Lucas 15

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Beli, on kisol fokoliwi, deimaliw kunum banban so, sili sili kekabiliw kawtiw iso, alik alik kawtiw bi ‘Yesus em mit mewso uneko, em weng kililuma!’, angeko, em mit talsiliw kale.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Teliwi, Falisi so, Sunbin-Got em kukuyemin weng kalem aulewko, kukuyemkabiliw kunum biso, alik alik i weng nutnut keko, Yesus em dulum elo ibik weng bokolomeliw: “Kunum be sili sili nam kawtiw ilo kalfong keyemsomi, iso makuw wanin wanakabe kai!”, angsiliw kale.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Angsiliw kasike, Yesus e ilo fakam weng mak bokoyemomele:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Mew ka biliw kawtiw yom mutuk e mak kunum mak siwsiw 100 kel mak be kate, mak e iti telinba kele tewe, kunum be wanin wanbiliw siwsiw 99 bi sak ka koyemsomi, mak telinba kese siwsiw beelo fenem unoke, bani ba? Feinka! E makmak beelo fein fenem unoke te.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Fenem uneko, ateme tewe, e kalfong fian kelewsomi, elo galu king kun dim dukuko,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 am de unoke te. De uneko, am toloke ding dim bakate, e awkunum kumel so, akalem abiw kasel iso, alik alik biilo gaayemsomi, bokoyemomele: ‘Yu teleko, neso kalfong keloliwka! Ne nakalem telinba kese siwsiw makmak beelo fenem uneko, atemeko, galu de teli kasike!’, yangoke te.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ne yulo fein weng bakayembite: Abiil tikin katem em kasel ikati 99 sen banim so kunum waneng im dulum elo kalfongyembiliw kate, sili sili kekabe kunum mak ibolow famdeko, sili sili kukuw be kole tewe, i kunum makmak beem dulum elo kalfong atin kuw fian fian kuw kelewbokoliw te.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yu fakam weng makso kililina!
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 u awkolon kumel so, ukalem abiw kasel iso, alik alik ilo gaayemsomi, bokoyemomelu: ‘Alik yu teleko, neso kalfongoliwka! Nem tum win kom mak kuminemse kate kame, ne elo iti atem kembi kasike!’, yangoku te.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ne yulo fein weng bakayembite: Sunbin-Got em yemdakamin finik sili sili nam kukuw kolewse kunum makmak em dulum elo atin kuw kalfong fian fian mak kelewbokoliw te.”,
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yangeko, Yesus e iti fakam weng mak bokoyemomele:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Keko beli, alew em kitil keko, fasel kelinba kese ding dim bakate, afung aul e alew elo bokolewomele: ‘Aatim kutaka! Kom fan e kame akate nelo dunema!’, dangse kasike, alew e akalem on kisol be muluwel alew ilo amen amen keyemse kale.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Kaneyemse beem ding mewso kese ding dim bakate, min afung be akalem kuluse fan on kisol alik alik be kuluko, singam kel aneng fian mak elo uneko, ka kel akalem on kisol be sak tutkuw dako, dolo kelewse kale.|alt="son leaving the father" src="IB04145.tif" size="col" ref="Iluk 15:13"
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kelewei, akalem on kisol alik alik be tutkuw banimse ding dim bakate, ka bise aneng fian ka kel olfut fian mak talse kale. Telei, em wanin wenomin on kisol be atin kuw sukumei, e sak yemen tew teinse kale.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Em yemen tew teinse ding dim bakate, e aneng kawin so kunum mak em fukun uneko, wanin kulomin beem dulum elote e baluw sel kunum kesomi, kunum beem kaing atelebin kunum kese kale.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Keko beli, e kaing im kal a, tabol a, wanbiliw be atemeko, yemen tewso kelewale kasike, e iso makuw wanin wanomin ibolow kelewale kate, kawtiw i elo ‘Ayem!’, dangsiliw te.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Kaneko beli, e ibolow fukunin tiaktiak kuluko, bokolomele: ‘Aatim em weng afak kunum i ikalem aluwbamin beem yan kuluko, wanin banso wanakabiliw kate, nakalem ete kale kel yemen tewso kuanomin kis kekabi te.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Kasike kame, ne aatim akalem fukun uneko, bokolewomeli: ‘Aatim kutaka! Ne Sunbin-Got so, kom kiin dim so, kaso yom dulum elo sili sili nam kukuw kebisi te!
