Marcos 4
bhi (BHI) vs VC
1 ईसु पछु दरीया धड़े माणसेक सीकाड़ने बाजी गुयु। अळी बेसका माणसे ईसु धड़े भेळा हया, की ईसु दरीया मां एक ढंड्याम जाय्न बठी गुयु ने आखा माणसे एक धड़े जागा पर दर्यान धड़के उबा रय गुया।
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 ने ईसु दाखलु दीन तीनु काजे बेसकी वात सीकाड़्यु ने सीकाड़तु जाय्न कह्यु,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “सामळु! एक जणु बीज एरने गुयु।
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 एरनेन टेम मां थुड़ाक बीज वाटे धड़े पड़्या ने चिरला आवीन ईछीन खाय गुया।
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 थुड़ाक बीज चापर्या मां पड़्या चां अदु धुळु नी जड़्यु, ने जादा धुळु नी जड़नेन वजे सी छाटा उन्गी गुया,
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 ने जत्यार दाहड़ु उन्गीन तप लाग्यु तत्यार च धान उन्गीन चीमाय गुयो ने जड़ नी धरनेन वजे सी सुक गुयो।
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 थुड़ाक बीज काटाळस्या झाड़का मां पड़्या ने चां मटा हय्न दड़पाय गुया ने चे फळ नी लाया।
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 बाकुन थुड़ाक बीज वारलु जागा मां पड़्या ने चे उंग्या ने काहनाक मटा हय्न तीस गुणा ने काहनाक सांठ गुणा ने काहनाक सोव गुणा दाणा पाक्या।”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 तत्यार ईसु कह्यु, “कुणी धड़े कान्टा छे, चे सामळी लेय!”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 जत्यार माणसे जाती रया ने ईसु एखलुत रय गुयु, ती तेरा बारे ईसुन चेला ने थुड़ाक दीसरा बी ईसु धड़े आवीन चे दाखलान मतलब पुछ्या।
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 ईसु तीनुक कह्यु, तुहुं काजे भगवानेन राजेन वात समजणेन अक्कल छे, बाकुन बाहार वाळा वाटे, आखी वात दाखला मां सामळावसे,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 तेरेमां की,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 ईसु तीनुक कह्यु, “काय तुहुं काजे जु दाखलु नी समज मां नी पड़तु, ती रवला दाखला काजे कसा समज्सु?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 एरने वाळु बुले एरे।
14 O semeador semeia a palavra.
15 जे वाटे धड़े छे बुले एराये, चे जे छे की जत्यार चे सामळ्या, ती भुतड़ु तत्यारुत आय्न बुले काजे ज तेरेमां एराय्लो छे, चु तीनाक ईछी ली जाय।
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 काहनाक माणसे ते चापर्या वाळा जागान तसा छे; चे भगवानेन बुल सामळीन खुसी-खुसी सी आवरी देय।
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 बाकुन आपसान माहीं बुलेन वारु जड़ नी धरनेन वजे सी थुड़ाक दाहड़ा वाटे लग रवे; ने पछेन बुले माने ती तींद्रे पर मुसकील ने नाव-बद्दी आवे ती चे तत्यारुत भुरसु खुय देय।
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 ने काहनाक माणसे असा छे की काटाळस्या झाड़ी मां एरला बीज छे, चे माणसे बुले काजे सामळ्या।
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 ने चे जीवेन फीकुर करीन ने मात-भर बणनेन लालुच ने आखी भातीन चीजेन फीकुर मां भगवानेन बुले काजे दड़पी देय, ने चे दाणा नी पाके।
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 ने काहनाक माणसे चे वारलु जागान तसा छे चां दाणान तसों भगवानेन बुल समाय जाय; जे भगवानेन बुल सामळे ने मानीन पाळे। ने चे दाणा पाके काहनाक तीस गुणा ने काहनाक सांठ गुणा, ने काहनाक सोव गुणा।”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 ईसु तीनु काजे कह्यु, “काय हामु दिवा काजे असा करीन लावजे की ठाहरा तळे नीते खाट्ली तळे मेक्जे? काय असा करीन नी लावे की, दीवाळ्या पर मेके।”
