Lucas 15

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Beli, on kisol fokoliwi, deimaliw kunum banban so, sili sili kekabiliw kawtiw iso, alik alik kawtiw bi ‘Yesus em mit mewso uneko, em weng kililuma!’, angeko, em mit talsiliw kale.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Teliwi, Falisi so, Sunbin-Got em kukuyemin weng kalem aulewko, kukuyemkabiliw kunum biso, alik alik i weng nutnut keko, Yesus em dulum elo ibik weng bokolomeliw: “Kunum be sili sili nam kawtiw ilo kalfong keyemsomi, iso makuw wanin wanakabe kai!”, angsiliw kale.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Angsiliw kasike, Yesus e ilo fakam weng mak bokoyemomele:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Mew ka biliw kawtiw yom mutuk e mak kunum mak siwsiw 100 kel mak be kate, mak e iti telinba kele tewe, kunum be wanin wanbiliw siwsiw 99 bi sak ka koyemsomi, mak telinba kese siwsiw beelo fenem unoke, bani ba? Feinka! E makmak beelo fein fenem unoke te.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Fenem uneko, ateme tewe, e kalfong fian kelewsomi, elo galu king kun dim dukuko,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 am de unoke te. De uneko, am toloke ding dim bakate, e awkunum kumel so, akalem abiw kasel iso, alik alik biilo gaayemsomi, bokoyemomele: ‘Yu teleko, neso kalfong keloliwka! Ne nakalem telinba kese siwsiw makmak beelo fenem uneko, atemeko, galu de teli kasike!’, yangoke te.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ne yulo fein weng bakayembite: Abiil tikin katem em kasel ikati 99 sen banim so kunum waneng im dulum elo kalfongyembiliw kate, sili sili kekabe kunum mak ibolow famdeko, sili sili kukuw be kole tewe, i kunum makmak beem dulum elo kalfong atin kuw fian fian kuw kelewbokoliw te.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yu fakam weng makso kililina!
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 u awkolon kumel so, ukalem abiw kasel iso, alik alik ilo gaayemsomi, bokoyemomelu: ‘Alik yu teleko, neso kalfongoliwka! Nem tum win kom mak kuminemse kate kame, ne elo iti atem kembi kasike!’, yangoku te.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ne yulo fein weng bakayembite: Sunbin-Got em yemdakamin finik sili sili nam kukuw kolewse kunum makmak em dulum elo atin kuw kalfong fian fian mak kelewbokoliw te.”,
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yangeko, Yesus e iti fakam weng mak bokoyemomele:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Keko beli, alew em kitil keko, fasel kelinba kese ding dim bakate, afung aul e alew elo bokolewomele: ‘Aatim kutaka! Kom fan e kame akate nelo dunema!’, dangse kasike, alew e akalem on kisol be muluwel alew ilo amen amen keyemse kale.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Kaneyemse beem ding mewso kese ding dim bakate, min afung be akalem kuluse fan on kisol alik alik be kuluko, singam kel aneng fian mak elo uneko, ka kel akalem on kisol be sak tutkuw dako, dolo kelewse kale.|alt="son leaving the father" src="IB04145.tif" size="col" ref="Iluk 15:13"
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Kelewei, akalem on kisol alik alik be tutkuw banimse ding dim bakate, ka bise aneng fian ka kel olfut fian mak talse kale. Telei, em wanin wenomin on kisol be atin kuw sukumei, e sak yemen tew teinse kale.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Em yemen tew teinse ding dim bakate, e aneng kawin so kunum mak em fukun uneko, wanin kulomin beem dulum elote e baluw sel kunum kesomi, kunum beem kaing atelebin kunum kese kale.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Keko beli, e kaing im kal a, tabol a, wanbiliw be atemeko, yemen tewso kelewale kasike, e iso makuw wanin wanomin ibolow kelewale kate, kawtiw i elo ‘Ayem!’, dangsiliw te.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Kaneko beli, e ibolow fukunin tiaktiak kuluko, bokolomele: ‘Aatim em weng afak kunum i ikalem aluwbamin beem yan kuluko, wanin banso wanakabiliw kate, nakalem ete kale kel yemen tewso kuanomin kis kekabi te.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kasike kame, ne aatim akalem fukun uneko, bokolewomeli: ‘Aatim kutaka! Ne Sunbin-Got so, kom kiin dim so, kaso yom dulum elo sili sili nam kukuw kebisi te!
