João 10
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB
1 “Shomárá rásténa gwashán, agan kasé cha pasáni gwáshay dapá mapoterit o cha dega némagé sar bekapit, bezán dozz o rahzané.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Bale á kas ke cha gwáshay dapá poterit, pasáni shepánk ent.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Darwázagpán, gwáshay dapá pa áiá pacha kant o pas shepánkay tawáray némagá delgósha bant. Á wati jenday pasán pa nám tawára jant o áyán dhanná bárt.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Wati sajjahén pasáni dhanná baragá rand, wat pésara bit o pas áiay randá góna bant, chéá ke áiay tawárá pajjáha kárant.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Pas darámadéay randá nakapant, cha áiá tachant, chéá ke darámaday tawárá pajjáha nayárant.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Issáyá é mesál áwort, bale mardom sarpad nabutant ke á ché gwashagá ent.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Gorhá padá gwashti: “Shomárá rásténa gwashán, man pasáni gwáshay dap o darwázag án.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Á sajjahén ke cha man o pésar átkant dozz o rahzan atant o pasán áyáni tawár gósh nadásht.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Darwázag man án, harkas ke cha mani ráhá begwazit, rakkit. Tahá kayt yá dhanná rawt, charágáhéá sara bit.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Dozza kayt ke dozzi bekant, bekoshit o tabáh bekant. Man átkagán ke mardomán zendé berasit, alkáp o sháegánén zendé.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Nékén shepánk man án. Nékén shepánk wati sáhá pa pasán nadra kant.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Bale kasé ke pa mozz kára kant, pasáni wáhond naent. Wahdé gendit ke gork dém pa pasán pédák ent, áyán yalaha kant o tachit. Gorhá gork pasáni sará hamlaha kant o áyán sheng o shánga kant.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Mozzurén shepánka tachit, chéá ke á pa mozz kára kant, pasáni hayáldáriá nakant.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Nékén shepánk man án, man wati pasána zánán o á ham maná zánant,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 hamá dhawlá ke Pet maná zánt o man Petá zánán. Man wati sáhá pa pasán nadra kanán.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Maná dega pas ham hast ke cha é ramagá naant. Báyad ent áyán ham byárán. Á mani tawárá delgósha kanant. Nun ramag yakké bit o shepánk yakké bit.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Pet maná dósta dárit, chéá ke man wati sáhá nadra kanán ke padá wati zenday wáhond bebán.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Kass mani sáhá cha man pach gepta nakant, man gón wati jenday wáhagá wati sáhá nadra kanán. Maná wati sáhay dayagay ehtiár hastent o padá áiay dastá áragay ehtiár ham hastent. É kár Petá maná parmátag.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 É habaráni sará padá Yahudiáni nyámá nátepáki kapt.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Bázénéá gwasht: “Áiá jenné per, ganóké, chéá áiay habarán gósha dárét?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Á degarán gwasht: “Kaséá ke jenné per bebit, é dhawlén habar korta nakant. Jenn kórán biná korta kant?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Nun Urshalimá, Mazanén Parasteshgáhay Shosht o Shód o Wapkay Aid but. Zemestán at.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Issáyá mazanén parasteshgáhá, Solaymánay aywáná kadam janagá at.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Yahudi áiay chapp o chágerdá mocch butant, gwashtesh: “Tán kadéná márá é dhawlá shakkay tahá dáray? Agan taw Masih ay, rást o pakká begwash.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Issáyá gwasht: “Man wa shomárá gwashtag, bale shomá báwara nakanét. Á kárán ke man cha Petay némagá kanagá án, wat pa man gwáhia dayant.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Bale shomá báwara nakanét chéá ke mani pas naét.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Mani pas mani tawárá gósha dárant, man áyán jáha kárán o á mani randgiriá kanant.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Man áyán abadmánén zenda bakshán o á hechbara namerant. Kass áyán cha man pach gepta nakant.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Mani Petá ke é pas maná dátagant, cha sajjahénán master ent o hechkas eshán cha mani Petay dastá pach gepta nakant.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Man o Pet yakk én.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Yahudián yakk baré padá seng o dhók chet ke áiá sengsár bekanant.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Issáyá gón áyán gwasht: “Man cha Petay némagá bázén nékén káré kortag o shomárá pésh dáshtag. Pa kojám kárá maná sengsára kanét?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Yahudián darráént: “Pa nékén káréá tará sengsára nakanén, pa tai koprán é kárá kanén. Taw baniádamé ay, bale gwashay ke man Hodá án.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Issáyá gwasht: “Shomay Sharyatá é paymá nebisag nabutag: Mane Hodá gwashán ke shomá hodá ét?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Agan á mardom ke Hodáay habar áyáni kerrá sar butag, ‘hodá’ gwashag butagant o má zánén ke Hodáay Pákén Ketáb hechbara nakapit o nákára nabit,
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 gorhá shomá hamá mardomay sará chón kopray bohtámá janét ke Petá á gechén kortag o é jaháná rawán dátag? Á ham tahná pa é habará ke man gwashtag: ‘Hodáay Chokk án.’
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Agan man wati Petay kárán makanán, mani sará imán mayárét.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Bale agan Petay kárána kanán, toré mani sará imána nayárét, mani káráni sará imán byárét, tánke shomá sarpad bebét o bezánét ke Pet mani del o daruná ent o man Petay del o daruná án.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Gorhá áyán padá lóthet ke Issáyá dazgir bekanant, bale Issá cha áyáni dazrasá dur but.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Randá Issá cha Ordonay kawrá gwast o hamá jágahá shot o dáshti ke pésará Yahyáyá ódá pákshódi dátagat.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Bázén mardomé áiay kerrá átk. Watmánwatá gwashagá atant: “Yahyáyá hecch mójezah o ajabbatén nesháni pésh nadásht, bale é marday bárawá har chizzé ke gwashtagi, rást ent.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Ódá bázén mardoméá Issáay sará imán áwort.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.