Gênesis 31

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ijiege rena maza be Jekafu fu fieke kaju fuone Rebanido anafa fari ije bu kuae, Iviama Jekafu funeka e anuigi rena sinuome zarae. Ijadufuo maeje fu ire boeje asoe nuvuone fu kema ije fune fure kari furimano kuae.
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Ro kuke Jekafu fu oenoekinu gake kaju fuone ije fudua fu naebe izege fu ude oemarekinu renoema ijiege renoeno fu gae.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Areme maza be E Ireobo fu Jekafu kuae, Nine una urina asaerafa one ijiakiro uviarafa one ijiebuo sakae ijia vane. Ro a vako ije naeje na osiki ijia vakono kuae.
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Ijadufuo Jekafu fune e fuone imevo ije kiamo bu bara Resorokiro Ria kumevo bu are ije fanu fuone boeje bu afuina oenoevo ijia fu biekuae ruae.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Bu rovoga Jekafu fu urina kiae, Na gaga asoe jone ije fu naebe una ude izege fu nosiki maremo ijiege reme. Rove asoe none ijadufuo Godi ije fuka uria nosiki.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Ro izege na daro mena asoe jone ijadufuo imeva ije bara inokiro gure jane giena vierafe.
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 Rove fuka uria na biesirikinu ire ije fu vajiekono kiemoga na ijadufuo imeva ije ma uruvana fu naebe kena vajie. Rove Godi fuka na mukoe samuagie ijadufuo fu naebe na kanie ro ire bino rei.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Na mazani ije Rebani fu kie, Na mave goti turaeturaeki ije a vajakono kiemo ije mave goti boeje buka ame turaturaeki uruvana nafevo. Ro fu oenoena una kiemo na goti kazinekiro abare ririseva ije vajakono kiemo ije mave-goti boeje buka ame ni ijieki uruvana nafevo.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Ijadufuo Godi fu ijiege rekinu asoe jone ijadufuo mave boeje funeka karina na vajie.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Ro mazani ije mave goti kumate bu buone nakusenamivo ijia na muge naka naena mave goti kazine ro abaeki iriseva ijiakina turaturaeki ijene giae.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ro Godido anera ije fu na kie, Jekafuno kiemoga na onukuana kuae, Na igifurekino kuae
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Na ijiege onukuavoga fu kie, Mave goti kumate boeje bu nakusenamivo ije buneka turaturaeki ro kazinekiro abaeki ririseva ijiaruno kie. Na ijiege revo ijadufuo maeje na Rebani vame izege fu one remo ije nane gae.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Naeje na Godi ije na are Befuero ijia biedaeva ije nare. Na ijia biedavoga a vua be nosiki kuaena nuga be ijia nijae. Ro nuga ijeja a mune ijia sana amaerima areme oere abe ijia usiae. A ijiege rekina a ijia gakinu oenoekiro a ijiege rei. Ijadufuo iviama sinuome one ije kanafuima areme ni una urina sakae ije bu a bietanaeva ijia vano kiemano kiae.
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Jekafu fu ijiege kuariamoga Riakiro Resero bu una kuae, No asoe nuvuone ijadufuo ire ma bino no una irere ijene kekuva baki.
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Fu noeje fuka bara ae binoko igege kame fuaevena moni ije fu abema ije fune inama furi.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Ro kuke asoe nuvuone ijadufuo ire boeje ige Godi fu kena una a vajaema ije funeka anafa nuvuone ijena nuvuone. Ijadufuo nine Godi irere fu kuaramo ijia reno kuae.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 — ausente —
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 — ausente —
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Bu uria vakuae sinuome kanafuinoevo ijia Rebani fune kekena are mave fuone fu uniana samuagiamo ijia mave u ijene ufukiro vae. Fu ijia vakoga bara Resero kabae fuone fu are ijia aruna asoe fuone ijadufuo godi kufui fu fuone baname isoemo fu uijaema ijene mauike abei.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Ijiege rena Jekafu fu naebe Rebani nijaemo fu vierafekoga fune mauike kona vae.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Jekafu fune migegireigia urina ire fuone boeje fu kema ijene karima areme fune kona vakuma do Iufureti tuana fune ura Giriedi are uruo ijia vae.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Areme fune mu inokubeke furikoga bu ijia sone Jekafu fu kona vaema ijene Rebani kuarae.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Ijadufuo Rebani fune uri e gue kaenamiana rade nuvediana vakuma mazani seveni (7) ijiege furiko bu ijia bu uruo Giriedi ijia Jekafu bie.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Rebani fu rade Jekafu bie ro ude fu naemaga Godi fu ari naka urana kuae, A va Jekafu biekuma ade vua ise ro ma bino fu kuarakumano kuae.
