Atos 7

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Areme e ireobo Godido zinone ifaejemo ije fu uri Sitivini kuae, A vierafega vua ige bu oesina kuaevo ije fube mano kuae?
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 — ausente —
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Ijadufuo Eburame fune sakae e Karidiako bu kariva ije arena uri va are Erani ijia fikiro vae. Fu va ijia finoena areme asoe fuone fu baronekoga Godi fu kuamoga fu una urina ro aesakae ige ja iviama kariva igia fi.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Rove maza ijia Godi fu aesakae ao be fu naebe abena Eburame mae. Ro fume kuae, Na rade aesakae ije abena akiro asaerafa one ijena miaga ja abena ijia karikono kuae. Ro maza ijia Eburame fu ame bino naebe nafei.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 — ausente —
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 — ausente —
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Areme Godi fu Eburame kuae, Anika ame fari one boeje kena vajae surive buone kaniafuna nuga nane. A ijiege rekina na ijia giana vierafero a vua irere na osiki kuaeva ije a iriniemoro na ijiege vierafekono kuae. Ijadufuo Eburame fu uri fari fuone Aeseki biete areme fune mu eiti furinoga fu abe surive fuone kanafuna nuga nijae. Ro rade Aeseki fu uri Jekafu bietemoga fure uri ame tuero nafei. Ijadufuo ame tuero ije bu asaerafa nuvuone ma zinume ijene.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Areme maza be aesakae Ijifitikiro Keinani ijia fuka vasia ireobo ijia kekei. Ijadufuo e asaerafa nuvuone ire bu ijo ije funeka furinoga buka vasia ireobo abei.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Areme Jekafu fu fieke aesakae Ijifiti ijia fuka ire zaraema fiena fu uri asaerafa nuvuone ije kiamo bu ijia vae. Ro are ije bu vaeva ije bu buone amure ijia vae.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ro rade bu una vakoga Josofu fu kekena samadukua biediae. Areme fu kiae, Nana uvia joneno kiana kaenamiana Kini Fero nijaemoga fu giae.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Josofu ijiege biedia areme kiae, Ni va asoe none Jekafu kuaga fu agane nuvuone foteke ije kaenamiana igia Ijifiti rono kiae. Ro agane fuone ije buka uruvana e seveniti faeve (75) ijiege.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ijadufuo Jekafu fune ari va Ijifiti ijia fivakuma areme fune ijia baronekoga asaerafa nuvuone budua ijia kari vakuma areme bune ijia oe furi.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Bu oevoga surive buone bu kena una va are Sekeme ijia e Eimo ijiebuo munie be Eburame fu fuaevema ijia uniae.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Ro maza ije Godi fu e fuone karauniakiro Eburame kuaraema ije fune ivuaremo ijia e nuvuone are Ijifiti ijia kariva ije buka e uruvana rei.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ro rade e Kini be fu Josofudo suvuare naebe mukore vierafema ijare uri aesakae Ijifiti samuae.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Kini ijare urina asaerafa nuvuone ije kame vame gikikimana ijia samuagiae. Fu ijiege rena uri asaerafa nuvuone ije kuriaeremoga buka ame katiki buone ije kame makave ijia uniavoga bu ijia naovakuma oe.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 — ausente —
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 — ausente —
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mosisi fu Kini ijadufuo are ijia fikoga e Ijifitiko ijiebe vame buone maeje nijaevo fu ubaerena e maki rei. Areme fuka daro abena vua mamekanu ije kuaekinu vame maeje renoe.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosisi fu ijiege rena vakuma juaevasia fuone foti (40) ijiege furi. Areme maza be fu e fuone Isureroko ije giakiro vierafei.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ijadufuo fu va gake e Ijifitiko ijare e fuone be dabe vame gikikimana ijia arafirimoga Mosisi fu uri e ije babuena e Ijifitiko ije kanamo fu baronei.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mosisi fu vierafe fu ijiege rega e fuone bu ijia gana vierafero Godi fu fuone duvado ijia bu karauniakuvenoro bu ijiege vierafekuae fu ije rei. Rove e fuone ije buka naebe mukoreigia fu gana vierafei.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ro nituame fu una va giake e Isureroko inokiro bu bue bijaevoga fu giae. Ijadufuo fu keke turaejiakinu kiae, Jaja ino uviaki ro ja izerekuae joe bijaevono kiae?
