Atos 7
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 Areme e ireobo Godido zinone ifaejemo ije fu uri Sitivini kuae, A vierafega vua ige bu oesina kuaevo ije fube mano kuae?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 — ausente —
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ijadufuo Eburame fune sakae e Karidiako bu kariva ije arena uri va are Erani ijia fikiro vae. Fu va ijia finoena areme asoe fuone fu baronekoga Godi fu kuamoga fu una urina ro aesakae ige ja iviama kariva igia fi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Rove maza ijia Godi fu aesakae ao be fu naebe abena Eburame mae. Ro fume kuae, Na rade aesakae ije abena akiro asaerafa one ijena miaga ja abena ijia karikono kuae. Ro maza ijia Eburame fu ame bino naebe nafei.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 — ausente —
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 — ausente —
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Areme Godi fu Eburame kuae, Anika ame fari one boeje kena vajae surive buone kaniafuna nuga nane. A ijiege rekina na ijia giana vierafero a vua irere na osiki kuaeva ije a iriniemoro na ijiege vierafekono kuae. Ijadufuo Eburame fu uri fari fuone Aeseki biete areme fune mu eiti furinoga fu abe surive fuone kanafuna nuga nijae. Ro rade Aeseki fu uri Jekafu bietemoga fure uri ame tuero nafei. Ijadufuo ame tuero ije bu asaerafa nuvuone ma zinume ijene.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Areme maza be aesakae Ijifitikiro Keinani ijia fuka vasia ireobo ijia kekei. Ijadufuo e asaerafa nuvuone ire bu ijo ije funeka furinoga buka vasia ireobo abei.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Areme Jekafu fu fieke aesakae Ijifiti ijia fuka ire zaraema fiena fu uri asaerafa nuvuone ije kiamo bu ijia vae. Ro are ije bu vaeva ije bu buone amure ijia vae.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ro rade bu una vakoga Josofu fu kekena samadukua biediae. Areme fu kiae, Nana uvia joneno kiana kaenamiana Kini Fero nijaemoga fu giae.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Josofu ijiege biedia areme kiae, Ni va asoe none Jekafu kuaga fu agane nuvuone foteke ije kaenamiana igia Ijifiti rono kiae. Ro agane fuone ije buka uruvana e seveniti faeve (75) ijiege.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ijadufuo Jekafu fune ari va Ijifiti ijia fivakuma areme fune ijia baronekoga asaerafa nuvuone budua ijia kari vakuma areme bune ijia oe furi.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Bu oevoga surive buone bu kena una va are Sekeme ijia e Eimo ijiebuo munie be Eburame fu fuaevema ijia uniae.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Ro maza ije Godi fu e fuone karauniakiro Eburame kuaraema ije fune ivuaremo ijia e nuvuone are Ijifiti ijia kariva ije buka e uruvana rei.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ro rade e Kini be fu Josofudo suvuare naebe mukore vierafema ijare uri aesakae Ijifiti samuae.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Kini ijare urina asaerafa nuvuone ije kame vame gikikimana ijia samuagiae. Fu ijiege rena uri asaerafa nuvuone ije kuriaeremoga buka ame katiki buone ije kame makave ijia uniavoga bu ijia naovakuma oe.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 — ausente —
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 — ausente —
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mosisi fu Kini ijadufuo are ijia fikoga e Ijifitiko ijiebe vame buone maeje nijaevo fu ubaerena e maki rei. Areme fuka daro abena vua mamekanu ije kuaekinu vame maeje renoe.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosisi fu ijiege rena vakuma juaevasia fuone foti (40) ijiege furi. Areme maza be fu e fuone Isureroko ije giakiro vierafei.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ijadufuo fu va gake e Ijifitiko ijare e fuone be dabe vame gikikimana ijia arafirimoga Mosisi fu uri e ije babuena e Ijifitiko ije kanamo fu baronei.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mosisi fu vierafe fu ijiege rega e fuone bu ijia gana vierafero Godi fu fuone duvado ijia bu karauniakuvenoro bu ijiege vierafekuae fu ije rei. Rove e fuone ije buka naebe mukoreigia fu gana vierafei.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ro nituame fu una va giake e Isureroko inokiro bu bue bijaevoga fu giae. Ijadufuo fu keke turaejiakinu kiae, Jaja ino uviaki ro ja izerekuae joe bijaevono kiae?
