Mateus 22
Balóchi Balochi (BCCL) vs ARA
1 Issáyá padá gón mardomán pa mesál o darwar habar kort o gwasht:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Ásmáni bádsháhi, hamá bádsháhay paymá ent ke pa wati chokkay árósá mehmánié korti.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Golámi lóthetagén mehmánáni randá ráh dátant, bale áyáni delá nalóthet byáyant.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Gorhá áiá dega lahtén golám ráh dát o hokmi kort ke gón hamá lóthetagén mardomán begwashant: ‘Shámon tayár kortag, káigar o pábondi gwask helár kanag butagant o har chizz tayár ent, byáét árósay mehmániá gón bebét.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Bale parwáhesh nakort o harkas wati káray némagá shot, yakké dhagáráni némagá o yakké dém pa wati sawdágeriá.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Á degarán áiay golám gept o sobakk o béezzat kort o koshtant.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Bádsháh sakk zahr gept o pa hónigáni janag o áyáni shahray sóchagá sepáhigi ráh dátant.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Gorhá gón wati golámán gwashti: ‘Árósay mehmáni tayár ent, bale hamá ke lóthag butagatant, áyagay láhek naatant.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Paméshká berawét chárráháni sará harkasá ke gendét, áyán mani mehmániá byárét.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Bádsháhay golám shotant o sharr o gandah, harkasesh ke dist, sajjahénesh yakjáh kort o áwortant o árósay tálár cha mehmáná porr but.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Nun wahdé bádsháh mehmánáni cháragá átk, yak anchén mardé disti ke suri godi gwará naat.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Bádsháhá cha áiá jost kort: ‘Hambal! Bé suri pósháká, taw chón tóká potertagay?’ Bale áiá hech passaw dát nakort.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Gorhá bádsháhá gón wati golámán gwasht: ‘Eshiay dast o pádán bandét o dhanná taháriá dawr bedayét.’ Ódá gréwant o dantán pa dantána droshant.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Chiá ke lóthetagén báz ant, bale gechén kortagén kamm.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Hamé wahdá Parisi shotant o anchén pandal o repké kortesh ke Issáyá chón cha áiay jenday habarán mán begisshénant o dámá dawr bedayant.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Nun lahtén shágerdesh gón Hirudiáni hamráhiá áiay kerrá rawán dát tán begwashant: “Oo ostád! Má zánén ke taw tachk o rástén mardomé ay o Hodáay ráhá pa rástiá sója dayay o hechkaséay némagá nageray, chiá ke sajjahénán pa yak chamméá cháray.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Márá begwash, tai hayálá Rumay bádsháh Kaysará song o máliát dayag rawá ent yá na?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Issáyá áyáni gandahén pegr zánt o gwashti: “Oo dopóstén shatalkárán! Chiá maná chakkásagá ét?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Cha hamá zarrán ke pa máliátá dayant, yakké maná pésh bedárét.” Áyán yak dináré pésh kort.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Issáyá cha áyán jost kort: “Eshiay sará kai nám o naksh per ent?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Gwashtesh: “Kaysaray.” Nun Issáyá darráént: “Gorhá Kaysaraygá Kaysará bedayét o Hodáaygá Hodáyá bedayét.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 É habaráni eshkonagá á hayrán butant o Issáesh esht o shotant.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Randá, lahtén Saduki ke áheratay namannók ant, Issáay kerrá átk o jostesh kort:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Oo ostád! Mussáyá gwashtag: ‘Agan kasé bé poshtpadá bemerit, báyad ent áiay brát gón áiay janózámá sur bekant, tán pa wati brátá rand o ráhé bellit.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 May némagá hapt brát hastat. Awali brátá sur kort, bé chokká mort o wati jani pa á dega brátá esht.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Padá gón domi o saymi tán haptomiá anchosh but.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Godhsará, á janén ham mort.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Nun taw begwash, áheratay róchá é janén cha haptén brátán kojám brátayga bit? Chiá ke sajjahén brátán bárig bárigá gón áiá sur kortagat.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Issáyá passaw dát: “Shomá rad wártag, chiá ke na cha Pákén Ketábán chizzé sarkecha warét o na Hodáay wák o zórá sarpada bét.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Áheratá, na kasé sura kant o na sur dayaga bit, ásmáni préshtagáni dhawlá bant.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Mordagáni padá zendag bayag o jáh janagay bárawá, záná shomá hamá habar nawántag ke Hodáyá shomárá gwashtagat:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Man án, Ebráhémay Hodá, Eshákay Hodá o Ákubay Hodá? Bezán á, mordagáni Hodá naent, zendagénáni Hodá ent.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Mardom cha Issáay é habaráni eshkonagá hayrán o habakkah butant.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Wahdé Parisi sahig butant ke Issáyá chón gón wati passawá Sadukiáni dap bastag, gorhá hór but o átkant.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Cha áyán yakkéá, ke Sharyatay kázié at, pa Issáay chakkásagá cha áiá jost kort:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Oo ostád! Sharyatay masterén hokm kojám ent?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Issáyá passaw dát:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Cha sajjahénán masterén o awali hokm hamesh ent.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Domi hokm ham, hameshiay dhawlá ent: Gón wati hamsáhegá wati jenday paymá mehr bekan.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Hamé doén hokm, Mussáay Sharyat o sajjahén nabiáni parmánáni bonyád ant.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Hamé wahdá ke Parisi yakjáh mocch atant, Issáyá cha áyán jost kort:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Masihay bárawá shomá ché gwashét? Á kai chokk ent?” Áyán passaw dát: “Dáud bádsháhay chokk ent.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Nun gwashti: “Gorhá chiá Dáud cha Pákén Ruhay shobén o elhámá, áiá wati Hodáwanda zánt, wahdé gwashit:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Hodáwandá gón mani Hodáwandágwasht:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 “Nun agan Dáud, Masihá wati Hodáwanda gwashit, gorhá Masih chón áiay chokk buta kant?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Hechkasá áiay habaráni passaw dát nakort o cha á róchá o rand, kaséá ham cha áiá jost kanagay del o joryat néstat.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.