Atos 7
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC
1 Areme e ireobo Godido zinone ifaejemo ije fu uri Sitivini kuae, A vierafega vua ige bu oesina kuaevo ije fube mano kuae?
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 — ausente —
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 — ausente —
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Ijadufuo Eburame fune sakae e Karidiako bu kariva ije arena uri va are Erani ijia fikiro vae. Fu va ijia finoena areme asoe fuone fu baronekoga Godi fu kuamoga fu una urina ro aesakae ige ja iviama kariva igia fi.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Rove maza ijia Godi fu aesakae ao be fu naebe abena Eburame mae. Ro fume kuae, Na rade aesakae ije abena akiro asaerafa one ijena miaga ja abena ijia karikono kuae. Ro maza ijia Eburame fu ame bino naebe nafei.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 — ausente —
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 — ausente —
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Areme Godi fu Eburame kuae, Anika ame fari one boeje kena vajae surive buone kaniafuna nuga nane. A ijiege rekina na ijia giana vierafero a vua irere na osiki kuaeva ije a iriniemoro na ijiege vierafekono kuae. Ijadufuo Eburame fu uri fari fuone Aeseki biete areme fune mu eiti furinoga fu abe surive fuone kanafuna nuga nijae. Ro rade Aeseki fu uri Jekafu bietemoga fure uri ame tuero nafei. Ijadufuo ame tuero ije bu asaerafa nuvuone ma zinume ijene.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 — ausente —
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Areme maza be aesakae Ijifitikiro Keinani ijia fuka vasia ireobo ijia kekei. Ijadufuo e asaerafa nuvuone ire bu ijo ije funeka furinoga buka vasia ireobo abei.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Areme Jekafu fu fieke aesakae Ijifiti ijia fuka ire zaraema fiena fu uri asaerafa nuvuone ije kiamo bu ijia vae. Ro are ije bu vaeva ije bu buone amure ijia vae.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ro rade bu una vakoga Josofu fu kekena samadukua biediae. Areme fu kiae, Nana uvia joneno kiana kaenamiana Kini Fero nijaemoga fu giae.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Josofu ijiege biedia areme kiae, Ni va asoe none Jekafu kuaga fu agane nuvuone foteke ije kaenamiana igia Ijifiti rono kiae. Ro agane fuone ije buka uruvana e seveniti faeve (75) ijiege.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ijadufuo Jekafu fune ari va Ijifiti ijia fivakuma areme fune ijia baronekoga asaerafa nuvuone budua ijia kari vakuma areme bune ijia oe furi.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Bu oevoga surive buone bu kena una va are Sekeme ijia e Eimo ijiebuo munie be Eburame fu fuaevema ijia uniae.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Ro maza ije Godi fu e fuone karauniakiro Eburame kuaraema ije fune ivuaremo ijia e nuvuone are Ijifiti ijia kariva ije buka e uruvana rei.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ro rade e Kini be fu Josofudo suvuare naebe mukore vierafema ijare uri aesakae Ijifiti samuae.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Kini ijare urina asaerafa nuvuone ije kame vame gikikimana ijia samuagiae. Fu ijiege rena uri asaerafa nuvuone ije kuriaeremoga buka ame katiki buone ije kame makave ijia uniavoga bu ijia naovakuma oe.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 — ausente —
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 — ausente —
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Mosisi fu Kini ijadufuo are ijia fikoga e Ijifitiko ijiebe vame buone maeje nijaevo fu ubaerena e maki rei. Areme fuka daro abena vua mamekanu ije kuaekinu vame maeje renoe.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Mosisi fu ijiege rena vakuma juaevasia fuone foti (40) ijiege furi. Areme maza be fu e fuone Isureroko ije giakiro vierafei.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ijadufuo fu va gake e Ijifitiko ijare e fuone be dabe vame gikikimana ijia arafirimoga Mosisi fu uri e ije babuena e Ijifitiko ije kanamo fu baronei.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Mosisi fu vierafe fu ijiege rega e fuone bu ijia gana vierafero Godi fu fuone duvado ijia bu karauniakuvenoro bu ijiege vierafekuae fu ije rei. Rove e fuone ije buka naebe mukoreigia fu gana vierafei.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ro nituame fu una va giake e Isureroko inokiro bu bue bijaevoga fu giae. Ijadufuo fu keke turaejiakinu kiae, Jaja ino uviaki ro ja izerekuae joe bijaevono kiae?
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ro e be ije fu uri Mosisi vaja dabe garege akoekinu kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguome?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 A vierafe a isuome izege a e Ijifitiko ije kanaema ijiege a una na kaniekiro vierafemano kuae?
