Gênesis 37
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs BKJ
1 Ijiege rena e Jekafu fune una ro Kenani are ije asoe fuone fu finoema ijia finoe.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Ro Jekafukiro agane fuone ijiebuo suvuare ije ijiege. E Jekafudo fari Josofu e ije juaevasia sevenitini (17) ijiege furima ije fu bofari fuone bara Birukakiro Zirufa ijiebuo ame ijena mave-sifi ijiakiro mave-goti ije samuagianoe. (Ame bofari ije bu Jekafudo bara inokiro ijiebuo ame ijene). Josofu fu maza be oenoena ro kekena asoe fuone Jekafu ire ise bino bofari fuone ijiebe renoejo fu giaema ijene kuarae.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Ro Jekafu fu fari fuone e Josofu fuka ma ireobo oetuamo ro ame gue ije fume sibaneke oetuamo. Ijadufuo maeje Jekafu funeka ma eove rema ijia fu Josofu bietema ijadufuo fuka mukoreigia oetuamo. Ijadufuo maza be fu ugone ka ni mukore be saguma dabe mamo fu abiese. Jekafu fu Josofu ijiege oetuagaro ame gue fu naebe uruke oetuamoga bofari bu ije gavo buka defarudiae.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Ijadufuo bofari ije buka Josofu dabe nibijakinu ro vua ma ijiaru kuaravo baki.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Areme maza be Josofu fu naka be naena una bofari ijene naka ijadufuo maeje kuariamo buka una ma urukeigia ziegafae.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Josofu fu urina bofari ije kiae, Ni mauike karike na naka igene kuariaga fiefo.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Na naka naena gaga no besu juaru gafia ire vuiti ije asena ufuanoeve. No ijiege renoejo ijia vuiti none na ufuaeva ije buka uri arire irekoro jone bu una none na ufuaeva ije kurituakafavo na giaevana kiae.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Fu ijiege kuariamoga bofari ije bu urina kuae, Ijiekido a vierafe a are e kini ireobo rena una no samuaguokiro a ijiege vierafemano kuae? Ijadufuo ame bofari ije bune Josofu naka ije fu naema ijiakiro ise ije izege bure redufuo fu kuariaema ijadufuo buka fu urukeigia ziegafae.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Areme rade Josofu fu una kuke naka be duaku nae areme uri bofari ije kuariae. Fu kuariana kiae, Na naka be duaku naevano kiae. Fu kia, Naka ije na nae gake mazani ro asame ro zuvi ireveni (11) ijiege bu una na kurituakafievo na giaevano kiae.
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Josofu fu ijiege kuaria areme fune kuke una va asoe fuone ije naka besu ijene kuarae. Fu ijiege kuariamoga asoe fuone fuka uri madima kuriaerena kuae, A naka ije izeki ijene naena ura kuaenoene? A vierafero no e bofari one igiakiro asie one ro asoe one ro na e boeje noka a auge sana kurituakafakiro a ijiege vierafemano kuae?
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Ijadufuo bofari ije buka uri Josofu oe isema vierafe rove asoe fuone ije fuka uria naka ije Josofu fu naema ije fu irerefuo naema fu ijene ireobo oenoekinu vierafenoe.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Areme bune oenoena maza be Josofudo bofari ije bune are Sekeme ijia asoe buone ijadufuo mave-sifi ije samuagianoekuae vae.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Areme maza sibaneke furikoga Jekafu fu uri Josofu kuae, Na vierafe a are Sekeme bofari one bu mave-sifi samuagiakuae vaeva ijia nuvediakono kuae. Fu ijiege kuaramoga Josofu fu una kuae, Ate ije fune maredo na nuvedia vakono kuae.
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 — ausente —
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Na bofari none ije bu igia mave-sifi samuagianoevo na ijene rerianoeve ro abe giaemano kuae.
