Gênesis 47

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Bu va ijia usiaevoga kini fune urina kiae, Ja i jone ja mevo ije ja i irere ije menoevono kiae? Ro Josofuodo uviarafa ije bu urina kuae E ireobo, no asaerafa nuvuone ije bu e mave-samuagiavo. Ijadufuo nodua none maza boeje mave-samuagavono kuae.
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Bu ijiege kuara areme kuae, No aesakae nuvuone Kenani ije fuka vasia ireobo kekema ijadufuo garasi boeje mave nuvuone bu inoedufuo ije fune saere furima ijadufuo no ije urina igia ruae. Ijadufuo a isekie ni kuoga no aesakae Gosoni ije abena ijia karino kuae.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Areme kini ije fune urina Josofu kuae, Asoe one ro uviarafa one bu ruaeva ije fune ka marei.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Ijadufuo aesakae Ijifiti fu ijifureki ijadufuo ni asoe one ro uviarafa one ije kiaga bu va are ijia karine. Na vierafe are Gosoni fuka sakae mukore ijadufuo bu ijia karidufuo. Ro a vierafega e one gue bu mave-sifi mukoe samuagiavoga ni kiaga bu mave ro goti none ijene samuagiajieno kuae.
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Areme Josofuo fune asoe fuone Jekafu mesirina ro kini ije nijaemoga Jekafu fu urina kini ije daro mae.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 — ausente —
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 — ausente —
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Jekafu fu ijiege kuara areme fune una kuke urina kini ije daro mana fune keke vae.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Areme Josofu fune urina kini vua izege fu kuaraema ijiege rena uri asoe fuone ro uviarafa fuone ije kaenamia Ijifiti guove ijia aesakae ka mukore be are Ramasesi ivuake ijia kiamoga bu va aesakae ije abena ijia kari.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Bu ijia karinoekoga Josofu fu urina asoe fuone ijiakina uviarafa ijiakina e boeje eranabe asoe fuone ijadufuo are ijia kariva ijene ifejiana ire vajiakinu mukoreigia samuagiae.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ro are Ijifiti ro Kenane guove ijia fuka vasia ma ireobo kekemoga e boeje buka vasia ireobo abena isejavae.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ijadufuo Josofu fu urina kumune fu tuana mutuna uijaka ijia naema ije karina e Ijifitiko ijiakiro e Kenaniko ijiebuo fuaeveko bu moni vajavoga fu karina kinido are ijia nae.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ijiege rekoga E Ijifitiko ije bune manido ire fuaekinu vakuma moni ije funeke furinoga bu una usiaena Josofu kuae, No moni nuvuone funeka furi. Ijadufuo kumune bino nime vajuone ro a bakuma noneka vasia abena oekono kuae.
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ro Josofu fu urina kiae, Ja moni bakikuva ni fanuve jone ja samuagiavo ijia bino kena ro vajiega na kumune vajiano kiae.
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Fu ijiege kuariamoga bune va fanuve osekina doniki ro mave-ro goti ije kaemaniana una ro Josofu vajavoga fu ve una kumune karina vajiae. Ijiege rena Josofu fu juaevasia besu guove ijia ijiege rekinu fanu ni binobino ije funeka karima furi.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Areme juaevasia be ijia e Ijifitiko ije bu una ro Josofu fino ijia usiaena kuae, E ireobo noka a biesirakuva baki ro vua ige noneka ma kuarave. No iviama moni nuvuone ijiakiro fanu no samuagiavo boeje bune furi ro una ire bino fuka ma baki. Ro iviama no fune no ro sakae nuvuone ijiaru uria naove.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ijadufuo ade arega no vasia abena oekega aesakae nuvuone ige fuka ma iseremo. Ro anika kumune bino vajuoga no ikinu ro uije bino vajuoga no one. A ijiege rekina no aesakae nuvuone ige abe una kini ma areme nodua no uri fuefuo moni baki imeno kuae.
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 — ausente —
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 — ausente —
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 — ausente —
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 — ausente —
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Rove e ije bu urina kuae, E ireobo aneka marena no ifejuona karaunuemado noneka oemarekinu kini ijadufuo moni baki imekono kuae.
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Bu ijiege kuaravoga Josofu fu uri akae be nijana kiae, Ja kumune korema areme masina kamui faeve (5) ijiege kekuva, ni kamui besu ije abena kini ije makiro fo (4) ije ni jone keno kiae. Bu ijiege rekogaro e ije Godido zinone ifaejevo ije buosukua sakae buone bu naebe kena fuaeve ro bu uria korubuo samuagiae.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ijiege rena e Isureroko ije bu are Gosoni Ijifiti guove ijia kariva ijia buka sinuome uruvana zaraekoga e uine buka ma e uruvana rei.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Ro Jekafu are Ijifiti fu fima ije fu juaevasia sevenitini (17) ijiege. Ro juaevasia fuone foteke fu fina ruoma e orema ije fu uvani aderedi foti seveni (147) ijiege.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Areme Jekafu fu vierafe fune iviama igiebo baronekiro fu Josofu kumeno fu aru vae. Josofu fu aru vakoga fu urina kuae, A iviama oge none igia faradiena E Ireobo Godido ive ijia kurana kuariega na fiene. Anika kieko a naeje abe abena igia Ijifiti mako rukono kiega na fiene.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Na baronekuva ade na abena Ijifiti igia mako rumo. Ro naeje nika mesiriena una va aesakae Kenani asaerafa none bu uniaeva ijia nujieno kuae. Fu ijiege kuaramoga Josofu fu una gue kuae, Vua irere a kuariemo ije na vierafe na ijiege rekono kuae.
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Areme Jekafu fu una kuae, Anika E Ireobo ive ijia kurana kieko a ijiege rekono kiega na fieno kuae. Ijadufuo Josofu fune uri asoe fuone ijadufuo nidua ijia Godido ive ijia kurana kuae, Na ijiege rekono kuae. Areme Jekafu fu ijia tuana vakuma are fu naeno nigedo ijia dijena E Ireobo baname isoena oemarei.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.