Gênesis 24
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NTLH
1 E Eburame fune eore rove E Ireobo fuka uria ire binobino fu renoeno ijia daro makinu marejamo.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Ijadufuo Eburame fu maza be uri e be isuibe fuefuo imeno fu ire boeje Eburamedo are ijia naovo ije samuagiamo ijene kuae, Anika oge none igia faradiena kieko na vua one a kuariemo ije naka rekono kiega na fiene.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Na vierafe aka Godi E Ireobo sakae igiakiro saove gufadufuo ive ijia kurana kiega na fiene. Ni a kie a fari none igadufuo bara ije a naebe e aesakae Kenani igia kariva ijia rereke.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Ro aka va aesakae na nafieva ijia uviarafa none ijia kariva ijiebuo uve ijia fari none ijadufuo bara rerekono kiega na fieno kuae.
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Ro e fuone imeno ije fu una gue kuae, Ro na va barafuo kiaga bara be fu naebe are fuone ije arena uri aesakae igia ruakiro vierafekuma na izege reke? Nabe fari one ije kuaga fure una aesakae one ijia vakono kuae?
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Fu ijiege kuaramoga Eburame fu una kuae, A fari none ade kuaga fu una aesakae none gamia vako.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Naeje fune E Ireobo Godi saove gufe samuamo ijare mesiriena igia ruae. Na uri igia ruaga asoe none ijadufuo are ijiakiro uviarafa none ijiebuo aesakae ije nane ijia arena ruae. Ro fune ma vierafe fu aesakae ige abena una uifari none ije miakono kie. Ijadufuo E Ireobo fu anera fuone ije kuaga fu ude vake. Fure va vame one ijene amaeri fu marega a bara gamia rerena mesiri una ro fari none nujaejake.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Ro bara kabaekua be fu naebe oemarekinu osiki ruakiro vierafekuma ijare vua ige a kie na rekono kiema ije ame totena ijareke. Ro vame fu iserekuma ade fari none kuaga fu una aesakae none ijia vakono kuae.
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Ijadufuo e Eburamedo imeno ije fune uri e fuone ireobo ijadufuo oge ijia farei. Fu ijia farena Eburame kuae, Na vierafe na a kuariemo ijiege rekono kuae.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 E Eburamedo imeno ije fune ijiege rena uri e ireobo fuone ijadufuo fanu kamero umui guegue kena uri sinuome maeje gue kena ijia nama areme fune vae. Areme fune vakuma sidove e Neo fu finoema are Mesefotemia una ikene ijia vae.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Fune vakuma sidove ivuake irifo do bu mako ijia jiavo ijia kekei. Areme fune fanu kamero fuone ijene ijia unia bu naoko fu ijia fine. Ro maza ije fune ve jiaema bara bune do jiake ruadufuo ijia fu ijia fine.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Ijiege rena e Eburamedo imeno ije fune urina baname isoe. Fu kuae, E ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo nine vua ije a ude e ireobo none ijiaki kuaema ije vierafene. A ije vierafena ifejiega vua irere na ruaeva ije fuka marene.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Iviama nane do ige bara sidove gufia karivo bu ro jiadufuo igia manive.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Bara ije bu roga na bara be kuako, A isekie sukore one a do jiaema ijia do jia mie na ino kuake. Na ijiege kuaga fu kieko, Do ije igifurekino ike na bino jiana fanu kamero one ije vajiano kieke. Fu ijiege kuariemo ijia na vierafero bara ije are Aeseki e oefuo imeno fu abedufuo a vierafema ijene ro na ijiege vierafene. Na ire ije fu iviama rekuma na vierafero vua izege a e ireobo none kuaraema ije fune riaremaro na ijiege vierafeno kuae.
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 E ije Eburamedo imeno ije fune baname ijiege isoema furikuveno ijia bara Ribeka fune sukore fuone abena ijia kekei. Ro bara Ribeka fu e Betuerodo kabae ro fu e Eburamedo uvia e Neodo fari. Ro e Neodo bara ije Miruka.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 — ausente —
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 — ausente —
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Fu ijiege kuamoga bara ije fune sukore do fu jiaema ijene abe nijakoga fu do ijia i.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 E ije fune do ina furinoga bara ije fu uri kuae, Ni manike na do jiana kamero one ijene vajiaga bu ino kuae.
