Atos 15

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Areme e bino bu Judia ijia ro Enitioki ijia usiaena zinueve e Godi ma vierafevo ije vua nijasiae. Bu nijasiana kiae, Mosisido akae ije fu kuae, Janika vajae surive jone kaniaufuna nuga nano kuae. Ro ja naebe ijiege rekuva Godi fube ja karauniakono kiae.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Bu ijiege kuariavoga Forukiro Banabasi bu vua ijadufuo buina uruvana vua gikikimana kuae. Areme e Godi ma vierafevo bu Enitioki sosi ijia kariva ije bu vierafe bu e gue kiaga bu una Jerusareme vakuae vierafe. Bu va e Afasero ijiakiro e sosi samuavo ijiebuo e mamekanu ijena vua ijene kuaena fiekuae vierafei. Ijadufuo bune urina Forukiro Banabasi ro e gue ijene kiavo bune Jerusareme vae.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ijadufuo e ije bune aesakae Fonisiakina Sameria guove ijia vakinu vua ije izege e Jiusi baki bu una oe kuderia Godido ruaeva ijene kuariakinu vae. Areme e Godi ma vierafevo ije bu vua ije fiena buka oemarei.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ijiege rena e Forukiro Banabasi bune ruoma Jerusareme ijia usiaevoga e sosi ijia kariva ijiakiro e Afasero ijiakina e mamekanu ije buka bu oemarekinu kaenamiae. Areme Forukiro e ije fuina ruaeva ije bune urina vua boeje Godi fu izege buone duvado ijia rema ijene kuariae.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ro e gue Godi ma vierafevo bu e Feresi ijena oenoevo ije bu urina kiae, No vierafe e ije buka vajae surive buone ije kaniaufu nuga na areme bu Mosisido akae ije irinano kiae.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ijadufuo e Afasero ijiakina e mamekanu ije bu vua ije abe kuaena marekuae una besu afui.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Areme bune vua ijene dabe kuaena saguvoga Fita fu urina kiae, Erafano, jane vierafe isuibe Godi fu vierafe fu uve jone ijia na abekina nare vua fuone maeje abena e Jiusi baki kuariaga bu fiena una Godi ma vierafeke.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ro Godi fu e boeje ijiebuo oe ije fune giamo. Ijadufuo fu Kavene Akae fuone kena izege fu no uniaejuema ijiege e Jiusi baki ije uniaejiae.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 E ije bune fu ma vierafeva ijadufuo fu ise buone giana arei. Ijadufuo iviama no vierafega e Jiusi ijiakiro e Jiusi baki ije no Godido nidua ijia noka binobino baki.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ijadufuo ja irerefuo Godi dabe defarune vajana irufui kame e Godi ma vierafevo ije kamudiajiave. Ro ire irufui ije bu asaerafa nuvuone ijiebe ude abe rove fuka naebe mani. Ro nodua no irufui ije no izege abekuva baki.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ro no ma vierafe Godi fu Jesu Kuraesido ma rejiamo ijadufuo duvado ijia fu no karaunuomo fu vame besu ijiege fu kuke e Jiusi baki ije karauniamono kiae.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Fita fu ijiege kuariamoga e boeje ijia afuiva ije buka mauikeigia karina fiekoga Banabasikiro Foru bu urina vua kuariae. Bu urina ire sumiki ijiakiro nuga boeje Godi fu izege duvado buone ijia e Jiusi baki ijiebuo rema ijene kuariae.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 — ausente —
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 — ausente —
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ijadufuo vua ige Fita fu kuaruema ije fune vua besu izege e Godido vua vierafena kuaevo bu kuaeva ijiekino kiae. Ijadufuo maeje Godido vua bu isuibe isoeva ijia fu ijiege kuae,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 E Ireobo fu ijiege kuae, Ire ije furikuma na una ruake. Areme na e Devidido are fu tuaema ije una sake. Na ine ubine tuaseva ije karina una are ije una sake.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Na ijiege rega e gue budua bu na giekuae rerieke. Ro kuke e Jiusi baki aesakae binobino kariva ije na umui tuaeva ije bu una e none rena na nuvedieke.