Gênesis 37
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ARC
1 Ijiege rena e Jekafu fune una ro Kenani are ije asoe fuone fu finoema ijia finoe.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Ro Jekafukiro agane fuone ijiebuo suvuare ije ijiege. E Jekafudo fari Josofu e ije juaevasia sevenitini (17) ijiege furima ije fu bofari fuone bara Birukakiro Zirufa ijiebuo ame ijena mave-sifi ijiakiro mave-goti ije samuagianoe. (Ame bofari ije bu Jekafudo bara inokiro ijiebuo ame ijene). Josofu fu maza be oenoena ro kekena asoe fuone Jekafu ire ise bino bofari fuone ijiebe renoejo fu giaema ijene kuarae.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Ro Jekafu fu fari fuone e Josofu fuka ma ireobo oetuamo ro ame gue ije fume sibaneke oetuamo. Ijadufuo maeje Jekafu funeka ma eove rema ijia fu Josofu bietema ijadufuo fuka mukoreigia oetuamo. Ijadufuo maza be fu ugone ka ni mukore be saguma dabe mamo fu abiese. Jekafu fu Josofu ijiege oetuagaro ame gue fu naebe uruke oetuamoga bofari bu ije gavo buka defarudiae.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Ijadufuo bofari ije buka Josofu dabe nibijakinu ro vua ma ijiaru kuaravo baki.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Areme maza be Josofu fu naka be naena una bofari ijene naka ijadufuo maeje kuariamo buka una ma urukeigia ziegafae.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Josofu fu urina bofari ije kiae, Ni mauike karike na naka igene kuariaga fiefo.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Na naka naena gaga no besu juaru gafia ire vuiti ije asena ufuanoeve. No ijiege renoejo ijia vuiti none na ufuaeva ije buka uri arire irekoro jone bu una none na ufuaeva ije kurituakafavo na giaevana kiae.
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Fu ijiege kuariamoga bofari ije bu urina kuae, Ijiekido a vierafe a are e kini ireobo rena una no samuaguokiro a ijiege vierafemano kuae? Ijadufuo ame bofari ije bune Josofu naka ije fu naema ijiakiro ise ije izege bure redufuo fu kuariaema ijadufuo buka fu urukeigia ziegafae.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Areme rade Josofu fu una kuke naka be duaku nae areme uri bofari ije kuariae. Fu kuariana kiae, Na naka be duaku naevano kiae. Fu kia, Naka ije na nae gake mazani ro asame ro zuvi ireveni (11) ijiege bu una na kurituakafievo na giaevano kiae.
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Josofu fu ijiege kuaria areme fune kuke una va asoe fuone ije naka besu ijene kuarae. Fu ijiege kuariamoga asoe fuone fuka uri madima kuriaerena kuae, A naka ije izeki ijene naena ura kuaenoene? A vierafero no e bofari one igiakiro asie one ro asoe one ro na e boeje noka a auge sana kurituakafakiro a ijiege vierafemano kuae?
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Ijadufuo bofari ije buka uri Josofu oe isema vierafe rove asoe fuone ije fuka uria naka ije Josofu fu naema ije fu irerefuo naema fu ijene ireobo oenoekinu vierafenoe.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Areme bune oenoena maza be Josofudo bofari ije bune are Sekeme ijia asoe buone ijadufuo mave-sifi ije samuagianoekuae vae.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Areme maza sibaneke furikoga Jekafu fu uri Josofu kuae, Na vierafe a are Sekeme bofari one bu mave-sifi samuagiakuae vaeva ijia nuvediakono kuae. Fu ijiege kuaramoga Josofu fu una kuae, Ate ije fune maredo na nuvedia vakono kuae.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 — ausente —
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Na bofari none ije bu igia mave-sifi samuagianoevo na ijene rerianoeve ro abe giaemano kuae.
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Fu ijiege kuaramoga e ije fu kuae, Bofari one ije ige bu baki. Ro na fie bu are Dotani ijia vakuae kuaevo na fievano kuae. Ijadufuo Josofu fune reriana game bofari bu oenoejo ijia vae.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Ro fume uria mumabo gufia vuakoga bofari ije bu gana uri naka ije fu naema ijadufuo fu kanakuae bue kuaena amaeri.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Areme bu gake fune ruoma ivuaremoga bune una bue kuae, E ije naka naema ije fune gafaeji ruome.
