Gênesis 37
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC
1 Ijiege rena e Jekafu fune una ro Kenani are ije asoe fuone fu finoema ijia finoe.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Ro Jekafukiro agane fuone ijiebuo suvuare ije ijiege. E Jekafudo fari Josofu e ije juaevasia sevenitini (17) ijiege furima ije fu bofari fuone bara Birukakiro Zirufa ijiebuo ame ijena mave-sifi ijiakiro mave-goti ije samuagianoe. (Ame bofari ije bu Jekafudo bara inokiro ijiebuo ame ijene). Josofu fu maza be oenoena ro kekena asoe fuone Jekafu ire ise bino bofari fuone ijiebe renoejo fu giaema ijene kuarae.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Ro Jekafu fu fari fuone e Josofu fuka ma ireobo oetuamo ro ame gue ije fume sibaneke oetuamo. Ijadufuo maeje Jekafu funeka ma eove rema ijia fu Josofu bietema ijadufuo fuka mukoreigia oetuamo. Ijadufuo maza be fu ugone ka ni mukore be saguma dabe mamo fu abiese. Jekafu fu Josofu ijiege oetuagaro ame gue fu naebe uruke oetuamoga bofari bu ije gavo buka defarudiae.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Ijadufuo bofari ije buka Josofu dabe nibijakinu ro vua ma ijiaru kuaravo baki.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Areme maza be Josofu fu naka be naena una bofari ijene naka ijadufuo maeje kuariamo buka una ma urukeigia ziegafae.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Josofu fu urina bofari ije kiae, Ni mauike karike na naka igene kuariaga fiefo.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Na naka naena gaga no besu juaru gafia ire vuiti ije asena ufuanoeve. No ijiege renoejo ijia vuiti none na ufuaeva ije buka uri arire irekoro jone bu una none na ufuaeva ije kurituakafavo na giaevana kiae.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Fu ijiege kuariamoga bofari ije bu urina kuae, Ijiekido a vierafe a are e kini ireobo rena una no samuaguokiro a ijiege vierafemano kuae? Ijadufuo ame bofari ije bune Josofu naka ije fu naema ijiakiro ise ije izege bure redufuo fu kuariaema ijadufuo buka fu urukeigia ziegafae.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Areme rade Josofu fu una kuke naka be duaku nae areme uri bofari ije kuariae. Fu kuariana kiae, Na naka be duaku naevano kiae. Fu kia, Naka ije na nae gake mazani ro asame ro zuvi ireveni (11) ijiege bu una na kurituakafievo na giaevano kiae.
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Josofu fu ijiege kuaria areme fune kuke una va asoe fuone ije naka besu ijene kuarae. Fu ijiege kuariamoga asoe fuone fuka uri madima kuriaerena kuae, A naka ije izeki ijene naena ura kuaenoene? A vierafero no e bofari one igiakiro asie one ro asoe one ro na e boeje noka a auge sana kurituakafakiro a ijiege vierafemano kuae?