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ro e be ije fu uri Mosisi vaja dabe garege akoekinu kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguome?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 A vierafe a isuome izege a e Ijifitiko ije kanaema ijiege a una na kaniekiro vierafemano kuae?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Fu ijiege kuamoga Mosisi fu vua ije fiena fune kona are Midiane ijia vae. Fu va ijia fivakuma areme bara abena ame fari inokiro nafei.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Mosisi fu ijia fina juaevasia foti ijiege furikoga fu una uruo Saenae ae sao ijia miane naenoga fu gana va ijia Godido anera ije bie.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Areme E Ireobo fu uri Mosisi kuae, Are ije a manino ije fu akaeno dia surive one a saema ije azo nane.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Na giaga e none Ijifiti ijia kariva ije buka isejavaeve. Ijadufuo na ije bu aduivo ije fiena ifejiakiro ari ruae. Ijadufuo iviama na kuaga a aesakae Ijifiti ijia vakono kumei.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 E Sitivini fu ijiege kuaria vakuma areme una kiae, Mosisi fu e ije e Isureroko bu ijuonena kuae, A erare kuaga a e maki rena no samuaguono kuaeva ijene. Ro Godire anera ije miane rena naeno ijadufuo duvado ijia Mosisi kuamo fu e fuone samuagiana karauniakiro vae.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ijadufuo e Mosisi fune va ire sumuki ro nuga binobino aesakae Ijifiti ijia ro kuke Davare Kavuane nafuema ijia rei. Areme fune e Isureroko ije kaenamiana buina juaevasia foti ijiege bu ae sao ijia oenoe.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 E Mosisi ije na kuariaevo ijare e Isureroko ije kiae, Godi fu joefuo e jone ijia e be fu Godido vua vierafena kuaemo ije kuaga fu na ruaeva ijiege ruakono kiae.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 E Mosisi ijare asaerafa nuvuone ijena ae sao ijia besu oenoe. Ro kuke fure uruo Saenae ijia vakoga anera ije fu vua kuarae. Ijadufuo e ijare Godido vua maeje abena una no mue.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Rove e asaerafa nuvuone bu Mosisido vua ije buka naebe irinae. Ro buka fu ijuonena oe buone buka una are Ijifiti ijia vakuae vierafei.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ijadufuo bu uri e Eroni kuae, No e Mosisi e ije fu aesakae Ijifiti ijia kaenamuo ruaema ije fu iviama izege vaema ije noka naebe vierafei. Ijadufuo ani godi bino amaeriajuoga bu no samuaguokinu kaenamuona vano kuae.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Areme bune maza ijia uri ire be mave-kau ame igeki ije amaeri. Areme bune uri fuefuo zinone ifaejekinu iro ina ire ije bu umui buone ijia amaeriva ijadufuo oemarei.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ijadufuo Godi fu bu ijuonegafiakoga bu una ire zuvi saove gufia ireva ije buone augesana baname isoe. Rove isuibe e Godido vua vierafena kuaevo ije bu vua be kuaena isoe,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ja ae sao ijia are muvuaka ja godi jone Morokikiro Refanido zuvi ije ja umui jone ijia amaeriaeva ja buone baname isoevo ijene dabe giena ijia oenoe. Ijadufuo na kiaga ja aesakae jone ije arena uri are Bebironi asina ka mumabo ijia vakono kuae.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Asaerafa nuvuone ijiebe Godido Are muvuaka ije dabe giena ae sao ijia karinoe. Ro are ije bu saeva ije bune izege Godi fu Mosisi kuarana nijaema bu ijiege sae.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Areme rade asaerafa nuvuone bu are muvuaka ije dabe anafa buone ije miavoga bu abe giena e Josuana e ae binoko ijiebuo aesakae ije abekuae vae. Godire e aesakae ijieko ije kania kuriamo bu subinae vae. Ro Godido Are muvuaka ije fume ijia na ruoma e Devidido mazani ijia ruae.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ro e Devidido vame fu kenoeno ije fuka mukore ijadufuo Godi fu dabe nidoe. Ijadufuo Devidi fu vierafe fu Godi kuaga fu Are Akae fuone e Isureroko bu ijia baname isoedufuo ije sakiro kuae.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Rove e Devidi are ije fu naebe sakoga fu e Soromonire are ije sae.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Rove Godi ka E Daroki ije fu are ije emabe savo ijia fino baki. Ijadufuo maeje Godi fu isuibe kuae,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 E Sitivini fu suvuare ije kuariama furi areme kiae, E gure ka totenaminoekinu ada girevo gurie. Jaeje na giaga ja asaerafa jone bu keva ijiege jadua jaka Godido Kavene vua fu kuariamo ije tuatimeve.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 E asaerafa jone ijiebe isuibe e ije Godido vua vierafena kuaevo ije kaniae. Areme bu kuke e ije bu E Maturaema fu ruakuveno ijadufuo vua ije kuariavo ije kaniae. Ijadufuo E Ije ruaema ije jare ijuemana kanavo fu baronei.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ja Godido akae ije anera bu abe ruaeva ije jane abei rove vua ije jaka naebe irinavano kiae.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 E ije kariva bu Sitivinido vua ije fievo buka uruke defarudiamoga bu uri fu ziegafae.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ro Sitivini e ije Kavene Akae ijare oe fuone ijia iraraema ije fu kake saove gufia gake Godi fino ijia fuka sanakoga Jesu fu una Godido umui maeneke ijia fino fu gae.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ijadufuo fu uri kume, Na ga saove fu daovekoga Ema ijiebuo Fari ije fu Godido umui maeneke ijia fino na gaevano kumei.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ijiege rena bu uria Sitivini kanakoga fu uri kume, Jesu E Ireobo kavene none ige abeno kumei.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Areme fu uri augesana vijena kume, E Ireobo ise ige bu none revo ije giana areno kumena fune ijia baronei.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.