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Ro e be ije fu uri Mosisi vaja dabe garege akoekinu kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguome?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 A vierafe a isuome izege a e Ijifitiko ije kanaema ijiege a una na kaniekiro vierafemano kuae?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Fu ijiege kuamoga Mosisi fu vua ije fiena fune kona are Midiane ijia vae. Fu va ijia fivakuma areme bara abena ame fari inokiro nafei.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Mosisi fu ijia fina juaevasia foti ijiege furikoga fu una uruo Saenae ae sao ijia miane naenoga fu gana va ijia Godido anera ije bie.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 — ausente —
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Areme E Ireobo fu uri Mosisi kuae, Are ije a manino ije fu akaeno dia surive one a saema ije azo nane.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Na giaga e none Ijifiti ijia kariva ije buka isejavaeve. Ijadufuo na ije bu aduivo ije fiena ifejiakiro ari ruae. Ijadufuo iviama na kuaga a aesakae Ijifiti ijia vakono kumei.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 E Sitivini fu ijiege kuaria vakuma areme una kiae, Mosisi fu e ije e Isureroko bu ijuonena kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguono kuaeva ijene. Ro Godire anera ije miane rena naeno ijadufuo duvado ijia Mosisi kuamo fu e fuone samuagiana karauniakiro vae.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ijadufuo e Mosisi fune va ire sumuki ro nuga binobino aesakae Ijifiti ijia ro kuke Davare Kavuane nafuema ijia rei. Areme fune e Isureroko ije kaenamiana buina juaevasia foti ijiege bu ae sao ijia oenoe.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 E Mosisi ije na kuariaevo ijare e Isureroko ije kiae, Godi fu joefuo e jone ijia e be fu Godido vua vierafena kuaemo ije kuaga fu na ruaeva ijiege ruakono kiae.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 E Mosisi ijare asaerafa nuvuone ijena ae sao ijia besu oenoe. Ro kuke fure uruo Saenae ijia vakoga anera ije fu vua kuarae. Ijadufuo e ijare Godido vua maeje abena una no mue.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Rove e asaerafa nuvuone bu Mosisido vua ije buka naebe irinae. Ro buka fu ijuonena oe buone buka una are Ijifiti ijia vakuae vierafei.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ijadufuo bu uri e Eroni kuae, No e Mosisi e ije fu aesakae Ijifiti ijia kaenamuo ruaema ije fu iviama izege vaema ije noka naebe vierafei. Ijadufuo ani godi bino amaeriajuoga bu no samuaguokinu kaenamuona vano kuae.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Areme bune maza ijia uri ire be mave-kau ame igeki ije amaeri. Areme bune uri fuefuo zinone ifaejekinu iro ina ire ije bu umui buone ijia amaeriva ijadufuo oemarei.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ijadufuo Godi fu bu ijuonegafiakoga bu una ire zuvi saove gufia ireva ije buone augesana baname isoe. Rove isuibe e Godido vua vierafena kuaevo ije bu vua be kuaena isoe,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ja ae sao ijia are muvuaka ja godi jone Morokikiro Refanido zuvi ije ja umui jone ijia amaeriaeva ja buone baname isoevo ijene dabe giena ijia oenoe. Ijadufuo na kiaga ja aesakae jone ije arena uri are Bebironi asina ka mumabo ijia vakono kuae.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Asaerafa nuvuone ijiebe Godido Are muvuaka ije dabe giena ae sao ijia karinoe. Ro are ije bu saeva ije bune izege Godi fu Mosisi kuarana nijaema bu ijiege sae.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Areme rade asaerafa nuvuone bu are muvuaka ije dabe anafa buone ije miavoga bu abe giena e Josuana e ae binoko ijiebuo aesakae ije abekuae vae. Godire e aesakae ijieko ije kania kuriamo bu subinae vae. Ro Godido Are muvuaka ije fume ijia na ruoma e Devidido mazani ijia ruae.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ro e Devidido vame fu kenoeno ije fuka mukore ijadufuo Godi fu dabe nidoe. Ijadufuo Devidi fu vierafe fu Godi kuaga fu Are Akae fuone e Isureroko bu ijia baname isoedufuo ije sakiro kuae.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Rove e Devidi are ije fu naebe sakoga fu e Soromonire are ije sae.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Rove Godi ka E Daroki ije fu are ije emabe savo ijia fino baki. Ijadufuo maeje Godi fu isuibe kuae,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 E Sitivini fu suvuare ije kuariama furi areme kiae, E gure ka totenaminoekinu ada girevo gurie. Jaeje na giaga ja asaerafa jone bu keva ijiege jadua jaka Godido Kavene vua fu kuariamo ije tuatimeve.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 E asaerafa jone ijiebe isuibe e ije Godido vua vierafena kuaevo ije kaniae. Areme bu kuke e ije bu E Maturaema fu ruakuveno ijadufuo vua ije kuariavo ije kaniae. Ijadufuo E Ije ruaema ije jare ijuemana kanavo fu baronei.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ja Godido akae ije anera bu abe ruaeva ije jane abei rove vua ije jaka naebe irinavano kiae.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 E ije kariva bu Sitivinido vua ije fievo buka uruke defarudiamoga bu uri fu ziegafae.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ro Sitivini e ije Kavene Akae ijare oe fuone ijia iraraema ije fu kake saove gufia gake Godi fino ijia fuka sanakoga Jesu fu una Godido umui maeneke ijia fino fu gae.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ijadufuo fu uri kume, Na ga saove fu daovekoga Ema ijiebuo Fari ije fu Godido umui maeneke ijia fino na gaevano kumei.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 — ausente —
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ijiege rena bu uria Sitivini kanakoga fu uri kume, Jesu E Ireobo kavene none ige abeno kumei.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Areme fu uri augesana vijena kume, E Ireobo ise ige bu none revo ije giana areno kumena fune ijia baronei.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.