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Ijadufuo roga no fare kanana dabe mako bu ijia do jiavo fu sima ijia abiesefo. Ro no vaga asoefuo fu kuokuma no kuako fune fanu kuriae taraeko ijiebe sakivano kuake. No ijiege renaro kari gaga naka fuone fu naema ijadufuo maeje fu izege rega no gano kuae.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Bofari gue bu ijie kuaevoga e Rubini uvia fuone be fu una Josofu babuena kiae, Na vierafe no fu kanadufuo ije fu naebe marei.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Rove nime roga fare dabe are etura igia mako ije bu dofuo ruiva ijia abiesekiro jade kanaga fu baronemono kiae. E Rubini vua ije fu ijiege oe vierafena vafaema ije fu vierafe fu ijiege rena Josofu mauike mesirina abe una nujaga fu una asoe fuone ijadufuo ruakiro fu ije ijierei.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Ijiege rena Josofu fune vakuma game bofari bu oenoevo ijia kekemoga bofari bune uri ugone ni mukore jiagadogo ije fu abiesema ijene fare dasuaejae.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Areme bune fare dabe mako be bu dofuo ruiva fune sima ijia abiese.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Areme bune karina ire ivo ijia saroruba bu gake e Isimaraetiko uruvana gue bu aesakae Giriati ijia una gamia Ijifiti vakuae rovo bu giae. Ro e ije bu re udiudiki boeje kena fuaevekuae karina mave kamero buone ado ijia nama ruove.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 — ausente —
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 — ausente —
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Ijadufuo e Midianaetiko gue bu vame ijane rovoga Josofudo bofari ije bune mako ijia Josofu umui kevo fu ajiae. Areme bune mesiri usiae e Midianaetiko miagana kiavo bu ire siruva tuaedi (K400) ijiege fu fuaeve. E ije bu Josofu fuaevena bune mesirina gamia aesakae Ijifiti ijia ari vae.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Ijiege rekoga e Rubini fu rade una va mako ije bu Josofu fare abieva ijene gake fu bakiga fuka ma ireobo oefiaemo fu uri sinuome fuone farae.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Areme fu una keke bofari ijene kiae, Ame ije mako gafe fu baki ro ije naeje na izege rekono kiae?
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Ijiege rena ame bofari ije bune uri mave-goti be kanana kavuane dabe Josofudo ugone fu abiemo ijene azi.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Bu azima areme abena una va gafia usiaena asoe buone ije nijae. Bu nijaena kuae, Ate kame ugone ige no are sao gamia abeva ige gaga fu fari one Josofudo ro fu eradoga gano kuae.
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Areme asoe buone fu gake fune ma fari fuone ijadufuo ugone fu abiemo ijene. Ijadufuo Jekafu fuka uri vijena nimekinu kiae, Ugone ige funeka fari none ijadufuo! Na vierafe buneka fanu kuriae taraeko ijiebe fari none ije bune saki dabe buvuase igana ugone bu dabe ijia aberevano kiae.
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Areme Jekafu funeka oefiaemoga fu uri sinuome fuone faradia faraema areme uri ugone ise bu sana oefiane abevo ijene sama areme fuka maza jiamadogo fari fuone ijadufuo oefiane abei.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Jekafu fu ijiege remoga anafa fuone boeje bu fu dasumakinu ifejakuae ruae. Rove fuka ijuonena uri kiae, Na fari none ijadufuo oefiane ige na abevo ije na arekuva baki. Ro oefiane ige na abevo ije na ijiakuma barone vano kiae. Jekafu fune uri fari fuone ijadufuo nimekinu oefiane ma ireobo abei.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Ijiege rekoga e Midianaetiko bune Josofu fuaevena abe va gamia Ijifiti usiae. Bu usiaena buse Josofu abe una e Fotifado fuaeve. Ro e Fotifa fu e ireobo be fu e azo keva gue bu kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuagiamo.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.