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ne kunum ken kate, ku kanelom ‘Nem min kute te!’, nangokolew te! Ku nelo sak kuluko, kom weng afak kunum atew kenema!’, dangoki te.’, angeko, ibolow fukunse te.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Fukunsomi, fein akalem alew em mit mewso unse te.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kolewei, min e alew elo bokolewomele: ‘Aatim kutaka! Ne Sunbin-Got so, kom kiin dim so, kaso yom dulum elo sili sili nam kukuw kebisi te! Ne kunum ken kate, ku kanelom ‘Nem min kute te!’, nongokolew te!’, dangse kale.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dangse kate, alew e akalem weng afak kunum ilo gaayemeko, bokoyemomele: ‘Nakalem min iti tele kasike, yu fongate akate uneko, nakalem ilim ken ati mak kuluko, min elo minggilewina! Minggileweko, teing tabum wiin so eisneng bakati de teleko, teing dim minggilewina! Keko beli, yan aum akati kilis kelewina!
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Alik alik be kelewbiliw ding dim bakate, yu uneko, tugul aliw bulmakao men kikis beelo aneko, wanin wanbin mak memen keko, kalfongsomi, eso makuw wanboluwka!
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Nimtew angom? Nakalem min be kuanse kate, e iti finik so kele kasike! Ne elo fen kolewsi kate kame, e iti telei, ne elo iti atemkabi kasike!’, yangse kale. Yangei, alik alik i kalfong fian kesomi, wanin wansiliw te.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Beem ding dim bakate, kunum beem musun kel aluwbabise seiw men akati am dim mewso teleko, kililomete: ‘Os weng dakamsomi, sim bokoko, wibiliw kai!’, angeko, kilise te.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Em kilise ding dim bakate, e weng afak kunum mak elo dakalalomele: ‘Be nono kebiliw a?’, dangeko, dakalase te.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Dakalalei, weng afak kunum be yan weng bokolewomele: ‘Kom ning afung e iti telei, kalew e ‘Min e ken kuw biko, tele kai!’, angomi, ‘Bulmakao men tugul aliw be anoliwka!’, yangei, alik nu kame kalfongsomi, wibuluw te.’, dangse te.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Dangei, fik e em dange weng be kiliko, kaisuw fian mak kesomi, am kawtem elo unomin ibolow kelinba kese te. Kelei, alew e kut elote teleko, menew weng mak bokolewse te.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bokolewei, min e alew elo yan weng bokolewomele: ‘Itol banban kuw ne diwkuw diwkuw kom aluwbamin be aluwkemsomi, kom weng gel mak sakalaw keko, weng bo bo kekeminba kekabi te. Kate, ku meme men gel mak sak aneko, nelo dunemeko, ‘Nakalem nakunum kumel iso kalfongeko, kakatemina!’, nanginba kekabelew te.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Kate, kom afung min be kom on kisol be kuluko, sak deiwkim waneng iso tutkuw dako, kame iti telei, kusik elo kalfongdeweko, bulmakao men tugul aliw be alewselew te.’, dangse te.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Dangei, alew be min elo bokolewomele: ‘Min kutaka! Kusik diwkuw diwkuw neso bomi, nulum nukalem alakabuluw te. Nem mesesem mesesem eisneng alik alik be kukalem kuw kekabelew eli.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Kate kame, nu kalfong fian kesomi, ibolow kakat kemoluwka! Nimtew angom? Kawkunum e kuanse kate kame, e iti finik so tele kasike. Ne elo fen kolewsi kate kame, e iti telei, ne elo iti atemkabi kasike!’, dangse te.”,
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.