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Ijadufuo bofari ije buka uri Josofu oe isema vierafe rove asoe fuone ije fuka uria naka ije Josofu fu naema ije fu irerefuo naema fu ijene ireobo oenoekinu vierafenoe.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Areme bune oenoena maza be Josofudo bofari ije bune are Sekeme ijia asoe buone ijadufuo mave-sifi ije samuagianoekuae vae.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Areme maza sibaneke furikoga Jekafu fu uri Josofu kuae, Na vierafe a are Sekeme bofari one bu mave-sifi samuagiakuae vaeva ijia nuvediakono kuae. Fu ijiege kuaramoga Josofu fu una kuae, Ate ije fune maredo na nuvedia vakono kuae.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 — ausente —
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 — ausente —
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Na bofari none ije bu igia mave-sifi samuagianoevo na ijene rerianoeve ro abe giaemano kuae.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Fu ijiege kuaramoga e ije fu kuae, Bofari one ije ige bu baki. Ro na fie bu are Dotani ijia vakuae kuaevo na fievano kuae. Ijadufuo Josofu fune reriana game bofari bu oenoejo ijia vae.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Ro fume uria mumabo gufia vuakoga bofari ije bu gana uri naka ije fu naema ijadufuo fu kanakuae bue kuaena amaeri.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Areme bu gake fune ruoma ivuaremoga bune una bue kuae, E ije naka naema ije fune gafaeji ruome.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Ijadufuo roga no fare kanana dabe mako bu ijia do jiavo fu sima ijia abiesefo. Ro no vaga asoefuo fu kuokuma no kuako fune fanu kuriae taraeko ijiebe sakivano kuake. No ijiege renaro kari gaga naka fuone fu naema ijadufuo maeje fu izege rega no gano kuae.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Bofari gue bu ijie kuaevoga e Rubini uvia fuone be fu una Josofu babuena kiae, Na vierafe no fu kanadufuo ije fu naebe marei.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Rove nime roga fare dabe are etura igia mako ije bu dofuo ruiva ijia abiesekiro jade kanaga fu baronemono kiae. E Rubini vua ije fu ijiege oe vierafena vafaema ije fu vierafe fu ijiege rena Josofu mauike mesirina abe una nujaga fu una asoe fuone ijadufuo ruakiro fu ije ijierei.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Ijiege rena Josofu fune vakuma game bofari bu oenoevo ijia kekemoga bofari bune uri ugone ni mukore jiagadogo ije fu abiesema ijene fare dasuaejae.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Areme bune fare dabe mako be bu dofuo ruiva fune sima ijia abiese.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Areme bune karina ire ivo ijia saroruba bu gake e Isimaraetiko uruvana gue bu aesakae Giriati ijia una gamia Ijifiti vakuae rovo bu giae. Ro e ije bu re udiudiki boeje kena fuaevekuae karina mave kamero buone ado ijia nama ruove.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 — ausente —
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 — ausente —
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Ijadufuo e Midianaetiko gue bu vame ijane rovoga Josofudo bofari ije bune mako ijia Josofu umui kevo fu ajiae. Areme bune mesiri usiae e Midianaetiko miagana kiavo bu ire siruva tuaedi (K400) ijiege fu fuaeve. E ije bu Josofu fuaevena bune mesirina gamia aesakae Ijifiti ijia ari vae.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Ijiege rekoga e Rubini fu rade una va mako ije bu Josofu fare abieva ijene gake fu bakiga fuka ma ireobo oefiaemo fu uri sinuome fuone farae.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Areme fu una keke bofari ijene kiae, Ame ije mako gafe fu baki ro ije naeje na izege rekono kiae?
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Ijiege rena ame bofari ije bune uri mave-goti be kanana kavuane dabe Josofudo ugone fu abiemo ijene azi.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Bu azima areme abena una va gafia usiaena asoe buone ije nijae. Bu nijaena kuae, Ate kame ugone ige no are sao gamia abeva ige gaga fu fari one Josofudo ro fu eradoga gano kuae.
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Areme asoe buone fu gake fune ma fari fuone ijadufuo ugone fu abiemo ijene. Ijadufuo Jekafu fuka uri vijena nimekinu kiae, Ugone ige funeka fari none ijadufuo! Na vierafe buneka fanu kuriae taraeko ijiebe fari none ije bune saki dabe buvuase igana ugone bu dabe ijia aberevano kiae.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Areme Jekafu funeka oefiaemoga fu uri sinuome fuone faradia faraema areme uri ugone ise bu sana oefiane abevo ijene sama areme fuka maza jiamadogo fari fuone ijadufuo oefiane abei.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Jekafu fu ijiege remoga anafa fuone boeje bu fu dasumakinu ifejakuae ruae. Rove fuka ijuonena uri kiae, Na fari none ijadufuo oefiane ige na abevo ije na arekuva baki. Ro oefiane ige na abevo ije na ijiakuma barone vano kiae. Jekafu fune uri fari fuone ijadufuo nimekinu oefiane ma ireobo abei.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ijiege rekoga e Midianaetiko bune Josofu fuaevena abe va gamia Ijifiti usiae. Bu usiaena buse Josofu abe una e Fotifado fuaeve. Ro e Fotifa fu e ireobo be fu e azo keva gue bu kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuagiamo.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.