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Fu ijiege kuaramoga e ije fu kuae, Bofari one ije ige bu baki. Ro na fie bu are Dotani ijia vakuae kuaevo na fievano kuae. Ijadufuo Josofu fune reriana game bofari bu oenoejo ijia vae.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Ro fume uria mumabo gufia vuakoga bofari ije bu gana uri naka ije fu naema ijadufuo fu kanakuae bue kuaena amaeri.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Areme bu gake fune ruoma ivuaremoga bune una bue kuae, E ije naka naema ije fune gafaeji ruome.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Ijadufuo roga no fare kanana dabe mako bu ijia do jiavo fu sima ijia abiesefo. Ro no vaga asoefuo fu kuokuma no kuako fune fanu kuriae taraeko ijiebe sakivano kuake. No ijiege renaro kari gaga naka fuone fu naema ijadufuo maeje fu izege rega no gano kuae.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Bofari gue bu ijie kuaevoga e Rubini uvia fuone be fu una Josofu babuena kiae, Na vierafe no fu kanadufuo ije fu naebe marei.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Rove nime roga fare dabe are etura igia mako ije bu dofuo ruiva ijia abiesekiro jade kanaga fu baronemono kiae. E Rubini vua ije fu ijiege oe vierafena vafaema ije fu vierafe fu ijiege rena Josofu mauike mesirina abe una nujaga fu una asoe fuone ijadufuo ruakiro fu ije ijierei.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Ijiege rena Josofu fune vakuma game bofari bu oenoevo ijia kekemoga bofari bune uri ugone ni mukore jiagadogo ije fu abiesema ijene fare dasuaejae.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Areme bune fare dabe mako be bu dofuo ruiva fune sima ijia abiese.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Areme bune karina ire ivo ijia saroruba bu gake e Isimaraetiko uruvana gue bu aesakae Giriati ijia una gamia Ijifiti vakuae rovo bu giae. Ro e ije bu re udiudiki boeje kena fuaevekuae karina mave kamero buone ado ijia nama ruove.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 — ausente —
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 — ausente —
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Ijadufuo e Midianaetiko gue bu vame ijane rovoga Josofudo bofari ije bune mako ijia Josofu umui kevo fu ajiae. Areme bune mesiri usiae e Midianaetiko miagana kiavo bu ire siruva tuaedi (K400) ijiege fu fuaeve. E ije bu Josofu fuaevena bune mesirina gamia aesakae Ijifiti ijia ari vae.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Ijiege rekoga e Rubini fu rade una va mako ije bu Josofu fare abieva ijene gake fu bakiga fuka ma ireobo oefiaemo fu uri sinuome fuone farae.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Areme fu una keke bofari ijene kiae, Ame ije mako gafe fu baki ro ije naeje na izege rekono kiae?
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Ijiege rena ame bofari ije bune uri mave-goti be kanana kavuane dabe Josofudo ugone fu abiemo ijene azi.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Bu azima areme abena una va gafia usiaena asoe buone ije nijae. Bu nijaena kuae, Ate kame ugone ige no are sao gamia abeva ige gaga fu fari one Josofudo ro fu eradoga gano kuae.
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Areme asoe buone fu gake fune ma fari fuone ijadufuo ugone fu abiemo ijene. Ijadufuo Jekafu fuka uri vijena nimekinu kiae, Ugone ige funeka fari none ijadufuo! Na vierafe buneka fanu kuriae taraeko ijiebe fari none ije bune saki dabe buvuase igana ugone bu dabe ijia aberevano kiae.
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Areme Jekafu funeka oefiaemoga fu uri sinuome fuone faradia faraema areme uri ugone ise bu sana oefiane abevo ijene sama areme fuka maza jiamadogo fari fuone ijadufuo oefiane abei.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Jekafu fu ijiege remoga anafa fuone boeje bu fu dasumakinu ifejakuae ruae. Rove fuka ijuonena uri kiae, Na fari none ijadufuo oefiane ige na abevo ije na arekuva baki. Ro oefiane ige na abevo ije na ijiakuma barone vano kiae. Jekafu fune uri fari fuone ijadufuo nimekinu oefiane ma ireobo abei.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Ijiege rekoga e Midianaetiko bune Josofu fuaevena abe va gamia Ijifiti usiae. Bu usiaena buse Josofu abe una e Fotifado fuaeve. Ro e Fotifa fu e ireobo be fu e azo keva gue bu kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuagiamo.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.