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Fu ijiege kuamoga Mosisi fu vua ije fiena fune kona are Midiane ijia vae. Fu va ijia fivakuma areme bara abena ame fari inokiro nafei.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Mosisi fu ijia fina juaevasia foti ijiege furikoga fu una uruo Saenae ae sao ijia miane naenoga fu gana va ijia Godido anera ije bie.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 — ausente —
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Areme E Ireobo fu uri Mosisi kuae, Are ije a manino ije fu akaeno dia surive one a saema ije azo nane.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Na giaga e none Ijifiti ijia kariva ije buka isejavaeve. Ijadufuo na ije bu aduivo ije fiena ifejiakiro ari ruae. Ijadufuo iviama na kuaga a aesakae Ijifiti ijia vakono kumei.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 E Sitivini fu ijiege kuaria vakuma areme una kiae, Mosisi fu e ije e Isureroko bu ijuonena kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguono kuaeva ijene. Ro Godire anera ije miane rena naeno ijadufuo duvado ijia Mosisi kuamo fu e fuone samuagiana karauniakiro vae.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ijadufuo e Mosisi fune va ire sumuki ro nuga binobino aesakae Ijifiti ijia ro kuke Davare Kavuane nafuema ijia rei. Areme fune e Isureroko ije kaenamiana buina juaevasia foti ijiege bu ae sao ijia oenoe.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 E Mosisi ije na kuariaevo ijare e Isureroko ije kiae, Godi fu joefuo e jone ijia e be fu Godido vua vierafena kuaemo ije kuaga fu na ruaeva ijiege ruakono kiae.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 E Mosisi ijare asaerafa nuvuone ijena ae sao ijia besu oenoe. Ro kuke fure uruo Saenae ijia vakoga anera ije fu vua kuarae. Ijadufuo e ijare Godido vua maeje abena una no mue.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Rove e asaerafa nuvuone bu Mosisido vua ije buka naebe irinae. Ro buka fu ijuonena oe buone buka una are Ijifiti ijia vakuae vierafei.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ijadufuo bu uri e Eroni kuae, No e Mosisi e ije fu aesakae Ijifiti ijia kaenamuo ruaema ije fu iviama izege vaema ije noka naebe vierafei. Ijadufuo ani godi bino amaeriajuoga bu no samuaguokinu kaenamuona vano kuae.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Areme bune maza ijia uri ire be mave-kau ame igeki ije amaeri. Areme bune uri fuefuo zinone ifaejekinu iro ina ire ije bu umui buone ijia amaeriva ijadufuo oemarei.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ijadufuo Godi fu bu ijuonegafiakoga bu una ire zuvi saove gufia ireva ije buone augesana baname isoe. Rove isuibe e Godido vua vierafena kuaevo ije bu vua be kuaena isoe,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ja ae sao ijia are muvuaka ja godi jone Morokikiro Refanido zuvi ije ja umui jone ijia amaeriaeva ja buone baname isoevo ijene dabe giena ijia oenoe. Ijadufuo na kiaga ja aesakae jone ije arena uri are Bebironi asina ka mumabo ijia vakono kuae.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Asaerafa nuvuone ijiebe Godido Are muvuaka ije dabe giena ae sao ijia karinoe. Ro are ije bu saeva ije bune izege Godi fu Mosisi kuarana nijaema bu ijiege sae.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Areme rade asaerafa nuvuone bu are muvuaka ije dabe anafa buone ije miavoga bu abe giena e Josuana e ae binoko ijiebuo aesakae ije abekuae vae. Godire e aesakae ijieko ije kania kuriamo bu subinae vae. Ro Godido Are muvuaka ije fume ijia na ruoma e Devidido mazani ijia ruae.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Ro e Devidido vame fu kenoeno ije fuka mukore ijadufuo Godi fu dabe nidoe. Ijadufuo Devidi fu vierafe fu Godi kuaga fu Are Akae fuone e Isureroko bu ijia baname isoedufuo ije sakiro kuae.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Rove e Devidi are ije fu naebe sakoga fu e Soromonire are ije sae.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Rove Godi ka E Daroki ije fu are ije emabe savo ijia fino baki. Ijadufuo maeje Godi fu isuibe kuae,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 E Sitivini fu suvuare ije kuariama furi areme kiae, E gure ka totenaminoekinu ada girevo gurie. Jaeje na giaga ja asaerafa jone bu keva ijiege jadua jaka Godido Kavene vua fu kuariamo ije tuatimeve.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 E asaerafa jone ijiebe isuibe e ije Godido vua vierafena kuaevo ije kaniae. Areme bu kuke e ije bu E Maturaema fu ruakuveno ijadufuo vua ije kuariavo ije kaniae. Ijadufuo E Ije ruaema ije jare ijuemana kanavo fu baronei.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Ja Godido akae ije anera bu abe ruaeva ije jane abei rove vua ije jaka naebe irinavano kiae.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 E ije kariva bu Sitivinido vua ije fievo buka uruke defarudiamoga bu uri fu ziegafae.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ro Sitivini e ije Kavene Akae ijare oe fuone ijia iraraema ije fu kake saove gufia gake Godi fino ijia fuka sanakoga Jesu fu una Godido umui maeneke ijia fino fu gae.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ijadufuo fu uri kume, Na ga saove fu daovekoga Ema ijiebuo Fari ije fu Godido umui maeneke ijia fino na gaevano kumei.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 — ausente —
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ijiege rena bu uria Sitivini kanakoga fu uri kume, Jesu E Ireobo kavene none ige abeno kumei.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Areme fu uri augesana vijena kume, E Ireobo ise ige bu none revo ije giana areno kumena fune ijia baronei.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.