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Ro Jekafu fune ude uruo be makave ijia kekena are muvuaka fuone sae. Fu ijiege rekoga Rebani fu dua fu e fuone ijena uruo Giriedi erafa fuone bu kariva ijia are muvuaka buone sae.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Areme Rebani fune urina Jekafu kuae, A irerefuo na biesiriena kabaerafa none ijene e dibureko igege kaenamiana kono ruae?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 A ruakiro vierafekuma ni kuarie na fieke a ruakuma. A irerefuo ame mauike fekuriena ruae? A ruakiro kuarie bitie naka zaekiro dideve ijia oemarekinu a dua urukafakinu mesira ro vame nujaga a ruake.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 A areke na asaerafa none ijiakiro kabaerafa none ijene anadiakinu ui midiaga a kaenamia ruakuma. A vame ije a naebe ijiege rei ro aka isema rei.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Na a dabe isema rena vajae fiane vajae bitie na daro nado na ijiege redufuo. Rove na muge naevaga asoe one ijadufuo Godi ijare naka urana kie, Ade va ire ise bino one remono kie.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Rove na vierafe aka oe ireobo una migegire asoe one ijadufuo are ijia vakiro vierafe ijadufuo a ije kona ruomo ije fune marei. Rove aka godi none na baname isoevo na are ijia nijavo a ijene a iniemejie ruaemano kuae.
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Rebani fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Na vierafero bigake a kabaerafa one ije una tura vakiro na jumena mauike kona ruae.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Nine e boeje no igifure kari gavono ni sinuome nuvuone boeje no naeva ijia rerene. A ijia rerenoega ire one be fu ijia navoga ni abene. Ro e ije erare ire one ije abe ruaema ije nika kana fu baroneno kuae. Rove Resero fu asoe fuone ijadufuo ire fu baname isoemo ije fu iniemena abe ruaema ije Jekafu naebe vierafema ijadufuo fu ijiege kuarae.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Areme Rebani fune urina Jekafu are muvuaka ije fu saema ijia aruna oenoekinu ire fuone ijene rerei. Fi ijiege rerena vakuma Riado are ijiakiro bara inokiro moni baki imevo bu karivo ijia aruna rerei. Fu ire fuone ije ijia rerenoega baga fune kuke kekena kabae fuone Resero fu fino ijia vae
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Rebani fu ijiege rerena vuakoga Resero fune uri godi kufui fu abe vaema ije abena kamero ijadufuo kamui ijia kedena ado ijia ajiana fine. Fu dabe ijiege nurie fikoga Rebani fu are boeje rere fune furi.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Areme Resero fu urina asoefuo biesirina kuae, E ireobo nana noe fivo ijadufuo na izege urikuva baki. Ijadufuo ade na ziegafiemono kuae. Ijiege rena Rebani fune are boeje rerenoegake godi fuone fu baname isoemo ije fuka baki.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Fu ijiege rerenoenoga Jekafu fu ije gamo fuka ma ireobo defarui. Ijadufuo fu urina kuriaekuriaeki Rebani kuae, Naeje na ise ije na irere ije rei? Ro akae ije na irere ije abe tuaseva ijadufuo a na reriena dabe arafirie ruae?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Ro a ro sinuome none boeje a ro rerema ijia ire one na abe ruaeva ije ane gana abei? Ane abevoga ni abe samadukua guria nijaga e one ro none bu ijia gana erare fu mukoe rema bu ije vierafedufuo.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Nana osiki finoeko fune juaevasia tuaedi (20) ijiege furi. Nare osiki finoeva ijadufuo mave-kiro goti one buka ma uruvana nafemanami. Ro kuke one a saema ijia be a naebe kiemo na kana i.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Na mave bino bu oenoena siroe kuriae ijiebe sakia i ro bu irufui abega na ro kuaravo ije a fiena amaerimo baki. Ro mave bu ijiege revo ije naneka nosukua irufui ije abevo. Fanu kuriae bu muge ro maza ijia ro mave one sakiaga na ro a kuaravo ije aka una na kiega nare irufui ijene amaeriavo.