Gênesis 24
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 E Eburame fune eore rove E Ireobo fuka uria ire binobino fu renoeno ijia daro makinu marejamo.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Ijadufuo Eburame fu maza be uri e be isuibe fuefuo imeno fu ire boeje Eburamedo are ijia naovo ije samuagiamo ijene kuae, Anika oge none igia faradiena kieko na vua one a kuariemo ije naka rekono kiega na fiene.
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 Na vierafe aka Godi E Ireobo sakae igiakiro saove gufadufuo ive ijia kurana kiega na fiene. Ni a kie a fari none igadufuo bara ije a naebe e aesakae Kenani igia kariva ijia rereke.
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Ro aka va aesakae na nafieva ijia uviarafa none ijia kariva ijiebuo uve ijia fari none ijadufuo bara rerekono kiega na fieno kuae.
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Ro e fuone imeno ije fu una gue kuae, Ro na va barafuo kiaga bara be fu naebe are fuone ije arena uri aesakae igia ruakiro vierafekuma na izege reke? Nabe fari one ije kuaga fure una aesakae one ijia vakono kuae?
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Fu ijiege kuaramoga Eburame fu una kuae, A fari none ade kuaga fu una aesakae none gamia vako.
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Naeje fune E Ireobo Godi saove gufe samuamo ijare mesiriena igia ruae. Na uri igia ruaga asoe none ijadufuo are ijiakiro uviarafa none ijiebuo aesakae ije nane ijia arena ruae. Ro fune ma vierafe fu aesakae ige abena una uifari none ije miakono kie. Ijadufuo E Ireobo fu anera fuone ije kuaga fu ude vake. Fure va vame one ijene amaeri fu marega a bara gamia rerena mesiri una ro fari none nujaejake.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Ro bara kabaekua be fu naebe oemarekinu osiki ruakiro vierafekuma ijare vua ige a kie na rekono kiema ije ame totena ijareke. Ro vame fu iserekuma ade fari none kuaga fu una aesakae none ijia vakono kuae.
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Ijadufuo e Eburamedo imeno ije fune uri e fuone ireobo ijadufuo oge ijia farei. Fu ijia farena Eburame kuae, Na vierafe na a kuariemo ijiege rekono kuae.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 E Eburamedo imeno ije fune ijiege rena uri e ireobo fuone ijadufuo fanu kamero umui guegue kena uri sinuome maeje gue kena ijia nama areme fune vae. Areme fune vakuma sidove e Neo fu finoema are Mesefotemia una ikene ijia vae.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Fune vakuma sidove ivuake irifo do bu mako ijia jiavo ijia kekei. Areme fune fanu kamero fuone ijene ijia unia bu naoko fu ijia fine. Ro maza ije fune ve jiaema bara bune do jiake ruadufuo ijia fu ijia fine.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Ijiege rena e Eburamedo imeno ije fune urina baname isoe. Fu kuae, E ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo nine vua ije a ude e ireobo none ijiaki kuaema ije vierafene. A ije vierafena ifejiega vua irere na ruaeva ije fuka marene.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Iviama nane do ige bara sidove gufia karivo bu ro jiadufuo igia manive.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Bara ije bu roga na bara be kuako, A isekie sukore one a do jiaema ijia do jia mie na ino kuake. Na ijiege kuaga fu kieko, Do ije igifurekino ike na bino jiana fanu kamero one ije vajiano kieke. Fu ijiege kuariemo ijia na vierafero bara ije are Aeseki e oefuo imeno fu abedufuo a vierafema ijene ro na ijiege vierafene. Na ire ije fu iviama rekuma na vierafero vua izege a e ireobo none kuaraema ije fune riaremaro na ijiege vierafeno kuae.
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 E ije Eburamedo imeno ije fune baname ijiege isoema furikuveno ijia bara Ribeka fune sukore fuone abena ijia kekei. Ro bara Ribeka fu e Betuerodo kabae ro fu e Eburamedo uvia e Neodo fari. Ro e Neodo bara ije Miruka.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 — ausente —
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 — ausente —
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Fu ijiege kuamoga bara ije fune sukore do fu jiaema ijene abe nijakoga fu do ijia i.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 E ije fune do ina furinoga bara ije fu uri kuae, Ni manike na do jiana kamero one ijene vajiaga bu ino kuae.
