2 Coríntios 7

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 M danyɩnɔ, k'a a yo Woso n lerbɔrɛrɔ nɔɔn duro bɔ wɔɔ m bɩ, ʊ mim haay k'a nɩ dintim kam wɔɔ mɛ kan wɔɔ nyi kɩ ma gʊ ʊ ma, ʊ ʊ tɔ ʊ gʊta k'ʊ bɩr mɩŋŋa fasɩ Woso lɛsire nɔ ʊ.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 K'a yɛ a wɔɔ ŋʊa, wɔɔ n a bʊnyaa ba gɔsɩ nɩ y, wɔɔ n gɔsɩ mim zaar ba y, wɔɔ n ʊ da gʊaa bir y.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mɔɔ bɩr meer barɛ ncɩnaaʊ kʊ m awɔɔ dʊdɔ yar y, amba mɔɔ hɩ dɩɩtaa bɩ, wɔɔ y'awɔɔ ŋʊam gʊta, hɔsɩ b'a dam ma an wɔɔ gʊ awɔɔ ma y, baa zɛ, baa mɩsɩrbaa.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mɔɔ sɩra ka awɔɔ ʊ gʊta, mɔɔ heer ɩ nyɔɔm awɔɔ tɔ ma gʊta. Wɔɔ fɩryɩrɛrɔ haay nɔ ʊ, mɔɔ ɩ heer koodə m gʊta, m nɩ m heer nyɔɔm paan….
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Bala, lee kʊ wɔɔ ku Masedʊan ʊ bɩ, wɔɔ n hoonsire yɩ baa poore tɔkkɛ y. Jɩsa kan bɩsɩ kɩ a n yɩ wɔɔ ma naanaa y, gʊɔɔ ɩ nyaa bam kan wɔɔ kɩ, wɔɔ nɩ dabɔʊ m ʊ heer ʊ sɔ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Bɩ Woso nɩ gʊɔɔ kʊ ŋ hɔɔn kaanm a mɩŋŋa m nɔ wɔɔ paŋŋa dam la, a a ka Tiitɩ n bʊr, naa n wɔɔ paŋŋa da ra.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Bɩ, naa bɛɛ n a deem y, hɔ kʊ Tiitɩ a hɩ wɔɔ m bɩ wɔɔ paŋŋa da ra sɔ, a a hɩ a ʊ, a heer koodə yɩ awɔɔ tɔ ma. A a hɩ sɔ a ʊ, awɔɔ lɛ taa paan… k'a a ya, a mɔɔ yɩ, bala, awɔɔ heer a zaar ba kan mim k'awɔɔ ba bɩ kɩ, an n'a ŋʊam paan… k'a a da mɔɔ han gʊɔɔ kʊ ŋ n'ɩ mɔɔ tɔ zarm nɔ wɔɔ lɛɛ. Naa tɔ ma m sɔ mɔɔ heer n nyɩnta gʊta maam-maam kɛɛrɛ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Baa kʊ ci kʊ mɔɔ ba awɔɔ ma biisi b'awɔɔ heer zaar ba, dɩɩtaa naa mɔɔ bɩr kʊrkʊr darɛ a tɔ ma y. K'a nyɩnta an awɔɔ heer zaar ba dɔmɩm poore nɔ ʊ bɩ, a a da ma mɔɔ n kʊrkʊr da.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Bɩ dɩɩtaa naa, m heer mɔɔ n'a nyɔɔm, kʊ mɔɔ awɔɔ heer zaar ba bɩ tɔ ma bɛɛ y. Kʊ heerzar b'a ka awɔɔ n a bɔ a taam bɩ tɔ ma m. Woso awɔɔ heerzar bɩ sa, an a ba awɔɔ m mɩŋŋa, naa tɔ ma bɩ, wɔɔ n a bʊnyaa ba y.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Bala, heerzar k'a a to Woso zi bɩ zɛ a nawʊm heerlʊrlɛ m, an nɩ bʊmbɔrɛ kam, kʊrkʊrdarɛ ba a nɔ ʊ y. Bɩ, durnya naa do heerzar bɩ, zɛ bɩ n nawʊm zɛ m.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 K'a dɩga a, heerzar k'a a to Woso zi b'a ka, awɔɔ n a ka ma ŋʊɩɩ… k'a mim bɩ banka, a a ka awɔɔ n sugur yɛ,
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Mɔɔ n ci bɩ ba awɔɔ ma gʊaa k'a mim bʊnyaa bɩ ba bɩ tɔ ma y, gɛɛ gʊaa kʊ n mim bɩ ba m bɩ tɔ ma y. A ba mɔɔ ʊ k'awɔɔ n a da ma a dɔ Woso mɩm ʊ a ʊ, a wɔɔ ŋʊa paan….
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Naa tɔ ma m hɔ k'awɔɔ ba bɩ n wɔɔ heer ba kookoo.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Mɔɔ lɛɛ ka hɔɔ, m m lɛ bɔ awɔɔ ʊ a mɩm m, b'awɔɔ ka an a dɔ denter a ʊ, hɔ kʊ mɔɔ hɩ bɩ sɩra m. Amba wɔɔ nɩ sɩra hɩm tee… bɩ, ʊ lɛ kʊ wɔɔ bɔ awɔɔ ʊ Tiitɩ zi bɩ yɩ sɩra sɔ amba wɔɔ hɩ bɩ m.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Bʊr k'a ʊ, awɔɔ zi b'ʊ, awɔɔ n a si mɩŋŋa kan nyibəə kɩ daʊrɛ kɩ, a yɛ a lɛ ma bɩ, a y'a tɔ darɛ a nɔ ʊ, an n'awɔɔ ŋʊam gʊta an cem biisi han.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mɔɔ heer ɩ nyɔɔm gʊta, kʊ mɔɔ dɔ mɔɔ ʊ, mɔɔ m da ma m yo awɔɔ ma hɔ haay nɔ ʊ bɩ tɔ ma.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.