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 ने काय बी चीज सातायलो नी हय, ची देखाय जासे। ने जी चीज ढाकायली छे, जी उघड़ी जासे।
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 कदी काहनाक ने सामळनेन कान्टा हय, चे वारु सामळी लेय।
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 पछेन अळी ईसु तीनुक कह्यु, “ज काय तुहुं सामळु तीनी वात पर मन लागाड़ीन वीच्यार करु। तीना नाप सी तुहुं नापसु तीनी नाप सी तुंद्रे वाटे बी नापायसे, तेरसी बी जादा तुंद्रे साते हवसे।
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 काहाकी तेर धड़े ज काय छे, तीनाक अदुस आपसे; ने तींद्रे धड़े काय नी हय, तेरे धड़े सी ज काय ईतरोक रय र्यो, च बी मांग लेसे।”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 ईसु अळी एक दाखलु कह्यु, “भगवानेन राज असो छे, जसों की एक माणुस खेत मां बीज एरे।
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 ने राते सुय गुयु, ने एगुत जागे, ने चे बीज कसा उंगीन मटा हया करीन पतु नी चाल्यु।
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 धरती मां मेर आपसीत मटी हय्न पाकी जाय। पेहेल डीरी फुटे अळतेन उम्बी नीकळे ने उम्बी मां दाणा भराये।
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 बाकुन जत्यार दाणा पाकी जाय तत्यार चु तत्यारुत दातळा सी काटणेन तीयारी कर लेय, काहाकी काटणेन टेम आय गुय।”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 ईसु तीनुक कह्यु, “आपणु काहना हीसाब सी उळख्सुन की, भगवानेन राज कसों छे? ने काहना दाखला सी समज्सु?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 भगवानेन राज रायन दाणान तसों छे; जत्यार खेत मां एरे ती; चां दीसरा आखा बीजे सी नानला देखाये।
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 बाकुन जत्यार चुपी देय, ती अदी जाय ने आखी मेर सी मटो हय जाय, ने तेरा डाळखा बेसका मटा हय जाय ने चां सरगेन चिरला बी पुत्रु बणायन आराम करे।”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 ईसु अळी बेसका दाखला दीन माणसेक बुले सामळाया करतेलु, जतरा सामळनेन मन हय, तत्रोत सामळावतेलु,
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 ने दाखला पाखुर ईसु तीनु काजे काय बी नी सीकाड़तेलु बाकुन एखला मां तेरा चेला काजे दाखलान मतलब सीकाड़तेलु।
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 तीनेत दाहड़े सांती वेळाय, ईसु चेला काजे कह्यु, “आवु, आपणु दरीयान पली धड़ जाता।”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 ने ईसुन चेला तीनी गड़दी सी अलग हय्न, चेला तीना ढंड्या मां चहड़ी गुया, जां ईसु ढंड्या मां पेहलुत सी बसी रवलु, ने चां तींद्रे पुठ्ये दीसरा ढंड्या बी हतला चे बी जाणे बाजी गुया।
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 तत्यारुत दरीया मां मट्ली आंधी-हवा आवी ने झलक ढंड्ये बेसकी ठुकाय ने ढंड्या मां पाणी भरायतेलो।
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 बाकुन ईसु ढंड्यान पछला खुणा मां ईसु ईसों मेलीन सुय रवलु। तत्यार चेला ईसु काजे उठाड़्या ने तीनाक कह्या “ए मास्तर, हामु ते मरने बाजी रया, तुसेक फीकुर नी हय काय?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 तत्यार ईसु उठ्यु ने आंधी-हवा ने झलक काजे लड़ीन कह्यु, “हुगी रय जां।” ने आंधी-हवा ने झलक धीरी पड़ीन आखी हुगी रय गुय;
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 ने ईसु चेलाक कह्यु, “तुहुं काहा बीही रया? तुहुं काजे हाल बी भुरसु नी हय काय?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 चेला बेसका बीही गुया ने आंबा-सांबा कह्णे बाजी गुया, “जु कुण छे? की आंधी-हवा ने पाणीन झलक लग हेरी वात!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.