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Areme fune migegire do fu jiaema ijene dabe ire ije bu do jia usiaga fanu bu ivo ijia usiae. Areme fune una mako ijia do jiakiro vae. Fu ijiege rekinu do jiana kamero boeje ruoriama furi.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Bara ije fu ijiege rekoga e ije fu mauike manina bara ije veri arega fu bara ije E Ireobo fu vierafe fu biekiro vierafema ijene ro fu bara bega fu ije gakiro vierafe.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Ro bara ije fune do jiana kamero boeje ruoriama furinoga e ije fu ijia gana vierafega bara ije fu bara maeje E Ireobo fu vierafema ijene. Ijadufuo fune uri muki bu gorodi ijia amaeriva bu moni ireobo fuaevejo ijene abena bara Rebeka mae. Areme fune uri madare farane navo inokiro bu gorodi ijia amaeriva ije karana vajae.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 E ije fu ijiege rei areme uri kuae, A isekie ni asoe one kua na fiene. Ro are one ije fube manido na e none ijena muge igiaru ijia naekono kuae.
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Areme bara ije fu una kuae, Na asoe none ive ije e Betuero. Ro fuje fu e Neokiro bara Miruka ijiebuo fari.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Ro asoe none ijadufuo are fu manido ja va ijia naoke. Ro kuke fanu kamero ijiebuo ire bu ivo ije are nuvuone ijia buka ma uruvanano kuae.
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Areme e ije fune uri ijia auge sana E Ireobo dabe aroena baname isoe.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Fu baname isoena ijiege kuae, Naka e ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo ijadufuo oemareve. Fu e ireobo none fu maza boeje ifejamo ije fuka naebe totei. Ijadufuo E Ireobo funeka mesirie ruoma e ireobo none ijadufuo agane ije kariva ijia kekemano kuae.
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Areme bara ije fune una difurina asie fuone ijadufuo are ijia kekena vua boeje izege fu rema ijene kuarae.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Areme fune e Eburamedo imeno ijene kuae, Kaeno, E Ireobo fune a marejana ifejae. Ijadufuo a manino arekiro no nobiki vako rone. Are a nae ro kuke kamero one bu naodufuo ije fu manido a ijia naekono kuae.
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Areme e Eburamedo imeno ijiakiro e fuone fuina vaeva ije bune are ijia aru vakoga e Rebanido imeno ije fune uri fanu kamero ije dokina ire ije kamero bu ivo ijene vajiae. Areme fune kuke uri do e ije bu dia sodufuo ijene jiana abe ijia nijaejiae.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Ijiege rena bune ire ikuvejo ijia e Eburamedo imeno ije fu kiae, Na vierafe na sone ire idufuo ro iviama na vierafe naka vua na ruaeva ijene kuariana oedasu areme na ijare ire ikono kiae. Fu ijiege kuariamoga Rebani fu kuae, Ke ni vua a vierafema ije kuae na fieno kuae.
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 — ausente —
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 — ausente —
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Ro kuke e ireobo none ijadufuo bara Sera fune barasire rove fu ame fari bietemoga e ireobo none fu sinuome fuone boeje fu samuagiamo ije kena una fari fuone ije vajae.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Na e none ireobo ije fu kiemoga na E Ireobo kuraedo vua irere fu kuariema ije na irinana reke. Fu kie, A fari none ijadufuo bara ije rerekuma ade are Keinani guove ijia reremono kiae.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Ro ni va asoe none ro agane none ijiebuo are ijia bara fuefuo rereno kie.
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Fu ijiege kiemoga na una e ireobo none kuae, Ro bara ije fu naebe nosiki ruakiro vierafekuma na izege rekono kuae?
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Na ijiege kuaravoga e Eburame fu una ijiege kuarie, E Ireobo none ije na maza boeje irinavo ijare anera fuone kuaga fu obiki vake. Fure ifejana vame samadirejaga a bara migegire bieke. Ro fure ifejaga a e none ro asoe none ijadufuo agane ijia bara fuefuo rerena mesiri nujaejake.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Ro a va agane none giaga bu bara be naebe kuakuva ijare a vua ije a nosiki kuaena marema ije nime totena ijaredufuo.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Ijadufuo na ro mako ije bu do jiavo ijia keke manina mauike oe none ijia baname isoe. Na baname isoena kua, Eburame e ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo ni iviama ifejiena irere na rekiro ruaeva ije abena samadirejiene.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Iviama nane mako ige bu do jiavo igi manive. Ro bara nikaki be fu sukore fuone abe do jiakiro roga na kuaga fu sukore fuone ijia do jia miega na ike.
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Ro bara ije fu oemarenaro fanu kamero none ijiebuo do jia vajiakuma na vierafero bara ije Godi are e none ireobo ijadufuo fari ijadufuo vierafema ijero na ijiege vierafeno kuae.
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Nane baname ijiege isoema furimo ijia na gake bara Ribeka fu sukore fuone abe mako ijia do ijiakiro vuako na gae. Na gana uri kuae, Aesekie ni do be jiana miega na ino kuae.