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Areme fune migegire do fu jiaema ijene dabe ire ije bu do jia usiaga fanu bu ivo ijia usiae. Areme fune una mako ijia do jiakiro vae. Fu ijiege rekinu do jiana kamero boeje ruoriama furi.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Bara ije fu ijiege rekoga e ije fu mauike manina bara ije veri arega fu bara ije E Ireobo fu vierafe fu biekiro vierafema ijene ro fu bara bega fu ije gakiro vierafe.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ro bara ije fune do jiana kamero boeje ruoriama furinoga e ije fu ijia gana vierafega bara ije fu bara maeje E Ireobo fu vierafema ijene. Ijadufuo fune uri muki bu gorodi ijia amaeriva bu moni ireobo fuaevejo ijene abena bara Rebeka mae. Areme fune uri madare farane navo inokiro bu gorodi ijia amaeriva ije karana vajae.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 E ije fu ijiege rei areme uri kuae, A isekie ni asoe one kua na fiene. Ro are one ije fube manido na e none ijena muge igiaru ijia naekono kuae.
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Areme bara ije fu una kuae, Na asoe none ive ije e Betuero. Ro fuje fu e Neokiro bara Miruka ijiebuo fari.
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Ro asoe none ijadufuo are fu manido ja va ijia naoke. Ro kuke fanu kamero ijiebuo ire bu ivo ije are nuvuone ijia buka ma uruvanano kuae.
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Areme e ije fune uri ijia auge sana E Ireobo dabe aroena baname isoe.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 Fu baname isoena ijiege kuae, Naka e ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo ijadufuo oemareve. Fu e ireobo none fu maza boeje ifejamo ije fuka naebe totei. Ijadufuo E Ireobo funeka mesirie ruoma e ireobo none ijadufuo agane ije kariva ijia kekemano kuae.
27 E disse: — Bendito seja o
28 Areme bara ije fune una difurina asie fuone ijadufuo are ijia kekena vua boeje izege fu rema ijene kuarae.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Areme fune e Eburamedo imeno ijene kuae, Kaeno, E Ireobo fune a marejana ifejae. Ijadufuo a manino arekiro no nobiki vako rone. Are a nae ro kuke kamero one bu naodufuo ije fu manido a ijia naekono kuae.
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Areme e Eburamedo imeno ijiakiro e fuone fuina vaeva ije bune are ijia aru vakoga e Rebanido imeno ije fune uri fanu kamero ije dokina ire ije kamero bu ivo ijene vajiae. Areme fune kuke uri do e ije bu dia sodufuo ijene jiana abe ijia nijaejiae.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Ijiege rena bune ire ikuvejo ijia e Eburamedo imeno ije fu kiae, Na vierafe na sone ire idufuo ro iviama na vierafe naka vua na ruaeva ijene kuariana oedasu areme na ijare ire ikono kiae. Fu ijiege kuariamoga Rebani fu kuae, Ke ni vua a vierafema ije kuae na fieno kuae.
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 — ausente —
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 — ausente —
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Ro kuke e ireobo none ijadufuo bara Sera fune barasire rove fu ame fari bietemoga e ireobo none fu sinuome fuone boeje fu samuagiamo ije kena una fari fuone ije vajae.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Na e none ireobo ije fu kiemoga na E Ireobo kuraedo vua irere fu kuariema ije na irinana reke. Fu kie, A fari none ijadufuo bara ije rerekuma ade are Keinani guove ijia reremono kiae.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Ro ni va asoe none ro agane none ijiebuo are ijia bara fuefuo rereno kie.
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Fu ijiege kiemoga na una e ireobo none kuae, Ro bara ije fu naebe nosiki ruakiro vierafekuma na izege rekono kuae?
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Na ijiege kuaravoga e Eburame fu una ijiege kuarie, E Ireobo none ije na maza boeje irinavo ijare anera fuone kuaga fu obiki vake. Fure ifejana vame samadirejaga a bara migegire bieke. Ro fure ifejaga a e none ro asoe none ijadufuo agane ijia bara fuefuo rerena mesiri nujaejake.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Ro a va agane none giaga bu bara be naebe kuakuva ijare a vua ije a nosiki kuaena marema ije nime totena ijaredufuo.
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 Ijadufuo na ro mako ije bu do jiavo ijia keke manina mauike oe none ijia baname isoe. Na baname isoena kua, Eburame e ireobo none ijadufuo Godi E Ireobo ni iviama ifejiena irere na rekiro ruaeva ije abena samadirejiene.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Iviama nane mako ige bu do jiavo igi manive. Ro bara nikaki be fu sukore fuone abe do jiakiro roga na kuaga fu sukore fuone ijia do jia miega na ike.
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Ro bara ije fu oemarenaro fanu kamero none ijiebuo do jia vajiakuma na vierafero bara ije Godi are e none ireobo ijadufuo fari ijadufuo vierafema ijero na ijiege vierafeno kuae.
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Nane baname ijiege isoema furimo ijia na gake bara Ribeka fu sukore fuone abe mako ijia do ijiakiro vuako na gae. Na gana uri kuae, Aesekie ni do be jiana miega na ino kuae.