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 E Ireobo fu ijiege kuae. Ro vua ije fu kuaema ije fune isuibe e ije nijasiaemano kuae.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Areme e Jemisi fu kiae, Na vierafe nobe e Jiusi baki ije bu iviama oe kuderiana Godido ruovo ije kena arafiriake.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ro noka fasi isoe nijiana kiaga bube ire ije bu godi binobino zinone ifaejiavo ije kena ike. Ro kuke bube ebuo bara ro baru turakinu vame ise ijieki ije renoeke. Ro kuke bube fanu ije bu mauike uro maniaga bu oevo ijiakina fanu kavuane ije ike.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ro igia fie, Mosisido akae ije bu dabe juaevasia uruvana sidove binobino ijia kuariavo ije none vierafei. Ro kuke akae ije bu dabe maza ije mauike karivo ijia e Jiusi ijiebuo are bu afuina vua kuaevo ijia davo ije none vierafei. Ijadufuo nome akae sibaneke ijiaru kuariana nijasiaga bu vierafekono kiae.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Areme e Afasero ijiakiro e mamekanu ro e sosi ijia kariva boeje bu besu afui. Bu vierafe bu e bino kega bu Forukiro Banabasina are Enitioki ijia vakuae bu ijadufuo afui. Ijadufuo bune uri e Saerasikiro Judasi e ije bu kua Basabasino kuavo ije kei. Ro e inokiro ije e Godi ma vierafevo ije buka bu aguariavo.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Areme bune uri fasi ijiege isoena miae.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 No fiega e nuvuone gue bu vua ijia usiaena vua gue kuariana jone ja ma vierafevo ije arafiriavo no ije fie. Ro e ije vuaeva ije no nore kiavo bu ijiege rekuae vuaeva baki.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ijadufuo no e Judasikiro Saerasi kena uniaga bu buina vuake. Ro e ije vuako ije bure vua boeje ige no fasi igia isoeva ije kuariake.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ijadufuo maeje fune Godido Kavene Akae ijare kuaruomo no fieva ijadufuo no vierafe nobe irufui uruvana vajiadufuo. Ro no vierafe nome akae anuigi sibaneke ijiaru nijasiaga ja fiena ijia nuvediadufuo.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Ro akae ije ijiege, Jade ire ije bu godi binobino zinone ifaejiavo ije kena ijo. Ro fanuve ije bu uro maniaeva ijiakiro fanuve kavuane ije jade ijo. Ro kuke jade ebuo bara ro baru turakinu vame ise ijieki ije renoevo. Ja akae ije no kuariavo ije mukoreigia nuvediakuva fuka mareke. Fune ijene, no ja anadiave.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Areme e ije bune fasi ije abena vakuma are Enitioki ijia usiae. Bu ijia usiaena uri e boeje Godi ma vierafevo ije kiavo bu besu afuikoga bu fasi ije abe miae.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Bu abe miavoga e boeje bune fasi ije abe dama furinoga buka oemarei. Ijadufuo maeje vua ije bu fasi ijia isoeva ije fuka buone ma vierafevo ije ifejiae.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ro e Judasikiro Saerasi ije bu e Godido vua vierafena kuaevo ijene. Ijadufuo bune ijia karikinu vua uruvana e Godi ma vierafevo ijene kuariana ejafiakinu daro miae.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Bune vakoga e Forukiro Banabasi bu una maza sibaneke sidove Enitioki ijia karinoekinu e boeje ijena besu E Ireobo ijadufuo vua ije e kuariakinu nijasianoe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Areme Foru fune urina Banabasi kuae, Rono una sidove boeje no oenoekinu E Ireobo ijadufuo vua ije no kuariaeva ije gianoega bu izege revoga no ije giano kuae.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 — ausente —
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 — ausente —
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 — ausente —
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Areme Foru fune Saerasi mesirina aesakae Siriakiro Sirisia guove ijia vakinu Godido vua ije abe sosi boeje ijia kuariakinu daro miaejana vae.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.