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Na ijiege kuavoga bara ije fune saroruba uri sukore fuone abena ume ijia nijae. Areme fune kie, Do ije ijifurekino ni jia ike na fanu kamero one ijiebuo do jiana vajiamo kie. Areme nane do jia ikoga fune kamero ijiebuo do ijiana vajiako bu i.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Areme na urina kua, Asoe one ije erano kuavoga fu kie, Asoe none ije e Betero fu e Neokiro bara Miruka ijiebuo farino kie. Fu ijiege kuariemoga na uri muki abe udo ijia akoza areme uri madane farane ije naejae.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Na ijiege re areme uri ijia auge sana E Ireobo baname isoe kuae, Naka e ireobo none Aburamedo Godi E Ireobo ijene ireobo oemareve. Ijadufuo maeje aka na mesirie urari ruoma e none ireobo ijadufuo agane ije bie. A mesirie romoga nane uvia fuone ijadufuo asae fuone kabae ijene e none ireobo ijadufuo fari fu abedufuo ijene gae.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Ijadufuo a vierafega a e ireobo none ijene vame maeje fuone rena kabae one ije abe fari fuone ije makuma ni a isekie nine ijiege kuarie na fiene. Ro a bakuma ni bano kiega na una vame be vierafegano kuae.
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Areme Rebanikiro Beturero bu una gue kuae, Vua ige fune ma E Ireobo Godi ijadufuo vierafe ijia a ruaejoga no vierafe no una vua irere kuaekuva baki.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Ijadufuo Ribeka fu guaraejifurekino ni mesiri vaga fu izege E Ireobo Godi fu kuaema ijiege fu e ireobo one ijadufuo fari ije manino kuae.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Rebanikiro Betuero bu ijiege kuaravoga e ije Eburamedo imeno fu vua ije fiemo fuka oeseremo fu uri ijia auge sana Godi baname isoena oemarejae.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Areme fu uri uniae tamae ije gorodi ijia amaeriva bu uro kiriavo ijiakina ire siriva ro sinuome fu sadufuo ije bino karana ke Ribeka vajae. Areme fune kuke uri ire bino bu moni mamekanu fuaevejo ije karana ke maki fuone ijiakiro asie fuone ije vajiae.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Areme e Eburamedo imeno ijiakiro e gue ije fuina vaeva ije bune ire ikinu do ina areme bune ijia naoe. Areme nituame suoke bune urivoga e Eburamedo imeno ije fu uri kiae, Na vierafe nane ivia una e none e ireobo fino ijia vakiro vierafevano kiae.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Rove bara Ribekado maki ijiakiro asie fuone ije bu uri kuae, Ije fune mare ro ni areke fu fura besu ro ba inokiro (10) ijiege noena finaro nine sone ijare vano kuae.
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Rove e ije fuka uri kiae, Jabe no vafievo. Ijadufuo maeje na ige na ruaeva ije fune E Ireobo Godi ijare irufui none ijene ifejie. Ijadufuo na vierafe nane migegire una e none ireobo ije fino ijia vakono kiae.
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Fu ijiege kuariamoga bu kuae, Ke ni areke no kabae nuvuone kumega fu ro vua irere fu vierafema ije kuaruoga no fieno kuae.
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Areme bune Ribeka kumevoga fu romo bu kuae, Abe oemaredo a e igiaki vakono kuavoga fu kiae, Ke na vierafe na fuosiki vakono kiae.
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 — ausente —
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Ribekakiro bara kabaekua fuone gue bune uri sinuome buone kari fanu kamero ijadufuo ado ijia nama areme bune uri e Eburamedo imeno ijena vakuae bune vae.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Ro Aeseki fune ruoma ae sao ijia do be bu ruiva bu kua, E ni uria fino fu na giemono kuavo ijia finoene. Ro are ije fu una Kenani ikene ijia.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Ijiege rena Aeseki fune maza be ve nakisirema ijia va oenoeno ijia fu gake fanu kamero bino bu rovo fu giae.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Ro Ribeka fu vakuma Aeseki gana uri fanu kamero ado fu fino ijia umakoena ari.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Fu arina e ije Eburamedo imeno ije kuae, A vierafega e gafe ruomo ije erareno kuae? Fu ijiege kuaramoga e ije fu una kuae, E ije fu e ireobo none ijadufuo fari ijareno kuamoga Ribeka fu uri ugone fuone abe ni fuone okurae.
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Areme bune ruoma Aeseki manimo ijia usiaena e Eburamedo imeno ije fune uri vua irere boeje fu rema ijene Aeseki kuarae.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Fu ijiege kuarama furi areme Aeseki fune uri Ribeka mesirina asie fuone Serado are muvuaka ijia vae. Areme Aeseki fune ijia uri Ribeka abena buosiki besu karinoe. Ro Aeseki fu ude asie fuone baronemoga fuka oe fiaeguma finoe ro rade fu Ribeka abena ireobo oetuaema ijadufuo fu una oemarekinu fi vae.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.