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Naka maza kekena kanie ro muge iduadiemo ije na fievo baki. Ro naka ijia faememarena oefuo isejavaena ari fi ro ni mukore naevo baki.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Na juaevasia tuaedi (20) na osiki fina ijiege isejavae. Na juaevasia fotini (14) ije na kabaerafa one ijiebuo imekiro sigisi (6) ije na mave one a saema ijiebuo imei. Na ijiege ime rove a uria na biesiriena ire none a vajieko kiemoga na imeva ije ma uruvana a naebe kena vajie.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Ro asaerafa none e Eburame ro Aeseki ijiebuo Godi ije fu naebe nosiki oenoeno bitie naeje ane isuibe rorukuriega nane ikiriasa vadufuo. Rove e Ireobo Godi fu irufui none ijiakiro i ije izege na oefuo menoeva ije fune gie. Ijadufuo fune fure muge noka ijia a samadukua visuna noesina kuaraemano kuae.
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Jekafu fune ijiege gikikimana kuarama furinoga Rebani fu una kuae, Ire boeje guraeje a abema ijiakina kabaerafa none inokiro ijiakiro anafa buone ije buneka none ijiaru. A ire none boeje ane ijifureki karima fune furi ijadufuo ro iviama na una izege rena bu kaenamiake?
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Ijadufuo na vierafe naka osiki vua kuae avenaminina abe mareke. Ijadufuo roga no mune guria kena sa amaerikina no ije gavo ijia no una vua irere no osiki kuaeva ijene vierafeno kuae.
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Areme Jekafu fune urina mune be bu ijia gakinu oenoedufuo ijene abena ijia sana amaerima areme ijia arei.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Jekafu fune ijiege rema areme uri e fuone imevo ijene kiamo bune kuke mune bino kari ijia akoena ajiae. Areme bune ivuake irifo ijia karina Rebanina besu ire ina oemarei.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Bu ijiege reva ijadufuo Rebani are ije fu abe ive ina Jega Saradutano kuae. Rove Jekafu fuje fu abe ive ina kua Garidino kuae.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Areme Rebani fu urina Jekafu kuae, Mune ige no karina naeva ije no osiki ijia gakinu oenoedufuo ijeneno kuae. Jekafu fu Rebaniki vua ijiege kuaeva ijadufuo are ije fu kua Garidino kuae.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Ro kuke are ijadufuo ive be bu kua Mizifaro kuae. Ijadufuo maeje Rebani fu kuke kuae, Na vierafe E Ireobo ijare no osiki iziebure no oenoevo ijia samuaguoko no kuaema ijadufuo bu ijiege kuae.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Rebani fu ijiege kuara areme kuke kuae, Ade bara kabaerafa none ije isema samuagiamo ro ade una bara bino kemo. Ro a ijiege rekuma ni vierafero Godi funeka samadukua guoko no oenoevoro a ijiege vierafene.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Ro ni mune ige na kari naeva igiakiro mune gare a abe saema ije giane.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Mune ije bu nuga nuvuone no ijia giakinu oenoedufuo. Naeje nabe oenoene nuga ige no naeva ijene asina ura a kana ro vajae fiane vajake. Ro a dua abe nuga ije asina na kanie ro vajae fiane vajieke.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Ro no oenoene izege rekuva na vierafe Eburamekiro Neo ijiebuo Godi ro kuke asoe buone ijadufuo Godi ijare no kena mazie guokono kuae. Areme Jekafu fune uri asoe fuone Aesekido Godi ijadufuo ive ijia kurana kuae vua ije fube totekiro fuka uria vierafekinu oenoekono kuae.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 — ausente —
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 — ausente —
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.