais já pereceu o vigor?
3 Bi mantik tuu tee nandamme, ki kon waab, ki bi ŋman jiin koona nyiɔk, muuk ni, kunkoouk paak.
3 De míngua e fome emagrecem; andam roendo pelo deserto, lugar de ruínas e desolação.
4 Bi tuu ŋab tutubirae ki ŋman kunkoouk paak, mantik gbetnaatunn jiina nba ki man na.
4 Apanham malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento são as raízes dos zimbros.
5 Ki sɔɔ kur beerib nan hootii, ki li tee nan bi hoot nanyukiie na.
5 São expulsos do meio dos homens, que gritam atrás deles, como atrás de um ladrão.
6 Ki bi ji kɔɔ tanfiat ni, bootii nba ki bi gbiir jɔɔt loka ni na.
6 Têm que habitar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e dos penhascos.
7 Ki bi be muuk na ni, ki beet nan bonkobit na, ki taan leeb tiiuk na ni,
7 Bramam entre os arbustos, ajuntam-se debaixo das urtigas.
8 ki tee nan niib nba ki mɔk yan ki kaa nyɔɔt na, ki bi ber nyinnib tiŋ na ni.
8 São filhos de insensatos, filhos de gente sem nome; da terra foram enxotados.
9 Mɔtana ki bi ji baat ki laan, ki n ki tee siar, ŋaan tee nilaakir bi boor,
9 Mas agora vim a ser a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 ki bi sarikitin, ki dukii nan bi mantik ŋan ki garime, ki lek baat ki siin mɔsant n numpo.
10 Eles me abominam, afastam-se de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 Kimaan Yennu nba te ki n baŋ ki ki mɔk paŋ na, ki bi ŋmat n paak nan wutobiir.
11 Porquanto Deus desatou a minha corda e me humilhou, eles sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Ki niib maŋ lekin nan paŋ, ki te ki n ŋmat poor, ki bi koor a bin kpin,
12 À direita levanta-se gente vil; empurram os meus pés, e contra mim erigem os seus caminhos de destruição.
13 ki gɔɔr maa saa bot siaminba po, ŋaan koor a bin biirin; ki sɔɔ kaa ki saa gɔɔrib.
13 Estragam a minha vereda, promovem a minha calamidade; não há quem os detenha.
14 Ki bi lekin loka kur po, ki baat ki tan do n yur paaka;
14 Vêm como por uma grande brecha, por entre as ruínas se precipitam.
15 ki jaŋmaanii soorin; ki n baakir bot nan wamaasin na, ki n mɔkint gar nan sanpagbouŋ na.
15 Sobrevieram-me pavores; é perseguida a minha honra como pelo vento; e como nuvem passou a minha felicidade.
16 Mɔtana, n ji yaa man kpoe na, ki weriku kaa n daamii po,
16 E agora dentro de mim se derrama a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 ki n kpaba chɔɔn nyiɔk kur, ki n gbanant nba junt nan tont na ki maakit.
17 De noite me são traspassados os ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Ki Yennu soorin, liatir turu ni, ki ŋmakir n liant ki li tor tor.
18 Pela violência do mal está desfigurada a minha veste; como a gola da minha túnica, me aperta.
19 Ki u lun bakir ni, ki n ji tee nan tant na.
19 Ele me lançou na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 Yennu, mi-i yiina, ŋaan a ki gat jiintin; ki mi-i bia kii miara yoo nba, a ki fiin n po.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me em pé, e não atentas para mim.
21 Ki a ŋmaŋitin nan daamii; ki diinin nan a paŋ kur.
21 Tornas-te cruel para comigo; com a força da tua mão me persegues.
22 A te wouŋ pebirin, ki te wonpaaruk na lianin.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves-me na tempestade.
23 N mi nan a jikitin ki saa nanin kuun boore, siaminba tee sɔɔ kur kunkunboor na.
23 Pois eu sei que me levarás à morte, e à casa do ajuntamento destinada a todos os viventes.
24 Bee ki a lekin jabutiŋi? ki u tee daanɔ nba kan fit tun siar, see wun miar ninbatinu po.
24 Contudo não estende a mão quem está a cair? ou não clama por socorro na sua calamidade?
25 N tuu ki mɔ sommit niib nba be daamii ni, ki bia mɔk ninbatinu nan talas dammi-i?
25 Não chorava eu sobre aquele que estava aflito? ou não se angustiava a minha alma pelo necessitado?
26 N daan parpeenn nan yentu poe, ŋaan ki parbiir nan bunbɔnn ji baatin.
26 Todavia aguardando eu o bem, eis que me veio o mal, e esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 Ki daamii nan gbananyekitir mantik gbatin, ki daar n tuu daar, ki n be daamii ni.
27 As minhas entranhas fervem e não descansam; os dias da aflição me surpreenderam.
28 Ki n be bunbɔncheenn ni, ki ki laat yonnu yentu; ki see niwor ni, ki mei sommir po.
28 Denegrido ando, mas não do sol; levanto-me na congregação, e clamo por socorro.
29 Ki n piak nan parbiir kunkɔr, ki li mɔnii tee nan mɔbɔk, koo naamiɔŋ nba mɔ biaŋinba na.
29 Tornei-me irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 Ki n gbanant bɔnn, ki di muu nan gbanantouŋ.
30 A minha pele enegrece e se me cai, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 Siaminba ki n tuu gbia jinjeruk nan kpinkpammuk na, mɔtana n ji gbia fabinii nan mɔniie leŋ.
31 Pelo que se tornou em pranto a minha harpa, e a minha flauta em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.