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ne kunum ken kate, ku kanelom ‘Nem min kute te!’, nangokolew te! Ku nelo sak kuluko, kom weng afak kunum atew kenema!’, dangoki te.’, angeko, ibolow fukunse te.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Fukunsomi, fein akalem alew em mit mewso unse te.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kolewei, min e alew elo bokolewomele: ‘Aatim kutaka! Ne Sunbin-Got so, kom kiin dim so, kaso yom dulum elo sili sili nam kukuw kebisi te! Ne kunum ken kate, ku kanelom ‘Nem min kute te!’, nongokolew te!’, dangse kale.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dangse kate, alew e akalem weng afak kunum ilo gaayemeko, bokoyemomele: ‘Nakalem min iti tele kasike, yu fongate akate uneko, nakalem ilim ken ati mak kuluko, min elo minggilewina! Minggileweko, teing tabum wiin so eisneng bakati de teleko, teing dim minggilewina! Keko beli, yan aum akati kilis kelewina!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Alik alik be kelewbiliw ding dim bakate, yu uneko, tugul aliw bulmakao men kikis beelo aneko, wanin wanbin mak memen keko, kalfongsomi, eso makuw wanboluwka!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Nimtew angom? Nakalem min be kuanse kate, e iti finik so kele kasike! Ne elo fen kolewsi kate kame, e iti telei, ne elo iti atemkabi kasike!’, yangse kale. Yangei, alik alik i kalfong fian kesomi, wanin wansiliw te.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Beem ding dim bakate, kunum beem musun kel aluwbabise seiw men akati am dim mewso teleko, kililomete: ‘Os weng dakamsomi, sim bokoko, wibiliw kai!’, angeko, kilise te.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Em kilise ding dim bakate, e weng afak kunum mak elo dakalalomele: ‘Be nono kebiliw a?’, dangeko, dakalase te.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Dakalalei, weng afak kunum be yan weng bokolewomele: ‘Kom ning afung e iti telei, kalew e ‘Min e ken kuw biko, tele kai!’, angomi, ‘Bulmakao men tugul aliw be anoliwka!’, yangei, alik nu kame kalfongsomi, wibuluw te.’, dangse te.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Dangei, fik e em dange weng be kiliko, kaisuw fian mak kesomi, am kawtem elo unomin ibolow kelinba kese te. Kelei, alew e kut elote teleko, menew weng mak bokolewse te.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Bokolewei, min e alew elo yan weng bokolewomele: ‘Itol banban kuw ne diwkuw diwkuw kom aluwbamin be aluwkemsomi, kom weng gel mak sakalaw keko, weng bo bo kekeminba kekabi te. Kate, ku meme men gel mak sak aneko, nelo dunemeko, ‘Nakalem nakunum kumel iso kalfongeko, kakatemina!’, nanginba kekabelew te.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Kate, kom afung min be kom on kisol be kuluko, sak deiwkim waneng iso tutkuw dako, kame iti telei, kusik elo kalfongdeweko, bulmakao men tugul aliw be alewselew te.’, dangse te.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Dangei, alew be min elo bokolewomele: ‘Min kutaka! Kusik diwkuw diwkuw neso bomi, nulum nukalem alakabuluw te. Nem mesesem mesesem eisneng alik alik be kukalem kuw kekabelew eli.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Kate kame, nu kalfong fian kesomi, ibolow kakat kemoluwka! Nimtew angom? Kawkunum e kuanse kate kame, e iti finik so tele kasike. Ne elo fen kolewsi kate kame, e iti telei, ne elo iti atemkabi kasike!’, dangse te.”,
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.