Gênesis 37
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 Ijiege rena e Jekafu fune una ro Kenani are ije asoe fuone fu finoema ijia finoe.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Ro Jekafukiro agane fuone ijiebuo suvuare ije ijiege. E Jekafudo fari Josofu e ije juaevasia sevenitini (17) ijiege furima ije fu bofari fuone bara Birukakiro Zirufa ijiebuo ame ijena mave-sifi ijiakiro mave-goti ije samuagianoe. (Ame bofari ije bu Jekafudo bara inokiro ijiebuo ame ijene). Josofu fu maza be oenoena ro kekena asoe fuone Jekafu ire ise bino bofari fuone ijiebe renoejo fu giaema ijene kuarae.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Ro Jekafu fu fari fuone e Josofu fuka ma ireobo oetuamo ro ame gue ije fume sibaneke oetuamo. Ijadufuo maeje Jekafu funeka ma eove rema ijia fu Josofu bietema ijadufuo fuka mukoreigia oetuamo. Ijadufuo maza be fu ugone ka ni mukore be saguma dabe mamo fu abiese. Jekafu fu Josofu ijiege oetuagaro ame gue fu naebe uruke oetuamoga bofari bu ije gavo buka defarudiae.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Ijadufuo bofari ije buka Josofu dabe nibijakinu ro vua ma ijiaru kuaravo baki.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Areme maza be Josofu fu naka be naena una bofari ijene naka ijadufuo maeje kuariamo buka una ma urukeigia ziegafae.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Josofu fu urina bofari ije kiae, Ni mauike karike na naka igene kuariaga fiefo.
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Na naka naena gaga no besu juaru gafia ire vuiti ije asena ufuanoeve. No ijiege renoejo ijia vuiti none na ufuaeva ije buka uri arire irekoro jone bu una none na ufuaeva ije kurituakafavo na giaevana kiae.
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Fu ijiege kuariamoga bofari ije bu urina kuae, Ijiekido a vierafe a are e kini ireobo rena una no samuaguokiro a ijiege vierafemano kuae? Ijadufuo ame bofari ije bune Josofu naka ije fu naema ijiakiro ise ije izege bure redufuo fu kuariaema ijadufuo buka fu urukeigia ziegafae.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Areme rade Josofu fu una kuke naka be duaku nae areme uri bofari ije kuariae. Fu kuariana kiae, Na naka be duaku naevano kiae. Fu kia, Naka ije na nae gake mazani ro asame ro zuvi ireveni (11) ijiege bu una na kurituakafievo na giaevano kiae.
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Josofu fu ijiege kuaria areme fune kuke una va asoe fuone ije naka besu ijene kuarae. Fu ijiege kuariamoga asoe fuone fuka uri madima kuriaerena kuae, A naka ije izeki ijene naena ura kuaenoene? A vierafero no e bofari one igiakiro asie one ro asoe one ro na e boeje noka a auge sana kurituakafakiro a ijiege vierafemano kuae?
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Ijadufuo bofari ije buka uri Josofu oe isema vierafe rove asoe fuone ije fuka uria naka ije Josofu fu naema ije fu irerefuo naema fu ijene ireobo oenoekinu vierafenoe.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Areme bune oenoena maza be Josofudo bofari ije bune are Sekeme ijia asoe buone ijadufuo mave-sifi ije samuagianoekuae vae.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Areme maza sibaneke furikoga Jekafu fu uri Josofu kuae, Na vierafe a are Sekeme bofari one bu mave-sifi samuagiakuae vaeva ijia nuvediakono kuae. Fu ijiege kuaramoga Josofu fu una kuae, Ate ije fune maredo na nuvedia vakono kuae.
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 — ausente —
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Na bofari none ije bu igia mave-sifi samuagianoevo na ijene rerianoeve ro abe giaemano kuae.