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Na ijiege kuavoga bara ije fune saroruba uri sukore fuone abena ume ijia nijae. Areme fune kie, Do ije ijifurekino ni jia ike na fanu kamero one ijiebuo do jiana vajiamo kie. Areme nane do jia ikoga fune kamero ijiebuo do ijiana vajiako bu i.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Areme na urina kua, Asoe one ije erano kuavoga fu kie, Asoe none ije e Betero fu e Neokiro bara Miruka ijiebuo farino kie. Fu ijiege kuariemoga na uri muki abe udo ijia akoza areme uri madane farane ije naejae.
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Na ijiege re areme uri ijia auge sana E Ireobo baname isoe kuae, Naka e ireobo none Aburamedo Godi E Ireobo ijene ireobo oemareve. Ijadufuo maeje aka na mesirie urari ruoma e none ireobo ijadufuo agane ije bie. A mesirie romoga nane uvia fuone ijadufuo asae fuone kabae ijene e none ireobo ijadufuo fari fu abedufuo ijene gae.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Ijadufuo a vierafega a e ireobo none ijene vame maeje fuone rena kabae one ije abe fari fuone ije makuma ni a isekie nine ijiege kuarie na fiene. Ro a bakuma ni bano kiega na una vame be vierafegano kuae.
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Areme Rebanikiro Beturero bu una gue kuae, Vua ige fune ma E Ireobo Godi ijadufuo vierafe ijia a ruaejoga no vierafe no una vua irere kuaekuva baki.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Ijadufuo Ribeka fu guaraejifurekino ni mesiri vaga fu izege E Ireobo Godi fu kuaema ijiege fu e ireobo one ijadufuo fari ije manino kuae.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Rebanikiro Betuero bu ijiege kuaravoga e ije Eburamedo imeno fu vua ije fiemo fuka oeseremo fu uri ijia auge sana Godi baname isoena oemarejae.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Areme fu uri uniae tamae ije gorodi ijia amaeriva bu uro kiriavo ijiakina ire siriva ro sinuome fu sadufuo ije bino karana ke Ribeka vajae. Areme fune kuke uri ire bino bu moni mamekanu fuaevejo ije karana ke maki fuone ijiakiro asie fuone ije vajiae.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Areme e Eburamedo imeno ijiakiro e gue ije fuina vaeva ije bune ire ikinu do ina areme bune ijia naoe. Areme nituame suoke bune urivoga e Eburamedo imeno ije fu uri kiae, Na vierafe nane ivia una e none e ireobo fino ijia vakiro vierafevano kiae.
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Rove bara Ribekado maki ijiakiro asie fuone ije bu uri kuae, Ije fune mare ro ni areke fu fura besu ro ba inokiro (10) ijiege noena finaro nine sone ijare vano kuae.
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Rove e ije fuka uri kiae, Jabe no vafievo. Ijadufuo maeje na ige na ruaeva ije fune E Ireobo Godi ijare irufui none ijene ifejie. Ijadufuo na vierafe nane migegire una e none ireobo ije fino ijia vakono kiae.
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Fu ijiege kuariamoga bu kuae, Ke ni areke no kabae nuvuone kumega fu ro vua irere fu vierafema ije kuaruoga no fieno kuae.
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Areme bune Ribeka kumevoga fu romo bu kuae, Abe oemaredo a e igiaki vakono kuavoga fu kiae, Ke na vierafe na fuosiki vakono kiae.
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 — ausente —
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 — ausente —
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Ribekakiro bara kabaekua fuone gue bune uri sinuome buone kari fanu kamero ijadufuo ado ijia nama areme bune uri e Eburamedo imeno ijena vakuae bune vae.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Ro Aeseki fune ruoma ae sao ijia do be bu ruiva bu kua, E ni uria fino fu na giemono kuavo ijia finoene. Ro are ije fu una Kenani ikene ijia.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Ijiege rena Aeseki fune maza be ve nakisirema ijia va oenoeno ijia fu gake fanu kamero bino bu rovo fu giae.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ro Ribeka fu vakuma Aeseki gana uri fanu kamero ado fu fino ijia umakoena ari.
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Fu arina e ije Eburamedo imeno ije kuae, A vierafega e gafe ruomo ije erareno kuae? Fu ijiege kuaramoga e ije fu una kuae, E ije fu e ireobo none ijadufuo fari ijareno kuamoga Ribeka fu uri ugone fuone abe ni fuone okurae.
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Areme bune ruoma Aeseki manimo ijia usiaena e Eburamedo imeno ije fune uri vua irere boeje fu rema ijene Aeseki kuarae.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Fu ijiege kuarama furi areme Aeseki fune uri Ribeka mesirina asie fuone Serado are muvuaka ijia vae. Areme Aeseki fune ijia uri Ribeka abena buosiki besu karinoe. Ro Aeseki fu ude asie fuone baronemoga fuka oe fiaeguma finoe ro rade fu Ribeka abena ireobo oetuaema ijadufuo fu una oemarekinu fi vae.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.