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Fu ijiege kuaramoga e ije fu kuae, Bofari one ije ige bu baki. Ro na fie bu are Dotani ijia vakuae kuaevo na fievano kuae. Ijadufuo Josofu fune reriana game bofari bu oenoejo ijia vae.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Ro fume uria mumabo gufia vuakoga bofari ije bu gana uri naka ije fu naema ijadufuo fu kanakuae bue kuaena amaeri.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Areme bu gake fune ruoma ivuaremoga bune una bue kuae, E ije naka naema ije fune gafaeji ruome.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Ijadufuo roga no fare kanana dabe mako bu ijia do jiavo fu sima ijia abiesefo. Ro no vaga asoefuo fu kuokuma no kuako fune fanu kuriae taraeko ijiebe sakivano kuake. No ijiege renaro kari gaga naka fuone fu naema ijadufuo maeje fu izege rega no gano kuae.
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Bofari gue bu ijie kuaevoga e Rubini uvia fuone be fu una Josofu babuena kiae, Na vierafe no fu kanadufuo ije fu naebe marei.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Rove nime roga fare dabe are etura igia mako ije bu dofuo ruiva ijia abiesekiro jade kanaga fu baronemono kiae. E Rubini vua ije fu ijiege oe vierafena vafaema ije fu vierafe fu ijiege rena Josofu mauike mesirina abe una nujaga fu una asoe fuone ijadufuo ruakiro fu ije ijierei.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Ijiege rena Josofu fune vakuma game bofari bu oenoevo ijia kekemoga bofari bune uri ugone ni mukore jiagadogo ije fu abiesema ijene fare dasuaejae.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Areme bune fare dabe mako be bu dofuo ruiva fune sima ijia abiese.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Areme bune karina ire ivo ijia saroruba bu gake e Isimaraetiko uruvana gue bu aesakae Giriati ijia una gamia Ijifiti vakuae rovo bu giae. Ro e ije bu re udiudiki boeje kena fuaevekuae karina mave kamero buone ado ijia nama ruove.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 — ausente —
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 — ausente —
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Ijadufuo e Midianaetiko gue bu vame ijane rovoga Josofudo bofari ije bune mako ijia Josofu umui kevo fu ajiae. Areme bune mesiri usiae e Midianaetiko miagana kiavo bu ire siruva tuaedi (K400) ijiege fu fuaeve. E ije bu Josofu fuaevena bune mesirina gamia aesakae Ijifiti ijia ari vae.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Ijiege rekoga e Rubini fu rade una va mako ije bu Josofu fare abieva ijene gake fu bakiga fuka ma ireobo oefiaemo fu uri sinuome fuone farae.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Areme fu una keke bofari ijene kiae, Ame ije mako gafe fu baki ro ije naeje na izege rekono kiae?
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Ijiege rena ame bofari ije bune uri mave-goti be kanana kavuane dabe Josofudo ugone fu abiemo ijene azi.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Bu azima areme abena una va gafia usiaena asoe buone ije nijae. Bu nijaena kuae, Ate kame ugone ige no are sao gamia abeva ige gaga fu fari one Josofudo ro fu eradoga gano kuae.
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Areme asoe buone fu gake fune ma fari fuone ijadufuo ugone fu abiemo ijene. Ijadufuo Jekafu fuka uri vijena nimekinu kiae, Ugone ige funeka fari none ijadufuo! Na vierafe buneka fanu kuriae taraeko ijiebe fari none ije bune saki dabe buvuase igana ugone bu dabe ijia aberevano kiae.
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Areme Jekafu funeka oefiaemoga fu uri sinuome fuone faradia faraema areme uri ugone ise bu sana oefiane abevo ijene sama areme fuka maza jiamadogo fari fuone ijadufuo oefiane abei.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Jekafu fu ijiege remoga anafa fuone boeje bu fu dasumakinu ifejakuae ruae. Rove fuka ijuonena uri kiae, Na fari none ijadufuo oefiane ige na abevo ije na arekuva baki. Ro oefiane ige na abevo ije na ijiakuma barone vano kiae. Jekafu fune uri fari fuone ijadufuo nimekinu oefiane ma ireobo abei.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Ijiege rekoga e Midianaetiko bune Josofu fuaevena abe va gamia Ijifiti usiae. Bu usiaena buse Josofu abe una e Fotifado fuaeve. Ro e Fotifa fu e ireobo be fu e azo keva gue bu kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuagiamo.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.